Ο θυμός να γίνει αγώνας (με αφορμή το διάγγελμα του Α. Τσίπρα)

Δημοσιεύθηκε: 26/8/2018

του Βασίλη Λιόση

 


Με ένα επικοινωνιακό τρικ ή καλύτερα με μια αμερικανιά, ο Α.  Τσίπρας (Α.Τ.) επιχείρησε να πείσει τον ελληνικό λαό πως «Ναι! Το ψάρι βαφτίζεται κρέας!». Ως άλλος Γιώργος Παπανδρέου, όχι αυτή τη φορά από το Καστελόριζο αλλά από την Ιθάκη, γιατί έτσι πρόσταζαν τα επικοινωνιακά επιτελεία προκειμένου να υπάρξουν (παντελώς ατυχείς) συμβολισμοί, ο πρωθυπουργός μάς εκφώνησε έναν φτηνό λόγο, στον οποίο έχουν σημασία τα όσα ειπώθηκαν αλλά και αυτά που δεν ειπώθηκαν. Ίσως τα ανείπωτα έχουν ακόμη μεγαλύτερη σημασία.


 

1. Ο Α.Τ. έκανε μία αναδρομή των όσων υπέστη ο ελληνικός λαός αρχής γενομένης από το πρώτο μνημόνιο. «Ξέχασε» όμως να μας πει για ποιο λόγο συνέβησαν όλα αυτά. Για ποιο λόγο είδαμε πράγματα στην Ελλάδα που σε καμία άλλη χώρα δεν βιώθηκαν σε καιρό ειρήνης. Καμία έκπληξη για την απουσία εξήγησης. Γιατί αν ο Α.Τ. μίλαγε για τα πραγματικά αίτια θα αναγκαζόταν να μιλήσει για τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς και οργανισμούς: την ΕΕ, το ΔΝΤ, τον ESM. Αλλά πώς να το έπραττε αυτό αφού εδώ και πολύ καιρό το «go back madame Merkel», μετατράπηκε σε διθυράμβους για την αξία της Γερμανίδας πολιτικού και αφού ο «διαβολικός Trump», είναι «διαβολικά έξυπνος»; Θα αναγκαζόταν επίσης να μας πει ποιος βγήκε κερδισμένος από αυτή την οκταετία. Και πλέον όλοι γνωρίζουν πως ο μεγάλος κερδισμένος είναι οι Ευρωπαίοι τραπεζίτες και η ελληνική ολιγαρχία.

 


2. Ας μην αδικούμε, όμως, τον πρωθυπουργό. Μας μίλησε για τα αίτια της ελληνικής κρίσης. Είπε χαρακτηριστικά: «Δε θα ξεχάσουμε ποτέ τις αιτίες και τα πρόσωπα που οδήγησαν τη χώρα στα μνημόνια. Τη φοροασυλία του μεγάλου πλούτου, τη γενικευμένη διαπλοκή και διαφθορά, την ασυδοσία μιας σειράς επιχειρηματικών και εκδοτικών ομίλων που για χρόνια θεωρούσαν ότι η χώρα τους ανήκει, τον κυνισμό και την περιφρόνηση μιας πολιτικής ελίτ η οποία νόμισε ότι η Ελλάδα είναι φέουδο και οι Έλληνες πειθήνιοι υπήκοοι της».


Πρώτη παρατήρηση:  αν είναι αυτά τα αίτια της ελληνικής  κρίσης, τι ακριβώς έκανε η ελληνική κυβέρνηση για την εξάλειψή τους; Το μεγάλο κεφάλαιο δεν εξακολουθεί να χαίρει φοροασυλίας; Όλο το διεφθαρμένο πολιτικό προσωπικό που ήταν βουτηγμένο σε μίζες δεν κυκλοφορεί ελεύθερο; Τον Χριστοφοράκο τον έχει ζητήσει η ελληνική κυβέρνηση από τη γερμανική; Τα εκατομμύρια ευρώ της ελληνικής ελίτ που βρίσκονται στην Ελβετία και στις off shore έχουν φορολογηθεί;


Δεύτερη παρατήρηση: η ελληνική κρίση αποτελεί ένα επεισόδιο ενός μεγαλύτερου έργου. Η κρίση ήταν παγκόσμια και τα φαινόμενα της ελληνικής σκηνής (διαφθορά, φοροασυλία) υπάρχουν παντού. Επομένως τα όσα περιγράφει ο Α.Τ. δεν μπορούν να ερμηνεύσουν την ελληνική ιδιαιτερότητα. Η Ελλάδα αποτέλεσε ένα πεδίο άσκησης μίας –πιθανώς πιλοτικής– σκληρής αντιλαϊκής πολιτικής γιατί διέθετε ένα πρόθυμο πολιτικό προσωπικό που θα υλοποιούσε τις επιταγές του ευρωπαϊκού και αμερικανικού κατεστημένου. Πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό, αυτό της οικονομικής και πολιτικής εξάρτησης, που έχει βαθιά τις ρίζες του στην ελληνική πραγματικότητα. 

 


3. Όσο προσεκτική κι αν είναι η ανάγνωση του λόγου του Α.Τ., κανείς δεν μπορεί να καταλάβει αν η εφαρμογή των μνημονίων καλώς έγινε. Διότι αν καλώς έγινε, τότε ο ΣΥΡΙΖΑ αυτοαναιρείται όσο ήταν αντιπολίτευση και κατήγγειλε τους άλλους. Αν κακώς έγινε τότε πρέπει να απολογηθεί για το δικό του μνημόνιο. Επομένως οι γενικόλογες διατυπώσεις είναι οι πλέον βολικές. Καθείς καταλαβαίνει ό,τι θέλει.

 


4. Και τι διάβολο σημαίνει εν τέλει αυτή η έξοδος από τα μνημόνια;


Μήπως σημαίνει το τέλος της επιτροπείας; Επ’ ουδενί!


Μήπως σημαίνει την κατάργηση των μνημονίων και όλων των εφαρμοστικών νόμων; Σε καμία περίπτωση!


Μήπως σημαίνει ότι η δημόσια περιουσία δεν θα είναι πλέον υποθηκευμένη και ότι δεν θα ξεπουλιέται για τις επόμενες δεκαετίες; Ούτε κατά φαντασία.


Μήπως σημαίνει ουσιαστική αύξηση των μισθών και θωράκιση των εργασιακών σχέσεων υπέρ του εργαζομένου; Ας μην λέμε αστεία.


Μήπως το χρέος που φτάνει πια το 180% του ΑΕΠ μετά από μία ανελέητη αφαίμαξη του ελληνικού λαού θα καταστεί κάποια στιγμή βιώσιμο;


Ακόμη και ο πιο θερμός υποστηρικτής του ΣΥΡΙΖΑ δύσκολα μπορεί να ισχυριστεί το αντίθετο. Και αφού όλα αυτά δεν πρόκειται να συμβούν, τότε ένα πράγμα σημαίνει το διάγγελμα του Α.Τ.: επιχείρηση μαζικής εξαπάτησης.

 

4. Ο Α.Τ. είναι πλέον ένας εξαιρετικός μαθητής της τακτικής που ακολούθησε η ελληνική σοσιαλδημοκρατία μεταπολιτευτικά. Η ελληνική σοσιαλδημοκρατία έκλεψε τα συνθήματα της κομμουνιστικής και ριζοσπαστικής αριστεράς και κατασκεύασε το δίπολο Δεξιά-Αντιδεξιά. Ομοίως πράττει και ο ΣΥΡΙΖΑ. Το εν λόγω δίπολο έκρυβε επιμελώς στο παρελθόν την ταξική πολιτική του ΠΑΣΟΚ και κρατούσε εγκλωβισμένα μεγάλα τμήματα του ελληνικού λαού. Η κρίση του 2010 το διέλυσε, ο Α.Τ. είναι αυτός που το ανασταίνει.


*  *  *  *


Σήμερα χρειάζεται να συνειδητοποιηθεί τούτο: Διανύσαμε οκτώ χρόνια κρίσης. Το πρώτο μισό αυτής της οκταετίας ήταν μία περίοδος που υπήρξαν έντονοι κοινωνικοί κραδασμοί και μεγάλη πολιτική αστάθεια. Οι κυβερνήσεις διαδέχονταν η μία την άλλη κάτω από την πίεση του λαϊκού παράγοντα. Και τότε εμφανίστηκε ο «Μεσσίας». Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ κατά πως δείχνουν τα πράγματα θα είναι η μοναδική που θα ολοκληρώσει την τετραετία ή σε κάθε περίπτωση θα είναι πολύ κοντά στο να το πετύχει. Και μάλιστα χωρίς αγανακτισμένους, χωρίς μεγάλες απεργίες και με μία αντιπολίτευση ανίκανη να αρθρώσει έναν εναλλακτικό πειστικό λόγο, είτε από τα αριστερά, είτε από τα δεξιά. Είναι πλέον σαφές: Αμερικανοί και Ευρωπαίοι έχουν κάνει την επιλογή τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η καλύτερη περίπτωση. Αυτό δείχνουν τα εγκωμιαστικά λόγια πολλών Ευρωπαίων αξιωματούχων αλλά και η στάση των ΗΠΑ που βλέπουν ότι συνεργάζονται με την πιο φιλονατοϊκή κυβέρνηση των τελευταίων ετών.


            Είναι σίγουρο ότι τους προσφερόμενους λωτούς του Α.Τ. θα τους αρνηθούν πολλοί ή μάλλον οι περισσότεροι. Και θα είναι πολλοί που θα θυμώσουν με τα ψέματα και τα επικοινωνιακά τεχνάσματα. Ωστόσο, ο χλευασμός και ο θυμός δεν φτάνουν. Η εμπειρία μάς διδάσκει πως κανένας σωτήρας δεν μπορεί να υπάρξει. Πως καμία αλλαγή πολιτικής δεν θα γίνει. Πως η όποια εναλλαγή στο πλαίσιο του νέου δικομματισμού θα φέρει μία από τα ίδια.


Δεν ξεχνάμε πως σχεδόν οι μισοί Έλληνες είναι κάτω από το όριο φτώχιας. Πως η πλειονότητα της νέας γενιά εργάζεται με 400 ευρώ ή και με χαμηλότερους μισθούς. Πως η πληγή της μετανάστευσης εξακολουθεί να υπάρχει. Πως οι εργασιακές σχέσεις είναι εντελώς αποδιαρθρωμένες και η μαύρη εργασία τείνει να κυριαρχήσει. Πως ο ΕΝΦΙΑ δεν καταργήθηκε. Πως το όριο του αφορολόγητου όλο και πάει προς τα κάτω. Πως η ανεργία εξακολουθεί και είναι σε υψηλότατα επίπεδα. Ναι! Έχει δίκιο ο πρωθυπουργός. Δεν θα γίνουμε λωτοφάγοι.


Ο άλλος δρόμος είναι ένας δρόμος δύσκολος. Είναι ο δρόμος της οργάνωσης στο σωματείο, είναι ο δρόμος ενίσχυσης ή δημιουργίας συλλογικοτήτων που μάχονται ή θα μάχονται ενάντια στη βαρβαρότητα, είναι η συμμετοχή στις απεργίες και στις πορείες. Ποτέ δεν άλλαξε κάτι δίχως σύγκρουση και δίχως μεγάλες αποφάσεις. Η Ιθάκη μας περιμένει… 

 



Δείτε τον πρώτο κύκλο των "7 απλών μαθημάτων του μαρξισμού"

smile

Χωρίς σχόλια... - Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2018


Για τις φαρμακοβιομηχανίες το κέρδος είναι πάνω από την υγεία. Ασυδοσία τιμών. - Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2018



...Το όνομα του Νίρμαλ Μουλάι ήταν μέχρι πρότινος άγνωστο. Έγινε παγκοσμίως γνωστός αφότου διαβάσαμε πως ο διευθύνων σύμβουλος της φαρμακοβιομηχανίας Nostrum Laboratories που εδρεύει στο Μιζούρι, πρόσφατα στήριξε την απόφαση της εταιρείας του να τετραπλασιάσει την τιμή ενός αντιβιοτικού, από τα 474,75 στα 2.392 δολάρια το μπουκάλι, υποστηρίζοντας πως «είναι ηθική υποχρέωση των επιχειρηματιών να πουλάνε τα φάρμακα όσο ακριβότερα γίνεται και να βγάζουν λεφτά με κάθε ευκαιρία».
Το αντιβιοτικό Nitrofurantoin ωστόσο όπως αποδεικνύεται από τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας περιλαμβάνεται στη λίστα με τα «απαραίτητα φάρμακα» και καταναλώνεται από πολλούς ασθενείς. Χορηγείται για τη θεραπεία των λοιμώξεων της ουροδόχου κύστης, ενώ κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1953.
Ο Μουλάι διευκρίνισε πως η αύξηση της τιμής ήταν ουσιαστικά η «απάντηση» στην επίσης άνοδο του κόστους του φαρμάκου Furadantin το οποίο παράγεται από την ανταγωνιστική εταιρεία Casper Pharma και θεραπεύει τις ίδιες παθήσεις με το Nitrofurantoin. Η Casper Pharma αύξησε την τιμή του προϊόντος της κατά 182% συνολικά από τα τέλη του 2015 έως το Μάρτιο του 2018, με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή το ένα μπουκάλι να κοστολογείται στα 2.800 δολάρια...


read more ...

Σταύρος Μαυρουδέας: Το σύστημα δεν έλυσε τα δομικά αίτια της κρίσης - Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2018

Δέκα χρόνια από την εκδήλωση της καπιταλιστικής κρίσης πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα το διεθνές συνέδριο Πολιτικής Οικονομίας (ICOPEC 2018), με τίτλο «Δέκα χρόνια μετά τη Μεγάλη ύφεση: Η Ορθόδοξη απέναντι στην Ετερόδοξη Οικονομική» και συμμετοχή 80 και πλέον ελλήνων και ξένων πανεπιστημιακών. Με την ευκαιρία του συνεδρίου συνομιλήσαμε με τον πρόεδρο της Επιστημονικής Εταιρείας Πολιτικής Οικονομίας (ΕΕΠΟ) και καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Σταύρο Μαυρουδέα.

Συνέντευξη στον Γιάννη Ελαφρό

read more ...

Ανακοίνωση για τη ΔΕΘ της Κίνησης για την Απελευθέρωση του Λαού - Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018

Όλοι/όλες στις κινητοποιήσες στην ΔΕΘ ενάντια στην υποτέλεια και τον ιμπεριαλισμό! Η πόλη ανήκει στους δημοκρατικούς αγώνες του λαού!


Η Κινηση γα την Απελευθέρωση του Λαού καλεί τα λαϊκα στρωμματα να συμμετέχουν στις κινητοποιησείς στην ΔΕΘ, απαιτώντας να πάρουν πίσω όσα τους έκλεψαν με τα μνημονια, την λιτότητα και το μαζικό ξεπούλημα της λαϊκής περιουσίας.
Η φετινή ΔΕΘ,αφιερωμένη στις ΗΠΑ, έχει την σφραγίδα τις εξάρτησης και τις υποτέλειας στον αμερικανικό ιμπεριαλισμο, ο οποίος κάνει έντονη τη παρουσία του μετατρέποντας την πόλη της Θεσσαλονίκης σε λιμάνι του αμερικανικού στόλου. Οι γεμάτοι από αμερικανικές σημαίες και πράκτορες της CIA και του FBI δρόμοι, δίνουν την αίσθηση μιας κατεχόμενης πόλης, που υποδέχεται υποτελώς τους γιάνκηδες. Η υποτέλεια αυτή δεν εκφραζει το λαό μας, αλλά το ντόπιο πολιτικό και οικονομικό καθεστώς που υποδέχεται τους προστάτες του. Σε εμας πέφτει μοναχά το βάρος να το δείξουμε.

...


read more ...

Η επιστροφή των μονοπωλίων - Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2018


του Λεωνίδα Βατικιώτη στη Νέα Σελίδα και στο ιστολόγιό του

...Τα παραδείγματα συγκέντρωσης τεράστιας οικονομικής ισχύος, στην καρδιά μάλιστα του παγκόσμιου καπιταλισμού, τις ΗΠΑ, είναι πάρα πολλά ώστε να συνεχίζονται αδιατάρακτα οι ύμνοι στον ελεύθερο ανταγωνισμό και η συνεχής επίκλησή του. Όταν μάλιστα όλα δείχνουν πώς η άρση των κάθε λογής εμποδίων αν κάπου τελικά οδηγεί δεν είναι στις ίσες ευκαιρίες για όλους, έστω στον …πλουτισμό, αλλά σε μια χούφτα μονοπώλια. Που ελέγχουν την παραγωγή, την απασχόληση, τις πωλήσεις και κρατούν τις τιμές στα ύψη!...


read more ...

«Ζήτω η νεοαποικιοκρατία!» - Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου 2018

της Φραγκίσκας Μεγαλούδη για το thepressproject.gr

...Η ανεργία, αν και επίσημα δεν ξεπερνάει το 15%, είναι ο βασικός λόγος μετανάστευσης των νέων. Σε πραγματικούς αριθμούς ο μισός εργατικός πληθυσμός της Σενεγάλης δεν βρίσκει δουλειά ενώ τα 3/5 όσων εργάζονται κάνουν εποχιακές και κακοπληρωμένες δουλειές και μόνο ένας στους 4 έχει δουλειά πλήρους απασχόλησης.  Η κακή οικονομία, η έλλειψη ευκαιριών, η ανεργία αλλά και ο κοινωνικός αποκλεισμός είναι οι κινητήριες δυνάμεις πίσω από τη μετανάστευση....

...«υποχρεωτική αλληλεγγύη» ένα σύστημα το οποίο η Γαλλία έχει επιβάλλει στις 14 πρώην αποικίες της στην Αφρική, και βάση του οποίου όλες αυτές οι χώρες είναι υποχρεωμένες να τοποθετούν το 50% των αποθεμάτων τους σε ξένο νόμισμά σε ειδικο λογαριασμο στην Τραπεζα της Γαλλιας μαζί με ένα επιπλέον 20% ως αποζημίωση για τις οικονομικές ζημιές που υπέστη η Γαλλία όταν αποχώρησε από την περιοχή. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι μέχρι σήμερα, όλες οι 14 πρώην αποικίες της Γαλλίας έχουν πρόσβαση μόνο στο 30 με 50% των αποθεμάτων τους σε συνάλλαγμα. Αν χρειάζονται παραπάνω χρήματα πρέπει να τα δανειστούν από τη Γαλλία σε τιμές αγοράς. Στην ουσία οι χώρες πληρώνουν «φόρο αποικιοκρατίας» ως αντάλλαγμα για τις δομές που έχτισε η Γαλλία κατά τη διάρκεια της κατοχής των χωρών αυτών.  Με βάση τις ίδιες συμφωνίες, η Γαλλία διατηρεί το δικαίωμα να αγοράσει πρώτες ύλες από τις πρώην αποικίες της, οι οποίες δεν έχουν το δικαίωμα να πουλήσουν αλλού εάν δεν συμφωνήσει η Γαλλία. Έτσι οι γαλλικές εταιρίες έχουν προτεραιότητα σε κάθε επιχειρηματική συμφωνία με τις κυβερνήσεις των πρώην αποικιών της.

Τα στοιχεία αυτά έχουν πολύ ενδιαφέρον εάν αναλογισθεί κανείς ότι από τις 67 ανατροπές κυβερνήσεων που έλαβαν χώρα στην Αφρική τα τελευταία 50 χρόνια, το 61% συνέβη σε πρώην γαλλικές αποικίες...

 

read more ...