Βάση της αντιφασιστικής νίκης οι σοσιαλιστικές σχέσεις παραγωγής, ουσία της αντιφασιστικής νίκης η τριτοδιεθνιστική μετωπική γραμμή

Δημοσιεύθηκε: 13/5/2018


 

 

του Φώτη Τσικριτέα

Τί πραγματικά γιορτάζουμε την 9η  Μάη; Τί συντελέστηκε ουσιαστικά την ίδια ημέρα πριν από 73 χρόνια; Επικράτησε ο πολιτισμός επί της ναζιστικής βαρβαρότητας, θα πει κάποιος. Σώθηκε η δημοκρατία από τα νύχια του φασισμού, θα πει κάποιος άλλος.  Νίκησαν οι λαοί τον ιμπεριαλισμό που εξαπέλυσε ενάντιά τους το πιο απάνθρωπο τμήμα του, την φασιστική εμπροσθοφυλακή του, θα επεκτείνει κάποιος άλλος. Πράγματι, τα γιορτάζουμε όλα αυτά. Ωστόσο, περιγράφοντας μόνο σε αυτές τις συνθηματικά χρήσιμες αδρές γραμμές τη σημασία της 9ης του Μάη του 1945, δεν μπορούμε να καταδείξουμε, το ποια υπήρξε η υλική της βάση και ποιο το ουσιαστικό της περιεχόμενο. Δεν μπορούμε, δηλαδή, παρά να την κατανοήσουμε μονάχα επιφανειακά.

Πως κατανικήθηκε η γερμανική πολεμική μηχανή; Πως έγινε αυτό πρακτικά; Πως μπορεί να  εκφραστεί το γεγονός, καταρχάς σε υλικά, πραγματικά μετρήσιμα μεγέθη; Τα στοιχεία είναι συντριπτικά και ξεκαθαρίζουν, πρώτα από όλα, το που κρίθηκε ο πόλεμος και αυτό το μέρος είναι το ανατολικό μέτωπο, συγκεκριμένα το σοβιετικό - γερμανικό μέτωπο. Μερικά από αυτά τα στοιχεία είναι αρκετά: Στις μάχες αυτού του μετώπου χάθηκε το 80% της γερμανικής πολεμικής ισχύος. Από το 1941 έως την 9η του Μάη του 1945 καταστράφηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν 607 γερμανικές μεραρχίες, αριθμός τριπλάσιος ή τετραπλάσιος σε σχέση με τις ναζιστικές απώλειες σε όλα τα άλλα μέτωπα μαζί. Μέχρι το Βερολίνο, ο κόκκινος στρατός πολεμούσε με τη Βέρμαχτ ασταμάτητα για 1.418 μερόνυχτα. Και αυτή είναι μόνο η μία, η ποσοτική πλευρά της νίκης.[1]

Για να έχουμε πιο ολοκληρωμένη εικόνα, μας χρειάζονται και άλλου τύπου στοιχεία. Για να κατανοήσουμε καλύτερα, το πως κατάφερε ο σοβιετικός λαός να υποστηρίξει αυτή τη μεγαλειώδη προσπάθεια χρειάζεται να συνυπολογίσουμε ολόκληρο τον «πολιτισμό» που είχε αναπτύξει εκείνος ο λαός. Χρειάζεται να λάβουμε υπόψη μας ότι μόνο μια ουσιαστικά διαφορετική κοινωνία θα μπορούσε να ανασυγκροτηθεί, κυριολεκτικά από τα ερείπια της, ύστερα από την ύπουλη ναζιστική επίθεση, που κόστισε σχεδόν όλες τις βασικές της παραγωγικές δομές δυτικά των Ουραλίων, τον κύριο όγκο, δηλαδή, της μέχρι τότε σοβιετικής παραγωγικής δομής. Αλλά, ακόμα πιο σημαντικά πρέπει να καταλάβουμε, πως μόνο ο λαός μιας ουσιαστικά διαφορετικής κοινωνίας θα μπορούσε να  επιδείξει αυτές τις ιδιότητες, από τις σκληρότερες έως τις πιο μαρτυρικές, που χρειάστηκαν για να συγκρατηθεί αρχικά και τελικά να κατανικηθεί η ούννικη ορδή.[2]

Συμπερασματικά, υλική βάση της αντιφασιστικής νίκης των λαών στο δεύτερο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό πόλεμο, οι ανώτερες παραγωγικές σχέσεις και ανώτερες παραγωγικές δυνάμεις της σοσιαλιστικής κοινωνίας. Εντούτοις, ούτε τώρα, έχει αναπτυχθεί πλήρως η σημασία της 9ης του Μάη του 1945.

Τί ξεχωρίζει αυτή τη νίκη από όλες τις άλλες νίκες στην ιστορία του σύγχρονου λαϊκού κινήματος; Ποια είναι η ουσιαστική της σημασία για το λαϊκό κίνημα; Για να προβάλει η ουσία της νίκης χρειάζεται να ξεκαθαριστεί η ουσία της μάχης: Δεύτερος μεγάλος πόλεμος, δεύτερο παγκόσμιο βίαιο μοίρασμα, αλλά, διαφορετικό από το πρώτο.

Διαφορετικό ιμπεριαλιστικό παγκόσμιο μοίρασμα, γιατί, αφενός, ο φασισμός που πρωταγωνίστησε σε αυτό, εξέφρασε για πρώτη φορά στη μέχρι τότε ιστορία τη δική του και του ιμπεριαλισμού,  τα γενικά συμφέροντα του πιο αντιδραστικού τμήματος της χρηματιστικής ολιγαρχίας, ενάντια στο ρωμαλέο μεσοπολεμικό παγκόσμιο εργατικό κίνημα. Διαφορετικό, αφετέρου, γιατί, ο γερμανικός ιμπεριαλισμός, νεκραναστήθηκε και στηρίχθηκε από ιμπεριαλιστικά κέντρα με προμελετημένο σκοπό την καταστροφή της κρατικά οργανωμένης πρωτοπορίας του παγκόσμιου εργατικού κινήματος, συγκεκριμένα από τη wall street  και το city.[3]

Και πως απάντησε αποτελεσματικά στις ιδιαίτερες συνθήκες αυτού του πολέμου το παγκόσμιο εργατικό κίνημα; Με ποια τακτική αντιστάθηκε επιτυχώς, όπου η επιβίωση ήταν το ζητούμενο, και πως  νίκησε όπου υπήρχαν οι όροι;

Μα πως αλλιώς, αν όχι με την τριτοδιεθνιστική μετωπική τακτική; Μερικές ασκήσεις σε αυτό το σημείο έχουν την αξία τους:

Έπαιξε καθόλου ρόλο η εφαρμογή της αριστερίστικης «σοσιαλφασιστικής» γραμμής στην επικράτηση του ναζισμού στη Γερμανία; Έπαιξε κάποιο ρόλο στην αποτροπή αντίστοιχης φασιστικής επικράτησης στη Γαλλία, έστω, ακόμα και η λανθασμένη, εφαρμογή της γραμμής αυτής; Θα αναπτυσσόταν πραγματικά λαϊκή γαλλική, ιταλική ή για παράδειγμα γιουγκοσλάβικη ένοπλη αντίσταση ενάντια στον κατακτητή, χωρίς αυτή τη γραμμή; Ακόμα, θα αναπτυσσόταν στα σίγουρα αυτό το δικό μας, το ένδοξο εαμικό κίνημα; Θα είχαμε στην ιστορία μας, έτσι κι αλλιώς, τον ηρωϊκό ΕΛΑΣ των εκατό χιλιάδων μαχητών, αν επικρατούσε μία γραμμή τύπου ας πούμε Άγι Στίνα; Τα ερωτήματα καταντούν μάλλον ρητορικά. Και κορυφώνονται ως εξής: Θα μπορούσε εν τέλει από μόνη της να αντιμετωπίσει η σοβιετική ένωση, τις ΗΠΑ και μία ολόκληρη Ευρώπη φίλα προσκείμενη και πειθήνια στο φασισμό;

Αν, λοιπόν, βάση της αντιφασιστικής νίκης των λαών της 9ης του Μάη του 1945 υπήρξε η ανωτερότητα της σοσιαλιστικής παραγωγής, ουσιαστικό της περιεχόμενο είναι η επιτυχία  της τριτοδιεθνιστικής μετωπικής γραμμής.



[1] Λεονίντ Γιερεμέγιεφ, Η Σοβιετική Ένωση στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, 1941 -1945, Σ. Ι. Ζαχαρόπουλος, Αθήνα 1997

[2] Με τα λόγια του Λένιν: «Ένα έθνος όπου η πλειοψηφία των εργατών και αγροτών αντιλαμβάνεται, νιώθει και βλέπει ότι μάχεται για τη δική της Σοβιετική εξουσία, για την εξουσία των εργαζομένων που γι αυτήν η νίκη θα εξασφαλίσει σε αυτούς και στα παιδιά τους όλα τα οφέλη του πολιτισμού που έχει δημιουργήσει ο ανθρώπινος μόχθος – ένα τέτοιο έθνος δεν μπορεί να χαθεί ποτέ». Από το ίδιο με προηγούμενη υποσημείωση.    

Για την ανωτερότητα του λαϊκού πολέμου, δες επίσης: Καρλ Μαρξ, Φρίντριχ Ένγκελς, Η Αποικιοκρατία στην Ασία, Ινδία/Περσία/Αφγανιστάν, 1853, Άγρα, Αθήνα 2003

[3] Ενδεικτικά: Θανάσης Παπαρήγας, Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 1996

Ivan Maisky, Ποιος Βοήθησε τον Χίτλερ, Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2014

Δείτε τον πρώτο κύκλο των "7 απλών μαθημάτων του μαρξισμού"

smile

Μια νατοϊκή λύση δεν είναι λύση, αλλά υποθήκη για νέα δεινά - Τρίτη, 19 Ιουνίου 2018


Η συμφωνία Τσίπρα – Ζάεφ αποτελεί μια εξαιρετική εξέλιξη για τις ΗΠΑ και την ΕΕ που επέβαλαν λύση στο ονοματολογικό για να ισχυροποιηθεί άμεσα η Νατοϊκή παρουσία στα Βαλκάνια. Ανοίγει πλέον ο δρόμος για τη μαζική ένταξη κρατών της Νότιας Βαλκανικής στον ευρωατλαντικό άξονα, την ασφυκτική πίεση στη Σερβία, την περαιτέρω περικύκλωση της Ρωσίας. Μια Νατοϊκή λύση δεν είναι καλή λύση γιατί το πλαίσιο στο οποίο λειτουργεί είναι εξ ορισμού προβληματικό, αποσταθεροποιητικό, επικίνδυνο.


read more ...

Θερινό σεμινάριο 2018: τέσσερα βιβλία του μαρξισμού - Τρίτη, 12 Ιουνίου 2018

Οι ΗΠΑ παρέχουν στρατιωτική ενίσχυση στο 73% των δικτατορικών καθεστώτων του πλανήτη - Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2018



...Σύμφωνα με το σύστημα της οργάνωσης Freedom House για την αξιολόγηση των πολιτικών δικαιωμάτων ανά τον κόσμο, υπάρχουν 49 κράτη στον πλανήτη, τα καθεστώτα των οποίων, με βάση τα στοιχεία του 2015, μπορούν σε γενικές γραμμές να χαρακτηριστούν «δικτατορικά». Σύμφωνα με τα δημοσιονομικά στοιχεία του 2015, του τελευταίου έτους για το οποίο έχουμε μέχρι στιγμής δημοσιευμένα στοιχεία, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ παρείχε στρατιωτική στήριξη σε 36 από τα καθεστώτα αυτά, με την ευγενική χορηγία των φόρων που πληρώνετε. Οι ΗΠΑ στηρίζουν αυτή τη στιγμή πάνω από το 73% των δικτατορικών καθεστώτων που υπάρχουν στον κόσμο!...


read more ...

Ο Ανορθόδοξος Πόλεμος επιστρέφει στη Νικαράγουα μετά 30 χρόνια - Κυριακή, 10 Ιουνίου 2018




Αν δεν είχαμε αναφέρει τη λέξη Νικαράγουα, ο αναγνώστης θα μπορούσε να σκεφτεί τη Βενεζουέλα. Δεν θα έκανε λάθος. Θα μπορούσε επίσης να έχει συσχετίσει τέτοια γεγονότα με το Ιράν, τη Λιβύη, την Ουκρανία, που έχουν ζήσει ή ζουν παρόμοιες εμπειρίες.

Γιατί η Νικαράγουα; 
Μπορεί να  υπάρχουν διάφοροι λόγοι, όπως η κατασκευή της μεγάλης δια ωκεάνειας Διώρυγας , έργο για το οποίο δεν ζητήθηκε η συμβουλή ούτε προβλέπεται “βοήθεια” από τις ΗΠΑ. Ακόμα χειρότερα, η Κίνα θα μπορούσε να παίξει αποφασιστικό ρόλο σε αυτό το Υπερ – έργο. 
Επιπλέον, οι στενοί δεσμοί της κυβέρνησης της Νικαράγουα με την Κούβα, τη Βενεζουέλα, τη Ρωσία και την Κίνα, καθώς και η διεθνής της θέση απόρριψης των ηγεμονικών επιδιώξεων των ΗΠΑ , αξιολογείται σαν λόγος με ιδιαίτερη και βαρύνουσα σημασία.

 

 

read more ...

Εκδήλωση του Πολιτιστικού Συλλόγου "Χοσέ Μαρτί" για την μπριγάδα της Πρωτομαγιάς - Τρίτη, 5 Ιουνίου 2018



Ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Χοσέ Μαρτί» σας προσκαλεί στη συζήτηση/αναφορά στην Κούβα του σήμερα με αφορμή τη συμμετοχή στην πρόσφατη διεθνή μπριγάδα της Πρωτομαγιάς


290 φίλες και φίλοι της Κούβας από 32 χώρες μεταξύ των οποίων πέντε από την Ελλάδα συμμετείχαν στην 13η διεθνή μπριγάδα της Πρωτομαγιάς εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους προς την κουβανική επανάσταση. Οι μπριγαδίστες θα μας μεταφέρουν την εμπειρία τους από επισκέψεις τους σε εργοστάσια και σε αγροτικούς συνεταιρισμούς, σε σχολείο και πανεπιστήμιο, σε νοσοκομείο, από συζητήσεις με αντιπροσώπους της Εθνοσυνέλευσης Λαϊκής Εξουσίας που έχουν εκλεγεί στις πρόσφατες εκλογές, καθώς και από συναντήσεις με μέλη μαζικών φορέων, όπως την Ομοσπονδία Γυναικών και τις Επιτροπές Υπεράσπισης της Επανάστασης. Στη διάρκεια της διαμονής τους στην Κούβα οι μπριγαδίστες ήρθαν σε άμεση επαφή και συζήτησαν με εργαζόμενους της πόλης και της υπαίθρου της Κούβας για τις κατακτήσεις της σοσιαλιστικής επανάστασης και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν.

 

Θα γίνει προβολή φωτογραφικού υλικού

 

Στη συζήτηση θα συμμετέχουν και μπριγαδίστες που έχουν λάβει μέρος σε παλιότερες αποστολές αλληλεγγύης και εθελοντικής εργασίας στη σοσιαλιστική Κούβα τις οποίες οργανώνει το Κουβανικό Ινστιτούτο για τη Φιλία των Λαών (ICAP).


Η εκδήλωση θα γίνει στον χώρο των εκδόσεων Διεθνές Βήμα, Σόλωνος 142, Πλ. Κάνιγγος, 5ος όροφος (ταράτσα) το Σάββατο 9 Ιούνη, 7:30 μ.μ.