Είναι ασυγχώρητο τα πατριωτικά αντανακλαστικά του λαού να αφήνονται βορά στους αμερικανόδουλους εθνικιστές και φασίστες

Δημοσιεύθηκε: 3/2/2018
του Μιχάλη Χονδροκούκη

Η κρισιμότητα της διάκρισης μεταξύ πατριωτισμού και εθνικισμού και η ανάγκη θωράκισης του λαού από την εθνικιστική χειραγώγηση προβάλλει σήμερα ως μια τρομερή έλλειψη. Είναι ένα ζωτικό πολιτικό καθήκον που παραμελήθηκε ή απορρίφθηκε και οι συνέπειές του είναι ολέθριες.

 

Όταν ο πατριωτισμός σήμερα υπαγορεύει:

- την αντίσταση στον ευρωατλαντικό άξονα (ΗΠΑ και ΕΕ) που καταδυναστεύει το λαό μας…

- την υπεράσπιση του εργαζόμενου λαού μας από τα εισαγόμενα, μνημονιακά, επιθετικά μέτρα που κάνουν εξοντωτική την εκμετάλλευση προς όφελος των ντόπιων και ξένων μονοπωλίων… 

- τη λαϊκή πάλη ενάντια στην καταστρατήγηση κάθε δημοκρατικού δικαιώματος, ενάντια στην αντιδημοκρατική παραβίαση της λαϊκής βούλησης από το ευρωατλαντικό πρακτορείο και τους ντόπιους συνεργάτες-υποτακτικούς του…

 

Όταν ο πατριωτισμός σήμερα καλεί σε:

- αντίσταση στα αμερικανικά σχέδια στα Βαλκάνια…

- καταγγελία και απόρριψη του εθνικιστικού αλυτρωτισμού από κάθε μεριά των συνόρων…

- αμοιβαίο σεβασμό κάθε έθνους…

- υπεράσπιση της αλληλεγγύης των λαών ενάντια στους ιμπεριαλιστές…

 

τότε

ποιος θα είχε την πολιτική τύφλωση να πει ότι πατριωτισμός και εθνικισμός είναι το ίδιο;

 

ποιος θα είχε την πολιτική ανευθυνότητα να πει ότι σήμερα θα ήταν αμελητέο να γνωρίζει ο λαός τη διαφορά του πατριωτισμού από τον εθνικισμό;

 

ποιος θα είχε την πολιτική μυωπία να πει ότι η ύπαρξη ενός λαϊκού πατριωτικού μετώπου δεν θα βοηθούσε στη συσπείρωση δυνάμεων στην πάλη κατά του ιμπεριαλισμού σε κάθε επίπεδο;

 

ποιος θα είχε την πολιτική εμμονή να πει ότι (παρά τη θεωρητική αδυναμία, τον αντιδιαλεκτικό χαρακτήρα και την πασιφανή πρακτική αποτυχία του εγχειρήματος) εξακολουθεί ο αντικαπιταλισμός να είναι η βάση της δυνητικής λαϊκής συσπείρωσης;

 

Δυστυχώς, για το λαό, το λένε ακόμη αρκετοί στην αριστερά. Το έλεγαν από την εποχή της αντίστασης στις ναζιστικές και φασιστικές δυνάμεις κατοχής του ’40 οι περισσότεροι τροτσκιστές, ενώ ο λαός με το πατριωτικό μέτωπο μεγαλουργούσε δημιουργώντας επαναστατική ιστορία. Το λέει η νέα βάρδια του ΚΚΕ που, υιοθετώντας την τροτσκιστική ανάλυση για το ΕΑΜ και απεμπολώντας τη λενινιστική μεθοδολογία για τον ιμπεριαλισμό και τη σχέση της θέσης μιας χώρας στο ιμπεριαλιστικό σύστημα και του χαρακτήρα της επανάστασης εκεί, μας λέει ότι σήμερα η Ελλάδα είναι μικροϊμπεριαλιστική και ότι ο πατριωτισμός είναι ο αγώνας κατά του καπιταλισμού γενικώς (λες και είμαστε κάτοικοι των ΗΠΑ). Το λέει και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όπου ο τροτσκισμός κυριαρχεί ιδεολογικά και οι λίγες φωνές που διαφοροποιούνται, απλώς αξιοποιούνται για τις επαφές στα οιωνεί μετωπικά εγχειρήματα, ενώ η πολιτική που χαράσσεται παραμένει: αντι-καπιταλισμός, αντι-εθνικισμός, αντι- ό,τι…  

 

Όσοι από ιστορική άγνοια ή ιδεολογικές αγκυλώσεις μετέτρεψαν τις τελευταίες δεκαετίες τον πατριωτισμό σε ταμπού για την αριστερά –παραγνωρίζοντας ή αποκρύπτοντας τον αντιιμπεριαλιστικό και δημοκρατικό του προοδευτικό χαρακτήρα και ταυτίζοντάς τον με τον εθνικισμό– φέρουν τεράστια ευθύνη. Και όπως μετατρέπουν την ταξική πάλη σε ένα αφηρημένο, ετεροπροσδιοριζόμενο "αντί", σε αντι-καπιταλισμό, έτσι μετατρέπουν και την αντιιμπεριαλιστική πάλη σε έναν ασαφή και λειψό αντι-εθνικισμό. Και είναι ασαφής και λειψός ο αντιεθνικισμός τους, διότι δεν αντιδιαστέλλεται στον λαϊκό, προοδευτικό πατριωτισμό· και μη αποδεχόμενοι έναν τέτοιο πατριωτισμό, δεν αφήνουν κανέναν χώρο για πατριωτικά αντανακλαστικά· αυτά θεωρούνται καταδικαστέα και όσοι τα έχουν, εσφαλμένα ταυτίζονται με τους εθνικιστές. Έτσι, αφήνοντας στην πράξη μόνο τους εθνικιστές-φασίστες και τους εκάστοτε κυβερνητικούς σφουγκοκωλάριους των ΗΠΑ-ΕΕ να μεταχειρίζονται με τον υποκριτικό, χυδαίο και απατηλό τρόπο τους τον πατριωτισμό, πετούν την αριστερά στο κοινωνικό περιθώριο, στον μικρόκοσμο του αντικαπιταλισμού, όπου οι μη κομμουνιστές για την ώρα δεν έχουν ούτε το ενδιαφέρον να πλησιάσουν.

 

Και για να προλάβουμε τη σκέψη των οπαδών της καθαρής και αμόλυντης επανάστασης, εκείνων που προσεγγίζουν με πλατωνικούς όρους την πολιτική: Φυσικά και υπάρχει ένα όριο στις τακτικές υποχωρήσεις στις οποίες προβαίνει το επαναστατικό κίνημα, προκειμένου να επιτύχει τον στρατηγικό του στόχο. Όμως, η πατριωτική πάλη δεν αποτελεί μια τακτική υποχώρηση· αποτελεί μια τακτική επίθεσης ενάντια στα πιο άμεσα σχέδια του ιμπεριαλισμού!

- Έχει όρια αυτή η τακτική; Βεβαίως, και πρέπει να περιγράφονται με σαφήνεια.

- Ποια είναι τα όρια από τα «αριστερά» και ποια από τα «δεξιά»;

 

«Αριστερό» όριο: κατ’ αρχάς δεν εγκαταλείπουμε την αναφορά στον πατριωτισμό, αναδεικνύουμε το πώς διαμεσολαβεί την ταξική πάλη, επισημαίνουμε τους όρους σύνδεσης των ταξικών και πατριωτικών ζητημάτων (σχετικά με το θέμα, βλ. εδώ και εδώ), δίνουμε θεμελιακό ρόλο στον πατριωτισμό κατά την οικοδόμηση του λαϊκού μετώπου στην εποχή του ιμπεριαλισμού –ειδικά σε μια εξαρτημένη χώρα– και αντιδιαστέλλουμε το λαϊκό, αντιιμπεριαλιστικό και δημοκρατικό περιεχόμενό του στον εθνικισμό, τον σοβινισμό και τον αλυτρωτισμό, ώστε να διαφοροποιηθούμε σαφώς από την τροτσκιστική-αναρχική ανιστορική και αντιδιαλεκτική παρανόηση που ταυτίζει πατριωτισμό και εθνικισμό για να τα απορρίψει σαν να ήταν ένα.

«Δεξιό» όριο: αντιδιαστέλλουμε το λαϊκό, αντιιμπεριαλιστικό και δημοκρατικό περιεχόμενό του στον εθνικισμό, τον σοβινισμό και τον αλυτρωτισμό, ώστε να διαφοροποιηθούμε σαφώς από τους εθνικιστές-φασίστες, τους κυβερνητικούς σφουγκοκωλάριους των ΗΠΑ-ΕΕ και όσους άλλους ταυτίζουν εσκεμμένα σε επίπεδο ρητορικής τον πατριωτισμό και τον εθνικισμό, μόνο για να αλλοιώσουν τελικά τον πατριωτισμό, να αφαιρέσουν το προοδευτικό και αγωνιστικό του περιεχόμενο και τελικά να του δώσουν εθνικιστικό περιεχόμενο.

Οποιοδήποτε από τα δύο όρια παραβιαστεί, τότε η τακτική της πατριωτικής πάλης ακυρώνεται· είτε από τα «αριστερά» –οπότε απορρίπτεται ο πατριωτισμός σαν να ήταν εθνικισμός– είτε από τα «δεξιά» –οπότε καπελώνεται ο πατριωτισμός από τον εθνικισμό. Και στις δύο αντίθετες περιπτώσεις το κοινό στοιχείο είναι ότι ο πατριωτισμός αφομοιώνεται από τον εθνικισμό…

αυτό, δηλαδή, που θέλουν οι αστοί.

 

Η αριστερά μπορεί και πρέπει να είναι αγωνιστική, ενωτική, ριζοσπαστική, δημοκρατική, πατριωτική, αντιιμπεριαλιστική και επαναστατική. Δεν πρέπει να είναι μυωπική, απομονωτική, αυτοπεριθωριοπούμενη, εμμονική, υποταγμένη σε ανιστορικές παρανοήσεις και ιδεαλιστικές απολυτοποιήσεις. Στο βαθμό που κυριαρχούν οι απολυτοποιήσεις, αρχίζει η δυσκινησία της δήθεν ιδεολογικής καθαρότητας· μιας καθαρότητας που βασίζεται πάντα σε κάποιο ιδεαλιστικό και αντιδιαλεκτικό σφάλμα… και στον βαθμό που υπερτερεί η πολιτική της καθαρότητας των ιδεών, όπως ακριβώς συμβαίνει και στον κόσμο των Ιδεών του Πλάτωνα, επικρατεί η ακινησία, η μη μεταβολή… δηλαδή, όσον αφορά το επαναστατικό κίνημα, βάλτωμα και μη ανάπτυξη.

 

Όμως, η ζωή, αυτή η βρόμικη πραγματικότητα που περιλαμβάνει και τις καθαρές ιδέες, αλλά περιορισμένες στα κεφάλια ολίγων, πρέπει να κινηθεί και κινείται. Μόνο που την πρωτοβουλία της κίνησης την έχει ο ταξικός μας αντίπαλος, ο οποίος δεν έχει εμμονές, δεν έχει συναισθηματισμούς και δεν υπακούει σε καθαρότητες: όταν θέλει, τη μια γίνεται εθνικιστής και την άλλη κοσμοπολίτης, τη μια «δημοκράτης» και κοινοβουλευτικός και την άλλη φασίστας. Εμείς δεν έχουμε το περιθώριο να δίνουμε την πρωτοβουλία σε αυτούς τους χαμαιλέοντες. Πρέπει να μην τους αφήνουμε ποτέ το πεδίο ελεύθερο:

- στα οικονομικά είμαστε ο εργαζόμενος λαός που το ταξικό του συμφέρον είναι αντίθετο από εκείνο των αστών και των μονοπωλίων τους·

- στα πολιτικά, είμαστε ο δημοκράτης λαός που η κυριαρχία του είναι ασύμβατη με την κυριαρχία των πολιτικών εκπροσώπων των μονοπωλίων και των ιμπεριαλιστικών κέντρων·

- στα εθνικά, είμαστε ο πατριώτης λαός που τα συμφέροντά του αντίθετα από τα σχέδια των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών και αναζητά την ειρήνη και την αλληλεγγύη μαζί τους άλλους λαούς·

… και στην ώρα της κορύφωσης της σύγκρουσης, είμαστε ο επαναστάτης λαός που σπάει τον πάγο και χαράσσει τον δρόμο!

 

Για να κατορθώσει ο λαός μας να γίνει όλα τα παραπάνω,

πρέπει να πάψουμε εμείς –η όποια συλλογικότητα, η όποια οργάνωση

και γενικά ο μικρόκοσμός μας– να νομίζουμε ότι είμαστε από μόνοι μας όλα τα παραπάνω.

Μόνο το Λαϊκό Μέτωπο θα γίνει όλα τα παραπάνω,

όταν οι πολιτικές δυνάμεις που θα το αποτελέσουν ξεπεράσουν τις αγκυλώσεις τους,

όταν μιλήσουν τη γλώσσα του λαού για τις άμεσες ανάγκες του

και τέλος, όταν αφήσουν πίσω τη λογική του μαγαζιού και των γραφειοκρατικών πρακτικών.


Δείτε τον πρώτο κύκλο των "7 απλών μαθημάτων του μαρξισμού"

smile



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ


Προγραμματικές κατευθύνσεις 

του συλλόγου διάδοσης 

μαρξιστικής σκέψης 

"Γ. ΚΟΡΔΑΤΟΣ"


Ο σύλλογος Γ.ΚΟΡΔΑΤΟΣ  

δίνει στη δημοσιότητα τις 

προγραμματικές του κατευθύνσεις. 

Τις θέτει σε συζήτηση με τους, 

συντρόφους συναγωνιστές και φίλους, 

είτε πρόκειται για ανένταχτους αγωνιστές 

είτε για οργανωμένους σε άλλες 

πολιτικές οργανώσεις 

με παραπλήσιες αγωνίες 

και προβληματισμούς. 

Μοναδικός στόχος είναι 

η προώθηση του αγώνα 

για την απελευθέρωση του λαού.


Διαβάστε Περισσότερα »

 


Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο, 

αίθουσα  318 (3ος ορ.),

 κτίριο οδού Μπουμπουλίνας 


Τι είναι η σημερινή Κίνα; Ποια η πολιτική και οικονομική της κατάσταση; Πόσο θα μας επηρεάζει στο μέλλον; Ποιες οι καταβολές της σύγχρονης Κίνας; 

Αυτά τα ερωτήματα θα προσπαθήσει να φωτίσει ο Όμιλος Μαρξιστικών Ερευνών με τη διοργάνωση σειράς διαλέξεων με τίτλο “Κατανοώντας την Κίνα”, κάθε Πέμπτη από 11 Οκτωβρίου και μέχρι 1 Νοεμβρίου.



Πρόσκληση για τη δημιουργία 

αντιπολεμικής κίνησης στη Λάρισα, 

Πέμπτη, 1/11, 18:00, ξενοδοχείο Μετροπόλ




[…] Σήμερα ελεύθερος λαός είναι μόνο εκείνος όποιος στέκεται δίπλα σε κάθε λαό που βρίσκεται στο στόχαστρο των ΗΠΑ και ΝΑΤΟ και ενάντια σε κάθε κυβέρνηση που στηρίζει και συμμετέχει σε εγκληματικούς βομβαρδισμούς.
 
Στη βάση των παραπάνω, απευθύνουμε ανοιχτό κάλεσμα συστράτευσης για να στήσουμε πύργο ατίθασο στα πολεμικά σχέδια και τον ευρωατλαντικό ιμπεριαλισμό […] για τη συγκρότηση μιας Αντιπολεμικής Κίνησης που θα παλεύει για:
 
·      Την έξοδο από το ΝΑΤΟ, ευρωστρατό, και το κλείσιμο όλων των βάσεων.
 
·      Απομάκρυνση  των αμερικανο-νατοϊκων βάσεων και των drones από τη Λάρισα.
[…]


Διαβάστε περισσότερα...


Άλλο το "τώρα με το ΚΚΕ κι άλλο Mέτωπο και με το ΚΚΕ" - Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2018


του Γιώργου Ρούσση


"Και καταλήγει ο Θάνος: «Το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα -το λέω ανεπιφύλακτα- που δεν δημιουργεί ψευδαισθήσεις ότι στον βάρβαρο καπιταλισμό, ειδικά σήμερα, μπορούν τα πράγματα να γίνουν καλύτερα. Εγώ οριστικά είμαι μαζί του». Νομίζουμε ότι ήρθε η ώρα όλοι όσοι νιώθουν αριστεροί να πουν τώρα με το ΚΚΕ".

Αυτά είπε μεταξύ άλλων ο Δημήτρης Κουτσουμπας σε συνέντευξη του στην εφημερίδα Politik στις 12του Οχτωβρη.

Σεβόμενος απολύτως την επιλογή του φίλου Θάνου Μικρούτσικου, και εκτιμώντας ως σαφώς θετική αυτήν του την επιλογή, σε σχέση με προηγούμενες, ας μου επιτραπεί να διαφωνήσω με την έκκληση του γενικού γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ.

Η διαφωνία μου αυτή τεκμαίρεται κυρίως :

1. Από το γεγονός ότι η ηγεσία του ΚΚΕ όπως αποδεικνύεται και από αυτήν την συνέντευξη, αντιμετωπίζει το όποιο μέτωπο, η και συνεργασία σαν υποστήριξη του, η σαν ένταξη σε Μετωπικά σχήματα, που εκείνο δημιούργησε και ελέγχει απολύτως όπως το ΠΑΜΕ.

2 Οραματίζεται ένα σοσιαλισμό σαν τον "υπαρκτό" και μάλιστα της περιόδου της πλεον βάναυσης αντιδημοκρατικής εκτροπής του.

3. Δεν έχει επεξεργαστεί καμία πρόταση για το πώς από την σημερινή βαρβαρότητα θα οδηγηθούμε στην αναγκαία για το πέρασμα στο σοσιαλισμό επανάσταση . Η μη αποδοχή εκ μέρους του της άμεσης εξόδου από την ΕΕ είναι ενδεικτική αυτής της έλλειψης επαναστατικής στρατηγικής.

4. Σε όλες τις λαϊκές εξεγέρσεις παίζει τον ρόλο του πυροσβέστη και όχι ως όφειλε του προωθητή της επαναστατικής συνειδητότητας.

5. Η δομή του και η λειτουργία του καμία σχέση δεν έχουν με τον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό. Αντ αυτού κυριαρχείται από έναν γραφειοκρατικό συγκεντρωτισμό, με βάση τον οποίο η κομματικό τητα κρίνεται από την απόλυτη συμφωνία με την καθοδήγηση .

6 Σε θεωρητικό επίπεδο αντί να λειτουργεί ως συλλογικός διανοούμενος, αποκλείει κάθε θεωρητική αναζήτηση, αν δεν την πολεμάει, και αντ' αυτού θεωρητικοποιεί την πολιτική του.

Όλα τα παραπάνω κάθε άλλο παρά αναιρούν την αναγκαιότητα ύπαρξης ενός σύγχρονου επαναστατικού κομμουνιστικού κόμματος , κάτι στο οποίο δυστυχώς δεν ανταποκρίνεται το σημερινό ΚΚΕ .

Παρόλα αυτά στο βαθμό που το ίδιο θα το αποδέχονταν, είναι βέβαιο ότι το ΚΚΕ έχει θέση σε ένα αναγκαίο πολιτικό, αντικαπιταλιστικό, αντιιμπεριαλιστικό μέτωπο, το οποίο στα πλαίσια ενός επαναστατικού πολέμου θέσεων θα άνοιγε το δρόμο στην σοσιαλιστική επανάσταση.

read more ...

Έκκληση και στην Ελλάδα για την προστασία του Παλαιστινιακού λαού - Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018

από το info-war.gr

...Ο πρέσβης του Κράτους της Παλαιστίνης στην Ελλάδα, κ. Μαρουάν Τουμπάσι, δήλωσε: «Το συνεχιζόμενο καθεστώς απαρτχάιντ έρχεται σε αντίθεση με την ειρηνευτική διαδικασία καθώς η συνεχιζόμενη αποικιακή πολιτική και η ισραηλινή κατοχή, παγώνουν κάθε προσπάθεια για ουσιαστικές διαπραγματεύσεις που θα οδηγήσουν σε μια δίκαιη και διαρκή περίοδο ειρήνης στην περιοχή, βασισμένη στη λύση των δύο κρατών».

Ο Πρέσβης απηύθυνε έκκληση στην ελληνική κυβέρνηση και στη διεθνή κοινότητα για άμεση προστασία του Παλαιστινιακού λαού και για να ασκηθούν πιέσεις, ώστε οι Ισραηλινές δυνάμεις να τερματίσουν την αποικιακή κατοχή στην Παλαιστίνη σύμφωνα με τα διεθνή ψηφίσματα...


read more ...

Ένα Αυστραλιανό «Νταχάου» στη μέση του Ειρηνικού Ωκεανού - Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2018


από τον Ημεροδρόμο

Το Ναούρου που βρίσκεται  4.000 χλμ. βορειοανατολικά της Αυστραλίας, στη μέση του Ειρηνικού Ωκεανού, έχει μετατραπεί σε ένα σύγχρονο «Νταχάου». Στο νησί, που είναι από τα μικρότερα κράτη στον κόσμο, στοιβάζονται σε στρατόπεδο συγκέντρωσης που δημιούργησε η κυβέρνηση της Αυστραλίας άνθρωποι κάθε ηλικίας. Οι συνθήκες διαβίωσης είναι απάνθρωπες και η ζωή έχει χάσει κάθε αξία… 

read more ...

Η επιστροφή των μονοπωλίων - Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2018

 

από το ιστολόγιο του Λ. Βατικιώτη

Η έγκριση από την αμερικανική δικαιοσύνη της εξαγοράς της Time Warner (που παρέχει υπηρεσίες ενημέρωσης, διασκέδασης, κ.α.) από την ΑΤ&Τ (υπηρεσίες ίντερνετ, κινητής, τηλεόραση, κ.α.) άνοιξε ξανά τη συζήτηση για την επάνοδο των μονοπωλίων. Τα παραδείγματα συγκέντρωσης τεράστιας οικονομικής ισχύος, στην καρδιά μάλιστα του παγκόσμιου καπιταλισμού, τις ΗΠΑ, είναι πάρα πολλά ώστε να συνεχίζονται αδιατάρακτα οι ύμνοι στον ελεύθερο ανταγωνισμό και η συνεχής επίκλησή του. Όταν μάλιστα όλα δείχνουν πώς η άρση των κάθε λογής εμποδίων αν κάπου τελικά οδηγεί δεν είναι στις ίσες ευκαιρίες για όλους, έστω στον …πλουτισμό, αλλά σε μια χούφτα μονοπώλια. Που ελέγχουν την παραγωγή, την απασχόληση, τις πωλήσεις και κρατούν τις τιμές στα ύψη!

read more ...

Η λειτουργία του νόμου της αξίας στις διεθνείς οικονομικές σχέσεις. - Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2018


Διδακτορική διατριβή Σ. Σερέτη, ΑΠΘ


Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι να μελετηθούν θεωρητικά και εμπειρικά οι μεταβιβάσεις των εργασιακών αξιών. Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο να επεκτείνει και να συνεχίσει την αναζήτηση για την λειτουργία του νόμου της αξίας πέρα από το εθνικό και σε διεθνές επίπεδο. Η ανάλυσή βασίζεται στις έννοιες του κοινωνικά αναγκαίου χρόνου εργασίας και του ρυθμιστικού κεφαλαίου, η διασύνδεση των οποίων αποτελεί το θεωρητικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο μπορεί να εξηγηθεί η μεταβίβαση εργασιακών αξιών μεταξύ και εντός των βιομηχανιών και κατ 'επέκταση μεταξύ και εντός των οικονομιών. Υποστηρίζεται ότι το διεθνές εμπόριο διέπεται από την αρχή του απόλυτου πλεονεκτήματος, σε ευθεία αντιπαράθεση με την επικρατούσα νεοκλασική θεωρία που υποστηρίζει ως ρυθμιστική αρχή του διεθνούς εμπορίου την αρχή του συγκριτικού πλεονεκτήματος [....]

read more ...

Το ερώτημα της ιμπεριαλιστικής εκμετάλλευσης - Κυριακή, 7 Οκτωβρίου 2018

Από το «νόμο» του Μαρξ στο Κεφάλαιο στην «άνιση ανταλλαγή» του Αργύρη Εμμανουήλ.

Γράφει ο Γιώργος Οικονομάκης στα 

Τετράδια Μαρξισμού, Τεύχος 5, χειμώνας 2017



Η ανάλυση του Μαρξ πάνω στις αντίρροπες τάσεις στην πτωτική τάση του ποσοστού κέρδους, και ειδικότερα μεταξύ αυτών η ανάλυση του ρόλου του «εξωτερικού εμπορίου», αναδεικνύει το ζήτημα της ιμπεριαλιστικής εκμετάλλευσης. Η εκμετάλλευση αυτή εκφράζεται ως ανταλλαγή άνισων ποσοτήτων εργασίας μεταξύ περισσότερο και λιγότερο αναπτυγμένων χωρών σε βάρος των δεύτερων. Η ανταλλαγή άνισων ποσοτήτων εργασίας στη μαρξιστική βιβλιογραφία κωδικοποιείται ως «άνιση ανταλλαγή». Για τον ακριβή «μηχανισμό» αυτής της «άνισης ανταλλαγής» έχουν ανακύψει σημαντικότατες διαφωνίες. Κομβική υπήρξε η παρέμβαση του Αργύρη Εμμανουήλ που αναζήτησε την προσιδιάζουσα στο διεθνές εμπόριο «άνιση ανταλλαγή» θέτοντας στο επίκεντρο της θεωρίας του τις διαφορές στους μισθούς μεταξύ περισσότερο και λιγότερο αναπτυγμένων χωρών. Το άρθρο εξετάζει όψεις της σχετικής συζήτησης επιχειρώντας την ερμηνεία της «άνισης ανταλλαγής»-ιμπεριαλιστικής εκμετάλλευσης στη βάση της διαφορετικής παραγωγικής δομής και συνακόλουθα διαφορετικής δυναμικής της ζήτησης για τα προϊόντα των περισσότερο και λιγότερο αναπτυγμένων χωρών.


read more ...

«Shooting rooms» ή «χώροι τρυπήματος» – Ο «σκουπιδοτενεκές της ανθρωπιάς μας» - Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου 2018

του Η. Μιχαλαρέα στον Ημεροδρόμο

...Ανθρώπινη αξιοπρέπεια και εξάρτηση είναι έννοιες αντίθετες. Δεν υπάρχει αξιοπρεπής χρήση. Αξιοπρεπής  πολιτεία είναι η πολιτεία που εξασφαλίζει τις προϋποθέσεις θεραπείας για τα εξαρτημένα άτομα. Τα “shooting rooms” ευελπιστούν  να κρύψουν για λίγο ορισμένους χρήστες από το να τρυπιούνται σε κοινή  θέα, για να συνεχίσουν να περιφέρονται σαν σκιές στις απάνθρωπες μεγαλουπόλεις του καπιταλισμού υπενθυμίζοντας σε όλους, με τον κοινωνικό τους θάνατο, πως ηανοχή στα ναρκωτικά είναι ντροπή και πως η αλληλεγγύη και η βοήθεια προς τα παιδιά που έχουν υποθήκευση τη ζωή τους  στο βωμό της εξάρτησης είναι η μόνη αξιοπρεπής στάση. Αξιοπρεπείς είναι οι πολιτείες ελεύθερες από ναρκωτικά και όχι με ελεύθερα τα ναρκωτικά.

read more ...

Τα ολιγοπώλια του διαδικτύου και τα περιθώρια εναλλακτικών επιλογών - Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2018

συνέντευξη του Ν.Σμυρναίου στην Ε. Μαυρούλη για Το Περιοδικό

Το διαδίκτυο είναι αυτή τη στιγμή ένα πεδίο δραστηριοποίησης ολιγοπωλίων που ελέγχουν, με  τον κλασικό γνώμονα του καπιταλιστικού συστήματος, το κέρδος, τη ροή πληροφοριών; Αυτό μπορεί να συμβαδίσει με την έννοια της ελευθερίας που το διαδίκτυο κόμισε μαζί με την εμφάνισή του; Πώς όλα αυτά μπορούν να συνυπάρξουν με τη δημοσιογραφία;  Μπορούν και πώς να επιβιώσουν εναλλακτικού τύπου εγχειρήματα στο διαδίκτυο;

Αυτά είναι, μερικά, από τα ερωτήματα που καταφέραμε να θέσουμε στον Νίκο Σμυρναίο (Λέκτορα πολιτικής οικονομίας, ιστορίας και κοινωνιολογίας των ΜΜΕ και του διαδικτύου στο πανεπιστήμιο Université Toulouse 3...

read more ...

Ούτε η Ελλάδα ούτε η Κρήτη επιτρέπεται να είναι γερμανικά προτεκτοράτα - Τρίτη, 2 Οκτωβρίου 2018

 



H  προγραμματισμένη  διεξαγωγή της Ελληνογερμανικής Συνέλευσης στην Χερσόνησο Ηρακλείου Κρήτης, μια διεξαγωγή η οποία εκ προοιμίου  θέτει εκτός  της δικής της ημερήσιας διάταξης  το κρίσιμο ζήτημα των γερμανικών πολεμικών επανορθώσεων προς τον ελληνικό λαό, και μάλιστα σε μια κρίσιμη καμπή του, δεν πρέπει να λάβει χώρα.

Η Ελληνογερμανική Συνέλευση είναι  ένας καθαρά νεοαποικιακός θεσμός που προέκυψε ετεροβαρώς  σε διμερές κυβερνητικό επίπεδο τον Μάιο του 2010, ακριβώς πάνω στην καμπή των Μνημονίων σε βάρος του ελληνικού λαού, ακριβώς στα πλαίσια των   Μνημονίων και των απαιτήσεων των δανειστών για νεοαποικιακή υποταγή της χώρας μας στα συμφέροντα του ευρωπαϊκού και ειδικότερα και του γερμανικού κεφαλαίου. Τίποτε το θετικό δεν μπορεί να προκύψει από αυτόν τον θεσμό  για τους Έλληνες αλλά ειδικότερα και για τους Κρητικούς, θύματα ή απογόνους των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας.


read more ...