Αντιφασιστικό Κίνημα: ναι ή όχι και σε ποια κατεύθυνση;

Δημοσιεύθηκε: 4/12/2018

 



του Βασίλη Λιόση

 

Το να επισημαίνουμε τον κίνδυνο επέλασης του φασισμού, είναι μάλλον περιττό. Μόνο οι πολιτικά τυφλοί δεν μπορούν να δουν τον κίνδυνο. Τι άλλο χρειάζεται να αναλογιστεί κάποιος από το ότι στην Ιταλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Δανία, την Ουγγαρία, την Ουκρανία, τη Σουηδία, τη Νορβηγία, την Αυστρία, την Ελλάδα ακόμη και στη Βραζιλία, έχουμε είτε νεοφασιστικά κόμματα με διακριτή κοινοβουλευτική δύναμη και με κινηματικά χαρακτηριστικά, είτε νεοφασιστικά και ακροδεξιά κόμματα που λαμβάνουν μέρος στην κυβέρνηση, είτε κόμματα που βρίσκονται στο κατώφλι της κυβερνητικής εξουσίας; Δεν είναι άραγε συγκλονιστικά διαφορετική η κατάσταση αν την συγκρίνουμε με τους προ δεκαετίες πολιτικούς και ιδεολογικούς συσχετισμούς;


Το κρίσιμο από εδώ κι έπειτα είναι ποια απάντηση δίνουμε: Ποιος τη δίνει, σε τι βάση, με τι πολιτικά χαρακτηριστικά;


Στην Ελλάδα τους τελευταίους μήνες σημειώθηκε μία πλημμυρίδα γεγονότων που είναι κάτι παραπάνω από ανησυχητικά. Γεγονότων που αναδύουν φασίζουσες ή και καθαρόαιμες φασιστικές συμπεριφορές:


  • Η αντίδραση «νοικοκυραίων» στη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου·
  • φίλαθλοι σε αγώνα της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου που σήκωσαν ναζιστικά σύμβολα· 
  • οπαδός του Ολυμπιακού που αποκάλεσε τηλεοπτικά τον Ατεντοκούμπο πίθηκο·
  • η απόφαση της ΕΛΜΕ Μυτιλήνης που κάνει αναφορά σε λαθρομετανάστες·
  • ο δημοτικός σύμβουλος Χίου που έκανε λόγο για «ξένες γκαστρωμένες που τριγυρνάνε» και για «το σχέδιο επιμιξίας που υπάρχει»·
  • ιδιοκτήτες ιδιωτικών σχολείων που δεν γιόρτασαν την εξέγερση του Πολυτεχνείου με βουλευτή της Χρυσής Αυγής που τους έδωσε συγχαρητήρια·
  • τα εθνικιστικά συλλαλητήρια και οι καταλήψεις σε σχολεία για το Μακεδονικό·
  • μαθητές στον Γέρακα που στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου φώναζαν συνθήματα των ΟΥΚ·
  • το αίτημα ορισμένων οδηγών λεωφορείων στη Β.  Ελλάδα που ζήτησαν λεωφορεία ειδικά για μετανάστες·
  • η πρόσφατη δολοφονία του Αλβανού εργάτη στη Λευκίμμη της Κέρκυρας από χρυσαυγίτη·
  • η μεταστροφή της τακτικής της ΧΑ στη δίκη όπου πλέον αποδέχεται τον ναζιστικό της χαρακτήρα …. 

Θα προσθέταμε σε όλα τα παραπάνω και τα αποτελέσματα από μία έρευνα που πραγματοποιείται σε όλο τον κόσμο. Σε ερωτήσεις που αφορούν την ανεκτικότητα απέναντι στον διπλανό οι απαντήσεις στην Ελλάδα είχαν ως εξής:

 


Η αριστερά που μετά το 2010 έχασε την ευκαιρία να βρεθεί στο προσκήνιο με όρους κινηματικούς (δεν αναφέρομαι στον ΣΥΡΙΖΑ που ούτε και πριν τη διακυβέρνηση του δικαιούτο να έχει τον πολιτικό προσδιορισμό αριστερά), πρέπει όχι αύριο, αλλά ΤΩΡΑ να πάρει πρωτοβουλίες. Απαιτείται η συζήτηση για τη δημιουργία αντιφασιστικών συσπειρώσεων και παρεμβάσεων σε κάθε χώρο.

                  

Σε τι βάση πρέπει να γίνουν οι όποιες συσπειρώσεις και με τι στόχο;

 

[α] Η συσπείρωση πρέπει να έχει ως στόχο τη διαφύλαξη των όποιων αστικοδημοκρατικών ελευθεριών καθώς και να εμποδίσει τη δράση των νεοναζί: οι νεοναζί δεν πρέπει να παρεμβαίνουν στη γειτονιά, στα σωματεία, στα σχολεία, στα πανεπιστήμια.

 

[β] Ειδικά στη νεολαία πρέπει να υπάρξει επίμονη και μεθοδική παρέμβαση: με κείμενα, με εκδηλώσεις, με συζητήσεις, με προβολή βίντεο. Όλοι οι τρόποι παρέμβασης πρέπει να εστιάζουν: στην ιστορική διαδρομή του φασισμού/ναζισμού, στην αποκάλυψη του ρόλου της ΧΑ, στη διαμόρφωση πρότασης για πολύ κρίσιμα ζητήματα όπως το μεταναστευτικό και το προσφυγικό.

 

[γ] Να αποκαλύπτονται τα αίτια γέννησης του φασισμού. Ο φασισμός είναι γέννημα του καπιταλισμού και ειδικότερα του μονοπωλιακού καπιταλισμού. Φασιστικά κινήματα δεν υπήρξαν πριν την εμφάνιση του ιμπεριαλισμού. Σε αυτό το σημείο, όμως, χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Είναι άλλο οι πολιτικές πρωτοπορίες να αποκαλύπτουν τις γενεσιουργές αιτίες ενός φαινομένου, εν προκειμένω του φασισμού, κι άλλο η θεωρητική ανάλυση να τίθεται ως προϋπόθεση συμμαχιών και συσπειρώσεων. Ας ειπωθεί διαφορετικά: δεν χρειάζεται η απαίτηση από τον άλλο να είναι αντικαπιταλιστής προκειμένου να αποτελέσει κινηματικό σύμμαχο. Αν είναι έτσι, τότε ας μείνουμε για άλλη μια φορά μόνοι μας, εμείς η αίρεση των καθαρών, και ας περιμένουμε μία μεταλλαγή των συνειδήσεων που θα έρθει με ένα μεταφυσικό τρόπο. Κι επιπλέον όποιο κίνημα και να συγκροτείται είτε αυτό είναι φοιτητικό, είτε μαθητικό, είτε εργατικό, είτε περιβαλλοντικό, είτε αντιπολεμικό, είτε κίνημα για τη δημόσια υγεία κ.λπ. θα έπρεπε να είναι αντικαπιταλιστικό. Αλλά στα αλήθεια μπορεί να συγκροτηθεί ένα τέτοιο κίνημα και να είναι ρωμαλέο και μαζικό;

 

[δ] Ένας σίγουρα αποτυχημένος δρόμος για τη συγκρότηση αντιφασιστικών συσπειρώσεων είναι η άποψη που λέει «τι φασισμός, τι αστική δημοκρατία. Όλα είναι εκφάνσεις της δικτατορίας της αστικής τάξης». Πρόκειται για καταστροφική άποψη που άλλωστε έχει δοκιμαστεί ιστορικά: το σχήμα του σοσιαλφασισμού ήταν βαθιά λανθασμένο και αναποτελεσματικό για την ανάπτυξη του κινήματος στην περίοδο του μεσοπολέμου. Οι πρεσβευτές αυτού του σχήματος θα πρέπει να απαντήσουν αν είναι το ίδιο να κυκλοφορούν οι εφημερίδες, να γίνονται εκλογές, να μην είναι καταργημένα τα κόμματα και τα εργατικά σωματεία, με την απαγόρευση της δράσης των πολιτικών κομμάτων και των λαϊκών συλλογικοτήτων, με το οι κομμουνιστές και οι προοδευτικοί να φυλακίζονται, διώκονται, βασανίζονται, δολοφονούνται. Αν κάποιος απαντήσει ότι είναι το ίδιο τότε δεν υπάρχει κανένα περιθώριο συζήτησης και συνεννόησης.

 

[ε] Μήπως, όμως, μία πλατύτητα του αντιφασιστικού κινήματος θα έδινε συγχωροχάρτι σε δυνάμεις όπως ο ΣΥΡΙΖΑ; Ας μην θέτουμε, όμως, ερωτήσεις σε πράγματα που δεν τίθενται στο τραπέζι, τουλάχιστον από την πλευρά μας. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ευθύνη για την καθυστέρηση της δίκης της ΧΑ, για την μη κατάργηση των ΜΑΤ που υποσχόταν προεκλογικά, για μία από τις πιο φιλονατοϊκές στάσεις που έχει ποτέ παρουσιάσει ελληνική κυβέρνηση, για την συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Η εξακολούθηση της φτώχιας και της ανεργίας είναι σημαντικός παράγοντας για τη διατήρηση της επιρροής των νεοναζί. Επομένως, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να πάρει πιστοποιητικά δημοκρατικής ευαισθησίας. Άλλο αυτό κι άλλο όμως η ανάγκη για ευρύτερη συσπείρωση στη βάση.

 

Αν αργήσουμε, αν δεν αντιληφθούμε την κρισιμότητα της κατάστασης, αν δεν συνειδητοποιήσουμε πως ο φασισμός έστω και μεταλλαγμένος αποτελεί μία από τις στρατηγικές επιλογές των μονοπωλίων, τότε το ναζιστικό τέρας θα μας έχει βάλει στο στόμα του, θα μας μασάει κι εμείς θα συζητάμε για το αν ο αντιφασισμός πρέπει να είναι αντικαπιταλισμός ή όχι. Μετά απλώς θα μας χωνεύει το τέρας στο στομάχι του.


Δείτε τον πρώτο κύκλο των "7 απλών μαθημάτων του μαρξισμού"

smile



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ


Προγραμματικές κατευθύνσεις 

του συλλόγου διάδοσης 

μαρξιστικής σκέψης 

"Γ. ΚΟΡΔΑΤΟΣ"


Ο σύλλογος Γ.ΚΟΡΔΑΤΟΣ  

δίνει στη δημοσιότητα τις 

προγραμματικές του κατευθύνσεις. 

Τις θέτει σε συζήτηση με τους, 

συντρόφους συναγωνιστές και φίλους, 

είτε πρόκειται για ανένταχτους αγωνιστές 

είτε για οργανωμένους σε άλλες 

πολιτικές οργανώσεις 

με παραπλήσιες αγωνίες 

και προβληματισμούς. 

Μοναδικός στόχος είναι 

η προώθηση του αγώνα 

για την απελευθέρωση του λαού.


Διαβάστε Περισσότερα »




Διαβάστε Περισσότερα »

Άλλη μια νίκη του «κινήματος» του δικαιωματισμού: Eπίσημα το Marlboro στην αγορά της κάνναβης. - Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2018




του Παναγιώτη Παπαδομανωλάκη στο guernica.eu


Πριν λίγες ώρες ανακοινώθηκε και επίσημα η φημολογούμενη εδώ και ημέρες συμφωνία μεταξύ της εταιρείας Altria Group Inc που παράγει τα γνωστά τσιγάρα και της εταιρείας παραγωγής κάνναβης Cronos Group με μια αγορά της οποίας το ύψος είναι 2,4 δισεκατομμύρια δολάρια.

Έτσι, ο κατασκευαστής των Marlboro, Altria Group Inc., με την ολοκλήρωση της συμφωνίας  αγοράζει στην πράξη το 45% της Cronos Group.

[...]

Πλέον το σύστημα εκμετάλλευσης δίνει ακόμα μία δυνατότητα στον αυτοϋποβιβαζόμενο άνθρωπο, ώστε να «ξεφύγει» από την αλλοτρίωση* που το ίδιο του επιβάλει. Οι σύγχρονοι σκλάβοι είναι ελεύθεροι να πιουν όσο θέλουν, από ότι θέλουν υπό δύο προϋποθέσεις: α)Να αγοράζουν τη ψυχοτρόπο ουσία από την παραγωγή των μονοπωλιακών ομίλων και β)Να τους «ανεβάσει» τόσο όσο να μην χρειάζεται να αμφισβητήσουν το σύστημα που τους την πουλάει. [...]

read more ...

Γαλλία - «Κίτρινα γιλέκα»: Κι όμως η μεγάλη «μάχη» άρχισε μόλις τώρα - Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2018

Κρίσιμο μπρα ντε φερ εντός κινήματος

Της Ελένης Μαυρούλη από ΤοΠεριοδικό (toperiodiko.gr)

Είναι προφανές, πλέον, ότι το κίνημα των «κίτρινων γιλέκων», ασχέτως των αρχικών κινήτρων και του τρόπου εμφάνισής του, είναι πεδίο σκληρής  διαπάλης και αντιπαράθεσης ως προς το πολιτικό του προσανατολισμό και το στίγμα του. Η αντιπαράθεση αυτή αποτυπώνεται και στα αιτήματά του: ορισμένα αντιφατικά, σαφώς προσανατολισμένα στην κατηγορία των αυτοαπασχολούμενων και των μικρών ελευθέρων επαγγελματιών, στα μικροαστικά τμήματα της επαρχίας [...]

Η μάχη αυτή δεν έχει κριθεί ακόμη. [...] Ερώτημα παραμένει και το κατά πόσο θα μπορούσαν τα αιτήματα αυτά να γίνουν αιχμηρότερα, να κινητοποιήσουν περισσότερες κατηγορίες εργαζομένων και να λάβουν διαστάσεις ευρύτερου ξεσηκωμού της γαλλικής  εργατικής τάξης με σαφές πρόσημο και στόχο.

Το βέβαιο είναι ότι, προς το παρόν τουλάχιστον, επειδή πολλά έχουν γραφτεί, η όλη κατάσταση απέχει ποιοτικά και πολιτικά από τον Μάη του ’68, αλλά ακόμη και από τις πολύμηνες διαμαρτυρίες κατά του νόμου ελ Κομρί και ως εύρος κινητοποιήσεων και ως βάθος αιτημάτων και πολιτικής ανάλυσης (μέχρι στιγμής τουλάχιστον δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση του καπιταλιστικού συστήματος ούτε ως χαρακτηρισμός αλλά ούτε και ως πλαίσιο αναφοράς) και ως βαθμός κινητοποίησης των εργαζομένων μέσα σε χώρους δουλειάς. Και τα τρία αυτά στοιχεία είναι κριτήρια που θα καθορίσουν τα επόμενα βήματα των «κίτρινων γιλέκων» που αναμφίβολα θα επηρεάσουν τη Γαλλία αλλά όχι μόνο αυτή.


read more ...

Η Αγία Γερμανική Οικονομική Αυτοκρατορία - Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2018


Pierre Rimbert (μετ. Άννα Προκόβα), monde-diplomatique.gr

Το χάσμα μεταξύ των ανατολικών και των δυτικών χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν προκύπτει από την αντίθεση μεταξύ φιλελεύθερων δημοκρατιών και αυταρχικών κυβερνήσεων. Αντικατοπτρίζει την οικονομική κυριαρχία των μεγάλων δυνάμεων έναντι των χωρών του πρώην ανατολικού μπλοκ, οι οποίες χρησιμοποιούνται ως δεξαμενές φτηνού εργατικού δυναμικού. Από τη δεκαετία του 1990 και μετά, οι γερμανικές βιομηχανίες προτίμησαν τη μετεγκατάσταση στην Πολωνία, την Τσεχία, τη Σλοβακία και την Ουγγαρία.

 

read more ...

Ανακοίνωση της Ταξικής Κίνησης για τις εξελίξεις στο εργατικό κίνημα - Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2018


[...] Όλες μας οι δυνάμεις να δοθούν ώστε να πυκνώσουν οι γραμμές των σωματείων μας, με ενεργή συμμετοχή όλων μας, να αναπτυχθούν οι αγώνες στο χώρο δουλειάς, να βγουν μπροστά τα αιτήματα μας.

Να αναπτυχθεί ένα ΔΙΚΤΥΟ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝπου θα μπορεί να πάρει στα χέρια του αυτό την οργάνωση των διεκδικήσεών μας, χωρίς αποχωρήσεις από τα άλλα συνδικάτα, για να μπορεί να ενοποιεί πανελλαδικά τον αγώνα. Να αναπτυχθεί η πάλη μας με διάφορες μορφές και μέσα, με κύριο στοιχείο την μαζική συμμετοχή όλων μας. Για την  επανεκκίνηση   των ταξικών αγώνων διάρκειας για να πετύχουμε  ρήγματα στην αντεργατική πολιτική, να έχουμε κατακτήσεις  και να δημιουργήσουμε τους όρους να νικήσουμε. Έτσι μπορεί να χτιστεί το εργατικό μέτωπο της ανατροπής!

Όλες οι ταξικές αγωνιστικές δυνάμεις που αντιλαμβάνονται την ανάγκη να βγει το εργατικό κίνημα μπροστά, χρειάζεται να δράσουν από κοινού σε τέτοια κατεύθυνση. Τέρμα πια στις ιδιοκτησιακές λογικές. [...]


read more ...

Λιτότητα εναντίον της διατροφικής ασφάλειας και κυριαρχίας - Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2018





του Λεωνίδα Βατικιώτη στην Νέα Σελίδα

το είδαμε στο ιστολόγιό του leonidasvatikiotis.wordpress.com


Τα Μνημόνια μπορεί από τις 21 Αυγούστου να αποτελούν παρελθόν αλλά ο απολογισμός της Μνημονιακής περιόδου, που ξεκίνησε το 2010 δεν έχει γίνει. Μια μικρή συμβολή σε αυτή την προσπάθεια είναι η έρευνα που παρουσιάστηκε επίσημα (στην αγγλική της έκδοση) στις Βρυξέλλες στις 20 Νοεμβρίου με θέμα τη διατροφική κυριαρχία. Θέμα της είναι οι επιπτώσεις της λιτότητας στην Ελλάδα στο δικαίωμα στην τροφή. Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το ελληνικό κράτος και τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης παραβίασαν το δικαίωμα του ελληνικού λαού στην τροφή ως αποτέλεσμα των μέτρων λιτότητας που απαιτήθηκαν από τα τρία Μνημόνια (2010, 2012 και 2015).  Με άλλα λόγια, τα πακέτα λιτότητας που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα αντέβαιναν στο διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. [...]

Σύνδεσμος για την έκθεση (αγγλικά) εδώ.

 

read more ...