Κινηματογράφος: αυτό το εργαλείο της πολιτικής προπαγάνδας

Δημοσιεύθηκε: 15/5/2018



της Ευγενίας Τάγκα

Παρακολούθησα πρόσφατα μία σειρά (tv mini-series) στο NETFLIX[1], με τίτλο «The Cuba Libre Story» («Το όνειρο της ελευθερίας») και "εξώφυλλο" την φωτογραφία του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα. Σημειώνω εδώ ότι η ημερομηνία της έκδοσης δεν ήταν καθόλου τυχαία, μετά τον θάνατο του ιστορικού ηγέτη της Κούβας, Φιντέλ Κάστρο, και μάλιστα 13 ημέρες μετά τον θάνατό του, στις 8 Δεκεμβρίου 2016.

Το "ντοκιμαντέρ" ξεκινάει δείχνοντας ένα τρέιλερ για του τι πρόκειται να δούμε, φτιάχνοντας από την αρχή ένα κλίμα ότι έχουμε να κάνουμε με παθογένεια. Ότι οι Κουβανοί διψούσαν από πάντα για την ελευθερία και την ανεξαρτησία τους, αλυσοδεμένοι στη σκλαβιά, τιμωρημένοι για τα όνειρά τους, εγκλωβισμένοι στο δολάριο, πνιγμένοι απ' την μαφία, σαγηνεμένοι από μία υπόσχεση (αφήνει να εννοηθεί την επανάσταση), τυφλωμένοι από Ήρωες (δείχνοντας τον Τσε και τον Φιντέλ)... Ότι ποτέ δεν παραδόθηκαν, και τελευταία εικόνα του τρέιλερ τον Ραούλ Κάστρο να δίνει τα χέρια με τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, Μπάρακ Ομπάμα.

Παρ' όλα αυτά και παρά τον εκνευρισμό που ήδη μου είχε δημιουργήσει, από την σκοπιά που φαινόταν ότι θ' ασχοληθεί με το υπόδειγμα της Κουβανέζικης κουλτούρας και κουβανικής επανάστασης, συνέχισα να το βλέπω, για ευνόητους λόγους. Δεν θα σας κάνω περιγραφή καρέ - καρέ γι' αυτό που ακολουθεί αλλά θα σημειώσω κάποια σημαντικά στοιχεία που νομίζω ότι δείχνουν τι σημαίνει αντεπαναστατική προπαγάνδα στον κινηματογράφο όταν μιλάς για το νησί της Επανάστασης.

Ξεκινάει με τα γεωπολιτικά της χαρακτηριστικά και μια ιστορική αναδρομή από τον 15ο αιώνα μέχρι την πρόσφατη ιστορία της ανεξαρτησίας της από τις ΗΠΑ το 1902. Στη συνέχεια εστιάζει στην οικογένεια του Φιντέλ, τα γεγονότα με την πρώτη εξουσία του δικτάτορα Μπατίστα, όπου τον παρουσιάζει ως κομμουνιστή αρχικά, και μετά ως δικτάτορα που αποφάσισε να στηρίξει την αστική τάξη και τους Αμερικάνους. Το "ντοκιμαντέρ" παρουσιάζει τον Φιντέλ Κάστρο, ως νέο, τρελό, αντιδραστικό έφηβο που προερχόταν από μία διαλυμένη οικογένεια. Αργότερα, όταν τελειώνει τις νομικές του σπουδές, χαρακτηρίζεται, από έναν Γερμανό "ιστορικό" ως αποτυχημένος που δεν κατάφερνε ποτέ να κερδίσει υπόθεση. Κατά την διάρκειά του βλέπουμε τους ομιλητές να προσπαθούν να αποδείξουν ότι ο Φιντέλ ήταν ένας έξυπνος αλλά εγωπαθής ηγέτης που προσπαθούσε να έχει την εξουσία στα χέρια του παίζοντας το σωστό "επικοινωνιακό" παιχνίδι με τον κόσμο και τα μέσα ενημέρωσης της Αμερικής (όπως ήταν τότε η εφημερίδα New York Times, η οποία φρόντιζε να του φτιάχνει το προφίλ;;;) εκείνης της εποχής, δείχνοντας ανθρώπινος και κερδίζοντας την εύνοιά τους.

Ό,τι και να πω για τους σχολιασμούς που κάνει ο καθένας ομιλητής για τον Φιντέλ Κάστρο και την κουβανική επανάσταση όσο προχωράει το ντοκιμαντέρ είναι λίγο. Φυσικά έχουν βάλει και έναν, με το ζόρι δύο, ομιλητές, Κουβανούς, που τοποθετούνται φανερά υπέρ του, αλλά μπροστά στην πληθώρα των αυθαίρετων, εμπαθών σχολίων όλων των υπολοίπων ομιλητών, ωχριούν.

Με την ευκαιρία να παραθέσω εδώ την μικρή έρευνα που έκανα για αρκετούς από τους ομιλητές. Αμερικάνοι και γάλλοι δημοσιογράφοι του Elle, της le Monde και της New York Times, Κουβανοί αποστάτες που δεν τους "εξυπηρέτησε" το καθεστώς της σοσιαλιστικής Κούβας με σπουδές στο Miami University, συγγραφείς που γράφουν βιογραφίες πολιτικών κατά παραγγελία από τα Υπουργεία Εσωτερικών Υποθέσεων της Αμερικής και Κουβανοί επιχειρηματίες που έχουν ανοίξει το δρόμο της επέμβασης στην Κούβα των ξένων κεφαλαίων. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να σχολιάσω κάτι άλλο επ' αυτού.

Γενικότερα, υπήρχε το άγχος καθ' όλη την διάρκεια της σειράς να πείσουν ότι η κουβανική επανάσταση ξεκίνησε από προσωπική έγνοια του Φιντέλ να πάρει την εξουσία - και με πολλές αποτυχίες στην αρχή - και ότι καμία σχέση δεν είχε με λαϊκή επανάσταση, δίνοντας ψεύτικα στοιχεία που έχουν εξακριβωθεί χρόνια πριν και είναι γραμμένα σε μια τεράστια έγκυρη βιβλιογραφία. Ας μην μπω λοιπόν σε άλλες λεπτομέρειες σχετικά με τα ψεύδη αυτού του ντοκιμαντέρ - εξάλλου δεν κατάφερα να το δω ολόκληρο απ' την αγανάκτησή μου - και τον στόχο του, και ας περάσω στο κυρίως θέμα με αφορμή αυτό.

Δεν είναι η πρώτη φορά, ούτε η τελευταία, που ο κινηματογράφος παίζει, καλύτερα απ' οποιαδήποτε εξουσία, τον ρόλο του υπερασπιστή της άρχουσας αστικής τάξης και της βρώμικης προπαγάνδας της. Δεν γίνεται όμως κάθε φορά να την αφήνουμε να περνάει ασχολίαστη όσο αυτή μολύνει τα αγνά, ειλικρινή και θαυμαστά κατορθώματα των ανθρώπων, κυρίως όταν αυτοί αγωνίστηκαν ενάντια στην καταπίεση, την υποδούλωση, την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Πόσο μάλλον την κουβανική Επανάσταση και τον ηγέτη της, για σχεδόν 40 χρόνια, Φιντέλ Κάστρο, που ο λαός του και ολόκληρος ο προοδευτικός κόσμος στηρίξανε και αγαπήσανε. Μιας επανάστασης για την αυτοδιάθεση των λαών και την ελευθερία τους από το ξένο κεφάλαιο, ελευθερία χωρίς προστάτες. Έναν λαό αποφασισμένο για τον αγώνα που δίνει για την πατρίδα του που αγαπάει.

Φυσικά, ότι ο ταξικός αντίπαλος δεν έχει καταφέρει να νικήσει με τους πολέμους έχει προσπαθήσει να το αφομοιώσει ώστε να καταστεί ακίνδυνο, και ότι δεν έχει καταφέρει ούτε να το αφομοιώσει έχει προσπαθήσει να το διαστρεβλώσει, να το σπιλώσει με ψέματα, να το προπαγανδίσει τόσο δόλια, όσο και η διάψευση αδιάσειστων επιστημονικών τεκμηρίων. Γιατί, πως να το κάνουμε άλλωστε, τα ιστορικά γεγονότα μπορούν να είναι και είναι αντικειμενικά. Η υποκειμενική τους ανάγνωση, βεβαίως, και τα κριτήρια που έχει κάποιος για να τα κρίνει διαφέρουν. Κριτήρια πολιτικά, κριτήρια ταξικά. Μην ξεχνάμε πόσες φορές έχουμε ακούσει από δηλώσεις φασιστών να λένε ότι δεν υπήρχαν στρατόπεδα συγκέντρωσης και φούρνοι κατά την περίοδο του β' Παγκοσμίου Πολέμου, επί Α. Χίτλερ.

Γι' αυτό παραθέτω εδώ την αγωνία μου για την επίδραση αυτού του κατά τα άλλα αγαπημένου μέσου, του κινηματογράφου, όταν βρίσκεται στα χέρια αυτών που θέλουν να υποτάξουν συνειδήσεις, να διαστρεβλώσουν την ιστορία, να πούνε ξεδιάντροπα ψέματα στην νέα γενιά για την εξέλιξη των κοινωνιών, στα χέρια του κεφαλαίου, με στόχο να κατευνάζουν τα εξεγερμένα πνεύματα και να κλέβουν από τον άνθρωπο το μόνο πράγμα που του έχει μείνει.

Την ελπίδα για ένα καλύτερο κόσμο, τον σοσιαλιστικό!



[1] Το Netflix είναι Αμερικανική πολυεθνική εταιρία, η οποία είναι ειδικευμένη στην διαδικτυακή ενοικίαση ταινιών, είτε DVD είτε Blu-Ray, καθώς και στην παροχή video streaming, δηλ. ταινιών κατά ροής, ή συνεχόμενη προβολή ταινιών, βλ. Βικιπαίδεια. Η εταιρία ιδρύθηκε το 1997 και τα κεντρικά της γραφεία βρίσκονται στο Λος Γκάτος, στην Καλιφόρνια. Τον Ιανουάριο του 2016 ανακοινώθηκε ότι το Netflix έχει 74 εκατομμύρια συνδρομητές, μαζί με 44 εκατομμύρια χρήστες στις ΗΠΑ.[1]

Δείτε τον πρώτο κύκλο των "7 απλών μαθημάτων του μαρξισμού"

smile

Χωρίς σχόλια... - Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2018


Για τις φαρμακοβιομηχανίες το κέρδος είναι πάνω από την υγεία. Ασυδοσία τιμών. - Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2018



...Το όνομα του Νίρμαλ Μουλάι ήταν μέχρι πρότινος άγνωστο. Έγινε παγκοσμίως γνωστός αφότου διαβάσαμε πως ο διευθύνων σύμβουλος της φαρμακοβιομηχανίας Nostrum Laboratories που εδρεύει στο Μιζούρι, πρόσφατα στήριξε την απόφαση της εταιρείας του να τετραπλασιάσει την τιμή ενός αντιβιοτικού, από τα 474,75 στα 2.392 δολάρια το μπουκάλι, υποστηρίζοντας πως «είναι ηθική υποχρέωση των επιχειρηματιών να πουλάνε τα φάρμακα όσο ακριβότερα γίνεται και να βγάζουν λεφτά με κάθε ευκαιρία».
Το αντιβιοτικό Nitrofurantoin ωστόσο όπως αποδεικνύεται από τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας περιλαμβάνεται στη λίστα με τα «απαραίτητα φάρμακα» και καταναλώνεται από πολλούς ασθενείς. Χορηγείται για τη θεραπεία των λοιμώξεων της ουροδόχου κύστης, ενώ κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1953.
Ο Μουλάι διευκρίνισε πως η αύξηση της τιμής ήταν ουσιαστικά η «απάντηση» στην επίσης άνοδο του κόστους του φαρμάκου Furadantin το οποίο παράγεται από την ανταγωνιστική εταιρεία Casper Pharma και θεραπεύει τις ίδιες παθήσεις με το Nitrofurantoin. Η Casper Pharma αύξησε την τιμή του προϊόντος της κατά 182% συνολικά από τα τέλη του 2015 έως το Μάρτιο του 2018, με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή το ένα μπουκάλι να κοστολογείται στα 2.800 δολάρια...


read more ...

Σταύρος Μαυρουδέας: Το σύστημα δεν έλυσε τα δομικά αίτια της κρίσης - Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2018

Δέκα χρόνια από την εκδήλωση της καπιταλιστικής κρίσης πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα το διεθνές συνέδριο Πολιτικής Οικονομίας (ICOPEC 2018), με τίτλο «Δέκα χρόνια μετά τη Μεγάλη ύφεση: Η Ορθόδοξη απέναντι στην Ετερόδοξη Οικονομική» και συμμετοχή 80 και πλέον ελλήνων και ξένων πανεπιστημιακών. Με την ευκαιρία του συνεδρίου συνομιλήσαμε με τον πρόεδρο της Επιστημονικής Εταιρείας Πολιτικής Οικονομίας (ΕΕΠΟ) και καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Σταύρο Μαυρουδέα.

Συνέντευξη στον Γιάννη Ελαφρό

read more ...

Ανακοίνωση για τη ΔΕΘ της Κίνησης για την Απελευθέρωση του Λαού - Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018

Όλοι/όλες στις κινητοποιήσες στην ΔΕΘ ενάντια στην υποτέλεια και τον ιμπεριαλισμό! Η πόλη ανήκει στους δημοκρατικούς αγώνες του λαού!


Η Κινηση γα την Απελευθέρωση του Λαού καλεί τα λαϊκα στρωμματα να συμμετέχουν στις κινητοποιησείς στην ΔΕΘ, απαιτώντας να πάρουν πίσω όσα τους έκλεψαν με τα μνημονια, την λιτότητα και το μαζικό ξεπούλημα της λαϊκής περιουσίας.
Η φετινή ΔΕΘ,αφιερωμένη στις ΗΠΑ, έχει την σφραγίδα τις εξάρτησης και τις υποτέλειας στον αμερικανικό ιμπεριαλισμο, ο οποίος κάνει έντονη τη παρουσία του μετατρέποντας την πόλη της Θεσσαλονίκης σε λιμάνι του αμερικανικού στόλου. Οι γεμάτοι από αμερικανικές σημαίες και πράκτορες της CIA και του FBI δρόμοι, δίνουν την αίσθηση μιας κατεχόμενης πόλης, που υποδέχεται υποτελώς τους γιάνκηδες. Η υποτέλεια αυτή δεν εκφραζει το λαό μας, αλλά το ντόπιο πολιτικό και οικονομικό καθεστώς που υποδέχεται τους προστάτες του. Σε εμας πέφτει μοναχά το βάρος να το δείξουμε.

...


read more ...

Η επιστροφή των μονοπωλίων - Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2018


του Λεωνίδα Βατικιώτη στη Νέα Σελίδα και στο ιστολόγιό του

...Τα παραδείγματα συγκέντρωσης τεράστιας οικονομικής ισχύος, στην καρδιά μάλιστα του παγκόσμιου καπιταλισμού, τις ΗΠΑ, είναι πάρα πολλά ώστε να συνεχίζονται αδιατάρακτα οι ύμνοι στον ελεύθερο ανταγωνισμό και η συνεχής επίκλησή του. Όταν μάλιστα όλα δείχνουν πώς η άρση των κάθε λογής εμποδίων αν κάπου τελικά οδηγεί δεν είναι στις ίσες ευκαιρίες για όλους, έστω στον …πλουτισμό, αλλά σε μια χούφτα μονοπώλια. Που ελέγχουν την παραγωγή, την απασχόληση, τις πωλήσεις και κρατούν τις τιμές στα ύψη!...


read more ...

«Ζήτω η νεοαποικιοκρατία!» - Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου 2018

της Φραγκίσκας Μεγαλούδη για το thepressproject.gr

...Η ανεργία, αν και επίσημα δεν ξεπερνάει το 15%, είναι ο βασικός λόγος μετανάστευσης των νέων. Σε πραγματικούς αριθμούς ο μισός εργατικός πληθυσμός της Σενεγάλης δεν βρίσκει δουλειά ενώ τα 3/5 όσων εργάζονται κάνουν εποχιακές και κακοπληρωμένες δουλειές και μόνο ένας στους 4 έχει δουλειά πλήρους απασχόλησης.  Η κακή οικονομία, η έλλειψη ευκαιριών, η ανεργία αλλά και ο κοινωνικός αποκλεισμός είναι οι κινητήριες δυνάμεις πίσω από τη μετανάστευση....

...«υποχρεωτική αλληλεγγύη» ένα σύστημα το οποίο η Γαλλία έχει επιβάλλει στις 14 πρώην αποικίες της στην Αφρική, και βάση του οποίου όλες αυτές οι χώρες είναι υποχρεωμένες να τοποθετούν το 50% των αποθεμάτων τους σε ξένο νόμισμά σε ειδικο λογαριασμο στην Τραπεζα της Γαλλιας μαζί με ένα επιπλέον 20% ως αποζημίωση για τις οικονομικές ζημιές που υπέστη η Γαλλία όταν αποχώρησε από την περιοχή. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι μέχρι σήμερα, όλες οι 14 πρώην αποικίες της Γαλλίας έχουν πρόσβαση μόνο στο 30 με 50% των αποθεμάτων τους σε συνάλλαγμα. Αν χρειάζονται παραπάνω χρήματα πρέπει να τα δανειστούν από τη Γαλλία σε τιμές αγοράς. Στην ουσία οι χώρες πληρώνουν «φόρο αποικιοκρατίας» ως αντάλλαγμα για τις δομές που έχτισε η Γαλλία κατά τη διάρκεια της κατοχής των χωρών αυτών.  Με βάση τις ίδιες συμφωνίες, η Γαλλία διατηρεί το δικαίωμα να αγοράσει πρώτες ύλες από τις πρώην αποικίες της, οι οποίες δεν έχουν το δικαίωμα να πουλήσουν αλλού εάν δεν συμφωνήσει η Γαλλία. Έτσι οι γαλλικές εταιρίες έχουν προτεραιότητα σε κάθε επιχειρηματική συμφωνία με τις κυβερνήσεις των πρώην αποικιών της.

Τα στοιχεία αυτά έχουν πολύ ενδιαφέρον εάν αναλογισθεί κανείς ότι από τις 67 ανατροπές κυβερνήσεων που έλαβαν χώρα στην Αφρική τα τελευταία 50 χρόνια, το 61% συνέβη σε πρώην γαλλικές αποικίες...

 

read more ...