Αριστερά και πατριωτισμός: Δύο δόγματα - δύο αδιέξοδα

Δημοσιεύθηκε: 13/2/2018

του Βασίλη Λιόση

 

Πατριωτισμός, εθνικισμός, αντιεθνικισμός, αριστερός και δεξιός πατριωτισμός, εθνομηδενισμός: είναι οι έννοιες που πρωταγωνίστησαν με αφορμή τα συλλαλητήρια της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας και συνοδεύτηκαν με μία πλειάδα οξυμένων αντιπαραθέσεων.


Θα σταθούμε σε δύο πλευρές του ζητήματος και συγκεκριμένα το πώς τμήματα της αριστεράς λειτουργούν απολύτως απορριπτικά στην έννοια του πατριωτισμού και πώς κάποια άλλα την υιοθετούν δίχως προϋποθέσεις και όρους (αν και τα τελευταία έθεσαν εαυτόν εκτός αριστεράς με τη συμμετοχή τους στα εθνικιστικά συλλαλητήρια).


Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πήρε μία πρωτοβουλία για την υπογραφή ενός κειμένου που αναφερόταν στα συλλαλητήρια, τον εθνικισμό, τη δράση του ιμπεριαλισμού κ.λπ. Όμως, το κείμενο δεν μπορεί να κριθεί με βάση τις αγαθές προθέσεις των συντακτών του, αλλά με την ουσία του. Το έχουμε πει πολλές φορές. Ένα κείμενο κρίνεται όχι μόνο για το τι λέει αλλά και για ό,τι δεν λέει. Και το κείμενο που συνυπέγραψαν μία σειρά οργανώσεις έχει σοβαρά προβλήματα, με ένα εξ αυτών να είναι η απουσία της έννοιας του πατριωτισμού. Κάτι τέτοιο είναι απότοκο χρόνιων ιδεοληψιών που υποτίθεται ότι προστατεύουν την αριστερά από την απόρριψη του διεθνισμού ή απότοκο προσπάθειας συγκερασμού διαφορετικών θεωρήσεων με στόχο τη συμμετοχή του τροτσκισμού στις υπογραφές. Όταν υπάρχει ταύτιση του πατριωτισμού και του εθνικισμού ένα πράγμα καταφέρνεις: να πάρεις απόσταση από τον λαό και να παραμείνεις εσαεί στο περιθώριο, αφήνοντας τις διακηρύξεις για τη δημιουργία κόμματος «συλλογικού καθοδηγητή της εργατικής τάξης» να αιωρούνται ως ευσεβής πόθος.


Κατά την άποψη ενός μέρους της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς το έθνος είναι περίπου ένας φανταστικός ιδεότυπος. Ας σταθούμε λίγο σε αυτό. Η διαμόρφωση της εθνική συνείδησης και ιδεολογίας έχει και τέτοια στοιχεία που διοχετεύονται από την κυρίαρχη τάξη: η ιστορία του έθνους είναι δήθεν αδιάλειπτη και, ανεξάρτητα των κοινωνικοοικονομικών δομών, υπάρχει αιματολογική και πολιτισμική συνέχεια στο πέρασμα των αιώνων ενώ ιστορικά γεγονότα διαστρεβλώνονται στα εργαστήρια της αστικής σκέψης, προκειμένου να «τεκμηριώσουν» την όποια «εθνική καθαρότητα». 


Ωστόσο, αυτή είναι η πρακτική που λαμβάνει χώρα προκειμένου τα αντικειμενικά και ιστορικά ενοποιητικά  στοιχεία να συγκολληθούν με τις ιδεολογικές κατασκευές περί καθαρότητας (με ταξική στόχευση ασφαλώς). Ποια είναι αυτά τα αντικειμενικά στοιχεία; Μιλάμε για τη γλώσσα, την κοινή οικονομική ζωή, τις κοινές πολιτισμικές παραδόσεις, την κοινότητα εδάφους. Πρόκειται για παραμέτρους που υπάρχουν ανεξάρτητα από τις ιδέες μας. Είναι η «μαγιά» πάνω στην οποία «ζυμώνεται» η εθνοτική κοινότητα και διαμορφώνει τα χαρακτηριστικά της μέσα από υπαρκτούς κοινωνικούς αγώνες, είτε μιλάμε για τις αστικές επαναστάσεις, είτε για εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα. 


Όποιος θεωρεί πως μέσα από έναν ιδεολογικό αγώνα θα αποκαλύψει στις λαϊκές μάζες την «κατασκευή» και αυτό θα τον βοηθήσει να περάσει στο επόμενο επίπεδο, δηλαδή αυτό της «καθαρής» ταξικής πάλης, απλώς «πλανάται πλάνην οικτρά». Για να μην παρεξηγηθούμε: σοβαρό καθήκον της αριστεράς και των προοδευτικών ιστορικών είναι η αποκάλυψη της ιστορικής αλήθειας, αλλά πρόκειται για ένα μόνον στοιχείο της ταξικής πάλης.


Όποιος δεν διδάσκεται από την ιστορία, το πληρώνει ακριβά. Όταν ένα πείραμα αποτυγχάνει ξανά και ξανά, τότε πρέπει να ελέγξεις τα δεδομένα σου, τα υλικά σου, τη φιλοσοφία σου. Διαφορετικά η αποτυχία θα σε συνοδεύει ό,τι και να κάνεις. Και για να μην μιλάμε θεωρητικά. Ο τροτσκισμός έχει δοκιμαστεί από την ιστορία, τουλάχιστον, στην Ελλάδα, από την εποχή της κατοχής. Το συντριπτικά μεγάλο του κομμάτι ήταν αντίθετο στην 6η ολομέλεια του ΚΚΕ, το καθήκον συγκρότησης ενός εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος, τη δράση του ΕΑΜ. Τα αποτελέσματα; Στην ακραία τους έκφραση οι τροτσκιστές καταδίκαζαν τη δράση του ΕΑΜ και αυτό που κατάφεραν ήταν η περιθωριοποίησή τους. Ποιος εργαζόμενος σήμερα συγκινείται από τις διακηρύξεις του τότε τροτσκισμού που καλούσαν σε συναδέλφωση  «με τα ταξικά αδέλφια μας τους Γερμανούς»; Και τι σχέση έχουν αυτές οι ανοησίες με την ιστορική ομιλία του Βελουχιώτη στη Λαμία και την απολογία του Μπελογιάννη στο δικαστήριο λίγο πριν την εκτέλεσή του; Υπήρξαν φωνές του τροτσκισμού μετά το Β΄ παγκόσμιο πόλεμο που έκαναν την αυτοκριτική τους και αυτό τους τιμά. Ο τροτσκισμός, όμως, δεν τους άκουσε και συνέχισε πεισματικά την υποτίθεται αμόλυντη πορεία του. Αλλά όποιος δεν διδάσκεται από τα λάθη του είναι καταδικασμένος να σκέφτεται και να κινείται δογματικά.


Δυστυχώς και το ΚΚΕ έχοντας επιδείξει μία άνευ προηγουμένου ιδεολογική και πολιτική στροφή τα τελευταία χρόνια, συμπλέει πλέον με τις παραπάνω θεωρήσεις. Σύμφωνα με το 19ο συνέδριο του ο πατριωτισμός έχει νόημα μόνο σε συνθήκες σοσιαλισμού, το ΕΑΜ και το 7ο συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς θεωρούνται οπορτουνιστικά. Στο 20ο συνέδριο η έννοια του αντιιμπεριαλισμού έχει εξαλειφθεί (!), δείγμα της «νέας» και δήθεν αντικαπιταλιστικής τακτικής του.


Ωστόσο, αυτή δεν είναι η μοναδική δογματική αντιμετώπιση των πραγμάτων. Η άλλη εντοπίζεται στους κόλπους της εφημερίδας Δρόμος της Αριστεράς. Η εν λόγω εφημερίδα τον τελευταίο μήνα έχει επιδοθεί σε έναν αγώνα προκειμένου να μας πείσει για τον υγιή χαρακτήρα των συλλαλητηρίων. Καταθέτουμε, λοιπόν, ορισμένες σκέψεις με βάση τα κείμενα που αναγνώσαμε.


Πρώτο, πρέπει να πούμε πως όπου υπάρχει κίνηση μαζών, αυτό δεν συνεπάγεται και προοδευτικό περιεχόμενο της κοινωνικής κίνησης. Κίνηση μαζών και μάλιστα εντονότατη υπήρχε στο φασισμό και το ναζισμό.


Δεύτερο, το «τσαλαβούτημα σε θολά νερά προκειμένου να πιάσουμε κανένα ψάρι», δεν αρμόζει στην αριστερά. Είναι και ανήθικο αφού κάνεις έκπτωση θέσης αρχών, είναι και ατελέσφορο αφού τον κόσμο θα τον καρπωθούν οι γνήσιες εθνικιστικές ομάδες και όχι οι ανανήψαντες, εκτός αν αυτοί οι τελευταίοι έχουν ευρύτερους πολιτικούς σχεδιασμούς.


Τρίτο, καιροσκοπισμός είναι και η μη σαφής και κουτοπόνηρη δήλωση για τη συμμετοχή στο συλλαλητήριο, ενώ η απόφαση ήταν ειλημμένη. Αναφερόμαστε στις δηλώσεις του εκδότη της εφημερίδας, σύμφωνα με τις οποίες η εφημερίδα θα είναι στο συλλαλητήριο για το παρακολουθήσει (!), ενώ ο ίδιος δεν θα πάει γιατί πονάει η μέση του!


Τέταρτο, στην αριστερά δεν αρμόζει ούτε η κατακρεούργηση της αλήθειας και η δημιουργία εντυπώσεων. Η παράθεση φωτογραφιών όπου παρουσιάζονται πανό με αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα (μάλιστα με μόλις πέντε έξι ανθρώπους από κάτω) δεν πείθει. Ουδόλως αναιρεί το γεγονός ότι στο συλλαλητήριο υπήρξε συγκροτημένα η Χρυσή Αυγή, την οποία κανένας δεν εμπόδισε και δεν έδιωξε. Δεν αναιρεί, επίσης, το γεγονός ότι οι διοργανωτές ήταν πολύ συγκεκριμένοι και ότι δεν ακούστηκαν ούτε μία στιγμή οι λέξεις ΝΑΤΟ, ΕΕ, ιμπεριαλισμός. Δεν αναιρεί το γεγονός ότι υπήρξαν πυρήνες διαδηλωτών που εξέμεσαν στη συγκέντρωση με εθνικιστικά συνθήματα.


Πέμπτο, η εφημερίδα και οι αρθρογράφοι της δεν μας λένε αν τελικά συμφωνούνε με το κεντρικό κι εθνικιστικό σύνθημα «Η Μακεδονία είναι ελληνική» που υπονοεί την προσάρτηση εδαφών της Βουλγαρίας και της ΠΓΔΜ στην Ελλάδα.


Έκτο, το συλλαλητήριο δεν ήταν ούτε αυθόρμητο, ούτε ακομμάτιστο, ούτε ιδεολογικά αφόρτιστο. Ας δούμε τι προέκυψε από δημοσκόπηση που διενεργήθη εντός του συλλαλητηρίου.

Μερικά αποκαλυπτικά μεγέθη είναι τα εξής:

α) Όσον αφορά τις ηλικιακές ομάδες οι νέοι ως 34 ετών που συμμετείχαν στο συλλαλητήριο για τη Μακεδονία έφταναν το 14%, ενώ στους «Αγανακτισμένους» το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 39%, δηλαδή πρόκειται για ένα σχεδόν τριπλάσιο ποσοστό (ευτυχώς). Άρα δεν φαίνεται το συλλαλητήριο για τη Μακεδονία να συνέγειρε τη νεολαία, τουλάχιστο όσο αυτοί κινητοποιήθηκαν στους «Αγανακτισμένους».

β) Στην αυτοτοποθέτηση στην κλίμακα Αριστερά-Δεξιά με διαβάθμιση από το 1 ως το 9 (1=Αριστερά, 9= Δεξιά), στις κλάσεις 1 ως 4 (δηλαδή στην αριστερά) ανήκε το 15% των συμμετεχόντων στο συλλαλητήριο για τη Μακεδονία, ενώ το αντίστοιχο νούμερο για τη Δεξιά (από 6 ως 9) ανήκε το 54%. Στη συγκέντρωση των «Αγανακτισμένων» τα νούμερα ήταν 45% και 13% αντίστοιχα. Οι διαφορές είναι ολοφάνερα χαώδεις και απολύτως διαφωτιστικές.

γ) Οι απαντήσεις στο ερώτημα «για ποιον λόγο συμμετέχετε στο συλλαλητήριο»
η κυρίαρχη απάντηση με 87% ήταν «για να εκφράσω την αντίθεσή μου για το Σκοπιανό», απάντηση που διαλύει τον μύθο ότι είχε γενικότερο αντικυβερνητικό και πολιτικό χαρακτήρα. Δεν υποστηρίζουμε ασφαλώς ότι ο κόσμος δεν είναι αγανακτισμένος από την κυβερνητική πολιτική, αλλά ότι το συλλαλητήριο είχε συγκεκριμένο ιδεολογικό χαρακτήρα.

δ) Ομοίως στο ερώτημα σχετικά με το συλλαλητήριο για τη Μακεδονία «με τι μοιάζει αυτό περισσότερο», μόλις το 18% απάντησε ότι μοιάζει με τις συγκεντρώσεις των «Αγανακτισμένων», ενώ το 68% απάντησε με τη συγκέντρωση του 1992 για το όνομα των Σκοπίων.

ε) Από τους «Αγανακτισμένους» του 2011 το 46% απάντησε ότι συμμετείχε για την ανατροπή του συστήματος, ενώ το 2018 με την ίδια απάντηση συντάχθηκε το 29%.

στ) Πολύ αποκαλυπτική είναι η απάντηση στο ερώτημα ποιον θεσμό εμπιστεύεστε  περισσότερο, ο στρατός καταλαμβάνει την πρώτη θέση.

ζ) Τέλος, μεγάλο ποσοστό που φτάνει το 40% (αν και όχι κυρίαρχο) κερδίζει η επιθυμία για δημιουργία νέου κόμματος (προφανώς όχι κομμουνιστικού!).


Και οι δύο θεωρήσεις που περιγράψαμε εμπίπτουν στην κατηγορία του δογματισμού. Ο δογματισμός έχει αμετακίνητες αρχές που δεν βρίσκονται σε αντιστοιχία με τη ζώσα πραγματικότητα. Επομένως εκκινώντας κάποιος από αυτή την αφετηρία καταλήγει και σε δογματικά συμπεράσματα. Το χειρότερο δεν είναι, όμως, ότι κάποιος μπορεί να σκεφτεί και να δράσει δογματικά σε ορισμένες στιγμές. Το χειρότερο είναι να παίρνεις την επιθυμία σου ως πραγματικότητα και με αυτήν να πορεύεσαι αρνούμενος να αλλάξεις τρόπο σκέψης και δράσης για κανέναν λόγο και σε καμία περίπτωση.




 

Δείτε τον πρώτο κύκλο των "7 απλών μαθημάτων του μαρξισμού"

smile



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ


Προγραμματικές κατευθύνσεις 

του συλλόγου διάδοσης 

μαρξιστικής σκέψης 

"Γ. ΚΟΡΔΑΤΟΣ"


Ο σύλλογος Γ.ΚΟΡΔΑΤΟΣ  

δίνει στη δημοσιότητα τις 

προγραμματικές του κατευθύνσεις. 

Τις θέτει σε συζήτηση με τους, 

συντρόφους συναγωνιστές και φίλους, 

είτε πρόκειται για ανένταχτους αγωνιστές 

είτε για οργανωμένους σε άλλες 

πολιτικές οργανώσεις 

με παραπλήσιες αγωνίες 

και προβληματισμούς. 

Μοναδικός στόχος είναι 

η προώθηση του αγώνα 

για την απελευθέρωση του λαού.


Διαβάστε Περισσότερα »

 


Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο, 

αίθουσα  318 (3ος ορ.),

 κτίριο οδού Μπουμπουλίνας 


Τι είναι η σημερινή Κίνα; Ποια η πολιτική και οικονομική της κατάσταση; Πόσο θα μας επηρεάζει στο μέλλον; Ποιες οι καταβολές της σύγχρονης Κίνας; 

Αυτά τα ερωτήματα θα προσπαθήσει να φωτίσει ο Όμιλος Μαρξιστικών Ερευνών με τη διοργάνωση σειράς διαλέξεων με τίτλο “Κατανοώντας την Κίνα”, κάθε Πέμπτη από 11 Οκτωβρίου και μέχρι 1 Νοεμβρίου.



Άλλο το "τώρα με το ΚΚΕ κι άλλο Mέτωπο και με το ΚΚΕ" - Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2018


του Γιώργου Ρούσση


"Και καταλήγει ο Θάνος: «Το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα -το λέω ανεπιφύλακτα- που δεν δημιουργεί ψευδαισθήσεις ότι στον βάρβαρο καπιταλισμό, ειδικά σήμερα, μπορούν τα πράγματα να γίνουν καλύτερα. Εγώ οριστικά είμαι μαζί του». Νομίζουμε ότι ήρθε η ώρα όλοι όσοι νιώθουν αριστεροί να πουν τώρα με το ΚΚΕ".

Αυτά είπε μεταξύ άλλων ο Δημήτρης Κουτσουμπας σε συνέντευξη του στην εφημερίδα Politik στις 12του Οχτωβρη.

Σεβόμενος απολύτως την επιλογή του φίλου Θάνου Μικρούτσικου, και εκτιμώντας ως σαφώς θετική αυτήν του την επιλογή, σε σχέση με προηγούμενες, ας μου επιτραπεί να διαφωνήσω με την έκκληση του γενικού γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ.

Η διαφωνία μου αυτή τεκμαίρεται κυρίως :

1. Από το γεγονός ότι η ηγεσία του ΚΚΕ όπως αποδεικνύεται και από αυτήν την συνέντευξη, αντιμετωπίζει το όποιο μέτωπο, η και συνεργασία σαν υποστήριξη του, η σαν ένταξη σε Μετωπικά σχήματα, που εκείνο δημιούργησε και ελέγχει απολύτως όπως το ΠΑΜΕ.

2 Οραματίζεται ένα σοσιαλισμό σαν τον "υπαρκτό" και μάλιστα της περιόδου της πλεον βάναυσης αντιδημοκρατικής εκτροπής του.

3. Δεν έχει επεξεργαστεί καμία πρόταση για το πώς από την σημερινή βαρβαρότητα θα οδηγηθούμε στην αναγκαία για το πέρασμα στο σοσιαλισμό επανάσταση . Η μη αποδοχή εκ μέρους του της άμεσης εξόδου από την ΕΕ είναι ενδεικτική αυτής της έλλειψης επαναστατικής στρατηγικής.

4. Σε όλες τις λαϊκές εξεγέρσεις παίζει τον ρόλο του πυροσβέστη και όχι ως όφειλε του προωθητή της επαναστατικής συνειδητότητας.

5. Η δομή του και η λειτουργία του καμία σχέση δεν έχουν με τον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό. Αντ αυτού κυριαρχείται από έναν γραφειοκρατικό συγκεντρωτισμό, με βάση τον οποίο η κομματικό τητα κρίνεται από την απόλυτη συμφωνία με την καθοδήγηση .

6 Σε θεωρητικό επίπεδο αντί να λειτουργεί ως συλλογικός διανοούμενος, αποκλείει κάθε θεωρητική αναζήτηση, αν δεν την πολεμάει, και αντ' αυτού θεωρητικοποιεί την πολιτική του.

Όλα τα παραπάνω κάθε άλλο παρά αναιρούν την αναγκαιότητα ύπαρξης ενός σύγχρονου επαναστατικού κομμουνιστικού κόμματος , κάτι στο οποίο δυστυχώς δεν ανταποκρίνεται το σημερινό ΚΚΕ .

Παρόλα αυτά στο βαθμό που το ίδιο θα το αποδέχονταν, είναι βέβαιο ότι το ΚΚΕ έχει θέση σε ένα αναγκαίο πολιτικό, αντικαπιταλιστικό, αντιιμπεριαλιστικό μέτωπο, το οποίο στα πλαίσια ενός επαναστατικού πολέμου θέσεων θα άνοιγε το δρόμο στην σοσιαλιστική επανάσταση.

read more ...

Έκκληση και στην Ελλάδα για την προστασία του Παλαιστινιακού λαού - Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018

από το info-war.gr

...Ο πρέσβης του Κράτους της Παλαιστίνης στην Ελλάδα, κ. Μαρουάν Τουμπάσι, δήλωσε: «Το συνεχιζόμενο καθεστώς απαρτχάιντ έρχεται σε αντίθεση με την ειρηνευτική διαδικασία καθώς η συνεχιζόμενη αποικιακή πολιτική και η ισραηλινή κατοχή, παγώνουν κάθε προσπάθεια για ουσιαστικές διαπραγματεύσεις που θα οδηγήσουν σε μια δίκαιη και διαρκή περίοδο ειρήνης στην περιοχή, βασισμένη στη λύση των δύο κρατών».

Ο Πρέσβης απηύθυνε έκκληση στην ελληνική κυβέρνηση και στη διεθνή κοινότητα για άμεση προστασία του Παλαιστινιακού λαού και για να ασκηθούν πιέσεις, ώστε οι Ισραηλινές δυνάμεις να τερματίσουν την αποικιακή κατοχή στην Παλαιστίνη σύμφωνα με τα διεθνή ψηφίσματα...


read more ...

Ένα Αυστραλιανό «Νταχάου» στη μέση του Ειρηνικού Ωκεανού - Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2018


από τον Ημεροδρόμο

Το Ναούρου που βρίσκεται  4.000 χλμ. βορειοανατολικά της Αυστραλίας, στη μέση του Ειρηνικού Ωκεανού, έχει μετατραπεί σε ένα σύγχρονο «Νταχάου». Στο νησί, που είναι από τα μικρότερα κράτη στον κόσμο, στοιβάζονται σε στρατόπεδο συγκέντρωσης που δημιούργησε η κυβέρνηση της Αυστραλίας άνθρωποι κάθε ηλικίας. Οι συνθήκες διαβίωσης είναι απάνθρωπες και η ζωή έχει χάσει κάθε αξία… 

read more ...

Η επιστροφή των μονοπωλίων - Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2018

 

από το ιστολόγιο του Λ. Βατικιώτη

Η έγκριση από την αμερικανική δικαιοσύνη της εξαγοράς της Time Warner (που παρέχει υπηρεσίες ενημέρωσης, διασκέδασης, κ.α.) από την ΑΤ&Τ (υπηρεσίες ίντερνετ, κινητής, τηλεόραση, κ.α.) άνοιξε ξανά τη συζήτηση για την επάνοδο των μονοπωλίων. Τα παραδείγματα συγκέντρωσης τεράστιας οικονομικής ισχύος, στην καρδιά μάλιστα του παγκόσμιου καπιταλισμού, τις ΗΠΑ, είναι πάρα πολλά ώστε να συνεχίζονται αδιατάρακτα οι ύμνοι στον ελεύθερο ανταγωνισμό και η συνεχής επίκλησή του. Όταν μάλιστα όλα δείχνουν πώς η άρση των κάθε λογής εμποδίων αν κάπου τελικά οδηγεί δεν είναι στις ίσες ευκαιρίες για όλους, έστω στον …πλουτισμό, αλλά σε μια χούφτα μονοπώλια. Που ελέγχουν την παραγωγή, την απασχόληση, τις πωλήσεις και κρατούν τις τιμές στα ύψη!

read more ...

Η λειτουργία του νόμου της αξίας στις διεθνείς οικονομικές σχέσεις. - Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2018


Διδακτορική διατριβή Σ. Σερέτη, ΑΠΘ


Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι να μελετηθούν θεωρητικά και εμπειρικά οι μεταβιβάσεις των εργασιακών αξιών. Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο να επεκτείνει και να συνεχίσει την αναζήτηση για την λειτουργία του νόμου της αξίας πέρα από το εθνικό και σε διεθνές επίπεδο. Η ανάλυσή βασίζεται στις έννοιες του κοινωνικά αναγκαίου χρόνου εργασίας και του ρυθμιστικού κεφαλαίου, η διασύνδεση των οποίων αποτελεί το θεωρητικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο μπορεί να εξηγηθεί η μεταβίβαση εργασιακών αξιών μεταξύ και εντός των βιομηχανιών και κατ 'επέκταση μεταξύ και εντός των οικονομιών. Υποστηρίζεται ότι το διεθνές εμπόριο διέπεται από την αρχή του απόλυτου πλεονεκτήματος, σε ευθεία αντιπαράθεση με την επικρατούσα νεοκλασική θεωρία που υποστηρίζει ως ρυθμιστική αρχή του διεθνούς εμπορίου την αρχή του συγκριτικού πλεονεκτήματος [....]

read more ...

Το ερώτημα της ιμπεριαλιστικής εκμετάλλευσης - Κυριακή, 7 Οκτωβρίου 2018

Από το «νόμο» του Μαρξ στο Κεφάλαιο στην «άνιση ανταλλαγή» του Αργύρη Εμμανουήλ.

Γράφει ο Γιώργος Οικονομάκης στα 

Τετράδια Μαρξισμού, Τεύχος 5, χειμώνας 2017



Η ανάλυση του Μαρξ πάνω στις αντίρροπες τάσεις στην πτωτική τάση του ποσοστού κέρδους, και ειδικότερα μεταξύ αυτών η ανάλυση του ρόλου του «εξωτερικού εμπορίου», αναδεικνύει το ζήτημα της ιμπεριαλιστικής εκμετάλλευσης. Η εκμετάλλευση αυτή εκφράζεται ως ανταλλαγή άνισων ποσοτήτων εργασίας μεταξύ περισσότερο και λιγότερο αναπτυγμένων χωρών σε βάρος των δεύτερων. Η ανταλλαγή άνισων ποσοτήτων εργασίας στη μαρξιστική βιβλιογραφία κωδικοποιείται ως «άνιση ανταλλαγή». Για τον ακριβή «μηχανισμό» αυτής της «άνισης ανταλλαγής» έχουν ανακύψει σημαντικότατες διαφωνίες. Κομβική υπήρξε η παρέμβαση του Αργύρη Εμμανουήλ που αναζήτησε την προσιδιάζουσα στο διεθνές εμπόριο «άνιση ανταλλαγή» θέτοντας στο επίκεντρο της θεωρίας του τις διαφορές στους μισθούς μεταξύ περισσότερο και λιγότερο αναπτυγμένων χωρών. Το άρθρο εξετάζει όψεις της σχετικής συζήτησης επιχειρώντας την ερμηνεία της «άνισης ανταλλαγής»-ιμπεριαλιστικής εκμετάλλευσης στη βάση της διαφορετικής παραγωγικής δομής και συνακόλουθα διαφορετικής δυναμικής της ζήτησης για τα προϊόντα των περισσότερο και λιγότερο αναπτυγμένων χωρών.


read more ...

«Shooting rooms» ή «χώροι τρυπήματος» – Ο «σκουπιδοτενεκές της ανθρωπιάς μας» - Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου 2018

του Η. Μιχαλαρέα στον Ημεροδρόμο

...Ανθρώπινη αξιοπρέπεια και εξάρτηση είναι έννοιες αντίθετες. Δεν υπάρχει αξιοπρεπής χρήση. Αξιοπρεπής  πολιτεία είναι η πολιτεία που εξασφαλίζει τις προϋποθέσεις θεραπείας για τα εξαρτημένα άτομα. Τα “shooting rooms” ευελπιστούν  να κρύψουν για λίγο ορισμένους χρήστες από το να τρυπιούνται σε κοινή  θέα, για να συνεχίσουν να περιφέρονται σαν σκιές στις απάνθρωπες μεγαλουπόλεις του καπιταλισμού υπενθυμίζοντας σε όλους, με τον κοινωνικό τους θάνατο, πως ηανοχή στα ναρκωτικά είναι ντροπή και πως η αλληλεγγύη και η βοήθεια προς τα παιδιά που έχουν υποθήκευση τη ζωή τους  στο βωμό της εξάρτησης είναι η μόνη αξιοπρεπής στάση. Αξιοπρεπείς είναι οι πολιτείες ελεύθερες από ναρκωτικά και όχι με ελεύθερα τα ναρκωτικά.

read more ...

Τα ολιγοπώλια του διαδικτύου και τα περιθώρια εναλλακτικών επιλογών - Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2018

συνέντευξη του Ν.Σμυρναίου στην Ε. Μαυρούλη για Το Περιοδικό

Το διαδίκτυο είναι αυτή τη στιγμή ένα πεδίο δραστηριοποίησης ολιγοπωλίων που ελέγχουν, με  τον κλασικό γνώμονα του καπιταλιστικού συστήματος, το κέρδος, τη ροή πληροφοριών; Αυτό μπορεί να συμβαδίσει με την έννοια της ελευθερίας που το διαδίκτυο κόμισε μαζί με την εμφάνισή του; Πώς όλα αυτά μπορούν να συνυπάρξουν με τη δημοσιογραφία;  Μπορούν και πώς να επιβιώσουν εναλλακτικού τύπου εγχειρήματα στο διαδίκτυο;

Αυτά είναι, μερικά, από τα ερωτήματα που καταφέραμε να θέσουμε στον Νίκο Σμυρναίο (Λέκτορα πολιτικής οικονομίας, ιστορίας και κοινωνιολογίας των ΜΜΕ και του διαδικτύου στο πανεπιστήμιο Université Toulouse 3...

read more ...

Ούτε η Ελλάδα ούτε η Κρήτη επιτρέπεται να είναι γερμανικά προτεκτοράτα - Τρίτη, 2 Οκτωβρίου 2018

 



H  προγραμματισμένη  διεξαγωγή της Ελληνογερμανικής Συνέλευσης στην Χερσόνησο Ηρακλείου Κρήτης, μια διεξαγωγή η οποία εκ προοιμίου  θέτει εκτός  της δικής της ημερήσιας διάταξης  το κρίσιμο ζήτημα των γερμανικών πολεμικών επανορθώσεων προς τον ελληνικό λαό, και μάλιστα σε μια κρίσιμη καμπή του, δεν πρέπει να λάβει χώρα.

Η Ελληνογερμανική Συνέλευση είναι  ένας καθαρά νεοαποικιακός θεσμός που προέκυψε ετεροβαρώς  σε διμερές κυβερνητικό επίπεδο τον Μάιο του 2010, ακριβώς πάνω στην καμπή των Μνημονίων σε βάρος του ελληνικού λαού, ακριβώς στα πλαίσια των   Μνημονίων και των απαιτήσεων των δανειστών για νεοαποικιακή υποταγή της χώρας μας στα συμφέροντα του ευρωπαϊκού και ειδικότερα και του γερμανικού κεφαλαίου. Τίποτε το θετικό δεν μπορεί να προκύψει από αυτόν τον θεσμό  για τους Έλληνες αλλά ειδικότερα και για τους Κρητικούς, θύματα ή απογόνους των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας.


read more ...