Tσε, Κούβα και αντιαποικιακοί αγώνες στην Αφρική: Ο διεθνισμός ως εξωτερική πολιτική*

Δημοσιεύθηκε: 5/11/2017



του Γιάννη Τσαλαβούτα



Καλησπέρα σας. Στη συνέχεια θα αναπτύξω τη θεματική ενότητα «Tσε, Κούβα και αντιαποικιακοί αγώνες στην Αφρική: Ο διεθνισμός ως εξωτερική πολιτική».

 

 «Διεθνιστής σημαίνει να ξεπληρώνεις το ίδιο το χρέος σου προς την ανθρωπότητα. Όποιος δεν είναι ικανός να πολεμήσει για τους άλλους δεν θα είναι ποτέ ικανός να πολεμήσει για τον εαυτό του». Έτσι είχε ορίσει το διεθνισμό ο Φιντέλ (1988).

 

Οι δεσμοί φιλίας και αλληλεγγύης της σοσιαλιστικής Κούβας με την Αφρική χρονολογούνται από πολύ παλιά. Το 1961, όταν ακόμα η Αλγερία πολεμούσε για την ανεξαρτησία της, η Κούβα έστειλε φορτίο με όπλα και φάρμακα. Το 1963, έστειλε επίσης τα πρώτα άρματα μάχης που είχε παραλάβει από τη Σοβιετική Ένωση, μαζί με 700 στρατιώτες, για να αποκρούσουν την επιθετική απειλή από το Μαρόκο.

Ο ίδιος ο Τσε, ως πρωτεργάτης της Κουβανικής Επανάστασης και υπουργός της Επαναστατικής κυβέρνησης, επισκέφτηκε τις περισσότερες αφρικανικές χώρες που στις αρχές της δεκαετίας του 1960 απέκτησαν την ανεξαρτησία τους και έχτισε φιλίες και συνεργασίες με σημαντικούς ριζοσπάστες αφρικανούς ηγέτες, όπως ο Αχμέντ Μπεν Μπελά στην Αλγερία, ο Κβάμε Νκρούμα στην Γκάνα, ο Τζούλιους Νιερέρε στην Τανζανία και άλλοι.

Χαρακτηριστικά τα λόγια του σε ομιλία του στο Αλγέρι το 1962: «Δεν υπάρχουν σύνορα σε αυτή τη μάχη μέχρι θανάτου, δεν μπορούμε να μένουμε αδιάφοροι απέναντι σε αυτό που συμβαίνει σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, μια νίκη σε οποιαδήποτε χώρα επί του ιμπεριαλισμού είναι μια δική μας νίκη, καθώς και η ήττα ενός οποιουδήποτε έθνους είναι μια  ήττα για όλους».

Στο μακρινό Κονγκό διαφαίνονταν ευνοϊκές πιθανότητες νίκης επί του ιμπεριαλισμού το 1964. Μήνες μόλις μετά την ανεξαρτησία, το Σεπτέμβρη του 1960 συνελήφθη ο ριζοσπάστης ηγέτης Πατρίς Λουμούμπα, και το Γενάρη του 1961 δολοφονήθηκε. Την εξουσία σφετερίστηκε η τριανδρία Τσομπέ, Μομπούτου και Καζαβούμπου, άνδρες που υπάκουαν στις παλιές αποικιοκρατικές δυνάμεις και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, τον Ιούνιο του 1964 ο πιστός στο Λουμούμπα Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός του Κονγκό εξεγέρθηκε και πέτυχε να απελευθερώσει μεγάλη έκταση στα ανατολικά της χώρας.

Στις 11/12/64 ο Τσε εκφώνησε μια ομιλία-καταπέλτη στον ΟΗΕ, καταγγέλλοντας τη νέο-αποικιακή επέμβαση στο Κονγκό με αυτά τα λόγια: «Όλοι οι ελεύθεροι άνθρωποι του κόσμου πρέπει να ετοιμαστούν να πάρουν εκδίκηση για το Κονγκό». Στη συνέχεια πραγματοποίησε μια τρίμηνη σχεδόν περιοδεία στην Αφρική και συναντήθηκε με πολλούς αρχηγούς κρατών και ηγέτες κινημάτων ανεξαρτησίας με σκοπό να εξασφαλίσει την υποστήριξή τους για την υπόθεση του Κονγκό. Μεταξύ αυτών τους Κονγκολέζους ηγέτες Καμπίλα και Σουμιαλότ.

Το σχέδιο – στο οποίο κατέληξε ο Τσε αφού ζήτησε και τη γνώμη του Φιντέλ – μπήκε σε εφαρμογή όταν υπεβλήθη επίσημο αίτημα από τους Κογκολέζους αντάρτες. Περιλάμβανε την εκπαίδευση 128 περίπου Κουβανών, σχεδόν στο σύνολό τους μαύρων, και την αποστολή τους στο Κονγκό με αρχηγό τον ίδιο τον Γκεβάρα και υπαρχηγό τον Βίκτορ Ντρέκε, βετεράνο της Σιέρα Μαέστρα και του Εσκαμπράι. Οι πρώτοι άνδρες έφτασαν τον Απρίλη του 1965 στην Τανζανία και πέρασαν στο Κονγκό μέσω της λίμνης Τανγκανίκα.

Τα γεγονότα αυτής της εκστρατείας είναι γνωστά κυρίως από τα Αποσπάσματα Επαναστατικού Πολέμου: Κονγκό (ή αλλιώς Ημερολόγιο του Κονγκό) που κυκλοφόρησε πολλά χρόνια μετά τα γεγονότα (1999). Ο Τσε ξεκινά το ημερολόγιο του με αυτά τα λόγια: «Αυτή είναι η ιστορία μιας αποτυχίας», κάνοντας συνολικά μια πολύ αυστηρή αποτίμηση της εκστρατείας.

Ο Τσε κατέβαλε υπεράνθρωπες προσπάθειες και έδωσε το καλύτερο παράδειγμα για να πετύχει αυτός ο αγώνας. Επέμενε στην ίση μεταχείριση Κουβανών κα Αφρικανών, υποχρέωνε τους στρατιώτες να σέβονται τους χωρικούς και τις γυναίκες, δέχτηκε να υπαχθεί στους τοπικούς στρατιωτικούς ηγέτες, επεδίωξε να μάθει σουαχίλι και κέρδισε την αγάπη των ντόπιων με τις υπηρεσίες του ως γιατρός και δάσκαλος.

Ωστόσο η χρονική συγκυρία αποδείχτηκε ατυχής, γιατί όταν έφτασαν οι Κουβανοί οι επαναστατικοί πυρήνες είχαν ουσιαστικά σβήσει. Σαν να μην έφτανε αυτό, στις 15 Ιούνη ανατράπηκε με πραξικόπημα ο Αχμέτ Μπεν Μπελά, ο σημαντικότερος σύμμαχος της Κούβας στην Αφρική, ενώ είχε ήδη πεθάνει (19 Μάη) από καρκίνο η πολυαγαπημένη μητέρα του Ερνέστο, Σέλια.  Εκείνη την περίοδο δόθηκαν οι πιο καθοριστικές μάχες και ήττες στο Φορτ ντε Φορς και στην Κατένγκα.

Τον Οκτώβρη το μέτωπο κατέρρευσε ενώ στο μεταξύ η πολιτική κατάσταση είχε αλλάξει. Ο Τσομπέ είχε ανατραπεί και ισχυρός άνδρας ήταν πλέον ο Καζαβούμπου, ο οποίος πρόσφερε ειρήνη στους αντάρτες. Επιπλέον ο Οργανισμός Αφρικανικής Ενότητας απέσυρε τη στήριξή του στο αντάρτικο του Κονγκό.

Σαν αποτέλεσμα οι Κουβανοί το Νοέμβρη αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν. «Δεν υπήρξε ούτε μια χειρονομία μεγαλείου σ’ αυτή την υποχώρηση», γράφει ο Τσε. Σε γράμμα του στον Φιντέλ αναφέρει με πικρία: «Δεν μπορούμε να ελευθερώσουμε μόνοι έναν λαό που δεν θέλει να αγωνιστεί».

Ο πόλεμος του Κονγκό ήταν αναπόφευκτα ενταγμένος στη γεωπολιτική του Ψυχρού Πολέμου και συνοπτικά η αποτυχία μπορεί να κωδικοποιηθεί στους παρακάτω παράγοντες. Πρώτον, στην ελλιπή γνώση των Κουβανών για τις ιδιαίτερες συνθήκες της Αφρικής, όπως για παράδειγμα ότι δεν υπήρχε αγροτιά με ταξική συνείδηση που να διεκδικεί γη. Αντίθετα βασίλευε ο φυλετισμός, σαν αποτέλεσμα των διαιρέσεων που είχε επιβάλει η αποικιοκρατία. Δεύτερον, στην κακή συνεργασία με τους ντόπιους στρατιωτικούς ηγέτες, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους βρίσκονταν στο εξωτερικό και δεν είχαν ιδιαίτερη διάθεση να πολεμήσουν. Τρίτον, στον καλύτερο εξοπλισμό και εκπαίδευση των φιλοϊμπεριαλιστικών δυνάμεων, που βασιζόταν στην εμπειρία των λευκών μισθοφόρων αλλά και στο άφθονο χρήμα από τις ΗΠΑ. Τέταρτον, στις πολιτισμικές διαφορές, την αμάθεια και τις δεισιδαιμονίες, τη δυσκολία επικοινωνίας και την έλλειψη εμπιστοσύνης εκατέρωθεν.

Λίγο αργότερα, στο μήνυμα του στην Τρικοντινεντάλ της Αβάνας (Ιαν. 1966), ο Γκεβάρα αναλύει την κατάσταση στην Αφρική και καταλήγει με μια εμβληματική – και παρερμηνευμένη – φράση: «Πόσο πιο κοντινό και πιο φωτεινό θα βλέπαμε το μέλλον, αν άνθιζαν δυο, τρία, πολυάριθμα Βιετνάμ στην επιφάνεια της γης

 

Η ιστορία έμελε να τον διαψεύσει θετικά. Μπορεί να μην κατάφερε να φτιάξει ένα «αφρικανικό Βιετνάμ» το 1965, αλλά η εμπειρία των συντρόφων του στο Κονγκό αποδείχθηκε πολύτιμη, και βοήθησε στις πετυχημένες εθνικοαπελευθερωτικές προσπάθειες στη μαύρη ήπειρο τα επόμενα 25 χρόνια.

Η λαμπρότερη σελίδα του διεθνισμού των Κουβανών στην Αφρική γράφηκε στην Αγκόλα. Μετά από πέντε αιώνες αποικιοκρατίας και πάνω από δέκα χρόνια ένοπλου αγώνα, η Πορτογαλία παραχώρησε στην Αγκόλα την ανεξαρτησία στις 11 Νοέμβρη 1975 και την κυβέρνηση στο MPLA, το ισχυρότερο και πιο ιδεολογικοποιημένο απελευθερωτικό κίνημα.

Ωστόσο, λίγες εβδομάδες πριν την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας (14/10), η Αγκόλα δέχτηκε συνδυασμένη εισβολή από τα στρατεύματα του Ζαΐρ στο Βορρά και της Νότιας Αφρικής στο Νότο, ενισχυμένων από τις ντόπιες φιλοϊμπεριαλιστικές δυνάμεις του FNLA και της UNITA αντίστοιχα.

Η ανταπόκριση της Κούβας ήταν άμεση και από τις 5 Νοέμβρη άρχισε να στέλνει χιλιάδες εθελοντές στρατιώτες και βαρέα όπλα, στα πλαίσια της λεγόμενης Επιχείρησης Καρλότα, και βοήθησε καθοριστικά στην απόκρουση της διπλής επίθεσης. Ο Πόλεμος συνεχίστηκε για άλλα 16 χρόνια, μέχρι να υπογραφεί η ειρήνη μετά την καθοριστική νίκη στο Κούιτο Κουαναβάλε (Μάρτης 1988) που εξασφάλισε όχι μόνο την εθνική και εδαφική κυριαρχία της Αγκόλας, αλλά πέτυχε ακόμα την ανεξαρτησία της γειτονικής Ναμίμπια (1990), και βοήθησε ουσιαστικά στην πτώση του ρατσιστικού καθεστώτος του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική. Γιατί όπως είπε ο μετέπειτα πρόεδρος Νέλσον Μαντέλα, «Αυτή η νίκη κατέστρεψε το μύθο του αήττητου των καταπιεστών λευκών».

Στην Αγκόλα υπηρέτησαν συνολικά 425.000 Κουβανοί εθελοντές διεθνιστές και περίπου 2.100 από αυτούς έχασαν τη ζωή τους στην αφρικανική χώρα. Δεν πήραν τίποτα γι’ αυτό σε αντάλλαγμα, παρά μόνο τις σορούς των νεκρών συντρόφων τους.

Χαρακτηριστικά τα λόγια του Νέλσον Μαντέλα, όταν επισκέφτηκε την Κούβα το 1991: Εμείς στην Αφρική έχουμε συνηθίσει να είμαστε θύματα άλλων χωρών που θέλουν να αποσπάσουν το έδαφός μας ή να ανατρέψουν την κυριαρχία μας. Στην ιστορία της Αφρικής, είναι πρωτοφανές ένας άλλος λαός να έχει ξεσηκωθεί για να υπερασπιστεί ένας από μας. 

 

Σημαντική επίσης ήταν η συμβολή της Κούβας στην ανεξαρτησία της Γουινέας-Μπισάου (1974), της Μοζαμβίκης (1975) αλλά και στην απόκρουση της εισβολής – με ιμπεριαλιστικά ελατήρια – της Σομαλίας στην Αιθιοπία (1977-1978). Σε όλες αυτές τις διεθνιστικές αποστολές πρωτοστάτησαν παλιοί συμπολεμιστές του Τσε με εμπειρία στο Κονγκό, όπως ο Βίκτορ Ντρέκε, ο Χάρι Βιγιέγας και άλλοι.

Η διεθνιστική αλληλεγγύη ως εξωτερική πολιτική της Κούβας απέναντι στην Αφρική δεν εκδηλώθηκε μόνο στο πεδίο της μάχης. Από τις 23 Μάη 1963 που αναχώρησε για την Αλγερία η πρώτη κουβανική ιατρική μπριγάδα, με 55 μέλη, πάνω από 132.000 επαγγελματίες της υγείας έχουν συμμετάσχει σε διεθνιστικές αποστολές σε διάφορες χώρες, και μεγάλο μέρος από αυτούς στην Αφρική. Σήμερα η Κούβα έχει συνεργασία με 76 χώρες στις οποίες υπηρετούν πάνω από 38.000 εργαζόμενοι.

Αυτή η πολιτική είχε αμοιβαιότητα, καθώς βοήθησε και την ίδια την Κούβα να επιβιώσει κατά τη διάρκεια της λεγόμενης «Ειδικής Περιόδου» σε καιρό ειρήνης, θωρακίζοντάς την με τεράστια αυτοπεποίθηση και ακατάβλητη αξιοπρέπεια.

Όπως είχε πει προφητικά το 1991 ο Ραούλ Κάστρο, στην υποδοχή των τελευταίων στρατιωτών που επέστρεφαν από την Αγκόλα: «Στις νέες και απρόσμενες εξελίξεις, πάντα θα μπορούμε να επικαλεστούμε την εποποιία της Αγκόλας με ευγνωμοσύνη, γιατί χωρίς την Αγκόλα δεν θα ήμασταν τόσο δυνατοί όπως είμαστε σήμερα.»

 

Τα παραπάνω ήταν μερικά παραδείγματα του έμπρακτου διεθνισμού της Κούβας, που βοήθησε τα μέγιστα στους αντιαποικιακούς αγώνες στην Αφρική, εμπνευσμένους από το παράδειγμα εθελοντισμού και ανθρωπισμού του Ερνέστο Γκεβάρα ντε λα Σέρνα, γνωστού και ως Τσε.

 

 *Ομιλία στην εκδήλωση «Ο ΤΣΕ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ», στις 24/10/2017.

Δείτε τον πρώτο κύκλο των "7 απλών μαθημάτων του μαρξισμού"

smile



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ


Προγραμματικές κατευθύνσεις 

του συλλόγου διάδοσης 

μαρξιστικής σκέψης 

"Γ. ΚΟΡΔΑΤΟΣ"


Ο σύλλογος Γ.ΚΟΡΔΑΤΟΣ  

δίνει στη δημοσιότητα τις 

προγραμματικές του κατευθύνσεις. 

Τις θέτει σε συζήτηση με τους, 

συντρόφους συναγωνιστές και φίλους, 

είτε πρόκειται για ανένταχτους αγωνιστές 

είτε για οργανωμένους σε άλλες 

πολιτικές οργανώσεις 

με παραπλήσιες αγωνίες 

και προβληματισμούς. 

Μοναδικός στόχος είναι 

η προώθηση του αγώνα 

για την απελευθέρωση του λαού.


Διαβάστε Περισσότερα »

 

Κυριακή, 18 Νοέμβρη, 6.30 μμ

Σόλωνος 142, 3ος όροφος

Πλατεία Κάνιγγος

Χοσέ Οριόλ Μαρέρο Μάρτινες, πρόξενος της Πρεσβείας της Κουβάς στην Ελλάδα

Νατάσσα Τερλεξή, επιμελήτρια του βιβλίου

Διαβάστε περισσότερα...

Select one of the available views
Ακραίο κέντρο και άκρα δεξιά συναντιούνται πριν από την κρίση - Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2018

εθνικισμός ευρώπη


του Γιώργου Βασσάλου, από το info-war.gr


Πόσο πιθανή είναι μια νέα διεθνής ύφεση ανάλογη αυτής του 2008; Στις 5 Σεπτέμβρη 2018, η Danièle Nouy,επικεφαλής του τμήματος επιτήρησης τραπεζών της ΕΚΤ, δήλωσε: «Είμαστε βέβαιοι ότι θα έχουμε μια νέα κρίση. Αγνοούμε όμως πότε και για ποιον ακριβώς λόγο θα ξεσπάσει».

Τα ίδια περίπου είπε κι ο Scott Freidheim, Νο 2 της Λέμαν Mπράδρες όταν αυτή κατέρρευσε πριν από δέκα χρόνια, σε στήλη του στους Financial Times στις 6 Σεπτέμβρη 2018: «να μην επαναλάβουμε τα λάθη του 2008 ενώ ετοιμαζόμαστε για την επόμενη κρίση που θα έρθει σίγουρα, ακόμα κι αν δεν είναι ακριβώς όπως αυτή του 2008».
Τόσο τραπεζίτες όσο και οι ρυθμιστικές αρχές λοιπόν θεωρούν την έλευση μιας επόμενης κρίσης, συγκρίσιμης σε μέγεθος με αυτή του 2008, αναπόφευκτη.

 

read more ...

Βραζιλία: O Μπολσονάρο θα διακόψει τις διπλωματικές σχέσεις με Κούβα και Βενεζουέλα - Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2018

από το prensa-rebelde.blogspot.com

Σε συνέντευξη που παραχώρησε σε βραζιλιάνικο ΜΜΕ, ο Ζαΐρ Μπολσονάρο δήλωσε ότι θα υπάρξει αλλαγή στην εξωτερική πολιτική, ώστε το υπουργείο Εξωτερικών να είναι χωρίς ιδεολογικούς δεσμούς. Γι αυτό, δήλωσε, δεν αποκλείεται το κλείσιμο των πρεσβειών στην Κούβα και της Βενεζουέλα.

Όσο για την πρεσβεία της Βενεζουέλας, δήλωσε, είναι ήδη ανενεργή, ο πρέσβης έχει επιστρέψει και δεν έχουμε επαφές. Αυτό έγινε επί κυβέρνησης Τέμερ. Η απόφαση αυτή, της ανάκλησης του πρέσβη, θα έπρεπε να είχε παρθεί εδώ και πολύ καιρό.


read more ...

Η νέα ελληνική κανονικότητα - Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2018


Από το ιστολόγιο του Κ. Λαπαβίτσα


[...] Επιστροφή στην κανονικότητα είναι το μήνυμα της κυβέρνησης και συμφωνεί και η αξιωματική αντιπολίτευση.

 [...]  Η χώρα μας γνώρισε μια βαθύτατη δομική κρίση που ξέσπασε το 2008 και εντάθηκε μετά το 2010, με επίκεντρο το δημόσιο χρέος και το ευρώ. Ακολούθησε εντονότατη αστάθεια στη διάρκεια της οποίας συγκρούστηκαν δύο κυρίως θέσεις. Η μία ισχυριζόταν ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από τα μνημόνια, ενώ η άλλη υποστήριζε το δρόμο της ρήξης με την ΟΝΕ και την ΕΕ. Επικράτησε τελικά η πρώτη και η νίκη της σφράγισε τη νέα κανονικότητα. 

[...] Η Ελλάδα συνεχίζει να έχει υπερδιογκωμένο τομέα υπηρεσιών, αδύναμη βιομηχανία και μη ανταγωνιστική γεωργία. Οι τράπεζές της είναι φαντάσματα, το παραγωγικότερο κομμάτι του εργατικού δυναμικού μεταναστεύει κατά εκατοντάδες χιλιάδες και οι επενδύσεις χωλαίνουν. Το δημόσιο χρέος παραμένει τεράστιο επιτάσσοντας εξωπραγματική λιτότητα για χρόνια, δηλαδή βαρύτατους φόρους και περικοπές δημοσίων επενδύσεων. Η εθνική ανταγωνιστικότητα ουσιαστικά έχει πάψει να βελτιώνεται από το 2013. Η χώρα δεν έχει αναπτυξιακή δυναμική και με τις παρούσες συνθήκες δεν πρόκειται να την αποκτήσει.

[...] Ας πανηγυρίσουν λοιπόν οι υμνητές της νέας κανονικότητας όσο προλαβαίνουν. Είναι θέμα χρόνου να φανεί πόσο σαθρά είναι τα θεμέλιά της.  

read more ...

Το ναζιστοπλυντήριο της ΕΡΤ - Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2018

 

του Νίκου Μπογιόπουλου στον Ημεροδρόμο

Το διέπραξαν πέρσι, το επανέλαβαν και φέτος. Σήμερα η τηλεόραση του κράτος του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, του κράτους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, του κράτους του Ποταμιού και των Κεντρώων, η τηλεόραση του κράτους των πλουτοκρατών, ένα κράτος που αποτελεί συνέχεια εκείνου του κράτους που ποτέ δεν καταδίκασε δωσίλογους και μαυραγορίτες και έχτιζε τους «νέους Παρθενώνες» του με τα βόλια των χιτών και των ταγματασφαλι(η)τών, διέπραξε ξανά την ύβρη:

    Ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου η ΕΡΤ έδωσε βήμα για να «τιμήσουν» την επέτειο στην παρέλαση της Θεσσαλονίκης στους ναζί της Χρυσής Αυγής! Έδωσε μικρόφωνα (η ΕΡΤ) για να βγάλει λόγο ένα ναζιστόμουτρο, ο νεο-χίτης Κασιδιάρης, υπέρ φασίστα Μεταξά, δωσιλογισμού  και εθνικιστικής σκοπιανοφαγίας.

read more ...

Τα «12 μίλια» και η μαχόμενη Αριστερά,του Κώστα Μάρκου - Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2018

Τα «12 μίλια» και η μαχόμενη Αριστερά,του Κώστα Μάρκου

του Κώστα Μάρκου από το kommon.gr

[...] Μόνο η ανεξαρτησία από κάθε ιμπεριαλιστική δύναμη και η λαϊκή κυριαρχία μπορεί να εξασφαλίσει την ειρήνη και τη συνεργασία των λαών Ελλάδας και Τουρκίας, στο Αιγαίο, τη Μεσόγειο και τα Βαλκάνια. Η πρόσδεση και υποταγή σήμερα στις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, αύριο σε άλλους ιμπεριαλιστές, σημαίνει άμεση εμπλοκή στους ανταγωνισμούς τους. Σημαίνει διαρκή ανασφάλεια, πολέμους και προσφυγιά. Αυτό δείχνει η ιστορία.

read more ...

Καραβάνι προσφύγων: Μια «οδύσσεια» από την Ονδούρα στις ΗΠΑ - Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2018