Είναι ασυγχώρητο τα πατριωτικά αντανακλαστικά του λαού να αφήνονται βορά στους αμερικανόδουλους εθνικιστές και φασίστες

Δημοσιεύθηκε: 3/2/2018
του Μιχάλη Χονδροκούκη

Η κρισιμότητα της διάκρισης μεταξύ πατριωτισμού και εθνικισμού και η ανάγκη θωράκισης του λαού από την εθνικιστική χειραγώγηση προβάλλει σήμερα ως μια τρομερή έλλειψη. Είναι ένα ζωτικό πολιτικό καθήκον που παραμελήθηκε ή απορρίφθηκε και οι συνέπειές του είναι ολέθριες.

 

Όταν ο πατριωτισμός σήμερα υπαγορεύει:

- την αντίσταση στον ευρωατλαντικό άξονα (ΗΠΑ και ΕΕ) που καταδυναστεύει το λαό μας…

- την υπεράσπιση του εργαζόμενου λαού μας από τα εισαγόμενα, μνημονιακά, επιθετικά μέτρα που κάνουν εξοντωτική την εκμετάλλευση προς όφελος των ντόπιων και ξένων μονοπωλίων… 

- τη λαϊκή πάλη ενάντια στην καταστρατήγηση κάθε δημοκρατικού δικαιώματος, ενάντια στην αντιδημοκρατική παραβίαση της λαϊκής βούλησης από το ευρωατλαντικό πρακτορείο και τους ντόπιους συνεργάτες-υποτακτικούς του…

 

Όταν ο πατριωτισμός σήμερα καλεί σε:

- αντίσταση στα αμερικανικά σχέδια στα Βαλκάνια…

- καταγγελία και απόρριψη του εθνικιστικού αλυτρωτισμού από κάθε μεριά των συνόρων…

- αμοιβαίο σεβασμό κάθε έθνους…

- υπεράσπιση της αλληλεγγύης των λαών ενάντια στους ιμπεριαλιστές…

 

τότε

ποιος θα είχε την πολιτική τύφλωση να πει ότι πατριωτισμός και εθνικισμός είναι το ίδιο;

 

ποιος θα είχε την πολιτική ανευθυνότητα να πει ότι σήμερα θα ήταν αμελητέο να γνωρίζει ο λαός τη διαφορά του πατριωτισμού από τον εθνικισμό;

 

ποιος θα είχε την πολιτική μυωπία να πει ότι η ύπαρξη ενός λαϊκού πατριωτικού μετώπου δεν θα βοηθούσε στη συσπείρωση δυνάμεων στην πάλη κατά του ιμπεριαλισμού σε κάθε επίπεδο;

 

ποιος θα είχε την πολιτική εμμονή να πει ότι (παρά τη θεωρητική αδυναμία, τον αντιδιαλεκτικό χαρακτήρα και την πασιφανή πρακτική αποτυχία του εγχειρήματος) εξακολουθεί ο αντικαπιταλισμός να είναι η βάση της δυνητικής λαϊκής συσπείρωσης;

 

Δυστυχώς, για το λαό, το λένε ακόμη αρκετοί στην αριστερά. Το έλεγαν από την εποχή της αντίστασης στις ναζιστικές και φασιστικές δυνάμεις κατοχής του ’40 οι περισσότεροι τροτσκιστές, ενώ ο λαός με το πατριωτικό μέτωπο μεγαλουργούσε δημιουργώντας επαναστατική ιστορία. Το λέει η νέα βάρδια του ΚΚΕ που, υιοθετώντας την τροτσκιστική ανάλυση για το ΕΑΜ και απεμπολώντας τη λενινιστική μεθοδολογία για τον ιμπεριαλισμό και τη σχέση της θέσης μιας χώρας στο ιμπεριαλιστικό σύστημα και του χαρακτήρα της επανάστασης εκεί, μας λέει ότι σήμερα η Ελλάδα είναι μικροϊμπεριαλιστική και ότι ο πατριωτισμός είναι ο αγώνας κατά του καπιταλισμού γενικώς (λες και είμαστε κάτοικοι των ΗΠΑ). Το λέει και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όπου ο τροτσκισμός κυριαρχεί ιδεολογικά και οι λίγες φωνές που διαφοροποιούνται, απλώς αξιοποιούνται για τις επαφές στα οιωνεί μετωπικά εγχειρήματα, ενώ η πολιτική που χαράσσεται παραμένει: αντι-καπιταλισμός, αντι-εθνικισμός, αντι- ό,τι…  

 

Όσοι από ιστορική άγνοια ή ιδεολογικές αγκυλώσεις μετέτρεψαν τις τελευταίες δεκαετίες τον πατριωτισμό σε ταμπού για την αριστερά –παραγνωρίζοντας ή αποκρύπτοντας τον αντιιμπεριαλιστικό και δημοκρατικό του προοδευτικό χαρακτήρα και ταυτίζοντάς τον με τον εθνικισμό– φέρουν τεράστια ευθύνη. Και όπως μετατρέπουν την ταξική πάλη σε ένα αφηρημένο, ετεροπροσδιοριζόμενο "αντί", σε αντι-καπιταλισμό, έτσι μετατρέπουν και την αντιιμπεριαλιστική πάλη σε έναν ασαφή και λειψό αντι-εθνικισμό. Και είναι ασαφής και λειψός ο αντιεθνικισμός τους, διότι δεν αντιδιαστέλλεται στον λαϊκό, προοδευτικό πατριωτισμό· και μη αποδεχόμενοι έναν τέτοιο πατριωτισμό, δεν αφήνουν κανέναν χώρο για πατριωτικά αντανακλαστικά· αυτά θεωρούνται καταδικαστέα και όσοι τα έχουν, εσφαλμένα ταυτίζονται με τους εθνικιστές. Έτσι, αφήνοντας στην πράξη μόνο τους εθνικιστές-φασίστες και τους εκάστοτε κυβερνητικούς σφουγκοκωλάριους των ΗΠΑ-ΕΕ να μεταχειρίζονται με τον υποκριτικό, χυδαίο και απατηλό τρόπο τους τον πατριωτισμό, πετούν την αριστερά στο κοινωνικό περιθώριο, στον μικρόκοσμο του αντικαπιταλισμού, όπου οι μη κομμουνιστές για την ώρα δεν έχουν ούτε το ενδιαφέρον να πλησιάσουν.

 

Και για να προλάβουμε τη σκέψη των οπαδών της καθαρής και αμόλυντης επανάστασης, εκείνων που προσεγγίζουν με πλατωνικούς όρους την πολιτική: Φυσικά και υπάρχει ένα όριο στις τακτικές υποχωρήσεις στις οποίες προβαίνει το επαναστατικό κίνημα, προκειμένου να επιτύχει τον στρατηγικό του στόχο. Όμως, η πατριωτική πάλη δεν αποτελεί μια τακτική υποχώρηση· αποτελεί μια τακτική επίθεσης ενάντια στα πιο άμεσα σχέδια του ιμπεριαλισμού!

- Έχει όρια αυτή η τακτική; Βεβαίως, και πρέπει να περιγράφονται με σαφήνεια.

- Ποια είναι τα όρια από τα «αριστερά» και ποια από τα «δεξιά»;

 

«Αριστερό» όριο: κατ’ αρχάς δεν εγκαταλείπουμε την αναφορά στον πατριωτισμό, αναδεικνύουμε το πώς διαμεσολαβεί την ταξική πάλη, επισημαίνουμε τους όρους σύνδεσης των ταξικών και πατριωτικών ζητημάτων (σχετικά με το θέμα, βλ. εδώ και εδώ), δίνουμε θεμελιακό ρόλο στον πατριωτισμό κατά την οικοδόμηση του λαϊκού μετώπου στην εποχή του ιμπεριαλισμού –ειδικά σε μια εξαρτημένη χώρα– και αντιδιαστέλλουμε το λαϊκό, αντιιμπεριαλιστικό και δημοκρατικό περιεχόμενό του στον εθνικισμό, τον σοβινισμό και τον αλυτρωτισμό, ώστε να διαφοροποιηθούμε σαφώς από την τροτσκιστική-αναρχική ανιστορική και αντιδιαλεκτική παρανόηση που ταυτίζει πατριωτισμό και εθνικισμό για να τα απορρίψει σαν να ήταν ένα.

«Δεξιό» όριο: αντιδιαστέλλουμε το λαϊκό, αντιιμπεριαλιστικό και δημοκρατικό περιεχόμενό του στον εθνικισμό, τον σοβινισμό και τον αλυτρωτισμό, ώστε να διαφοροποιηθούμε σαφώς από τους εθνικιστές-φασίστες, τους κυβερνητικούς σφουγκοκωλάριους των ΗΠΑ-ΕΕ και όσους άλλους ταυτίζουν εσκεμμένα σε επίπεδο ρητορικής τον πατριωτισμό και τον εθνικισμό, μόνο για να αλλοιώσουν τελικά τον πατριωτισμό, να αφαιρέσουν το προοδευτικό και αγωνιστικό του περιεχόμενο και τελικά να του δώσουν εθνικιστικό περιεχόμενο.

Οποιοδήποτε από τα δύο όρια παραβιαστεί, τότε η τακτική της πατριωτικής πάλης ακυρώνεται· είτε από τα «αριστερά» –οπότε απορρίπτεται ο πατριωτισμός σαν να ήταν εθνικισμός– είτε από τα «δεξιά» –οπότε καπελώνεται ο πατριωτισμός από τον εθνικισμό. Και στις δύο αντίθετες περιπτώσεις το κοινό στοιχείο είναι ότι ο πατριωτισμός αφομοιώνεται από τον εθνικισμό…

αυτό, δηλαδή, που θέλουν οι αστοί.

 

Η αριστερά μπορεί και πρέπει να είναι αγωνιστική, ενωτική, ριζοσπαστική, δημοκρατική, πατριωτική, αντιιμπεριαλιστική και επαναστατική. Δεν πρέπει να είναι μυωπική, απομονωτική, αυτοπεριθωριοπούμενη, εμμονική, υποταγμένη σε ανιστορικές παρανοήσεις και ιδεαλιστικές απολυτοποιήσεις. Στο βαθμό που κυριαρχούν οι απολυτοποιήσεις, αρχίζει η δυσκινησία της δήθεν ιδεολογικής καθαρότητας· μιας καθαρότητας που βασίζεται πάντα σε κάποιο ιδεαλιστικό και αντιδιαλεκτικό σφάλμα… και στον βαθμό που υπερτερεί η πολιτική της καθαρότητας των ιδεών, όπως ακριβώς συμβαίνει και στον κόσμο των Ιδεών του Πλάτωνα, επικρατεί η ακινησία, η μη μεταβολή… δηλαδή, όσον αφορά το επαναστατικό κίνημα, βάλτωμα και μη ανάπτυξη.

 

Όμως, η ζωή, αυτή η βρόμικη πραγματικότητα που περιλαμβάνει και τις καθαρές ιδέες, αλλά περιορισμένες στα κεφάλια ολίγων, πρέπει να κινηθεί και κινείται. Μόνο που την πρωτοβουλία της κίνησης την έχει ο ταξικός μας αντίπαλος, ο οποίος δεν έχει εμμονές, δεν έχει συναισθηματισμούς και δεν υπακούει σε καθαρότητες: όταν θέλει, τη μια γίνεται εθνικιστής και την άλλη κοσμοπολίτης, τη μια «δημοκράτης» και κοινοβουλευτικός και την άλλη φασίστας. Εμείς δεν έχουμε το περιθώριο να δίνουμε την πρωτοβουλία σε αυτούς τους χαμαιλέοντες. Πρέπει να μην τους αφήνουμε ποτέ το πεδίο ελεύθερο:

- στα οικονομικά είμαστε ο εργαζόμενος λαός που το ταξικό του συμφέρον είναι αντίθετο από εκείνο των αστών και των μονοπωλίων τους·

- στα πολιτικά, είμαστε ο δημοκράτης λαός που η κυριαρχία του είναι ασύμβατη με την κυριαρχία των πολιτικών εκπροσώπων των μονοπωλίων και των ιμπεριαλιστικών κέντρων·

- στα εθνικά, είμαστε ο πατριώτης λαός που τα συμφέροντά του αντίθετα από τα σχέδια των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών και αναζητά την ειρήνη και την αλληλεγγύη μαζί τους άλλους λαούς·

… και στην ώρα της κορύφωσης της σύγκρουσης, είμαστε ο επαναστάτης λαός που σπάει τον πάγο και χαράσσει τον δρόμο!

 

Για να κατορθώσει ο λαός μας να γίνει όλα τα παραπάνω,

πρέπει να πάψουμε εμείς –η όποια συλλογικότητα, η όποια οργάνωση

και γενικά ο μικρόκοσμός μας– να νομίζουμε ότι είμαστε από μόνοι μας όλα τα παραπάνω.

Μόνο το Λαϊκό Μέτωπο θα γίνει όλα τα παραπάνω,

όταν οι πολιτικές δυνάμεις που θα το αποτελέσουν ξεπεράσουν τις αγκυλώσεις τους,

όταν μιλήσουν τη γλώσσα του λαού για τις άμεσες ανάγκες του

και τέλος, όταν αφήσουν πίσω τη λογική του μαγαζιού και των γραφειοκρατικών πρακτικών.


Δείτε τον πρώτο κύκλο των "7 απλών μαθημάτων του μαρξισμού"

smile



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ


Προγραμματικές κατευθύνσεις 

του συλλόγου διάδοσης 

μαρξιστικής σκέψης 

"Γ. ΚΟΡΔΑΤΟΣ"


Ο σύλλογος Γ.ΚΟΡΔΑΤΟΣ  

δίνει στη δημοσιότητα τις 

προγραμματικές του κατευθύνσεις. 

Τις θέτει σε συζήτηση με τους, 

συντρόφους συναγωνιστές και φίλους, 

είτε πρόκειται για ανένταχτους αγωνιστές 

είτε για οργανωμένους σε άλλες 

πολιτικές οργανώσεις 

με παραπλήσιες αγωνίες 

και προβληματισμούς. 

Μοναδικός στόχος είναι 

η προώθηση του αγώνα 

για την απελευθέρωση του λαού.


Διαβάστε Περισσότερα »

 


 

Ακτιβισμός Ρουβίκωνα στην Αμερ/κή Πρεσβεία και ο «αντιιμπεριαλισμός» της αναρχικής συλλογικότητας - Σάββατο, 12 Ιανουαρίου 2019




του Παναγιώτη Παπαδομανωλάκη στο geurnica.eu


[...] Στα παραπάνω αποσπάσματα, ο «Ρουβίκωνας» λόγω αδυναμίας θεωρητικού προσδιορισμού του ιμπεριαλισμού ως ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού και διάγνωσης της χούφτας εκείνης των ληστρικών κρατών που βρίσκονται στην αρχή της αλυσίδας και μοιράζονται την λεία των ληστευόμενων κρατών, τα κάνει κυριολεκτικά σαλάτα. Ελαφρά τη καρδία, βαφτίζει την καπιταλιστική Ρωσία ως «ιμπεριαλιστική» και μαζί με αυτή και την Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Το παραπάνω δεν μας κάνει εντύπωση, καθώς όταν βαφτίζει κανείς την ΕΣΣΔ «ιμπεριαλιστική», το να ισχυριστεί το ίδιο για την σημερινή καπιταλιστική Ρωσία είναι το λιγότερα. [...]
Για να μην αδικήσουμε βέβαια τον «Ρουβίκωνα» οφείλουμε να πούμε πως η αφασία σχετικά με το τι εστι ιμπεριαλιστικό κράτος, τα κράτη άρπαγες δηλαδή που βρίσκονται στην κορυφή της ιμπεριαλιστικής αλυσίδας, διαπερνάει επίσης το μεγαλύτερο μέρος της Αριστεράς (τα τελευταία χρόνια και την ίδια την ηγεσία του ΚΚΕ), καθώς ταυτίζεται η θέση μιας χώρας στην αλυσίδα με τον ρόλο της σε αυτήν(ληστρικό ή ληστευόμενο κράτος). [...]
Καταδικάζει(και καλά κάνει) την κυνικότητα με την οποία η ΗΠΑ άδειασαν τους πρώην συμμάχους τους Κούρδους, δικαιολογώντας ταυτόχρονα την στάση των Κούρδων που συνέδεσαν το εθνικό τους ζήτημα και την ¨κομμούνες» της Ροζάβα με την παράνομη παρουσία του ιμπεριαλισμού στο στο συριακό έδαφος. [...]

read more ...

Εργάτης νεκρός στο εργοτάξιο της Νέας Φιλαδέλφειας - Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2019



Νεκρός βρέθηκε 60χρονος εργάτης στο εργοτάξιο της Νέας Φιλαδέλφειας το πρωί της Τετάρτης 9 Ιανουαρίου, κατά την εκτέλεση εργασιών για την ανέγερση του γηπέδου της ΑΕΚ. Η κατασκευάστρια εταιρεία δεν δίστασε να στείλει συνεργεία εν μέσω σφοδρής κακοκαιρίας, βάζοντας τους εργάτες να δουλέψουν υπό αντίξοες καιρικές συνθήκες και θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία και τη ζωή τους. Εκφράζουμε τα βαθιά μας συλλυπητήριά στην οικογένεια του άτυχου συναδέλφου μας και απαιτούμε από κάθε Αρμόδια Αρχή να προχωρήσει σε όλες τις απαιτούμενες ενέργειες για τον εντοπισμό των αιτιών που οδήγησαν στον θάνατό του. [...]

Οι εργαζόμενοι να απαντήσουμε στη βαρβαρότητα που μας επιβάλλουν!

ΣΤΑΘΕΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, ΑΣΦΑΛΕΙΑ, ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥΣ ΟΡΟΥΣ!

read more ...

Επιχείρηση Τρομοκρατία Α.Ε. ή τι δουλειά έχουν οι Αμερικανοί στρατιώτες στην Αφρική; - Τρίτη, 8 Ιανουαρίου 2019



της Φραγκίσκας Μεγαλούδη στο thepressproject.gr

[...] Γιατί λοιπόν οι εξοπλισμοί εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων δεν είναι σε θέση να αποτρέψουν σφαγές όπως εκείνη στο Νταλόρι, να προστατέψουν τους Αμερικανούς  στρατιώτες  ή να προλάβουν έστω και κάποιες τρομοκρατικές επιθέσεις; Μάλλον γιατί ο κύριος λόγος της παρουσίας των αμερικανών στρατιωτών στην Αφρική, δεν είναι η πάταξη της τρομοκρατίας ή των ναρκωτικών αλλά κάτι άλλο.

Το τι είναι αυτό, το είπε ο αντιναύαρχος Robert Moeller, υποδιοικητής της AFRICOM, δηλώνοντας στις 19 Φεβρουαρίου του 2008 ότι ο κύριος σκοπός της στρατιωτικής διοίκησης των ΗΠΑ στην Αφρική, είναι «να προστατεύσει την ελεύθερη διέλευση των φυσικών πόρων της Αφρικής στις διεθνείς αγορές». Ο ίδιος μάλιστα, το 2010 έγραφε «Ας το ξεκαθαρίσουμε. Η δουλειά της AFRICOM είναι να προστατέψει τις ζωές των Αμερικανών πολιτών και να προωθήσει τα συμφέροντα των ΗΠΑ».
 
Εάν λοιπόν αφήσουμε τις μεγαλόστομες δηλώσεις περί ασφάλειας και σταθερότητας – που έτσι και αλλιώς είναι βασικές προϋποθέσεις για την εκμετάλλευση πρώτων υλών- φαίνεται ότι οι φυσικοί πόροι της Αφρικής- αλλά και ο ανταγωνισμός με την Κίνα για την χρήση των πόρων αυτών - είναι η κινητήριος δύναμη της στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ στην ήπειρο. [...]

read more ...

Αϊ-Βασίλης VS Amazon: η απόλυτη συγκριτική δοκιμή - Τρίτη, 1 Ιανουαρίου 2019


Άι Βασίλης

από το ιστολόγιο του Άρη Χατζηστεφάνου 

και την Εφημερίδα των Συντακτών

Ορισμένα από τα μεγαλύτερα δίκτυα λιανικού εμπορίου του πλανήτη, όπως η Amazon, θα παρουσιάσουν σε λίγες ημέρες τον απολογισμό δραστηριοτήτων του 2018. Για άλλη μια φορά θα αποδειχτεί ότι ο όγκος και η ταχύτητα μεταφοράς προϊόντων, αλλά και τα επίπεδα εκμετάλλευσης των εργαζομένων μπορούν πλέον να συγκριθούν μόνο με την «επιχειρηματική» δραστηριότητα του Αϊ-Βασίλη. [...]

read more ...

"Μακριά ροδίζει η ανατολή". Κάλαντα πολιτικών κρατουμένων στις γυναικείες φυλακές Αβέρωφ, 1948. - Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2018
read more ...