Έξοδος από το ευρώ ή και απελευθέρωση από την ΕΕ;

Δημοσιεύθηκε: 25/2/2018


του Δημήτρη Καλτσώνη

Έχει νόημα να επιδιώκεται η έξοδος από το ευρώ χωρίς αποδέσμευση από τη φυλακή της ΕΕ; Αυτό είναι ένα ερώτημα που συχνά ανακύπτει σε όσους προβληματίζονται για την ανάγκη φιλολαϊκής εξόδου από την κρίση.

Η αλήθεια είναι ότι η έξοδος από το ευρώ σπάει ένα κρίκο της αλυσίδας των δεσμών της ΕΕ αλλά δεν απελευθερώνει την εθνική οικονομία και τους εργαζόμενους από τα δεσμά. Γιατί η έξοδος από το ευρώ δίνει μεν κάποια εργαλεία για την άσκηση εθνικής οικονομικής πολιτικής που όμως δεν αρκούν. Το εθνικό νόμισμα δίνει κάποια στοιχειώδη εργαλεία για την άσκηση οικονομικής πολιτικής, δεν καταργεί όμως τις θανατηφόρες δεσμεύσεις και την υποταγή της οικονομίας μας στις πολυεθνικές της ΕΕ. Για τη χάραξη αναπτυξιακής πολιτικής σε όφελος των εργαζομένων είναι ανάγκη να σπάσουν οι περιορισμοί, δεσμεύεις και απαγορεύσεις της ΕΕ.

Η έξοδος από το ευρώ θα είναι μια ανάσα αλλά όχι η επαναφορά της ζωής. Η έξοδος από το ευρώ είναι ένα σημαντικό πρώτο βήμα που πρέπει να συνοδευτεί από το δεύτερο γιατί διαφορετικά θα μείνει μετέωρο και κανείς δεν μπορεί να μείνει αιωρούμενος. Ας το δούμε λίγο πιο συγκεκριμένα.

 

10 θέσεις για την αποδέσμευση

1.Δεν μπορεί να υπάρξει βιομηχανική ανάπτυξη, όσο βρισκόμαστε μέσα στην ΕΕ. Η ΕΕ διαθέτει καταμερισμό εργασίας σύμφωνα με τον οποίο η χώρα μας δεν έχει βιομηχανική βάση. Τρανταχτό παράδειγμα είναι η συρρίκνωση των ναυπηγείων μας, ενός κλάδου που παραδοσιακά υπήρξε σημαντικός για την Ελλάδα.

2.Η χώρα μας δεν δικαιούται κατά την ΕΕ να έχει αυτοδύναμη αγροτική πολιτική. Αυτό το δείχνει η καταστροφή της αγροτικής οικονομίας, σε μια σειρά προϊόντα κλειδιά, μέσω της κοινής αγροτικής πολιτικής. Το 1981 το ισοζύγιο αγροτικών προϊόντων ήταν πλεονασματικό. Σήμερα όλοι γνωρίζουμε που έχουμε καταντήσει.

3.Δεν μπορεί να υπάρξει αντιστροφή των ιδιωτικοποιήσεων εντός της ΕΕ. Πολύ περισσότερο δεν θα επιτραπεί στη χώρα μας να καταστήσει το δημόσιο τομέα ατμομηχανή της οικονομικής ανάπτυξης όσο βρίσκεται στην ΕΕ. Οι λογικές αυτές αντίκεινται ευθέως στις Συνθήκες και στη βαθύτερη λογική που διέπει την ΕΕ.

4.Δεν μπορεί να υπάρξει ανάταξη των εργασιακών δικαιωμάτων εντός της ΕΕ, και όχι μόνο λόγω τη επιτροπείας και των μνημονίων. Η ΕΕ, ήδη πολύ πριν την κρίση εργαζόταν συστηματικά για τον περιορισμό των εργασιακών δικαιωμάτων, τόσο στις αναπτυγμένες χώρες και ακόμη πιο έντονα στις λιγότερο αναπτυγμένες όπως η Ελλάδα. Οι στρατηγικές του Μάαστριχτ και της Λισαβόνας είχαν χαραχτεί πολύ πριν την κρίση. H “ελευθερία της αγοράς”, δηλαδή του μεγάλου κεφαλαίου, είναι το βάθρο των Συνθηκών της ΕΕ, είναι το DNA της.

5.Ας πάρουμε τα πανεπιστήμια. Δεν μπορεί να υπάρξει εντός της ΕΕ πολιτική αντιστροφής των ιδιωτικοποιήσεων – εμπορευματοποίησης τη ανώτατης εκπαίδευσης. Ούτε μπορεί να υπάρξει αναβάθμιση του δημόσιου δωρεάν χαρακτήρα του πανεπιστήμιου. Αντίκειται κάτι τέτοιο στις κατευθύνσεις της Μπολόνια, της ΕΕ δηλαδή.

6.Δεν μπορεί να υπάρξει έρευνα και ερευνητική πολιτική που θα οδηγεί σε μια ανεξάρτητη οικονομική ανάπτυξη σε όφελος του λαού. Το μόνο που μπορεί να υπάρξει είναι επιμέρους ερευνητικά προγράμματα, που θα εντάσσονται και θα εξυπηρετούν τις ανάγκες της δυτικοευρωπαϊκής βιομηχανίας και όχι της Ελλάδας και όπου ο ρόλος της χώρας μας θα είναι δευτερεύων και συμπληρωματικός, για να μην πω αμελητέος.

7.Δεν μπορεί να υπάρξει ριζικός εκδημοκρατισμός εντός της ΕΕ. Ήδη πριν την κρίση, πριν τα μνημόνια, το 80% των νομοθετημάτων που ψηφίζονταν στη Βουλή έρχονταν καθ' υπαγόρευση των κατευθύνσεων της ΕΕ. Ας υποθέσουμε ότι μια ριζοσπαστική κυβέρνηση θέλει να περιορίσει την ασυδοσία του μεγάλου κεφαλαίου στο χώρο των μέσων ενημέρωσης. Θυμάστε τι έγινε με το άρθρο 14 του Συντάγματος; Επιχειρούσε να θέσει κάποιους ελάχιστους περιορισμούς στους μεγαλοϊδιοκτήτες, τίποτε περισσότερο. Η συνταγματική διάταξη παρέμεινε ανενεργή, ουσιαστικά καταργήθηκε με εντολή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

8.Δεν μπορεί να υπάρξει άμυνα και αμυντική βιομηχανία στη χώρα μας εντός της ΕΕ. Η ΕΕ έχει καταστρέψει ουσιαστικά όχι μόνο την αμυντική βιομηχανία της χώρας αλλά συνολικότερα την οικονομία. Μας έχει υπό επιτροπεία. Χωρίς αυτοδύναμη οικονομία όμως δεν μπορεί να υπάρχει πραγματική αμυντική δυνατότητα. Αν θέλει η χώρα μας να έχει τέτοια δυνατότητα θα πρέπει να αψηφήσει τις κατευθύνεις της ΕΕ και να χαράξει τη δική της ανεξάρτητη οικονομική πολιτική και στο χώρο της αμυντικής βιομηχανίας. Θα πρέπει δηλαδή να απελευθερωθεί από την ΕΕ.

9.Υποστηρίζει η κυβέρνηση και τα κόμματα του ευρωμονόδρομου πως τα σύνορα της Ελλάδας είναι και σύνορα της ΕΕ και ότι τάχα αυτό διασφαλίζει την εδαφική μας ακεραιότητα. Η ιστορική πείρα μας έχει δείξει επίσης ότι οι ΗΠΑ και η ΕΕ στις κρίσιμες στιγμές παίρνουν θέση -στην καλύτερη περίπτωση- ίσων αποστάσεων. Όταν παίρνουν θέση ίσων αποστάσεων ανάμεσα στον επιτιθέμενο και στον θιγόμενο, αυτό σημαίνει ότι στην πραγματικότητα ευνοούν τον επιτιθέμενο.

Στις σπάνιες περιπτώσεις, που για συγκυριακούς γεωπολιτικούς λόγους, δείχνουν (η Γερμανία ή η Γαλλία πχ.) ότι αντιτάσσονται στην Τουρκία, αυτό έχει πολύ βραχύ ορίζοντα. Ας θυμηθούμε τις παλινωδίες της γερμανικής ή της γαλλικής πολιτικής έναντι της Τουρκίας και πόσο εύκολα περνούν από την αντιπαράθεση στις συμφωνίες, πολύ συχνά κάτω από το τραπέζι. Ανά πάσα στιγμή μπορεί να πουλήσουν την Ελλάδα, όπως εξάλλου έκαναν πολλές φορές στο παρελθόν. Κορυφαία ιστορικά παραδείγματα είναι η μικρασιατική καταστροφή και η Κύπρος. Σήμερα, οι ΗΠΑ βρίσκονται σε μια κάποια κόντρα με την Τουρκία. Ποιος μας λέει ότι δεν θα τα βρουν σε βάρος της Ελλάδας;

10.Η θέση της Ελλάδας στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ αφοπλίζει πολύπλευρα τη χώρα και της στερεί τα μέσα για την περιφρούρηση της εδαφικής της κυριαρχίας και ακεραιότητας. Όσο είμαστε στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ δεν μπορούμε να έχουμε πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, άρα δεν έχουμε περιθώρια ελιγμών. Δεν έχουμε περιθώρια συμμαχιών που θα σταθεροποιήσουν τη θέση μας. Αμυντικά είμαστε απολύτως εξαρτημένοι από τις γερμανικές και βορειοαμερικανικές πολυεθνικές οι οποίες μπορούν ανά πάσα στιγμή να διακόψουν τη ροή ανταλλακτικών και εφοδίων και να μας καταστήσουν άοπλους.

 

Να προετοιμαστεί ο λαός 

Επομένως, παραμονή στην ΕΕ και έξοδος από το ευρώ, έστω και στο πλαίσιο μιας φιλολαϊκής πολιτικής, θα οδηγήσει σε τραγική αποτυχία, καθώς η φιλολαϊκή αναπτυξιακή πολιτική δεν θα μπορεί να ξεδιπλωθεί καθώς η ΕΕ θα συνεχίζει να ελέγχει με χίλια δυο σημαντικά νήματα την οικονομία της χώρας, στραγγαλίζοντάς την.

Έξοδος από το ευρώ στο πλαίσιο ενός φιλολαϊκού προγράμματος, θα σημάνει έναρξη οικονομικού πολέμου από την πλευρά των μονοπωλίων της ΕΕ. Άρα, όσο βαθύτερη η ρήξη με την ΕΕ (δηλαδή πλήρης αποδέσμευση), τόσο αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της επίθεσης θα υπάρχει από τις λαϊκές δυνάμεις.

Ο στόχος της απελευθέρωσης από την ΕΕ δεν μπορεί να αποκόπτεται, άμεσα ή έμμεσα, από το στόχο της εξόδου από το ευρώ. Έχουμε υποχρέωση να ενημερώσουμε με ειλικρίνεια το λαό, να βοηθήσουμε να μην τρέφει αυταπάτες ότι τάχα μπορεί να γλιτώσει από το αδιέξοδο μόνο με την έξοδο από το ευρώ. Πρέπει να τον ενημερώσουμε και να εξηγήσουμε την ταξική ουσία των ιδρυτικών Συνθηκών της ΕΕ. Πρέπει να προετοιμάζονται οι εργαζόμενοι, ιδεολογικά, πολιτικά, οργανωτικά, για μια πορεία συγκρούσεων. Αν η ΕΕ και η εγχώρια ολιγαρχία αντέδρασαν όπως αντέδρασαν στο δημοψήφισμα του 2015, ας φανταστεί κανείς πώς θα αντιδράσουν σε περίπτωση που μια λαϊκή ριζοσπαστική κυβέρνηση θελήσει να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της.

 

Ελάχιστο όριο 

Από την ίδια άποψη, το μέτωπο των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που χρειαζόμαστε σήμερα δεν μπορεί να οικοδομηθεί σε μια γραμμή πίσω από την απελευθέρωση – αποδέσμευση από την ΕΕ, δεν μπορεί να οικοδομηθεί με μια “α λα καρτ” πολιτική στο ζήτημα της ΕΕ. Διαφορετικά εγκυμονεί ο κίνδυνος, στην κρίσιμη στιγμή, μια σειρά πολιτικές δυνάμεις να κάνουν πίσω, το μέτωπο να διαλυθεί και να οδηγηθεί  σε μια συντριπτική ήττα. Ή ακόμη, κινδυνεύει το όποιο εγχείρημα να έχει παρόμοια κατάληξη με του ΣΥΡΙΖΑ. Ανεξάρτητα από τον τρόπο και τους ρυθμούς υλοποίησης της αποδέσμευσης από την ΕΕ, η στόχευση πρέπει να είναι ευκρινής στο λαό. Αποτελεί όρο οποιασδήποτε φιλολαϊκής πολιτικής.

Ο στόχος της αποδέσμευσης από την ΕΕ προκύπτει από τα αντικειμενικά δεδομένα και από την εμπειρία των χρόνων της κρίσης. Προκύπτει όμως και από την ωρίμανση του υποκειμενικού παράγοντα. Η δυσαρέσκεια και η αντίθεση του λαού στην ΕΕ μεγαλώνει όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις αλλά δεν μπορεί να βρει ακόμη πολιτική έκφραση.

Δείτε τον πρώτο κύκλο των "7 απλών μαθημάτων του μαρξισμού"

smile

Χωρίς σχόλια... - Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2018


Για τις φαρμακοβιομηχανίες το κέρδος είναι πάνω από την υγεία. Ασυδοσία τιμών. - Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2018



...Το όνομα του Νίρμαλ Μουλάι ήταν μέχρι πρότινος άγνωστο. Έγινε παγκοσμίως γνωστός αφότου διαβάσαμε πως ο διευθύνων σύμβουλος της φαρμακοβιομηχανίας Nostrum Laboratories που εδρεύει στο Μιζούρι, πρόσφατα στήριξε την απόφαση της εταιρείας του να τετραπλασιάσει την τιμή ενός αντιβιοτικού, από τα 474,75 στα 2.392 δολάρια το μπουκάλι, υποστηρίζοντας πως «είναι ηθική υποχρέωση των επιχειρηματιών να πουλάνε τα φάρμακα όσο ακριβότερα γίνεται και να βγάζουν λεφτά με κάθε ευκαιρία».
Το αντιβιοτικό Nitrofurantoin ωστόσο όπως αποδεικνύεται από τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας περιλαμβάνεται στη λίστα με τα «απαραίτητα φάρμακα» και καταναλώνεται από πολλούς ασθενείς. Χορηγείται για τη θεραπεία των λοιμώξεων της ουροδόχου κύστης, ενώ κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1953.
Ο Μουλάι διευκρίνισε πως η αύξηση της τιμής ήταν ουσιαστικά η «απάντηση» στην επίσης άνοδο του κόστους του φαρμάκου Furadantin το οποίο παράγεται από την ανταγωνιστική εταιρεία Casper Pharma και θεραπεύει τις ίδιες παθήσεις με το Nitrofurantoin. Η Casper Pharma αύξησε την τιμή του προϊόντος της κατά 182% συνολικά από τα τέλη του 2015 έως το Μάρτιο του 2018, με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή το ένα μπουκάλι να κοστολογείται στα 2.800 δολάρια...


read more ...

Σταύρος Μαυρουδέας: Το σύστημα δεν έλυσε τα δομικά αίτια της κρίσης - Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2018

Δέκα χρόνια από την εκδήλωση της καπιταλιστικής κρίσης πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα το διεθνές συνέδριο Πολιτικής Οικονομίας (ICOPEC 2018), με τίτλο «Δέκα χρόνια μετά τη Μεγάλη ύφεση: Η Ορθόδοξη απέναντι στην Ετερόδοξη Οικονομική» και συμμετοχή 80 και πλέον ελλήνων και ξένων πανεπιστημιακών. Με την ευκαιρία του συνεδρίου συνομιλήσαμε με τον πρόεδρο της Επιστημονικής Εταιρείας Πολιτικής Οικονομίας (ΕΕΠΟ) και καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Σταύρο Μαυρουδέα.

Συνέντευξη στον Γιάννη Ελαφρό

read more ...

Ανακοίνωση για τη ΔΕΘ της Κίνησης για την Απελευθέρωση του Λαού - Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018

Όλοι/όλες στις κινητοποιήσες στην ΔΕΘ ενάντια στην υποτέλεια και τον ιμπεριαλισμό! Η πόλη ανήκει στους δημοκρατικούς αγώνες του λαού!


Η Κινηση γα την Απελευθέρωση του Λαού καλεί τα λαϊκα στρωμματα να συμμετέχουν στις κινητοποιησείς στην ΔΕΘ, απαιτώντας να πάρουν πίσω όσα τους έκλεψαν με τα μνημονια, την λιτότητα και το μαζικό ξεπούλημα της λαϊκής περιουσίας.
Η φετινή ΔΕΘ,αφιερωμένη στις ΗΠΑ, έχει την σφραγίδα τις εξάρτησης και τις υποτέλειας στον αμερικανικό ιμπεριαλισμο, ο οποίος κάνει έντονη τη παρουσία του μετατρέποντας την πόλη της Θεσσαλονίκης σε λιμάνι του αμερικανικού στόλου. Οι γεμάτοι από αμερικανικές σημαίες και πράκτορες της CIA και του FBI δρόμοι, δίνουν την αίσθηση μιας κατεχόμενης πόλης, που υποδέχεται υποτελώς τους γιάνκηδες. Η υποτέλεια αυτή δεν εκφραζει το λαό μας, αλλά το ντόπιο πολιτικό και οικονομικό καθεστώς που υποδέχεται τους προστάτες του. Σε εμας πέφτει μοναχά το βάρος να το δείξουμε.

...


read more ...

Η επιστροφή των μονοπωλίων - Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2018


του Λεωνίδα Βατικιώτη στη Νέα Σελίδα και στο ιστολόγιό του

...Τα παραδείγματα συγκέντρωσης τεράστιας οικονομικής ισχύος, στην καρδιά μάλιστα του παγκόσμιου καπιταλισμού, τις ΗΠΑ, είναι πάρα πολλά ώστε να συνεχίζονται αδιατάρακτα οι ύμνοι στον ελεύθερο ανταγωνισμό και η συνεχής επίκλησή του. Όταν μάλιστα όλα δείχνουν πώς η άρση των κάθε λογής εμποδίων αν κάπου τελικά οδηγεί δεν είναι στις ίσες ευκαιρίες για όλους, έστω στον …πλουτισμό, αλλά σε μια χούφτα μονοπώλια. Που ελέγχουν την παραγωγή, την απασχόληση, τις πωλήσεις και κρατούν τις τιμές στα ύψη!...


read more ...

«Ζήτω η νεοαποικιοκρατία!» - Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου 2018

της Φραγκίσκας Μεγαλούδη για το thepressproject.gr

...Η ανεργία, αν και επίσημα δεν ξεπερνάει το 15%, είναι ο βασικός λόγος μετανάστευσης των νέων. Σε πραγματικούς αριθμούς ο μισός εργατικός πληθυσμός της Σενεγάλης δεν βρίσκει δουλειά ενώ τα 3/5 όσων εργάζονται κάνουν εποχιακές και κακοπληρωμένες δουλειές και μόνο ένας στους 4 έχει δουλειά πλήρους απασχόλησης.  Η κακή οικονομία, η έλλειψη ευκαιριών, η ανεργία αλλά και ο κοινωνικός αποκλεισμός είναι οι κινητήριες δυνάμεις πίσω από τη μετανάστευση....

...«υποχρεωτική αλληλεγγύη» ένα σύστημα το οποίο η Γαλλία έχει επιβάλλει στις 14 πρώην αποικίες της στην Αφρική, και βάση του οποίου όλες αυτές οι χώρες είναι υποχρεωμένες να τοποθετούν το 50% των αποθεμάτων τους σε ξένο νόμισμά σε ειδικο λογαριασμο στην Τραπεζα της Γαλλιας μαζί με ένα επιπλέον 20% ως αποζημίωση για τις οικονομικές ζημιές που υπέστη η Γαλλία όταν αποχώρησε από την περιοχή. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι μέχρι σήμερα, όλες οι 14 πρώην αποικίες της Γαλλίας έχουν πρόσβαση μόνο στο 30 με 50% των αποθεμάτων τους σε συνάλλαγμα. Αν χρειάζονται παραπάνω χρήματα πρέπει να τα δανειστούν από τη Γαλλία σε τιμές αγοράς. Στην ουσία οι χώρες πληρώνουν «φόρο αποικιοκρατίας» ως αντάλλαγμα για τις δομές που έχτισε η Γαλλία κατά τη διάρκεια της κατοχής των χωρών αυτών.  Με βάση τις ίδιες συμφωνίες, η Γαλλία διατηρεί το δικαίωμα να αγοράσει πρώτες ύλες από τις πρώην αποικίες της, οι οποίες δεν έχουν το δικαίωμα να πουλήσουν αλλού εάν δεν συμφωνήσει η Γαλλία. Έτσι οι γαλλικές εταιρίες έχουν προτεραιότητα σε κάθε επιχειρηματική συμφωνία με τις κυβερνήσεις των πρώην αποικιών της.

Τα στοιχεία αυτά έχουν πολύ ενδιαφέρον εάν αναλογισθεί κανείς ότι από τις 67 ανατροπές κυβερνήσεων που έλαβαν χώρα στην Αφρική τα τελευταία 50 χρόνια, το 61% συνέβη σε πρώην γαλλικές αποικίες...

 

read more ...