Ενότητα και ενοποίηση κομμουνιστικών δυνάμεων: άλλη μια προσπάθεια ή μια άλλη προσπάθεια;

Δημοσιεύθηκε: 2/2/2019




 


Παρέμβαση Βασίλη Λιόση στην εκδήλωση Συντονισμού κομμουνιστικών δυνάμεων, 1/2/2019


1989 και ένα τεράστιο ηλεκτρικό σοκ διαπερνά το σώμα της κομμουνιστικής αριστεράς. Οι σπασμοί του σώματος παραμένουν μέχρι και σήμερα με τα αποτελέσματα να είναι δραματικά. Μόλις σε τέσσερις χώρες στην ευρωπαϊκή επικράτεια υπάρχουν διακριτές κομμουνιστικές δυνάμεις κουβαλώντας η καθεμία τις παθογένειές της και σημαντικά ιδεολογικά και πολιτικά προβλήματα: Ελλάδα, Πορτογαλία, Τσεχία και Ρωσία. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις το κομμουνιστικό κίνημα το έχει καταφάει το μικρόβιο του σεχταρισμού ή της σοσιαλδημοκρατικοποίησης και ουσιαστικά έχει καταστεί ανύπαρκτο.

            

Το εργατικό και κομμουνιστικό κίνημα σε όλες του τις εκδοχές, έχει υποστεί μία τεράστια και ιστορική ήττα. Μια ήττα που συμπυκνώθηκε στην καπιταλιστική παλινόρθωση, και σηματοδοτήθηκε από νίκες του κεφαλαίου επί της εργασίας με μεγάλη σημασία (όπως για παράδειγμα στην περίπτωση της απεργίας των ανθρακωρύχων στην Αγγλία επί Θάτσερ), από τη διασπορά ιδεολογημάτων (όπως αυτό του Φουκουγιάμα για το τέλος της ιστορίας και του Χάντιγκτον για τη σύγκρουση των πολιτισμών), από τη θεαματική αναδιανομή των εισοδημάτων εις βάρος του κόσμου της εργασίας. Όλα αυτά πλαισιώθηκαν από νέες συνθήκες: τη μαζική εισαγωγή των νέων τεχνολογιών στην παραγωγή, την πολυδιάσπαση της εργατικής τάξης και τον τογιοτισμό, την εφαρμογή των δογμάτων του νεοφιλελευθερισμού, την πλημμυρίδα νέων πολιτιστικών υποπροϊόντων του ιμπεριαλισμού.


Στην τέταρτη μεγάλη κρίση του καπιταλισμού, αυτή του 2008, γευτήκαμε νέες ήττες. Ειδικά στον ευρωπαϊκό νότο, οι χώρες υπέστησαν μία αποστράγγιση με νέες μεθόδους που προσομοιάζουν στις μεθόδους που εφαρμόζονται κατά καιρούς στις χώρες της Λατινικής Αμερικής από τον ιμπεριαλισμό, και παρόλα αυτά τα πολιτικά οφέλη για την κομμουνιστική αριστερά είναι είτε πενιχρά, είτε μηδαμινά και σε κάποιες περιπτώσεις μπορούμε να μιλάμε για οπισθοχωρήσεις. Η κρίση και η ήττα φέρανε στην επιφάνεια και κάτι ακόμη πιο ανησυχητικό: την επιστροφή του ναζιστικού τέρατος. Εν τέλει βιώνουμε ένα μακρύ αντεπαναστατικό κύμα, εδώ και σχεδόν 30 χρόνια.


Μπροστά σε αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα υπάρχουν μετρημένες επιλογές: α) να μας παρασύρει ένα ακόμη κύμα αποστράτευσης, με άλλα λόγια να καταφύγουμε στη ζεστασιά του σπιτικού καναπέ ή ακόμη χειρότερα στο ανάκλιντρο του ψυχαναλυτή, β) να παραμείνουμε στην ασφάλεια των μικρόκοσμών μας, δηλαδή στις συλλογικότητές μας, γ) να ενσωματωθούμε στους υπάρχοντες σχηματισμούς (ΚΚΕ, ΛΑΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ), δ) να δημιουργήσουμε κάτι εντελώς νέο· κάτι πραγματικά νέο.

Μπορεί, όσοι βρισκόμαστε εδώ να θεωρούμε αυτονόητη την απόρριψη της πρώτης εκδοχής, δεν συμβαίνει το ίδιο και για όσους δεν βρίσκονται σήμερα εδώ. Στη δεύτερη εκδοχή η αυτάρεσκη παραμονή στον οίκο μας και η αέναη αυτοδικαίωσή μας, είναι ο σίγουρος δρόμος για τον αφανισμό μας. Η τρίτη επιλογή στερείται νοήματος. Οι κυρίαρχες συλλογικότητες σήμερα δεν έχουν καμία ελπίδα ανασύστασης και αυτό γιατί:      

    

Πρώτο, γιατί οι παθογένειές τους δεν είναι μία στιγμή απόκλισης από την κανονικότητα, αλλά είναι πλέον δομικό στοιχείο των υπαρχόντων κομμουνιστικών σχηματισμών.


Δεύτερο, γιατί αρκετοί από τους σχηματισμούς δεν αναγνωρίζουν καν την ύπαρξη παθογενειών. Συνήθως, ως εξήγηση «της κακής μας της μοίρας», δίνεται «η λειψή κατανόηση της γραμμής από τον κόσμο» ή «η μη συνεπής εφαρμογή της».


Τρίτο, γιατί υπάρχουν υιοθετημένα αναπόδεικτα θεωρητικά και ιδεολογικά σχήματα που στο όνομα μιας συνεπούς επαναστατικότητας, μετατρέπουν την πολιτική σε άχρηστο βερμπαλισμό ή από την άλλη υποτάσσονται καιροσκοπικά στο ρεύμα της εποχής.


Σήμερα με κλεισμένους τους ιστορικούς κύκλους των κομμάτων της Αριστεράς, έχουμε ένα ΚΚΕ με αριστερίστικη θεωρία και δεξιά πρακτική, μία ΛΑΕ που είναι επιρρεπής σε εθνικιστικές φωνές και με θολό το σοσιαλιστικό όραμα και μία εξωκοινοβουλευτική αριστερά που αδυνατεί ή δεν θέλει να βγάλει συμπεράσματα από την περιθωριοποίησή της. Συγχρόνως, ο ΣΥΡΙΖΑ στο όνομα της Αριστεράς, στην οποία ουδέποτε άνηκε, ασκεί αντιλαϊκή πολιτική. Επομένως, το κενό είναι υπαρκτό και καλούμαστε να το καλύψουμε. 


Μας απομένει, λοιπόν, μία εναλλακτική. Όσοι σήμερα επιμένουμε σε πείσμα των καιρών, κάνοντας ένα ταξίδι σαν την πέστροφα που πάει αντίθετα στη ροή του ποταμού, πρέπει να πάρουμε αποφάσεις που να υπερβαίνουν τα τετριμμένα. Απαιτούνται νέες πρωτότυπες εμπειρίες και νέες δομές. Με ποιες προϋποθέσεις, όμως, πρέπει να υλοποιηθεί ένα νέο εγχείρημα;  


Με την αποφασιστική απόρριψη της πρακτικής του φραξιονισμού, του εισοδισμού, του εμπειρισμού, του καρκινώματος της γραφειοκρατίας, του παραγοντισμού.


Στο δημιουργικό κομμάτι καλούμαστε να αποκτήσουμε ουσιαστική επαφή με το εργατικό κίνημα και με τη νεολαία. Να συγκροτήσουμε μελετητικές ομάδες για την εμβριθή μελέτη του καπιταλισμού. Να αποκαταστήσουμε τη διαλεκτική σχέση τακτικής-στρατηγικής. Να μιλάμε ανοικτά και με ειλικρίνεια.


Όσον αφορά την εσωκομματική λειτουργία ένα καταστατικό δεν είναι προϊόν νομοτεχνικών κανόνων, αλλά αποτελεί οργανικό κομμάτι της πολιτικής και ιδεολογίας ενός κόμματος. Ο Δημοκρατικός Συγκεντρωτισμός είναι αδιαπραγμάτευτος. Το ερώτημα είναι τι περιεχόμενο του δίνουμε. Θα πρέπει οι αρχές της Κομμούνας, δηλαδή η αιρετότητα, η ανακλητότητα, η απουσία προνομίων, η εναλλαγή, να συνδυάζονται με τη συνειδητή και συνεπή πειθαρχία των κομμουνιστών. Η ελεύθερη συζήτηση εσωκομματικά και η συμβολή όσο το δυνατό περισσότερων στις αποφάσεις, πρέπει να συνυπάρχουν με την ενιαία δράση. Πάντως, η δημιουργία ενός νέου υποκειμένου που θα απαρτίζεται από ανθρώπους με διαφορετικές διαδρομές και παραδόσεις, απαιτεί τόλμη. Προϋποθέτει τη συμφωνία σε ένα προγραμματικό κείμενο και σε ένα καταστατικό, αλλά όχι τη συνολική συμφωνία για ευρύτερα ιστορικά ζητήματα. Θα μείνουν ζητήματα ανοικτά προς αναζήτηση και συζήτηση, πάντα συντεταγμένα. Δεν χάθηκε δα και ο κόσμος αν δεν έχουμε συναντίληψη για τον Ζαχαριάδη, τον Στάλιν, τον Μάο, τη φύση των καθεστώτων του υπαρκτού, τον Αλτουσέρ και τον Γκράμσι. Οι σχεδόν σίγουρες διαφωνίες μας σε σειρά θεμάτων, δεν πρέπει και δεν μπορούν να εμποδίσουν τη συσσωμάτωσή μας.


Εισερχόμαστε στον 9ο χρόνο συζητήσεων κι έχουμε καθυστερήσει πολύ. Οι διαδικασίες που αφορούν την ενότητα την κομμουνιστικών δυνάμεων πρέπει να επισπευτούν. Από εδώ κι έπειτα, λιγότερα λόγια και πιο πολλές πράξεις. Συγκεκριμένα: να συγκροτηθούν δύο ομάδες που να εργαστούν για τη συγγραφή ενός προγραμματικού κειμένου κι ενός σχεδίου καταστατικού, πάντα με την προϋπόθεση ότι θα ξεκινήσουν και οι απαραίτητες κινήσεις απογαλακτισμού. Στο μεταξύ ο συντονισμός στο εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα, οι κοινές πρωτοβουλίες, η συμπόρευση στους αγώνες, είναι εκ των ων ουκ άνευ.


Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί την επιτυχή έκβαση ενός νέου εγχειρήματος, ούτε όμως και την αποτυχία του. Είμαστε υποχρεωμένοι να διατηρήσουμε εντός μας αναμμένη τη φλόγα του κομμουνιστή και να μην αφήσουμε το μακρύ αντεπαναστατικό κύμα να μας τη σβήσει. Δύσκολοι καιροί; Ναι. Πολλές απογοητεύσεις; Ναι. Κινηματική φτώχια; Ναι. Τα οράματά μας σε διαρκή υποχώρηση; Ναι. Παντού νηνεμία. Αλλά όπως λέγανε οι Λατίνοι:

 

Destitutus ventis, remos adhibe, δηλαδή

Αν ο άνεμος δεν βοηθάει, πιάσε τα κουπιά.


 

Δείτε τον πρώτο κύκλο των "7 απλών μαθημάτων του μαρξισμού"

smile

 



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ


Προγραμματικές κατευθύνσεις 

του συλλόγου διάδοσης 

μαρξιστικής σκέψης 

"Γ. ΚΟΡΔΑΤΟΣ"


Ο σύλλογος Γ.ΚΟΡΔΑΤΟΣ  

δίνει στη δημοσιότητα τις 

προγραμματικές του κατευθύνσεις. 

Τις θέτει σε συζήτηση με τους, 

συντρόφους συναγωνιστές και φίλους, 

είτε πρόκειται για ανένταχτους αγωνιστές 

είτε για οργανωμένους σε άλλες 

πολιτικές οργανώσεις 

με παραπλήσιες αγωνίες 

και προβληματισμούς. 

Μοναδικός στόχος είναι 

η προώθηση του αγώνα 

για την απελευθέρωση του λαού.


Διαβάστε Περισσότερα »


Κοινή ανακοίνωση πολιτικών οργανώσεων:  Συντονισμός Δράσης και Διαλόγου Κομμουνιστικών Δυνάμεων

Συντονισμός δράσης και διαλόγου κομμουνιστικών δυνάμεων, κοινή ανακοίνωση πολιτικών οργανώσεων


Την ανάγκη συντονισμού της δράσης και ενός ουσιαστικού διαλόγου για τα ζητήματα τόσο του κινήματος όσο και της συγκρότησης μετώπου, αλλά και του κομμουνιστικού προγράμματος και κόμματος της εποχής, υπογραμμίζουν οι πέντε οργανώσεις-πολιτικές κινήσεις της κομμουνιστικης Αριστεράς, οι οποίες δίνουν στη δημοσιότητα κείμενο κοινής ανακοίνωσης. [...]

Οι πέντε οργανώσεις-πολιτικές κινήσεις είναι:
Η ΑΡΑΝ, η Κίνηση Κομμουνιστών Εργατικός Αγώνας, η Παρέμβαση, το Σύγχρονο Κομμουνιστικό Σχέδιο και ο Σύλλογος Γ. Κορδάτος. 


Διαβάστε Περισσότερα »

 

Κράτος και Δίκαιο στον 21ο αιώνα. 

Πρόγραμμα διαλέξεων 2019

(19:00, αιθ. Γ5, Πάντειο Παν/μιο)



Διαβάστε Περισσότερα »




Σε «πεδίο βολής φθηνό» μετατρέπουν την Ελλάδα οι ΗΠΑ - Τρίτη, 16 Απριλίου 2019


Σε «πεδίο βολής φθηνό» μετατρέπουν την Ελλάδα οι ΗΠΑ, του Λεωνίδα Βατικιώτη


του Λ. Βατικιώτη από το kommon.gr


Αρχή περιπετειών και προβλημάτων για την Ελλάδα και την Κύπρο αποτελεί το «Νομοσχέδιο για την ασφάλεια και την ενεργειακή συνεργασία στην ανατολική Μεσόγειο του 2019» που κατατέθηκε προς ψήφιση στα αμερικανικά νομοθετικά σώματα. Πρόκειται για μια πρωτοβουλία μείζονος πολιτικής σημασίας που αναθεωρεί εκ βάθρων την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ στην περιοχή. [...]

[...] Η Ελλάδα ποτέ δεν πρόκειται να διαδραματίσει το ρόλο που έπαιζε η Τουρκία στους αμερικανικούς σχεδιασμούς, όπως ονειρεύονται πολλοί στρατιωτικοί [...] Κι αυτό  λόγω διαφοράς …μεγεθών. Η σημασία της γειτονικής χώρας ήταν ανέκαθεν μεγαλύτερη σε σχέση με την Ελλάδα, ενώ στο πολιτικό της πρόσωπο ποτέ δεν κυριαρχούσε η πτέρυγα της άνευ όρων συνεργασίας. Επιπλέον, οι ΗΠΑ δεν πρόκειται ποτέ να εγκαταλείψουν ή να δεχτούν ένα πλήρες διαζύγιο με την Τουρκία ακόμη κι αν η τελευταία μετακινείται προς το ρώσικο άξονα. 
Όσοι δε ευελπιστούν ότι η Ελλάδα θα μετατραπεί σε «αγαπημένο παιδί» της συμμαχίας ενδέχεται να πέσουν πολύ γρήγορα από τα σύννεφα αν μετά από 4 χρόνια, όταν γίνουν πάλι εκλογές στη γειτονική χώρα μια αλλαγή σκυτάλης στην Άγκυρα αποκαταστήσει τις σχέσεις με την Ουάσιγκτον. [...] Το «ενδιαφέρον» των ΗΠΑ για τις τουρκικές παραβιάσεις στο Αιγαίο δεν προέρχεται από την έγνοια του Τραμπ για το σεβασμό στο διεθνές δίκαιο και το απαραβίαστο των συνόρων. [...]
[...] Πρόκειται για εξελίξεις που υπονομεύουν την ασφάλεια και τη σταθερότητα σε Ελλάδα, Κύπρο και Μεσόγειο, και φέρνουν πιο κοντά τον πόλεμο, με ευθύνη μάλιστα του ΣΥΡΙΖΑ που επωμίζεται τεράστιες πολιτικές ευθύνες, δεδομένου ότι πρόκειται για αλλαγές ιστορικής σημασίας!
Στον αντίποδα των παραπάνω, η Ελλάδα θα μπορούσε να ρίξει γέφυρες φιλίας με τη Τουρκία του Ερντογάν, ακόμη και να διερευνήσει κοινά σχέδια οικονομικής εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων σε Αιγαίο και Μεσόγειο, υπό τον αυστηρό όρο να εξαλείψουν χρόνιες εστίες έντασης (πχ ανεπιφύλακτη αναγνώριση μιας ενιαίας και ανεξάρτητης Κυπριακής Δημοκρατίας) και να κλείσουν την πόρτα στον ιμπεριαλισμό και τις πολυεθνικές του!

read more ...

Αστική πολυκομματική συναίνεση για το τσάκισμα των ΣΣΕ των Ναυτεργατών - Δευτέρα, 8 Απριλίου 2019

 

του Αντώνη Νταλακογεώργου από το thepressproject.gr
Προέδρου της Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτεργατών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ)

Το εφοπλιστικό κεφάλαιο, όπως όλα δείχνουν, όχι μόνο δεν παραιτείται από την επιχείρηση που έχει εδώ και πολλά χρόνια σχεδιάσει για την ανοιχτή υπονόμευση των ΣΣΕ των Ναυτεργατών, αλλά κλιμακώνει τις σχετικές του πρωτοβουλίες.

Εν μέσω προεκλογικής περιόδου επιβάλει στα κόμματα του αστικού τόξου μέσα από κακόγουστα "DEBATE" να δώσουν δημόσια την υποστήριξή τους στην πολιτική του σημερινού αντιδραστικού - αντεργατικού θεσμικού πλαισίου και παράλληλα να δηλώσουν ότι και μετεκλογικά θα πολιτευτούν πιστά στον δρόμο της ανταγωνιστικότητας όπως αυτό επιθυμεί και φυσικά στο πλαίσιο της στρατηγικής του για το στραπατσάρισμα των ΣΣΕ και των εργασιακών Ναυτεργατικών δικαιωμάτων.

read more ...

Κατερίνα Μάτσα: Η ανθρωπιστική υποκρισία των Χώρων Εποπτευόμενης Χρήσης Ναρκωτικών - Κυριακή, 7 Απριλίου 2019



συνέντευξη στο toperiodiko.gr 

Πρόληψη είναι να έχει το παιδί ορίζοντα ανοιχτό, να αισθάνεται ότι έχει μέλλον, να μην πνίγεται στην πραγματικότητα και στα «μη»

Μεγάλη συζήτηση έχει ανοίξει τον τελευταίο καιρό για την προοπτική λειτουργίας Χώρων Εποπτευόμενης Χρήσης Ναρκωτικών με επιχειρήματα ένθεν κακείθεν. 

 #ToPeriodikoGR επιχειρεί να προσεγγίσει ακροθιγώς το ζήτημα αναδημοσιεύοντας από το Post Modern συνέντευξη της Κατερίνας Μάτσα στον Δημήτρη Καλαντζή. [...]

read more ...

 Ο Έσχατος ξεπεσμός του «αρισ/ρού νεοφιλ/σμού» στο ξεπούλημα («Αποεπένδυση»), των λιγν/κών μονάδων - Παρασκευή, 5 Απριλίου 2019

του Σ.Πράσσου στο pandiera.gr

[...] Αυτό όμως που γίνεται με την προσπάθεια «πώλησης» των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ δεν έχει προηγούμενο και σαφώς θα το γράψει η ιστορία! Η Ιστορία του «Ξετσίπωτου νεοφιλελεύθερου ξεπεσμού» της ΕΕ αλλά και της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ που θέλει να λέγεται και «αριστερή»….

• Όχι μόνο επειδή το τίμημα θα είναι εξευτελιστικό.
• Ούτε γιατί Κυβερνητικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και στελέχη της ΔΕΗ βγήκαν στο «σεργιάνι» παρακαλώντας Έλληνες και ξένους Βιομήχανους να δώσουν προσφορές για τις μονάδες.
• Όχι μόνο επειδή ΔΕΗ και Κυβέρνηση αυτό-εξευτελίζονται αλλάζοντας τον νόμο που οι ίδιοι ψήφισαν, για να κάνουν πιο «ελκυστικό το πακέτο πώλησης»….

Αυτό το ξεπούλημα (αποεπένδυση) θα μείνει στην ιστορία επειδή: Και θα δοθεί για ένα δολάριο που κι αυτό θα είναι «τρύπιο» αλλά και επειδή ο λαός (μέσω της ΔΕΗ) θα πληρώνει διαχρονικά στους κατ’ ευφημισμό «επενδυτές», αν έχουν ζημιές κατά τη λειτουργία των μονάδων. Και όχι μόνο αν έχουν ζημιές αλλά και αν δεν έχουν επαρκή κέρδη!!! [...]

read more ...

Η Κούβα τιμά τον Κώστα Κάππο - Τρίτη, 2 Απριλίου 2019

από το ιστολόγιο του Αλέκου Χαλβατζή

(μετάφραση – αναδημοσίευση από το ισπανικό πρωτότυπο από τη σελίδα στο facebook της Πρεσβείας της Κούβας στην Ελλάδα, σε {} επεξηγήσεις στη μετάφραση)

«Τελετή αναγνώρισης στη μνήμη ενός σημαντικού Έλληνα κομμουνιστή.

Αθήνα 30 Μάρτη.

Η Πρέσβειρα της Κούβας στην Ελλάδα, Μαρία Ντομίνγκεζ Κορτίνα, επισκέφτηκετην χήρα του σημαντικού Έλληνα κομμουνιστή Κώστα Κάππου στην οποία παρέδωσε τιμητική πλακέτα σε αναγνώριση της φιλίας και αλληλεγγύης ενός τόσο σημαντικού Έλληνα κομμουνιστή, με την ευκαιρία της εξηκοστής Επετείου της {Κουβανικής} Επανάστασης.

read more ...

Εκατό Παλαιστίνιοι καλλιτέχνες ζητούν από την Κατερίνα Ντούσκα να μην συμμετάσχει στην Eurovision - Δευτέρα, 1 Απριλίου 2019

 

Eurovision

από το info-war.gr

Καθώς κλιμακώνεται καθημερινά η προσπάθεια του κράτους του Ισραήλ να χρησιμοποιήσει το διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision σαν «πολιτικό όπλο», εκατό Παλαιστίνιοι καλλιτέχνες απευθύνονται στους τραγουδιστές που έχουν δηλώσει συμμετοχή, μεταξύ των οποίων και η Κατερίνα Ντούσκα, και τους ζητούν να μην τραγουδήσουν στο Τελ Αβίβ.

read more ...