Ο θυμός να γίνει αγώνας (με αφορμή το διάγγελμα του Α. Τσίπρα)

Δημοσιεύθηκε: 26/8/2018

του Βασίλη Λιόση

 


Με ένα επικοινωνιακό τρικ ή καλύτερα με μια αμερικανιά, ο Α.  Τσίπρας (Α.Τ.) επιχείρησε να πείσει τον ελληνικό λαό πως «Ναι! Το ψάρι βαφτίζεται κρέας!». Ως άλλος Γιώργος Παπανδρέου, όχι αυτή τη φορά από το Καστελόριζο αλλά από την Ιθάκη, γιατί έτσι πρόσταζαν τα επικοινωνιακά επιτελεία προκειμένου να υπάρξουν (παντελώς ατυχείς) συμβολισμοί, ο πρωθυπουργός μάς εκφώνησε έναν φτηνό λόγο, στον οποίο έχουν σημασία τα όσα ειπώθηκαν αλλά και αυτά που δεν ειπώθηκαν. Ίσως τα ανείπωτα έχουν ακόμη μεγαλύτερη σημασία.


 

1. Ο Α.Τ. έκανε μία αναδρομή των όσων υπέστη ο ελληνικός λαός αρχής γενομένης από το πρώτο μνημόνιο. «Ξέχασε» όμως να μας πει για ποιο λόγο συνέβησαν όλα αυτά. Για ποιο λόγο είδαμε πράγματα στην Ελλάδα που σε καμία άλλη χώρα δεν βιώθηκαν σε καιρό ειρήνης. Καμία έκπληξη για την απουσία εξήγησης. Γιατί αν ο Α.Τ. μίλαγε για τα πραγματικά αίτια θα αναγκαζόταν να μιλήσει για τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς και οργανισμούς: την ΕΕ, το ΔΝΤ, τον ESM. Αλλά πώς να το έπραττε αυτό αφού εδώ και πολύ καιρό το «go back madame Merkel», μετατράπηκε σε διθυράμβους για την αξία της Γερμανίδας πολιτικού και αφού ο «διαβολικός Trump», είναι «διαβολικά έξυπνος»; Θα αναγκαζόταν επίσης να μας πει ποιος βγήκε κερδισμένος από αυτή την οκταετία. Και πλέον όλοι γνωρίζουν πως ο μεγάλος κερδισμένος είναι οι Ευρωπαίοι τραπεζίτες και η ελληνική ολιγαρχία.

 


2. Ας μην αδικούμε, όμως, τον πρωθυπουργό. Μας μίλησε για τα αίτια της ελληνικής κρίσης. Είπε χαρακτηριστικά: «Δε θα ξεχάσουμε ποτέ τις αιτίες και τα πρόσωπα που οδήγησαν τη χώρα στα μνημόνια. Τη φοροασυλία του μεγάλου πλούτου, τη γενικευμένη διαπλοκή και διαφθορά, την ασυδοσία μιας σειράς επιχειρηματικών και εκδοτικών ομίλων που για χρόνια θεωρούσαν ότι η χώρα τους ανήκει, τον κυνισμό και την περιφρόνηση μιας πολιτικής ελίτ η οποία νόμισε ότι η Ελλάδα είναι φέουδο και οι Έλληνες πειθήνιοι υπήκοοι της».


Πρώτη παρατήρηση:  αν είναι αυτά τα αίτια της ελληνικής  κρίσης, τι ακριβώς έκανε η ελληνική κυβέρνηση για την εξάλειψή τους; Το μεγάλο κεφάλαιο δεν εξακολουθεί να χαίρει φοροασυλίας; Όλο το διεφθαρμένο πολιτικό προσωπικό που ήταν βουτηγμένο σε μίζες δεν κυκλοφορεί ελεύθερο; Τον Χριστοφοράκο τον έχει ζητήσει η ελληνική κυβέρνηση από τη γερμανική; Τα εκατομμύρια ευρώ της ελληνικής ελίτ που βρίσκονται στην Ελβετία και στις off shore έχουν φορολογηθεί;


Δεύτερη παρατήρηση: η ελληνική κρίση αποτελεί ένα επεισόδιο ενός μεγαλύτερου έργου. Η κρίση ήταν παγκόσμια και τα φαινόμενα της ελληνικής σκηνής (διαφθορά, φοροασυλία) υπάρχουν παντού. Επομένως τα όσα περιγράφει ο Α.Τ. δεν μπορούν να ερμηνεύσουν την ελληνική ιδιαιτερότητα. Η Ελλάδα αποτέλεσε ένα πεδίο άσκησης μίας –πιθανώς πιλοτικής– σκληρής αντιλαϊκής πολιτικής γιατί διέθετε ένα πρόθυμο πολιτικό προσωπικό που θα υλοποιούσε τις επιταγές του ευρωπαϊκού και αμερικανικού κατεστημένου. Πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό, αυτό της οικονομικής και πολιτικής εξάρτησης, που έχει βαθιά τις ρίζες του στην ελληνική πραγματικότητα. 

 


3. Όσο προσεκτική κι αν είναι η ανάγνωση του λόγου του Α.Τ., κανείς δεν μπορεί να καταλάβει αν η εφαρμογή των μνημονίων καλώς έγινε. Διότι αν καλώς έγινε, τότε ο ΣΥΡΙΖΑ αυτοαναιρείται όσο ήταν αντιπολίτευση και κατήγγειλε τους άλλους. Αν κακώς έγινε τότε πρέπει να απολογηθεί για το δικό του μνημόνιο. Επομένως οι γενικόλογες διατυπώσεις είναι οι πλέον βολικές. Καθείς καταλαβαίνει ό,τι θέλει.

 


4. Και τι διάβολο σημαίνει εν τέλει αυτή η έξοδος από τα μνημόνια;


Μήπως σημαίνει το τέλος της επιτροπείας; Επ’ ουδενί!


Μήπως σημαίνει την κατάργηση των μνημονίων και όλων των εφαρμοστικών νόμων; Σε καμία περίπτωση!


Μήπως σημαίνει ότι η δημόσια περιουσία δεν θα είναι πλέον υποθηκευμένη και ότι δεν θα ξεπουλιέται για τις επόμενες δεκαετίες; Ούτε κατά φαντασία.


Μήπως σημαίνει ουσιαστική αύξηση των μισθών και θωράκιση των εργασιακών σχέσεων υπέρ του εργαζομένου; Ας μην λέμε αστεία.


Μήπως το χρέος που φτάνει πια το 180% του ΑΕΠ μετά από μία ανελέητη αφαίμαξη του ελληνικού λαού θα καταστεί κάποια στιγμή βιώσιμο;


Ακόμη και ο πιο θερμός υποστηρικτής του ΣΥΡΙΖΑ δύσκολα μπορεί να ισχυριστεί το αντίθετο. Και αφού όλα αυτά δεν πρόκειται να συμβούν, τότε ένα πράγμα σημαίνει το διάγγελμα του Α.Τ.: επιχείρηση μαζικής εξαπάτησης.

 

4. Ο Α.Τ. είναι πλέον ένας εξαιρετικός μαθητής της τακτικής που ακολούθησε η ελληνική σοσιαλδημοκρατία μεταπολιτευτικά. Η ελληνική σοσιαλδημοκρατία έκλεψε τα συνθήματα της κομμουνιστικής και ριζοσπαστικής αριστεράς και κατασκεύασε το δίπολο Δεξιά-Αντιδεξιά. Ομοίως πράττει και ο ΣΥΡΙΖΑ. Το εν λόγω δίπολο έκρυβε επιμελώς στο παρελθόν την ταξική πολιτική του ΠΑΣΟΚ και κρατούσε εγκλωβισμένα μεγάλα τμήματα του ελληνικού λαού. Η κρίση του 2010 το διέλυσε, ο Α.Τ. είναι αυτός που το ανασταίνει.


*  *  *  *


Σήμερα χρειάζεται να συνειδητοποιηθεί τούτο: Διανύσαμε οκτώ χρόνια κρίσης. Το πρώτο μισό αυτής της οκταετίας ήταν μία περίοδος που υπήρξαν έντονοι κοινωνικοί κραδασμοί και μεγάλη πολιτική αστάθεια. Οι κυβερνήσεις διαδέχονταν η μία την άλλη κάτω από την πίεση του λαϊκού παράγοντα. Και τότε εμφανίστηκε ο «Μεσσίας». Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ κατά πως δείχνουν τα πράγματα θα είναι η μοναδική που θα ολοκληρώσει την τετραετία ή σε κάθε περίπτωση θα είναι πολύ κοντά στο να το πετύχει. Και μάλιστα χωρίς αγανακτισμένους, χωρίς μεγάλες απεργίες και με μία αντιπολίτευση ανίκανη να αρθρώσει έναν εναλλακτικό πειστικό λόγο, είτε από τα αριστερά, είτε από τα δεξιά. Είναι πλέον σαφές: Αμερικανοί και Ευρωπαίοι έχουν κάνει την επιλογή τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η καλύτερη περίπτωση. Αυτό δείχνουν τα εγκωμιαστικά λόγια πολλών Ευρωπαίων αξιωματούχων αλλά και η στάση των ΗΠΑ που βλέπουν ότι συνεργάζονται με την πιο φιλονατοϊκή κυβέρνηση των τελευταίων ετών.


            Είναι σίγουρο ότι τους προσφερόμενους λωτούς του Α.Τ. θα τους αρνηθούν πολλοί ή μάλλον οι περισσότεροι. Και θα είναι πολλοί που θα θυμώσουν με τα ψέματα και τα επικοινωνιακά τεχνάσματα. Ωστόσο, ο χλευασμός και ο θυμός δεν φτάνουν. Η εμπειρία μάς διδάσκει πως κανένας σωτήρας δεν μπορεί να υπάρξει. Πως καμία αλλαγή πολιτικής δεν θα γίνει. Πως η όποια εναλλαγή στο πλαίσιο του νέου δικομματισμού θα φέρει μία από τα ίδια.


Δεν ξεχνάμε πως σχεδόν οι μισοί Έλληνες είναι κάτω από το όριο φτώχιας. Πως η πλειονότητα της νέας γενιά εργάζεται με 400 ευρώ ή και με χαμηλότερους μισθούς. Πως η πληγή της μετανάστευσης εξακολουθεί να υπάρχει. Πως οι εργασιακές σχέσεις είναι εντελώς αποδιαρθρωμένες και η μαύρη εργασία τείνει να κυριαρχήσει. Πως ο ΕΝΦΙΑ δεν καταργήθηκε. Πως το όριο του αφορολόγητου όλο και πάει προς τα κάτω. Πως η ανεργία εξακολουθεί και είναι σε υψηλότατα επίπεδα. Ναι! Έχει δίκιο ο πρωθυπουργός. Δεν θα γίνουμε λωτοφάγοι.


Ο άλλος δρόμος είναι ένας δρόμος δύσκολος. Είναι ο δρόμος της οργάνωσης στο σωματείο, είναι ο δρόμος ενίσχυσης ή δημιουργίας συλλογικοτήτων που μάχονται ή θα μάχονται ενάντια στη βαρβαρότητα, είναι η συμμετοχή στις απεργίες και στις πορείες. Ποτέ δεν άλλαξε κάτι δίχως σύγκρουση και δίχως μεγάλες αποφάσεις. Η Ιθάκη μας περιμένει… 

 



Δείτε τον πρώτο κύκλο των "7 απλών μαθημάτων του μαρξισμού"

smile



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ


Προγραμματικές κατευθύνσεις 

του συλλόγου διάδοσης 

μαρξιστικής σκέψης 

"Γ. ΚΟΡΔΑΤΟΣ"


Ο σύλλογος Γ.ΚΟΡΔΑΤΟΣ  

δίνει στη δημοσιότητα τις 

προγραμματικές του κατευθύνσεις. 

Τις θέτει σε συζήτηση με τους, 

συντρόφους συναγωνιστές και φίλους, 

είτε πρόκειται για ανένταχτους αγωνιστές 

είτε για οργανωμένους σε άλλες 

πολιτικές οργανώσεις 

με παραπλήσιες αγωνίες 

και προβληματισμούς. 

Μοναδικός στόχος είναι 

η προώθηση του αγώνα 

για την απελευθέρωση του λαού.


Διαβάστε Περισσότερα »

 


Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο, 

αίθουσα  318 (3ος ορ.),

 κτίριο οδού Μπουμπουλίνας 


Τι είναι η σημερινή Κίνα; Ποια η πολιτική και οικονομική της κατάσταση; Πόσο θα μας επηρεάζει στο μέλλον; Ποιες οι καταβολές της σύγχρονης Κίνας; 

Αυτά τα ερωτήματα θα προσπαθήσει να φωτίσει ο Όμιλος Μαρξιστικών Ερευνών με τη διοργάνωση σειράς διαλέξεων με τίτλο “Κατανοώντας την Κίνα”, κάθε Πέμπτη από 11 Οκτωβρίου και μέχρι 1 Νοεμβρίου.



Άλλο το "τώρα με το ΚΚΕ κι άλλο Mέτωπο και με το ΚΚΕ" - Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2018


του Γιώργου Ρούσση


"Και καταλήγει ο Θάνος: «Το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα -το λέω ανεπιφύλακτα- που δεν δημιουργεί ψευδαισθήσεις ότι στον βάρβαρο καπιταλισμό, ειδικά σήμερα, μπορούν τα πράγματα να γίνουν καλύτερα. Εγώ οριστικά είμαι μαζί του». Νομίζουμε ότι ήρθε η ώρα όλοι όσοι νιώθουν αριστεροί να πουν τώρα με το ΚΚΕ".

Αυτά είπε μεταξύ άλλων ο Δημήτρης Κουτσουμπας σε συνέντευξη του στην εφημερίδα Politik στις 12του Οχτωβρη.

Σεβόμενος απολύτως την επιλογή του φίλου Θάνου Μικρούτσικου, και εκτιμώντας ως σαφώς θετική αυτήν του την επιλογή, σε σχέση με προηγούμενες, ας μου επιτραπεί να διαφωνήσω με την έκκληση του γενικού γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ.

Η διαφωνία μου αυτή τεκμαίρεται κυρίως :

1. Από το γεγονός ότι η ηγεσία του ΚΚΕ όπως αποδεικνύεται και από αυτήν την συνέντευξη, αντιμετωπίζει το όποιο μέτωπο, η και συνεργασία σαν υποστήριξη του, η σαν ένταξη σε Μετωπικά σχήματα, που εκείνο δημιούργησε και ελέγχει απολύτως όπως το ΠΑΜΕ.

2 Οραματίζεται ένα σοσιαλισμό σαν τον "υπαρκτό" και μάλιστα της περιόδου της πλεον βάναυσης αντιδημοκρατικής εκτροπής του.

3. Δεν έχει επεξεργαστεί καμία πρόταση για το πώς από την σημερινή βαρβαρότητα θα οδηγηθούμε στην αναγκαία για το πέρασμα στο σοσιαλισμό επανάσταση . Η μη αποδοχή εκ μέρους του της άμεσης εξόδου από την ΕΕ είναι ενδεικτική αυτής της έλλειψης επαναστατικής στρατηγικής.

4. Σε όλες τις λαϊκές εξεγέρσεις παίζει τον ρόλο του πυροσβέστη και όχι ως όφειλε του προωθητή της επαναστατικής συνειδητότητας.

5. Η δομή του και η λειτουργία του καμία σχέση δεν έχουν με τον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό. Αντ αυτού κυριαρχείται από έναν γραφειοκρατικό συγκεντρωτισμό, με βάση τον οποίο η κομματικό τητα κρίνεται από την απόλυτη συμφωνία με την καθοδήγηση .

6 Σε θεωρητικό επίπεδο αντί να λειτουργεί ως συλλογικός διανοούμενος, αποκλείει κάθε θεωρητική αναζήτηση, αν δεν την πολεμάει, και αντ' αυτού θεωρητικοποιεί την πολιτική του.

Όλα τα παραπάνω κάθε άλλο παρά αναιρούν την αναγκαιότητα ύπαρξης ενός σύγχρονου επαναστατικού κομμουνιστικού κόμματος , κάτι στο οποίο δυστυχώς δεν ανταποκρίνεται το σημερινό ΚΚΕ .

Παρόλα αυτά στο βαθμό που το ίδιο θα το αποδέχονταν, είναι βέβαιο ότι το ΚΚΕ έχει θέση σε ένα αναγκαίο πολιτικό, αντικαπιταλιστικό, αντιιμπεριαλιστικό μέτωπο, το οποίο στα πλαίσια ενός επαναστατικού πολέμου θέσεων θα άνοιγε το δρόμο στην σοσιαλιστική επανάσταση.

read more ...

Έκκληση και στην Ελλάδα για την προστασία του Παλαιστινιακού λαού - Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018

από το info-war.gr

...Ο πρέσβης του Κράτους της Παλαιστίνης στην Ελλάδα, κ. Μαρουάν Τουμπάσι, δήλωσε: «Το συνεχιζόμενο καθεστώς απαρτχάιντ έρχεται σε αντίθεση με την ειρηνευτική διαδικασία καθώς η συνεχιζόμενη αποικιακή πολιτική και η ισραηλινή κατοχή, παγώνουν κάθε προσπάθεια για ουσιαστικές διαπραγματεύσεις που θα οδηγήσουν σε μια δίκαιη και διαρκή περίοδο ειρήνης στην περιοχή, βασισμένη στη λύση των δύο κρατών».

Ο Πρέσβης απηύθυνε έκκληση στην ελληνική κυβέρνηση και στη διεθνή κοινότητα για άμεση προστασία του Παλαιστινιακού λαού και για να ασκηθούν πιέσεις, ώστε οι Ισραηλινές δυνάμεις να τερματίσουν την αποικιακή κατοχή στην Παλαιστίνη σύμφωνα με τα διεθνή ψηφίσματα...


read more ...

Ένα Αυστραλιανό «Νταχάου» στη μέση του Ειρηνικού Ωκεανού - Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2018


από τον Ημεροδρόμο

Το Ναούρου που βρίσκεται  4.000 χλμ. βορειοανατολικά της Αυστραλίας, στη μέση του Ειρηνικού Ωκεανού, έχει μετατραπεί σε ένα σύγχρονο «Νταχάου». Στο νησί, που είναι από τα μικρότερα κράτη στον κόσμο, στοιβάζονται σε στρατόπεδο συγκέντρωσης που δημιούργησε η κυβέρνηση της Αυστραλίας άνθρωποι κάθε ηλικίας. Οι συνθήκες διαβίωσης είναι απάνθρωπες και η ζωή έχει χάσει κάθε αξία… 

read more ...

Η επιστροφή των μονοπωλίων - Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2018

 

από το ιστολόγιο του Λ. Βατικιώτη

Η έγκριση από την αμερικανική δικαιοσύνη της εξαγοράς της Time Warner (που παρέχει υπηρεσίες ενημέρωσης, διασκέδασης, κ.α.) από την ΑΤ&Τ (υπηρεσίες ίντερνετ, κινητής, τηλεόραση, κ.α.) άνοιξε ξανά τη συζήτηση για την επάνοδο των μονοπωλίων. Τα παραδείγματα συγκέντρωσης τεράστιας οικονομικής ισχύος, στην καρδιά μάλιστα του παγκόσμιου καπιταλισμού, τις ΗΠΑ, είναι πάρα πολλά ώστε να συνεχίζονται αδιατάρακτα οι ύμνοι στον ελεύθερο ανταγωνισμό και η συνεχής επίκλησή του. Όταν μάλιστα όλα δείχνουν πώς η άρση των κάθε λογής εμποδίων αν κάπου τελικά οδηγεί δεν είναι στις ίσες ευκαιρίες για όλους, έστω στον …πλουτισμό, αλλά σε μια χούφτα μονοπώλια. Που ελέγχουν την παραγωγή, την απασχόληση, τις πωλήσεις και κρατούν τις τιμές στα ύψη!

read more ...

Η λειτουργία του νόμου της αξίας στις διεθνείς οικονομικές σχέσεις. - Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2018


Διδακτορική διατριβή Σ. Σερέτη, ΑΠΘ


Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι να μελετηθούν θεωρητικά και εμπειρικά οι μεταβιβάσεις των εργασιακών αξιών. Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο να επεκτείνει και να συνεχίσει την αναζήτηση για την λειτουργία του νόμου της αξίας πέρα από το εθνικό και σε διεθνές επίπεδο. Η ανάλυσή βασίζεται στις έννοιες του κοινωνικά αναγκαίου χρόνου εργασίας και του ρυθμιστικού κεφαλαίου, η διασύνδεση των οποίων αποτελεί το θεωρητικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο μπορεί να εξηγηθεί η μεταβίβαση εργασιακών αξιών μεταξύ και εντός των βιομηχανιών και κατ 'επέκταση μεταξύ και εντός των οικονομιών. Υποστηρίζεται ότι το διεθνές εμπόριο διέπεται από την αρχή του απόλυτου πλεονεκτήματος, σε ευθεία αντιπαράθεση με την επικρατούσα νεοκλασική θεωρία που υποστηρίζει ως ρυθμιστική αρχή του διεθνούς εμπορίου την αρχή του συγκριτικού πλεονεκτήματος [....]

read more ...

Το ερώτημα της ιμπεριαλιστικής εκμετάλλευσης - Κυριακή, 7 Οκτωβρίου 2018

Από το «νόμο» του Μαρξ στο Κεφάλαιο στην «άνιση ανταλλαγή» του Αργύρη Εμμανουήλ.

Γράφει ο Γιώργος Οικονομάκης στα 

Τετράδια Μαρξισμού, Τεύχος 5, χειμώνας 2017



Η ανάλυση του Μαρξ πάνω στις αντίρροπες τάσεις στην πτωτική τάση του ποσοστού κέρδους, και ειδικότερα μεταξύ αυτών η ανάλυση του ρόλου του «εξωτερικού εμπορίου», αναδεικνύει το ζήτημα της ιμπεριαλιστικής εκμετάλλευσης. Η εκμετάλλευση αυτή εκφράζεται ως ανταλλαγή άνισων ποσοτήτων εργασίας μεταξύ περισσότερο και λιγότερο αναπτυγμένων χωρών σε βάρος των δεύτερων. Η ανταλλαγή άνισων ποσοτήτων εργασίας στη μαρξιστική βιβλιογραφία κωδικοποιείται ως «άνιση ανταλλαγή». Για τον ακριβή «μηχανισμό» αυτής της «άνισης ανταλλαγής» έχουν ανακύψει σημαντικότατες διαφωνίες. Κομβική υπήρξε η παρέμβαση του Αργύρη Εμμανουήλ που αναζήτησε την προσιδιάζουσα στο διεθνές εμπόριο «άνιση ανταλλαγή» θέτοντας στο επίκεντρο της θεωρίας του τις διαφορές στους μισθούς μεταξύ περισσότερο και λιγότερο αναπτυγμένων χωρών. Το άρθρο εξετάζει όψεις της σχετικής συζήτησης επιχειρώντας την ερμηνεία της «άνισης ανταλλαγής»-ιμπεριαλιστικής εκμετάλλευσης στη βάση της διαφορετικής παραγωγικής δομής και συνακόλουθα διαφορετικής δυναμικής της ζήτησης για τα προϊόντα των περισσότερο και λιγότερο αναπτυγμένων χωρών.


read more ...

«Shooting rooms» ή «χώροι τρυπήματος» – Ο «σκουπιδοτενεκές της ανθρωπιάς μας» - Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου 2018

του Η. Μιχαλαρέα στον Ημεροδρόμο

...Ανθρώπινη αξιοπρέπεια και εξάρτηση είναι έννοιες αντίθετες. Δεν υπάρχει αξιοπρεπής χρήση. Αξιοπρεπής  πολιτεία είναι η πολιτεία που εξασφαλίζει τις προϋποθέσεις θεραπείας για τα εξαρτημένα άτομα. Τα “shooting rooms” ευελπιστούν  να κρύψουν για λίγο ορισμένους χρήστες από το να τρυπιούνται σε κοινή  θέα, για να συνεχίσουν να περιφέρονται σαν σκιές στις απάνθρωπες μεγαλουπόλεις του καπιταλισμού υπενθυμίζοντας σε όλους, με τον κοινωνικό τους θάνατο, πως ηανοχή στα ναρκωτικά είναι ντροπή και πως η αλληλεγγύη και η βοήθεια προς τα παιδιά που έχουν υποθήκευση τη ζωή τους  στο βωμό της εξάρτησης είναι η μόνη αξιοπρεπής στάση. Αξιοπρεπείς είναι οι πολιτείες ελεύθερες από ναρκωτικά και όχι με ελεύθερα τα ναρκωτικά.

read more ...

Τα ολιγοπώλια του διαδικτύου και τα περιθώρια εναλλακτικών επιλογών - Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2018

συνέντευξη του Ν.Σμυρναίου στην Ε. Μαυρούλη για Το Περιοδικό

Το διαδίκτυο είναι αυτή τη στιγμή ένα πεδίο δραστηριοποίησης ολιγοπωλίων που ελέγχουν, με  τον κλασικό γνώμονα του καπιταλιστικού συστήματος, το κέρδος, τη ροή πληροφοριών; Αυτό μπορεί να συμβαδίσει με την έννοια της ελευθερίας που το διαδίκτυο κόμισε μαζί με την εμφάνισή του; Πώς όλα αυτά μπορούν να συνυπάρξουν με τη δημοσιογραφία;  Μπορούν και πώς να επιβιώσουν εναλλακτικού τύπου εγχειρήματα στο διαδίκτυο;

Αυτά είναι, μερικά, από τα ερωτήματα που καταφέραμε να θέσουμε στον Νίκο Σμυρναίο (Λέκτορα πολιτικής οικονομίας, ιστορίας και κοινωνιολογίας των ΜΜΕ και του διαδικτύου στο πανεπιστήμιο Université Toulouse 3...

read more ...

Ούτε η Ελλάδα ούτε η Κρήτη επιτρέπεται να είναι γερμανικά προτεκτοράτα - Τρίτη, 2 Οκτωβρίου 2018

 



H  προγραμματισμένη  διεξαγωγή της Ελληνογερμανικής Συνέλευσης στην Χερσόνησο Ηρακλείου Κρήτης, μια διεξαγωγή η οποία εκ προοιμίου  θέτει εκτός  της δικής της ημερήσιας διάταξης  το κρίσιμο ζήτημα των γερμανικών πολεμικών επανορθώσεων προς τον ελληνικό λαό, και μάλιστα σε μια κρίσιμη καμπή του, δεν πρέπει να λάβει χώρα.

Η Ελληνογερμανική Συνέλευση είναι  ένας καθαρά νεοαποικιακός θεσμός που προέκυψε ετεροβαρώς  σε διμερές κυβερνητικό επίπεδο τον Μάιο του 2010, ακριβώς πάνω στην καμπή των Μνημονίων σε βάρος του ελληνικού λαού, ακριβώς στα πλαίσια των   Μνημονίων και των απαιτήσεων των δανειστών για νεοαποικιακή υποταγή της χώρας μας στα συμφέροντα του ευρωπαϊκού και ειδικότερα και του γερμανικού κεφαλαίου. Τίποτε το θετικό δεν μπορεί να προκύψει από αυτόν τον θεσμό  για τους Έλληνες αλλά ειδικότερα και για τους Κρητικούς, θύματα ή απογόνους των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας.


read more ...