Μηδέν στρατεύματα ή PESCO; Αποφασίστε κ. Πρόεδρε!

Δημοσιεύθηκε: 27/11/2017

 

της Σταύρης Καλοψιδιώτου*

  

19 Νοεμβρίου 2017, εφημερίδα «ΧΑΡΑΥΓΗ»

Όταν η πολιτική δράση και αποφάσεις ενός Προέδρου κράτους υποβαθμίζονται σε εργαλεία ανανέωσης της παρουσίας του στον προεδρικό θώκο, τότε αυτός δεν είναι απλά μη ωφέλιμος για το λαό του αλλά πολιτικά επικίνδυνος. Υπερβολές, μπορεί να πει κάποιος. Αριστερές ιδεοληψίες να προσθέσει άλλος. Επανάληψη της συζήτησης της προεκλογικής του 2013 για το Συνεταιρισμό «για την Ειρήνη», σκέφτονται σκωπτικά κάποιοι. Ενώ, μια άλλη μερίδα της κυπριακής κοινωνίας φαίνεται ότι προσπερνά αθώρητη την προσχώρηση της Κυπριακής Δημοκρατίας στη Μόνιμη Διαρθρωμένη Συνεργασία σε θέματα Ασφάλειας και Άμυνας της ΕΕ (PESCO). Σε μια ενισχυμένη στρατιωτική συνεργασία κρατών μελών της ΕΕ για ανάπτυξη των πολεμικών εξοπλισμών, των στρατιωτικών υποδομών και τη διεξαγωγή στρατιωτικών επιχειρήσεων εκτός της ΕΕ.  Μήπως όμως, η συγκεκριμένη απόφαση είναι τελικά σημαντική, κι επαναλαμβάνω πολιτικά επικίνδυνη για την Κύπρο;

Αναλύοντας κανείς την επιχειρηματολογία στην οποία έχει βασίσει το προεδρικό τα πανηγύρια που διοχετεύτηκαν στον τύπο, αυτή κινείται σε δύο άξονες: (1) στην «ωφελιμότητα» της Συνεργασίας στην οποία προσχωρήσαμε και (2) στη «χρησιμότητα» της συμμετοχής μας στη διαπραγμάτευση του Κυπριακού και δη στο κεφάλαιο της ασφάλειας. Επιχειρήματα που αντέχουν τόσο όσο η προεκλογική περίοδος. Κι εξηγώ.

Η ψευδεπίγραφη «ωφελιμότητα» της συμμετοχής στην PESCO

-         Κυριαρχία: όσο κι αν συνιστά εκδήλωση της κυριαρχίας ενός κράτους η προσχώρηση σε μια διεθνή συμφωνία, αυτή δεν ισχυροποιείται με την PESCO.  Γιατί η κυριαρχία των κρατών μελών εξαντλείται στην αρχική απόφαση προσχώρησης, όπου προνοούνται υποχρεωτικές δεσμεύσεις. Γιατί σε αυτές περιλαμβάνεται η εκχώρηση σημαντικών αρμοδιοτήτων στο μη διακρατικό θεσμό της «ΥΠΕΞ» της ΕΕ, όπως ο έλεγχος της εφαρμογής της συμφωνίας, των εθνικών σχεδίων εφαρμογής της και των εθνικών συνεισφορών. Γιατί είναι αυταπόδεικτο ότι η οικοδόμηση της «στρατιωτικής Ένωσης» είναι το μέσο για να εξασφαλιστεί η συλλογική δέσμευση των κρατών μελών στους προσανατολισμούς και τα συμφέροντα του κλαμπ των ισχυρών (Γερμανία, Γαλλία) αντί του σεβασμού των διαφορετικών εθνικών συμφερόντων και πολιτικών. Και βέβαια, κανείς στην Κύπρο δεν μπορεί να αποφύγει τον παραλληλισμό με την «οικονομική Ένωση» και τις μη εθνικά ελεγχόμενες αποφάσεις του Eurogroup που μετέτρεψαν τραγικά ένα κράτος μέλος σε πειραματικό- οικονομικό το 2013- πεδίο.     

-         Οικονομία- Ανάπτυξη: Σε ένα κράτος με υψηλούς δείκτες ανεργίας, οικονομικά ελλείμματα και κοινωνική δυσπραγία, η αύξηση των αμυντικών δαπανών που προϋποθέτει η συμμετοχή στην PESCO δεν θα έπρεπε να βρίσκεται στις προτεραιότητες των κυβερνώντων. Αν τα δημοσιονομικά επιτρέπουν να συμβάλουμε στην ενίσχυση των μονάδων μάχης της ΕΕ ή στην ανάπτυξη στρατιωτικού υλικού (αρμάτων μάχης, μη επανδρωμένων αεροσκαφών, δορυφόρων ή μεταγωγικών αεροσκαφών), τότε γιατί αντ’ αυτού δεν επενδύουμε στην υγεία, στην παιδεία, στο κοινωνικό κράτος; Τότε γιατί μόνο 25 εκατομμύρια και πολλές υποσχέσεις στο «Ταμείο Κουρεμένων»;

-         Αμυντική προστασία: Μπορεί με τη συμμετοχή στην PESCO η κυβέρνηση Αναστασιάδη να μετατρέπει την Κύπρο στο  «προκεχωρημένο φυλάκιο της Δύσης», παραβλέπει όμως, εις βάρος του λαού μας, ότι την καθιστά τον εγγύτερο στόχο για ασύμμετρες απειλές.

Στρατιωτικοποίηση του Κυπριακού  

-         Αν στο Κραν Μοντανά αποτύχαμε να καταλήξουμε στο κεφάλαιο ασφάλεια- εγγυήσεις λόγω της άρνησης της Τουρκίας να δεχθεί τη θέση της Ελληνοκυπριακής πλευράς για «μηδενικό στρατό», όπως καθημερινά υπογραμμίζει ο κ. Αναστασιάδης και οι εκπρόσωποι του ΔΗΣΥ, τότε εύλογα γεννάται η απορία: πώς αντιλαμβάνεστε τη συμμετοχή μας σε μια μόνιμη στρατιωτική συμμαχία που προϋποθέτει την παρουσία ξένων στρατευμάτων στην Κύπρο;

-         Και αν στο Κραν Μοντανά οι διαπραγματεύσεις κατέρρευσαν γιατί η Τουρκία διεκδικούσε παραμονή στρατευμάτων στο νησί σε βάθος χρόνου και εκτελεστικό ρόλο στο μηχανισμό για εφαρμογή της λύσης, πώς και δεν σας ενοχλεί η δομημένη στρατιωτική συμπληρωματικότητα PESCO- ΝΑΤΟ στην οποία η Τουρκία θα διαδραματίζει εκτελεστικό ρόλο- με προφανή την προοπτική στρατιωτικής εμπλοκής ή παρουσίας σε «projects» που αφορούν την Κύπρο εσαεί;

-         Είναι τελικά ή δεν είναι θέση σας ο «μηδενικός στρατός» στην Κύπρο της λύσης; Είναι ή δεν είναι θέση σας η μηδενική στρατιωτική παρουσία, άμεση ή έμμεση, της Τουρκίας στην Κύπρο; Γιατί αν είναι, δύσκολα κατανοεί κανείς την απόφαση για συμμετοχή στην PESCO. Κι αν δεν είναι, τότε δύσκολα κατανοεί κανείς τον άδοξο τερματισμό των διαπραγματεύσεων στην Ελβετία, με δεδομένη τη θέση του ΓΓ του ΟΗΕ, της Ελλάδας, της ΕΕ και της Βρετανίας για τερματισμό των εγγυήσεων και των επεμβατικών δικαιωμάτων.

-         Και βέβαια δύσκολα κατανοεί κανείς, πώς η PESCO συνιστά ασπίδα προστασίας μας ενάντια στην τουρκική επιθετικότητα. Δεδομένου ότι ρητώς απαγορεύει οτιδήποτε αντιστρατεύεται τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από συμμετοχή κρατών μελών στο ΝΑΤΟ… Και δη ενάντια σε ένα συμβαλλόμενο με αυτήν- δια του ΝΑΤΟ- κράτος. 

Δεν θα επαναλάβω όσα εδώ και χρόνια υπογραμμίζουμε για τη συνολικότερη σημασία της αποστρατιωτικοποίησης της Κύπρου μέσα από τη λύση. Ούτε για τις πιθανές συνέπειες της απομάκρυνσης από τις Ομόφωνες Αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου. Ένα μόνο θα επισημάνω, ότι η ατραπός των καιροσκοπικών επιλογών που ακολουθεί ο απερχόμενος Πρόεδρος σε ζητήματα μείζονος σημασίας για το μέλλον του τόπου, είναι τουλάχιστον πολιτικά επικίνδυνη.    

*Νομικός- Διεθνολόγος, Μέλος Κ.E. ΑΚΕΛ και του Γραφείου Κυπριακού της Κ.Ε.

 

 

 

Δείτε τον πρώτο κύκλο των "7 απλών μαθημάτων του μαρξισμού"

smile

Χωρίς σχόλια... - Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2018


Για τις φαρμακοβιομηχανίες το κέρδος είναι πάνω από την υγεία. Ασυδοσία τιμών. - Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2018



...Το όνομα του Νίρμαλ Μουλάι ήταν μέχρι πρότινος άγνωστο. Έγινε παγκοσμίως γνωστός αφότου διαβάσαμε πως ο διευθύνων σύμβουλος της φαρμακοβιομηχανίας Nostrum Laboratories που εδρεύει στο Μιζούρι, πρόσφατα στήριξε την απόφαση της εταιρείας του να τετραπλασιάσει την τιμή ενός αντιβιοτικού, από τα 474,75 στα 2.392 δολάρια το μπουκάλι, υποστηρίζοντας πως «είναι ηθική υποχρέωση των επιχειρηματιών να πουλάνε τα φάρμακα όσο ακριβότερα γίνεται και να βγάζουν λεφτά με κάθε ευκαιρία».
Το αντιβιοτικό Nitrofurantoin ωστόσο όπως αποδεικνύεται από τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας περιλαμβάνεται στη λίστα με τα «απαραίτητα φάρμακα» και καταναλώνεται από πολλούς ασθενείς. Χορηγείται για τη θεραπεία των λοιμώξεων της ουροδόχου κύστης, ενώ κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1953.
Ο Μουλάι διευκρίνισε πως η αύξηση της τιμής ήταν ουσιαστικά η «απάντηση» στην επίσης άνοδο του κόστους του φαρμάκου Furadantin το οποίο παράγεται από την ανταγωνιστική εταιρεία Casper Pharma και θεραπεύει τις ίδιες παθήσεις με το Nitrofurantoin. Η Casper Pharma αύξησε την τιμή του προϊόντος της κατά 182% συνολικά από τα τέλη του 2015 έως το Μάρτιο του 2018, με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή το ένα μπουκάλι να κοστολογείται στα 2.800 δολάρια...


read more ...

Σταύρος Μαυρουδέας: Το σύστημα δεν έλυσε τα δομικά αίτια της κρίσης - Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2018

Δέκα χρόνια από την εκδήλωση της καπιταλιστικής κρίσης πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα το διεθνές συνέδριο Πολιτικής Οικονομίας (ICOPEC 2018), με τίτλο «Δέκα χρόνια μετά τη Μεγάλη ύφεση: Η Ορθόδοξη απέναντι στην Ετερόδοξη Οικονομική» και συμμετοχή 80 και πλέον ελλήνων και ξένων πανεπιστημιακών. Με την ευκαιρία του συνεδρίου συνομιλήσαμε με τον πρόεδρο της Επιστημονικής Εταιρείας Πολιτικής Οικονομίας (ΕΕΠΟ) και καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Σταύρο Μαυρουδέα.

Συνέντευξη στον Γιάννη Ελαφρό

read more ...

Ανακοίνωση για τη ΔΕΘ της Κίνησης για την Απελευθέρωση του Λαού - Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018

Όλοι/όλες στις κινητοποιήσες στην ΔΕΘ ενάντια στην υποτέλεια και τον ιμπεριαλισμό! Η πόλη ανήκει στους δημοκρατικούς αγώνες του λαού!


Η Κινηση γα την Απελευθέρωση του Λαού καλεί τα λαϊκα στρωμματα να συμμετέχουν στις κινητοποιησείς στην ΔΕΘ, απαιτώντας να πάρουν πίσω όσα τους έκλεψαν με τα μνημονια, την λιτότητα και το μαζικό ξεπούλημα της λαϊκής περιουσίας.
Η φετινή ΔΕΘ,αφιερωμένη στις ΗΠΑ, έχει την σφραγίδα τις εξάρτησης και τις υποτέλειας στον αμερικανικό ιμπεριαλισμο, ο οποίος κάνει έντονη τη παρουσία του μετατρέποντας την πόλη της Θεσσαλονίκης σε λιμάνι του αμερικανικού στόλου. Οι γεμάτοι από αμερικανικές σημαίες και πράκτορες της CIA και του FBI δρόμοι, δίνουν την αίσθηση μιας κατεχόμενης πόλης, που υποδέχεται υποτελώς τους γιάνκηδες. Η υποτέλεια αυτή δεν εκφραζει το λαό μας, αλλά το ντόπιο πολιτικό και οικονομικό καθεστώς που υποδέχεται τους προστάτες του. Σε εμας πέφτει μοναχά το βάρος να το δείξουμε.

...


read more ...

Η επιστροφή των μονοπωλίων - Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2018


του Λεωνίδα Βατικιώτη στη Νέα Σελίδα και στο ιστολόγιό του

...Τα παραδείγματα συγκέντρωσης τεράστιας οικονομικής ισχύος, στην καρδιά μάλιστα του παγκόσμιου καπιταλισμού, τις ΗΠΑ, είναι πάρα πολλά ώστε να συνεχίζονται αδιατάρακτα οι ύμνοι στον ελεύθερο ανταγωνισμό και η συνεχής επίκλησή του. Όταν μάλιστα όλα δείχνουν πώς η άρση των κάθε λογής εμποδίων αν κάπου τελικά οδηγεί δεν είναι στις ίσες ευκαιρίες για όλους, έστω στον …πλουτισμό, αλλά σε μια χούφτα μονοπώλια. Που ελέγχουν την παραγωγή, την απασχόληση, τις πωλήσεις και κρατούν τις τιμές στα ύψη!...


read more ...

«Ζήτω η νεοαποικιοκρατία!» - Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου 2018

της Φραγκίσκας Μεγαλούδη για το thepressproject.gr

...Η ανεργία, αν και επίσημα δεν ξεπερνάει το 15%, είναι ο βασικός λόγος μετανάστευσης των νέων. Σε πραγματικούς αριθμούς ο μισός εργατικός πληθυσμός της Σενεγάλης δεν βρίσκει δουλειά ενώ τα 3/5 όσων εργάζονται κάνουν εποχιακές και κακοπληρωμένες δουλειές και μόνο ένας στους 4 έχει δουλειά πλήρους απασχόλησης.  Η κακή οικονομία, η έλλειψη ευκαιριών, η ανεργία αλλά και ο κοινωνικός αποκλεισμός είναι οι κινητήριες δυνάμεις πίσω από τη μετανάστευση....

...«υποχρεωτική αλληλεγγύη» ένα σύστημα το οποίο η Γαλλία έχει επιβάλλει στις 14 πρώην αποικίες της στην Αφρική, και βάση του οποίου όλες αυτές οι χώρες είναι υποχρεωμένες να τοποθετούν το 50% των αποθεμάτων τους σε ξένο νόμισμά σε ειδικο λογαριασμο στην Τραπεζα της Γαλλιας μαζί με ένα επιπλέον 20% ως αποζημίωση για τις οικονομικές ζημιές που υπέστη η Γαλλία όταν αποχώρησε από την περιοχή. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι μέχρι σήμερα, όλες οι 14 πρώην αποικίες της Γαλλίας έχουν πρόσβαση μόνο στο 30 με 50% των αποθεμάτων τους σε συνάλλαγμα. Αν χρειάζονται παραπάνω χρήματα πρέπει να τα δανειστούν από τη Γαλλία σε τιμές αγοράς. Στην ουσία οι χώρες πληρώνουν «φόρο αποικιοκρατίας» ως αντάλλαγμα για τις δομές που έχτισε η Γαλλία κατά τη διάρκεια της κατοχής των χωρών αυτών.  Με βάση τις ίδιες συμφωνίες, η Γαλλία διατηρεί το δικαίωμα να αγοράσει πρώτες ύλες από τις πρώην αποικίες της, οι οποίες δεν έχουν το δικαίωμα να πουλήσουν αλλού εάν δεν συμφωνήσει η Γαλλία. Έτσι οι γαλλικές εταιρίες έχουν προτεραιότητα σε κάθε επιχειρηματική συμφωνία με τις κυβερνήσεις των πρώην αποικιών της.

Τα στοιχεία αυτά έχουν πολύ ενδιαφέρον εάν αναλογισθεί κανείς ότι από τις 67 ανατροπές κυβερνήσεων που έλαβαν χώρα στην Αφρική τα τελευταία 50 χρόνια, το 61% συνέβη σε πρώην γαλλικές αποικίες...

 

read more ...