Κινηματογράφος: αυτό το εργαλείο της πολιτικής προπαγάνδας

Δημοσιεύθηκε: 15/5/2018



της Ευγενίας Τάγκα

Παρακολούθησα πρόσφατα μία σειρά (tv mini-series) στο NETFLIX[1], με τίτλο «The Cuba Libre Story» («Το όνειρο της ελευθερίας») και "εξώφυλλο" την φωτογραφία του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα. Σημειώνω εδώ ότι η ημερομηνία της έκδοσης δεν ήταν καθόλου τυχαία, μετά τον θάνατο του ιστορικού ηγέτη της Κούβας, Φιντέλ Κάστρο, και μάλιστα 13 ημέρες μετά τον θάνατό του, στις 8 Δεκεμβρίου 2016.

Το "ντοκιμαντέρ" ξεκινάει δείχνοντας ένα τρέιλερ για του τι πρόκειται να δούμε, φτιάχνοντας από την αρχή ένα κλίμα ότι έχουμε να κάνουμε με παθογένεια. Ότι οι Κουβανοί διψούσαν από πάντα για την ελευθερία και την ανεξαρτησία τους, αλυσοδεμένοι στη σκλαβιά, τιμωρημένοι για τα όνειρά τους, εγκλωβισμένοι στο δολάριο, πνιγμένοι απ' την μαφία, σαγηνεμένοι από μία υπόσχεση (αφήνει να εννοηθεί την επανάσταση), τυφλωμένοι από Ήρωες (δείχνοντας τον Τσε και τον Φιντέλ)... Ότι ποτέ δεν παραδόθηκαν, και τελευταία εικόνα του τρέιλερ τον Ραούλ Κάστρο να δίνει τα χέρια με τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, Μπάρακ Ομπάμα.

Παρ' όλα αυτά και παρά τον εκνευρισμό που ήδη μου είχε δημιουργήσει, από την σκοπιά που φαινόταν ότι θ' ασχοληθεί με το υπόδειγμα της Κουβανέζικης κουλτούρας και κουβανικής επανάστασης, συνέχισα να το βλέπω, για ευνόητους λόγους. Δεν θα σας κάνω περιγραφή καρέ - καρέ γι' αυτό που ακολουθεί αλλά θα σημειώσω κάποια σημαντικά στοιχεία που νομίζω ότι δείχνουν τι σημαίνει αντεπαναστατική προπαγάνδα στον κινηματογράφο όταν μιλάς για το νησί της Επανάστασης.

Ξεκινάει με τα γεωπολιτικά της χαρακτηριστικά και μια ιστορική αναδρομή από τον 15ο αιώνα μέχρι την πρόσφατη ιστορία της ανεξαρτησίας της από τις ΗΠΑ το 1902. Στη συνέχεια εστιάζει στην οικογένεια του Φιντέλ, τα γεγονότα με την πρώτη εξουσία του δικτάτορα Μπατίστα, όπου τον παρουσιάζει ως κομμουνιστή αρχικά, και μετά ως δικτάτορα που αποφάσισε να στηρίξει την αστική τάξη και τους Αμερικάνους. Το "ντοκιμαντέρ" παρουσιάζει τον Φιντέλ Κάστρο, ως νέο, τρελό, αντιδραστικό έφηβο που προερχόταν από μία διαλυμένη οικογένεια. Αργότερα, όταν τελειώνει τις νομικές του σπουδές, χαρακτηρίζεται, από έναν Γερμανό "ιστορικό" ως αποτυχημένος που δεν κατάφερνε ποτέ να κερδίσει υπόθεση. Κατά την διάρκειά του βλέπουμε τους ομιλητές να προσπαθούν να αποδείξουν ότι ο Φιντέλ ήταν ένας έξυπνος αλλά εγωπαθής ηγέτης που προσπαθούσε να έχει την εξουσία στα χέρια του παίζοντας το σωστό "επικοινωνιακό" παιχνίδι με τον κόσμο και τα μέσα ενημέρωσης της Αμερικής (όπως ήταν τότε η εφημερίδα New York Times, η οποία φρόντιζε να του φτιάχνει το προφίλ;;;) εκείνης της εποχής, δείχνοντας ανθρώπινος και κερδίζοντας την εύνοιά τους.

Ό,τι και να πω για τους σχολιασμούς που κάνει ο καθένας ομιλητής για τον Φιντέλ Κάστρο και την κουβανική επανάσταση όσο προχωράει το ντοκιμαντέρ είναι λίγο. Φυσικά έχουν βάλει και έναν, με το ζόρι δύο, ομιλητές, Κουβανούς, που τοποθετούνται φανερά υπέρ του, αλλά μπροστά στην πληθώρα των αυθαίρετων, εμπαθών σχολίων όλων των υπολοίπων ομιλητών, ωχριούν.

Με την ευκαιρία να παραθέσω εδώ την μικρή έρευνα που έκανα για αρκετούς από τους ομιλητές. Αμερικάνοι και γάλλοι δημοσιογράφοι του Elle, της le Monde και της New York Times, Κουβανοί αποστάτες που δεν τους "εξυπηρέτησε" το καθεστώς της σοσιαλιστικής Κούβας με σπουδές στο Miami University, συγγραφείς που γράφουν βιογραφίες πολιτικών κατά παραγγελία από τα Υπουργεία Εσωτερικών Υποθέσεων της Αμερικής και Κουβανοί επιχειρηματίες που έχουν ανοίξει το δρόμο της επέμβασης στην Κούβα των ξένων κεφαλαίων. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να σχολιάσω κάτι άλλο επ' αυτού.

Γενικότερα, υπήρχε το άγχος καθ' όλη την διάρκεια της σειράς να πείσουν ότι η κουβανική επανάσταση ξεκίνησε από προσωπική έγνοια του Φιντέλ να πάρει την εξουσία - και με πολλές αποτυχίες στην αρχή - και ότι καμία σχέση δεν είχε με λαϊκή επανάσταση, δίνοντας ψεύτικα στοιχεία που έχουν εξακριβωθεί χρόνια πριν και είναι γραμμένα σε μια τεράστια έγκυρη βιβλιογραφία. Ας μην μπω λοιπόν σε άλλες λεπτομέρειες σχετικά με τα ψεύδη αυτού του ντοκιμαντέρ - εξάλλου δεν κατάφερα να το δω ολόκληρο απ' την αγανάκτησή μου - και τον στόχο του, και ας περάσω στο κυρίως θέμα με αφορμή αυτό.

Δεν είναι η πρώτη φορά, ούτε η τελευταία, που ο κινηματογράφος παίζει, καλύτερα απ' οποιαδήποτε εξουσία, τον ρόλο του υπερασπιστή της άρχουσας αστικής τάξης και της βρώμικης προπαγάνδας της. Δεν γίνεται όμως κάθε φορά να την αφήνουμε να περνάει ασχολίαστη όσο αυτή μολύνει τα αγνά, ειλικρινή και θαυμαστά κατορθώματα των ανθρώπων, κυρίως όταν αυτοί αγωνίστηκαν ενάντια στην καταπίεση, την υποδούλωση, την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Πόσο μάλλον την κουβανική Επανάσταση και τον ηγέτη της, για σχεδόν 40 χρόνια, Φιντέλ Κάστρο, που ο λαός του και ολόκληρος ο προοδευτικός κόσμος στηρίξανε και αγαπήσανε. Μιας επανάστασης για την αυτοδιάθεση των λαών και την ελευθερία τους από το ξένο κεφάλαιο, ελευθερία χωρίς προστάτες. Έναν λαό αποφασισμένο για τον αγώνα που δίνει για την πατρίδα του που αγαπάει.

Φυσικά, ότι ο ταξικός αντίπαλος δεν έχει καταφέρει να νικήσει με τους πολέμους έχει προσπαθήσει να το αφομοιώσει ώστε να καταστεί ακίνδυνο, και ότι δεν έχει καταφέρει ούτε να το αφομοιώσει έχει προσπαθήσει να το διαστρεβλώσει, να το σπιλώσει με ψέματα, να το προπαγανδίσει τόσο δόλια, όσο και η διάψευση αδιάσειστων επιστημονικών τεκμηρίων. Γιατί, πως να το κάνουμε άλλωστε, τα ιστορικά γεγονότα μπορούν να είναι και είναι αντικειμενικά. Η υποκειμενική τους ανάγνωση, βεβαίως, και τα κριτήρια που έχει κάποιος για να τα κρίνει διαφέρουν. Κριτήρια πολιτικά, κριτήρια ταξικά. Μην ξεχνάμε πόσες φορές έχουμε ακούσει από δηλώσεις φασιστών να λένε ότι δεν υπήρχαν στρατόπεδα συγκέντρωσης και φούρνοι κατά την περίοδο του β' Παγκοσμίου Πολέμου, επί Α. Χίτλερ.

Γι' αυτό παραθέτω εδώ την αγωνία μου για την επίδραση αυτού του κατά τα άλλα αγαπημένου μέσου, του κινηματογράφου, όταν βρίσκεται στα χέρια αυτών που θέλουν να υποτάξουν συνειδήσεις, να διαστρεβλώσουν την ιστορία, να πούνε ξεδιάντροπα ψέματα στην νέα γενιά για την εξέλιξη των κοινωνιών, στα χέρια του κεφαλαίου, με στόχο να κατευνάζουν τα εξεγερμένα πνεύματα και να κλέβουν από τον άνθρωπο το μόνο πράγμα που του έχει μείνει.

Την ελπίδα για ένα καλύτερο κόσμο, τον σοσιαλιστικό!



[1] Το Netflix είναι Αμερικανική πολυεθνική εταιρία, η οποία είναι ειδικευμένη στην διαδικτυακή ενοικίαση ταινιών, είτε DVD είτε Blu-Ray, καθώς και στην παροχή video streaming, δηλ. ταινιών κατά ροής, ή συνεχόμενη προβολή ταινιών, βλ. Βικιπαίδεια. Η εταιρία ιδρύθηκε το 1997 και τα κεντρικά της γραφεία βρίσκονται στο Λος Γκάτος, στην Καλιφόρνια. Τον Ιανουάριο του 2016 ανακοινώθηκε ότι το Netflix έχει 74 εκατομμύρια συνδρομητές, μαζί με 44 εκατομμύρια χρήστες στις ΗΠΑ.[1]

Δείτε τον πρώτο κύκλο των "7 απλών μαθημάτων του μαρξισμού"

smile

 



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ


Προγραμματικές κατευθύνσεις 

του συλλόγου διάδοσης 

μαρξιστικής σκέψης 

"Γ. ΚΟΡΔΑΤΟΣ"


Ο σύλλογος Γ.ΚΟΡΔΑΤΟΣ  

δίνει στη δημοσιότητα τις 

προγραμματικές του κατευθύνσεις. 

Τις θέτει σε συζήτηση με τους, 

συντρόφους συναγωνιστές και φίλους, 

είτε πρόκειται για ανένταχτους αγωνιστές 

είτε για οργανωμένους σε άλλες 

πολιτικές οργανώσεις 

με παραπλήσιες αγωνίες 

και προβληματισμούς. 

Μοναδικός στόχος είναι 

η προώθηση του αγώνα 

για την απελευθέρωση του λαού.


Διαβάστε Περισσότερα »


Κοινή ανακοίνωση πολιτικών οργανώσεων:  Συντονισμός Δράσης και Διαλόγου Κομμουνιστικών Δυνάμεων

Συντονισμός δράσης και διαλόγου κομμουνιστικών δυνάμεων, κοινή ανακοίνωση πολιτικών οργανώσεων


Την ανάγκη συντονισμού της δράσης και ενός ουσιαστικού διαλόγου για τα ζητήματα τόσο του κινήματος όσο και της συγκρότησης μετώπου, αλλά και του κομμουνιστικού προγράμματος και κόμματος της εποχής, υπογραμμίζουν οι πέντε οργανώσεις-πολιτικές κινήσεις της κομμουνιστικης Αριστεράς, οι οποίες δίνουν στη δημοσιότητα κείμενο κοινής ανακοίνωσης. [...]

Οι πέντε οργανώσεις-πολιτικές κινήσεις είναι:
Η ΑΡΑΝ, η Κίνηση Κομμουνιστών Εργατικός Αγώνας, η Παρέμβαση, το Σύγχρονο Κομμουνιστικό Σχέδιο και ο Σύλλογος Γ. Κορδάτος. 


Διαβάστε Περισσότερα »



Πρόγραμμα εκδηλώσεων Ομίλου Μαρξιστικών Ερευνών (Βεραντζέρου 13, 5 όρ):

Τακτική και συμμαχίες στις επαναστάσεις του 20ού αιώνα


 

Διαβάστε Περισσότερα »

 

Κράτος και Δίκαιο στον 21ο αιώνα. 

Πρόγραμμα διαλέξεων 2019

(19:00, αιθ. Γ5, Πάντειο Παν/μιο)



Διαβάστε Περισσότερα »

 

 




Το BBC, οι Σλαβομακεδόνες και η στάση της Αριστεράς - Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2019


Το BBC, οι Σλαβομακεδόνες και η στάση της Αριστεράς, του Ηλία Κωνσταντινίδη


του Ηλία Κωνσταντινίδη, από το kommon.gr

Με αφορμή το ρεπορτάζ μιας Ελληνίδας δημοσιογράφου του BBC με τίτλο «Η ‘αόρατη’ μειονότητα στην Ελλάδα, oι Σλαβομακεδόνες», άνοιξε ξανά στο δημόσιο διάλογο το ζήτημα της συμφωνίας των Πρεσπών και στη συγκεκριμένη περίπτωση, το ζήτημα των Σλαβομακεδόνων Ελλήνων πολιτών. 

[...] Συνοψίζοντας, όπου η Αριστερά απέναντι στις διάφορες εθνικές ομάδες που καταπιέζονταν κρατούσε μια στάση αλληλεγγύης, κατάφερε να τις πάρει μαζί της, με κλασικό το παράδειγμα του ΚΚΕ και των Σλαβομακεδόνων, τόσο στην περίοδο της κατοχής όσο και στον εμφύλιο. Αντίστροφα μια στάση φοβικότητας στο όνομα της στρατηγικής του ιμπεριαλισμού να αξιοποιεί τις υπαρκτές εθνικές διαφορές, πάρα την πρόθεση να εμποδίσει τα σχέδια του ιμπεριαλισμού, στην ουσία καταλήγει να τα ενισχύει, καθώς όσο διατηρείται η καταπίεση αυτών των πληθυσμών θα είναι πιο εύκολα χειραγωγήσιμοι.

 

read more ...

Ριζοσπαστική ενωτική κίνηση Βύρωνα. Για ένα ενωτικό μαχητικό κίνημα των κατοίκων του Βύρωνα... - Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2019


Ριζοσπαστική ενωτική κίνηση Βύρωνα. Για ένα ενωτικό μαχητικό κίνημα των κατοίκων του Βύρωνα για τις λαϊκές ανάγκες κόντρα σε Δήμο-Επιχείρηση, Κλεισθένη, Μνημόνια

Από το kommon.gr

Ενωτικό αγωνιστικό κάλεσμα για τις δημοτικές  εκλογές στο Βύρωνα
Είμαστε ενεργοί πολίτες, άνθρωποι της αριστεράς που ανησυχούμε  και αναπτύσσουμε κινηματική  δράση.
Συγκροτούμε μια ανεξάρτητη πολιτική κοινωνική ριζοσπαστική  συλλογικότητα των κατοίκων του Βύρωνα.
Θέλουμε να ενώσουμε και να συμπορευτούμε με όλες τις δυνάμεις που αντιτίθενται στο πολιτικό, οικονομικό και δημοτικό κατεστημένο, χωρίς να αποτελούμε ιμάντα μεταβίβασης κομματικής γραμμής. 
Όραμά μας είναι μια πόλη και κοινωνία που στο κέντρο της θα έχει τον άνθρωπο και της σύγχρονες ανάγκες του.   
Οι δημοτικές, περιφερειακές και ευρωεκλογές του Μαΐου 2019, είναι μια πρόκληση τόσο για τον λαό όσο και για το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο στους Δήμους αλλά και στην κεντρική εξουσία.

 

read more ...

Εκδήλωση στα Γιάννενα του Συντονισμού Κομμουνιστικών Δυνάμεων - Τρίτη, 19 Μαρτίου 2019

Εκδήλωση στα Γιάννενα του Συντονισμού Κομμουνιστικών Δυνάμεων


Ο Συντονισμός Κομμουνιστικών Δυνάμεων (ΑΡ.ΑΝ., ΚΚ Εργατικός Αγώνας, Παρέμβαση, Σύλλογος Γιάννης Κορδάτος, Σύγχρονο Κομμουνιστικό Σχέδιο) διοργανώνει εκδήλωση - συζήτηση στα Γιάννενα για το μέλλον του κομμουνιστικού κινήματος στη χώρα μας.

[...]

Ομιλητές: Αλέκος Αναγνωστάκης (Σύγχρονο Κομμουνιστικό Σχέδιο), Χρίστος Τουλιάτος (ΑΡ.ΑΝ.). Γεράσιμος Αραβανής (ΚΚ Εργατικός Αγώνας).

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα Περιφέρειας Στοά Σαρκά, 2ος όροφος, στις 6.30 την Τετάρτη 20 Μαρτίου.

 

read more ...

Αλληλεγγύη με τη Βενεζουέλα μέχρις εσχάτων! - Τρίτη, 19 Μαρτίου 2019


Ψήφισμα από την ιστοσελίδα της Ελληνικής Επιτροπής Αλληλεγγύης “Είμαστε όλοι Βενεζουέλα” 


Η Ελληνική Επιτροπή Αλληλεγγύης “Είμαστε όλοι Βενεζουέλα” καταδικάζει με αγανάχτηση το τελευταίο σαμποτάζ και την κυβερνοεπίθεση στο σύστημα ηλεκτροδότησης της Βενεζουέλας και καλεί κάθε προοδευτικό άνθρωπο στη χώρα μας να ενώσει τη φωνή του στο παγκόσμιο σύνθημα ”Κάτω τα χέρια από τη Βενεζουέλα!”.

read more ...

Η διάλυση της βιομηχανίας ζάχαρης από ΕΕ και πολυεθνικές - Τρίτη, 12 Μαρτίου 2019

Η διάλυση της βιομηχανίας ζάχαρης από ΕΕ και πολυεθνικές


του Δημήτρη Σταμούλη από το prin.gr


Τέλος εποχής για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης (ΕΒΖ), τη μεγαλύτερη εγχώρια καθετοποιημένη αγροτική βιομηχανία που στο απόγειό της είχε φτάσει να διαθέτει τέσσερα ζαχαρουργεία (Πλατύ Ημαθίας, Σέρρες, Ξάνθη, Ορεστιάδα), ένα εργοστάσιο επεξεργασίας σπόρων, τρία κέντρα διανομής (Αθήνα, Λάρισα, Χανιά), ακόμα και μονάδα ηλεκτρομηχανολογικών κατασκευών, ενώ το 2000 απέκτησε και δύο μονάδες στη Σερβία. Μέχρι την ερχόμενη Τετάρτη 13/3 θα ξεκαθαρίσει και το πρόγραμμα «εξυγίανσής» της όσον αφορά την ανεύρεση χρηματοδότη και στην καλύτερη περίπτωση ζητούμενο είναι μια περιορισμένη καμπάνια ζάχαρης ίσα-ίσα για να μην κλείσει το εργοστάσιο και στο Πλατύ.


read more ...

Έκδοση 10ετούς ομολόγου: επιστροφή στην κανονικότητα της υποχρέωσης - Δευτέρα, 11 Μαρτίου 2019


 

του Λ. Βατικιώτη, 

αναδημοσίευση από το ιστολόγιό του και την εφημερίδα Kontranews


Όσο επιτυχημένη κι αν ήταν η έκδοση του 10ετούς ομολόγου (για πρώτη φορά τέτοιας διάρκειας μάλιστα από τον Μάρτιο του 2010) που ολοκληρώθηκε την Τρίτη 5 Μαρτίου, με τον Οργανισμό Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους να αντλεί κεφάλαια ύψους 2,5 δισ. ευρώ, αυτή η εξέλιξη δεν αλλάζει τρία άλλα γεγονότα, πολύ ευρύτερης μάλιστα σημασίας, που σχετικοποιούν το βήμα που συντελέστηκε.


 

read more ...