Συνάντηση Πανεπιστημιακών Δασκάλων για το 14ο Συνέδριο της ΠΟΣΔΕΠ

Δημοσιεύθηκε: 24/2/2019


ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΩΝ ΔΑΣΚΑΛΩΝ

για το 14ο Συνέδριο της ΠΟΣΔΕΠ


Απολογισμός και Σχέδιο Δράσης

 

Έχουν περάσει δύο χρόνια από το προηγούμενο συνέδριο της ΠΟΣΔΕΠ και, παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης να παρουσιάσει την έξοδο από τα Μνημόνια ως ένα νέο «success story», η κατάσταση στη χώρα δεν παρουσιάζει αξιοσημείωτη βελτίωση. Το συνολικό ΑΕΠ σε τρέχουσες τιμές, το 2018, εκτιμάται ότι είναι μειωμένο κατά 55 δισ. ευρώ περίπου σε σχέση με το 2009, ενώ το χρέος, ως ποσοστό του ΑΕΠ, αυξημένο κατά 51%. Πάνω από 21 δισ. ευρώ έχουν χαθεί την περίοδο της κρίσης από μισθούς εργαζομένων, δημιουργώντας χάσμα μεταξύ αμοιβών και κόστους ζωής. Μια νέα γενιά εργαζόμενων αναδύεται, οι καλούμενοι «εργαζόμενοι-φτωχοί», η οποία βρίσκεται κυριολεκτικά αντιμέτωπη με το φάσμα της πείνας. Το ποσοστό της ανεργίας, αν και μειώθηκε, βρίσκεται ακόμη σε εφιαλτικά επίπεδα, λίγο κάτω από το 20%. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ έχει υποχωρήσει στο 63% του κοινοτικού μέσου όρου, από 86% την περίοδο προ κρίσης. Η νέα γενιά μεταναστεύει μαζικά αναζητώντας αξιοπρεπή ζωή. Η ανεργία και η συρρίκνωση των μισθών σε συνδυασμό με τη λιτότητα και την υπερφορολόγηση ενέτειναν ακόμη περισσότερο τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα νοικοκυριά στην κάλυψη των βασικών τους αναγκών και στην έγκυρη πληρωμή των οικονομικών τους υποχρεώσεων. Μάλιστα, από τα στοιχεία του ΙΝΕ ΓΣΕΕ αποδεικνύεται πως η κρίση έπληξε περισσότερο τα χαμηλότερα τμήματα της εισοδηματικής κατανομής. Πάνω από 130 δισ. ευρώ χρωστούν ιδιώτες στο κράτος, ενώ το ίδιο άσχημη είναι η κατάσταση στο ιδιωτικό χρέος καθώς η εκκαθάριση των «κόκκινων» δανείων οδηγεί σε αύξηση πλειστηριασμών (ακόμη και ηλεκτρονικών) επιταχύνοντας τη λεηλασία της μικρής ιδιοκτησίας. Και βέβαια, η λιτότητα και η υπερφορολόγηση κάθε άλλο παρά παρελθόν αποτελούν αφού μέχρι το 2060 πρέπει να επιτευχθεί ένα συνολικό πρωτογενές πλεόνασμα 101,4% του ΑΕΠ, που αναλύεται σε 17,5% για την πενταετία 2018 – 2022 και 2,2% ετησίως για άλλα 38 χρόνια! Για τον ίδιο σκοπό, εξάλλου, η δημόσια περιουσία θα συνεχίσει να ξεπουλιέται με εξευτελιστικούς όρους και υπό της επευφημίες της εγχώριας και ξένης οικονομικής ολιγαρχίας αλλά και μεγάλης μερίδας των μέσων μαζικής «ενημέρωσης».

Η ευρύτερη εικόνα έχει μοιραία την αντανάκλασή της και στο χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης. Τακτικοί προϋπολογισμοί για τα πανεπιστήμια χαμηλότεροι κατά 70% αυτών πριν την κρίση (καμιά άλλη κοινωνική δαπάνη δεν παρουσίασε αντίστοιχη ποσοστιαία μείωση), που δεν επαρκούν για την κάλυψη ούτε καν των ανελαστικών δαπανών. Αποψίλωση και γήρανση του διδακτικού και λοιπού προσωπικού, που συνδυαστικά με τη σταθεροποίηση των προϋπολογισμών σε μη βιώσιμα επίπεδα σημαίνει καθημερινή υποχώρηση του επιπέδου σπουδών των πανεπιστημίων, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες μεγάλου τμήματος του δυναμικού τους να «σώσουν την παρτίδα». Διαρκής συσσώρευση προβλημάτων στα ζητήματα της φοιτητικής μέριμνας, η οποία αφορά στο πιο ευάλωτο κοινωνικά στρώμα των φοιτητών. Μαζική εκπτώχευση των μελών ΔΕΠ που υπέστησαν εξοντωτικές μισθολογικές μειώσεις στο όνομα της «δημοσιονομικής προσαρμογής», που αγγίζουν το 40%.


Τι έκανε η κυβέρνηση, τα δύο τελευταία χρόνια, για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης;

Έδωσε πενιχρές αυξήσεις (συχνά με τη μορφή έκτακτων «ενέσεων») στους προϋπολογισμούς των Ιδρυμάτων, οι όποιες επ’ ουδενί λόγω δεν αντιστρέφουν τη ζοφερή πραγματικότητα. Παράλληλα, φρόντισε τα κονδύλια αυτά να καταστούν «εικονικά» εγκαθιστώντας ένα γραφειοκρατικό μηχανισμό - πραγματικό «καψόνι» - που δυσχεραίνει στο έπακρον την εκταμίευσή τους, δήθεν στο όνομα της «διαφάνειας» αλλά στην πραγματικότητα στο όνομα των «πλεονασμάτων». Επιχείρησε να μεταθέσει το πρόβλημα των Φοιτητικών Εστιών στα ΑΕΙ, στο όνομα μιας μεγαλύτερης «αυτονομίας», χωρίς τους αναγκαίους πόρους ή, σε πρώτη φάση, με μεταφορά εξαιρετικά καχεκτικών πόρων. Αντί δε να λάβει άμεσα μέτρα βελτίωσης της κατάστασης, το Υπουργείο Παιδείας άρχισε έναν παρελκυστικό πόλεμο ενάντια στους οικότροφους (και με επιστροφή στην «κλασική» παιδαγωγική μέθοδο του «όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος»). Προκήρυξε νέες θέσεις ΔΕΠ, οι οποίες όμως δεν καλύπτουν τα τεράστια κενά που είχαν δημιουργηθεί τα προηγούμενα χρόνια. Πάνω απ’ όλα, ωστόσο, υπαναχώρησε συνειδητά ως προς τον τρόπο επίλυσης των προβλημάτων μέσα από το πρόσφατο θεσμικό πλαίσιο για τα πανεπιστήμια: εξασφαλίστε πόρους με «άλλους τρόπους» και μειώστε τις κρατικές δαπάνες. Δίδακτρα στα μεταπτυχιακά, «πώληση εξειδίκευσης» σε μεταλυκειακό επίπεδο, πρόσληψη Πανεπιστημιακών Υποτρόφων ή Νέων Επιστημόνων για την απόκτηση ακαδημαϊκής εμπειρίας με ελαστικές μορφές εργασίας και κατ’ αποκοπή αμοιβή κ.ο.κ. 

Στην ίδια κατεύθυνση, άλλωστε, κινείται και όλο το σχέδιο συνένωσης Πανεπιστημίων-ΤΕΙ, το οποίο ανήκει στην κατηγορία των μέτρων «αντί για άρτο, θεάματα». Αφού η κυβέρνηση αδυνατεί να βελτιώσει την κατάσταση στα Πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ, «αναβαθμίζει» τα ΤΕΙ με «βαφτίσια», προκειμένου να ικανοποιήσει παράλληλα και τις μνημονιακές απαιτήσεις και τις υποδείξεις του ΟΟΣΑ για μείωση του αριθμού των ΑΕΙ στη χώρα. Με απίθανη προχειρότητα και χωρίς ακαδημαϊκά κριτήρια, η εν μία νυκτί, συλλήβδην, «πανεπιστημιοποίηση των ΤΕΙ» κραυγάζει και για το εμπόριο φρούδων ελπίδων, κατά την πεπατημένη των προηγούμενων κυβερνήσεων. Και το κυριότερο: μέσα από αυτές τις συγχωνεύσεις ουσιαστικά καταργείται η επαγγελματική, τεχνολογική εκπαίδευση και αντικαθίσταται από ακαδημαϊκή εκπαίδευση. Είναι αυτή η ενδεδειγμένη κατεύθυνση αναφορικά με την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας ή την αντιστρατεύεται; Απάντηση καμία.

Τέλος, στο ζήτημα των μισθών των μελών ΔΕΠ, η Κυβέρνηση, το Μάιο του 2017, με το συμπληρωματικό Μνημόνιο (Ν.4452/2017), νομοθέτησε νέο ειδικό μισθολόγιο για τα μέλη ΔΕΠ το οποίο – αντί να συμμορφωθεί με τις αποφάσεις του ΣτΕ που έχουν κρίνει αντισυνταγματικές τις μειώσεις στις αποδοχές που έγιναν τον Αύγουστο του 2012 - επέφερε περαιτέρω μειώσεις στις καθαρές αποδοχές έως και 5,5% και μάλιστα αναδρομικά από 1/1/2017! Βέβαια, η ευρύτερη οικονομική κατάσταση δεν εμπόδισε τους Υπουργούς Οικονομικών και Παιδείας, σε αγαστή συνεργασία με την ηγεσία της ΠΟΣΔΕΠ και εν μέσω θερινής ραστώνης, να περάσουν (επιτέλους μετά από τρεις προσπάθειες!) τη χαριστική διάταξη για τους πανεπιστημιακούς που ασκούσαν ελευθέριο επάγγελμα και δεν απέδιδαν τη σχετική παρακράτηση στους ΕΛΚΕ των Ιδρυμάτων τους (άρθρο 35 του Ν. 4559/2018). Μια ρύθμιση πελατειακή, κυνική και αήθης που προσβάλει τους μισθοσυντήρητους συναδέλφους. Η εφάπαξ καταβολή αναδρομικών για τα έτη 2015-2016 είναι θετική αλλά και αυτονόητη. Εντούτοις, δεν αποκαθιστά τους μισθούς μας (τουλάχιστον) στα επίπεδα του 2012 και δεν διορθώνει την άνιση - διαχρονικά - μεταχείριση των πανεπιστημιακών σε σύγκριση με τα άλλα ειδικά μισθολόγια, η οποία αποτυπώνεται και στην υπουργική απόφαση για τα αναδρομικά.


Τι έκανε η ΠΟΣΔΕΠ το αντίστοιχο διάστημα;

Οι δυνάμεις της ΠΟΣΔΕΠ που συγκροτούν την πλειοψηφία ανέβασαν τους αντιπολιτευτικούς τόνους, ζητώντας όμως πιο σκληρή και πιο πιστή εφαρμογή των μνημονιακών απαιτήσεων και των επιταγών του ΟΟΣΑ και της Ε.Ε. Επιχείρησαν και –πρέπει να τους το αναγνωρίσουμε – πέτυχαν να ικανοποιήσουν άκρως συντεχνιακά και προκλητικά προς τους μισθοσυντήρητους συναδέλφους και την κοινωνία αιτήματα, όπως η διάταξη για την παραγραφή των οφειλών στους ΕΛΚΕ. Αμαύρωσαν, ακούσια ή εκούσια, στη συνείδηση της κοινής γνώμης τα Πανεπιστήμια προς χάρη μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων και σχεδιασμών, προβάλλοντάς τα ως κέντρα «βίας και ανομίας» και αποπροσανατολίζοντας τους Πανεπιστημιακούς και την ελληνική κοινωνία από τα πολύ σοβαρά προβλήματα της Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Μετέτρεψαν την Ομοσπονδία, σε Γραφείο Τύπου συγκεκριμένων πολιτικών χώρων, όπως δυστυχώς είχαν κάνει και το 2015 παίρνοντας συγκεκριμένη θέση στο δημοψήφισμα, υποστηρίζοντας, αφελώς ή σκοπίμως, ότι το ζήτημα της παραβατικότητας οφείλεται στο πανεπιστημιακό άσυλο. Με αυτή τη στάση συνέχισαν να εκθέτουν και να απομονώνουν τον κλάδο από την υπόλοιπη κοινωνία και να εξωθούν το πανεπιστήμιο και τους πανεπιστημιακούς βαθύτερα στην κρίση.

 


Τι έκανε η Συνάντηση Πανεπιστημιακών Δασκάλων;

Η ΣΠΔ, στη διετία που πέρασε, παρά τους κλυδωνισμούς που υπέστη στο 13ο Συνέδριο της ΠΟΣΔΕΠ, συνέχισε να αγωνίζεται ενάντια στη λιτότητα και τις καταστροφικές μνημονιακές πολιτικές και τις επιταγές της Ε.Ε. και του ΟΟΣΑ για τα πανεπιστήμια, επιμένοντας σταθερά ότι ένας ριζικά διαφορετικός δρόμος είναι, όχι μόνο αναγκαίος, αλλά και ο μόνος ρεαλιστικός για την ελληνική κοινωνία. Η ΣΠΔ συγκροτήθηκε για να αγωνιστεί υπέρ ενός δημόσιου, δωρεάν, δημοκρατικού και ακαδημαϊκού πανεπιστημίου στην υπηρεσία της κοινωνίας και όχι ενός επιχειρηματικού πανεπιστημίου με άμεση εξάρτηση από τις δυνάμεις της αγοράς. Ενός πανεπιστημίου της γνώσης, της έρευνας, της ελεύθερης διακίνησης ιδεών, του ανοιχτού διαλόγου. Ενός πανεπιστημίου της αληθινής μόρφωσης και του πολιτισμού. Ενός πανεπιστημίου που θα είναι αλληλέγγυο στα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας, ειδικά την ώρα αυτή της πρωτόγνωρης κρίσης. Η ΣΠΔ είχε συνεχή παρουσία στα Όργανα της Ομοσπονδίας και σε άλλες συλλογικές δράσεις, επιχειρώντας να κρατήσει ζωντανό τον αγώνα για ένα καλύτερο πανεπιστήμιο, αντάξιο των ελπίδων και των απαιτήσεων της κοινωνίας μας.

Στον αγώνα αυτό, ωστόσο, βρέθηκε αποδυναμωμένη αφού από τις δυνάμεις που δραστηριοποιούνταν στο πλαίσιό της, το μετεξελιγμένο «Δίκτυο» επέλεξε την αναχώρηση από τα δρώμενα στην ΠΟΣΔΕΠ και η «Συσπείρωση», η οποία συμμετείχε στις εκλογές για ΔΕ της ΠΟΣΔΕΠ με διακριτό ψηφοδέλτιο, απουσίασε παντελώς από την Ομοσπονδία, στερώντας έτσι οποιαδήποτε δυνατότητα άσκησης μιας ισχυρής αντιπολίτευσης στην πλειοψηφία της ΠΟΣΔΕΠ. Πλήγμα για τον αγώνα ενάντια στη διάλυση του Δημόσιου Πανεπιστήμιου αποτέλεσε και η αποχή από τη συνδικαλιστική δραστηριότητα των συναδέλφων που συμμετείχαν στην ΣΠΔ εκτός διαφόρων σχημάτων, οι οποίοι εξέφρασαν με τον τρόπο αυτό κυρίως την απογοήτευσή τους από τα πολιτικά πεπραγμένα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.

Η ΣΠΔ εξακολουθεί να αποτελεί μια ακηδεμόνευτη αγωνιστική ενότητα συναδέλφων, η οποία παλεύει για ένα ισχυρό, ανεξάρτητο και ανανεωμένο συνδικαλιστικό κίνημα μέσα στα πανεπιστήμια. Στο πλαίσιο του 14ου Συνεδρίου της ΠΟΣΔΕΠ, από την πλευρά της ΣΠΔ επιζητούμε την ενότητα στη δράση τόσο με συλλογικότητες όσο και με τους συναδέλφους που έχουν αδρανοποιηθεί, στη βάση των θέσεων και του αγωνιστικού προσανατολισμού που χρόνια παλέψαμε από κοινού. Η αποχή από τη συνδικαλιστική δραστηριότητα μέρους της πανεπιστημιακής αριστεράς συνιστά σημαντική οπισθοχώρηση και εξασθένιση των δυνάμεων που αντιμάχονται το επιχειρηματικό πανεπιστήμιο. Ο αγώνας για ένα καλύτερο Πανεπιστήμιο, δημόσιο, δωρεάν και δημοκρατικό, παραμένει αναγκαίος περισσότερο από κάθε άλλη φορά, όπως αναδεικνύουν οι πρόσφατες δηλώσεις – «ορέξεις» κομμάτων της αντιπολίτευσης για την αναθεώρηση του Άρθρου 16. Η διακαώς επιζητούμενη αναθεώρηση του Άρθρου 16 από τη σημερινή Αξιωματική Αντιπολίτευση και τους δορυφόρους της (χρησιμοποιώντας ακόμη και οργανωμένες εκστρατείες συκοφάντησης του Δημόσιου Πανεπιστημίου) σημαίνει πολύ περισσότερα από την εκχώρηση του δικαιώματος σε ιδιωτικά «Πανεπιστήμια» να πωλούν πτυχία ισότιμα «στα χαρτιά» με τα πτυχία των δημόσιων πανεπιστημίων. Σημαίνει την κατάργηση ενός συνταγματικού άρθρου, το οποίο κατοχυρώνει τη δωρεάν δημόσια ανώτατη εκπαίδευση για όλους τους πολίτες, τη χρηματοδότηση των ΑΕΙ από το Κράτος, την ελευθερία στη διδασκαλία και την έρευνα και την πλήρη αυτοδιοίκηση των ΑΕΙ. Σημαίνει τη μετάλλαξη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης συνολικά, καθώς τα πανεπιστήμια, ακόμη και τα δημόσια, θα πρέπει να λειτουργήσουν ως επιχειρήσεις, πουλώντας υπηρεσίες εκπαίδευσης, στο πλαίσιο της «οικονομικής αυτοτέλειας» και της «ανταγωνιστικότητας» που επιβάλλει η «αγορά». Σημαίνει υποβάθμιση των σπουδών, απαξίωση των πτυχίων, αποδυνάμωση των συλλογικών επαγγελματικών δικαιωμάτων και, επομένως, «παραγωγή» φτηνών και «αναλώσιμων» αυριανών εργαζομένων. Γνωρίζουμε καλά ότι, ένα ολόκληρο σύμπλεγμα συμπεριφορών, προσώπων και συντεχνιών που έχει οικοδομηθεί σήμερα και καταδυναστεύει το ελληνικό πανεπιστήμιο, θα δώσει σκληρή μάχη για την υπεράσπιση των ιδιοτελών συμφερόντων του. Η επιστροφή της συλλογικής δράσης είναι η μόνη απάντηση σε αυτό.


Το σύνολο των αιτημάτων που συγκρότησαν τη ΣΠΔ παραμένουν επίκαιρα και είναι τώρα η ώρα για να βγει ακόμη πιο αποφασιστικά μπροστά το Πανεπιστημιακό Κίνημα. Στην κατεύθυνση αυτή, διεκδικούμε, από κοινού με τους φοιτητές και τους εργαζόμενους, μια σειρά πάγιων αιτημάτων του αγωνιζόμενου πανεπιστημιακού κινήματος:

·       Άμεση αύξηση της χρηματοδότησης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και ανάκτηση όλων των επιπλέον απωλειών σε σχέση με τη μείωση του ΑΕΠ από το 2010, προκειμένου τα Ιδρύματα να αντιμετωπίσουν με επάρκεια τις λειτουργικές τους ανάγκες και ιδιαίτερα αυτές της φοιτητικής μέριμνας.

·       Αναβάθμιση του επιπέδου σπουδών. Επίδομα για όσους φοιτητές δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις οικονομικές απαιτήσεις των σπουδών. Παροχή υποτροφιών για τους υποψήφιους διδάκτορες.

·       Ενίσχυση των ερευνητικών κονδυλίων και εξασφάλιση όρων και προϋποθέσεων που θα επιτρέπουν τη διεξαγωγή έρευνας σε όλες τις επιστήμες, με πλήρη διαφάνεια στην κατανομή της ερευνητικής χρηματοδότησης και στη διαχείριση των πόρων.

·       Προσλήψεις νέων μελών ΔΕΠ και διοικητικού/τεχνικού προσωπικού για την αναπλήρωση των μεγάλων κενών που έχουν δημιουργηθεί λόγω συνταξιοδοτήσεων και αποχωρήσεων και άμεση επαναφορά του κανόνα 1:1 για όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.

·       Κατοχύρωση της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης όλων των μελών ΔΕΠ, με αξιοπρεπείς μισθούς που θα ανταποκρίνονται στα υψηλά προσόντα, τον κοινωνικό ρόλο και το έργο που προσφέρουν οι  πανεπιστημιακοί δάσκαλοι ήτοι τη διδασκαλία της επιστήμης και την επιστημονική έρευνα για την παραγωγή νέας γνώσης σε όφελος της κοινωνίας. Άμεση επαναφορά των μισθών τουλάχιστον στα επίπεδα του 2012.

·       Διασφάλιση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε όλους τους κύκλους σπουδών. Όχι δίδακτρα ή τέλη εγγραφής στα μεταπτυχιακά προγράμματα και ακύρωση κάθε διαδικασίας μετατροπής του πανεπιστημίου σε επιχειρηματικό κέντρο.

·       Αποτροπή οποιασδήποτε απόπειρας αλλαγής του άρθρου 16 του Συντάγματος. Απαγόρευση λειτουργιάς ιδιωτικών πανεπιστήμιων και κολλεγίων οποιασδήποτε μορφής με ταυτόχρονη κατάργηση των επαγγελματικών δικαιωμάτων που έχουν δοθεί.

·       Κατάργηση των μέτρων που έχουν επιβληθεί σταδιακά από τη σημερινή και τις προηγούμενες κυβερνήσεις, με τις επιταγές της ΕΕ και του ΟΟΣΑ, και έχουν επιφέρει την εμπορευματοποίηση πλευρών των ΑΕΙ.

·       Αξιοπρεπείς όρους συνταξιοδότησης για τα αφυπηρετήσαντα μέλη ΔΕΠ, καθώς ο επιδοματικός χαρακτήρας των αποδοχών των πανεπιστημιακών, σε συνδυασμό με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του κλάδου (μακρά διάρκεια σπουδών, λίγα συντάξιμα έτη, κ.ά.) και τις αλλαγές στο ασφαλιστικό (νόμος «Κατρούγκαλου») έχουν οδηγήσει τις συντάξεις σε απαράδεκτα χαμηλά επίπεδα, περίπου στο 55%-60% σε σχέση με το 2009. Να αναγνωριστούν τουλάχιστον 3 έτη χωρίς εξαγορά στη σύνταξη, καθώς η απόκτηση διδακτορικού αποτελεί προϋπόθεση για να γίνει κάποιος μέλος ΔΕΠ. Οι νέοι συνάδελφοι με την απουσία τα τελευταία 10 χρόνια και την καθυστέρηση διορισμών δεν θα κατοχυρώνουν καν δικαίωμα σύνταξης.

·       Κατάργηση των εργολαβιών φύλαξης, καθαριότητας, εστίασης, κλπ., στα πανεπιστήμια και προσλήψεις μόνιμου προσωπικού.

Η ΠΟΣΔΕΠ πρέπει να αλλάξει. Η ΣΠΔ θα αγωνιστεί ώστε η ΠΟΣΔΕΠ και τα πρωτοβάθμια όργανα να αναγεννηθούν, να γίνουν μια δύναμη προστασίας και υπεράσπισης καθενός και καθεμιάς από εμάς που καμία διοίκηση ή κυβέρνηση δεν θα μπορεί να αγνοεί, να χρησιμοποιεί ή να χειραγωγεί. Να γίνουν οι Σύλλογοι και η ΠΟΣΔΕΠ μια αρτηρία επικοινωνίας με όλες τις δυνάμεις που αγωνίζονται σήμερα για την ανατροπή μιας πολιτικής που συνθλίβει δικαιώματα και μακροχρόνιες κατακτήσεις του ελληνικού λαού και διαλύει τον κοινωνικό ιστό. Καλούμε κάθε σύνεδρο, να εκτιμήσει τις προτάσεις που θα διατυπώσει η ΣΠΔ και να σκεφτεί με επίγνωση της κρισιμότητας των καιρών και της ευθύνης μας απέναντι στο μέλλον πώς μπορεί να στηρίξει την προσπάθεια αναγέννησης του ελληνικού πανεπιστημιακού κινήματος σε κάθε σύλλογο ΔΕΠ και στην ΠΟΣΔΕΠ. Υποστηρίζουμε και πιστεύουμε ότι υπάρχει δρόμος για ένα διαφορετικό, καλύτερο πανεπιστήμιο. Το πανεπιστήμιο που μας αξίζει, μπορεί να κερδηθεί! Όχι όμως με ανάθεση σε ειδικούς, σε εκπροσώπους, αλλά με τη συμμετοχή όλων μας και με συλλογικές διαδικασίες.

 

Όλοι μαζί να στηρίξουμε το Δημόσιο Πανεπιστήμιο.

Αγωνιζόμαστε για ένα πανεπιστήμιο δωρεάν και δημοκρατικό, σε μια χώρα χωρίς επιτροπεία.

 

Φεβρουάριος 2019

Δείτε τον πρώτο κύκλο των "7 απλών μαθημάτων του μαρξισμού"

smile

Συγκ/ση Αλλ/γγύης με τη Διεθνή Καμπάνια #NoMoreTrump. 12/09, 19:00, Χάρητος 6, Κολωνάκι - Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2019

read more ...

Μάικλ Ρόμπερτς: Ο καπιταλισμός έχει κολλήσει σε Μακρά Ύφεση - Σάββατο, 7 Σεπτεμβρίου 2019



Συνέντευξη στον Γιώργο Πισίνα στο prin.gr


Μόνο με την πολύχρονη ύφεση στα τέλη του 19ου αιώνα και τη Μεγάλη Ύφεση του μεσοπολέμου μπορεί να συγκριθεί η περίοδος μετά την κρίση του 2008, τονίζει ο βρετανός μαρξιστής Μάικλ Ρόμπερτς (Michael Roberts). Συγγραφέας πολλών βιβλίων και άρθρων για τον σύγχρονο καπιταλισμό και τη διεθνή κρίση, είναι διαχειριστής του δημοφιλούς blog thenextrecession.wordpress.com. [...]

read more ...

Πολεμιστές τού τίποτα: το τάγμα εφόδου της Νίκαιας και η μοίρα των στρατιωτών του φασισμού - Παρασκευή, 6 Σεπτεμβρίου 2019



του Θ. Καμπαγιάννη στο jailgoldendawn.com


Οι απολογίες των 18 κατηγορούμενων για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, που ολοκληρώθηκαν τον Ιούλιο, ήταν αποκαλυπτικές [...] για τη μοίρα που επιφυλάσσει ο φασισμός σε όσους επιλέγουν να γίνουν στρατιώτες του.
[...] Όταν το κράτος έπαψε να παρέχει ασυλία στις εγκληματικές δράσεις της οργάνωσης και κινήθηκε εναντίον της κάτω από την πίεση της μαζικής αντιφασιστικής έκρηξης που ακολούθησε τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ο δράκος ξεφούσκωσε σε σαύρα που έτρεξε πανικόβλητη να κρυφτεί. Και οι στρατιώτες της Χρυσής Αυγής της Νίκαιας αποδείχτηκαν αναλώσιμοι για την ηγεσία της.
Για αυτό, δεν έχουν να κατηγορήσουν παρά μόνο τους εαυτούς τους. Επέλεξαν να πολεμήσουν κάτω από ξένες σημαίες και για αλλότρια συμφέροντα, με αντάλλαγμα μια σακούλα πατάτες και μια δόση ρατσιστικό και εθνικιστικό όπιο που θα τους ανακούφιζε από το άλγος της κρίσης.
[...] Ο φασισμός δεν μπορεί να ηττηθεί ως φυσικά πρόσωπα (όσο σημαντικό και αν είναι να καταδικαστούν αυτοί που δικάζονται στη δίκη της Χρυσής Αυγής), αλλά ως κοινωνική σχέση. Μέχρι τότε, οι φτωχοί μπορούν να αντλήσουν κρίσιμα διδάγματα για το πού αξίζει να στρατευτούν για να κάνουν τη ζωή τους καλύτερη. Ή, έστω, να τη ζήσουν με το κεφάλι όρθιο [...] σαν αξιοπρεπείς άνθρωποι. Ο δικός μας δρόμος είναι πάντοτε ανοιχτός.

read more ...

Στρατηγική της έντασης α λα Χρυσοχοΐδης - Τετάρτη, 4 Σεπτεμβρίου 2019



του Λουκά Στάμελου από το omnia.tv


Η νέα κυβέρνηση αποφάσισε να συνεχίσει την επίδειξη κατασταλτικής ισχύος στα Εξάρχεια, λίγες ημέρες μετά την εκκένωση καταλήψεων και τον εκτοπισμό 143 προσφύγων και μεταναστών σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Και, μάλιστα, την ημέρα που ξεκινούσε φεστιβάλ ενάντια στην κατάσταση που έχει δημιουργηθεί με κυκλώματα εμπορίας ναρκωτικών. 

[...] Η εξαρχειολογία, από στοιχείο της ακροδεξιάς προπαγάνδας μετατράπηκε σε κεντρικό πολιτικό ζήτημα, με τους πολιτικούς των κομμάτων εξουσίας να ανταγωνίζονται στο ποιός θα είναι ο ικανότερος «εκκαθαριστής» της περιοχής. Όμως, από αυτό το επίπλαστο ενδιαφέρον απουσιάζουν εκκωφαντικά δύο πραγματικά στοιχεία: οι μαφίες και το real estate. [...]

read more ...

Η «μαγική» εικόνα των μεγάλων ΜΜΕ για τα τεκταινόμενα στα Εξάρχει - Τρίτη, 3 Σεπτεμβρίου 2019



της Ελένης Μαυρούλη από toperiodiko.gr 


[...] Πολλά έχουν ειπωθεί και γραφτεί για το ρόλο των μεγάλων ΜΜΕ, ιδιαίτερα, δε, των τηλεοπτικών, για την καλλιέργεια αυτού του «παράλληλου σύμπαντος» περί άβατου, το οποίο το «τράβηξαν από τα μαλλιά» για να καλύψει και την κατάργηση του ασύλου.  Φαίνεται όμως ότι στην κατρακύλα δεν υπάρχει όριο.

[...] Όλα αυτά τα τελευταία 24ωρα, όποιος δεν έχει πρόσβαση σε κοινωνικά δίκτυα και μάλιστα σε συγκεκριμένους λογαριασμούς ή εναλλακτικά ΜΜΕ, δεν έχει πάρει χαμπάρι τι ακριβώς συμβαίνει στα Εξάρχεια. 

[...] Το γεγονός ότι έχει γίνει επίθεση με δακρυγόνα μέσα σε κλειστό χώρο (κατάληψη ΒΟΞ), ότι ακριβώς τις ημέρες αυτές γίνονταν εκδηλώσεις πάνω στην πλατεία με έκθεση βιβλίου και συναυλίες στις οποίες συμμετείχαν εκατοντάδες άνθρωποι (οικογένειες, παιδιά, μεγαλύτεροι σε ηλικία άνθρωποι) που βρέθηκαν αίφνης να τρώνε δακρυγόνα στο κεφάλι και να προσπαθούν να σωθούν, δυστυχώς δεν υπάρχει σε κανένα «ρεπορτάζ» μεγάλου καναλιού. Δεν υπάρχουν ούτε οι απειλές και οι βρισιές των ανδρών των ΜΑΤ, ούτε οι καταγγελίες των κατοίκων ότι δεν μπορούν τις τελευταίες ημέρες να ξεμυτίσουν από τα σπίτια τους λόγω των ΜΑΤ. Δεν υπάρχει η είδηση για την πορεία που έγινε, μέρα μεσημέρι, κατά της αστυνομικής καταστολής από πλήθος κόσμου μετά την πρώτη επίθεση στο ΒΟΞ.[...]

read more ...

Το ακαδημαϊκό άσυλο και το άσυλο της φαντασίωσης - Δευτέρα, 2 Σεπτεμβρίου 2019



του Α. Χρύση στην pandiera.gr


[...] Ενώ το αστικό συγκρότημα εξουσίας στη χώρα μας ανασυντάσσεται και αναδεικνύει με τους δικούς του τρόπους, και προφανώς προς εξυπηρέτηση των δικών του συμφερόντων, μείζονος σημασίας κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα, η κοινοβουλευτική και εξωκοινοβουλευτική Αριστερά   πάσχουν από γενικότερη ένδεια συστηματικού προβληματισμού και κριτικής αντιμετώπισης τέτοιων θεμάτων που, βάσει σχεδίου, φέρει ήδη στο προσκήνιο και προωθεί επειγόντως προς νομοθετική ρύθμιση το κυβερνών κόμμα. Η περίπτωση του ακαδημαϊκού ασύλου είναι, κατά τούτο, απολύτως ενδεικτική και διδακτική. 

[...] η αναγκαιότητα ενός προγραμματικού σχεδίου ίδρυσης ενός νέου, ριζικά νέου όμως, συλλογικού πολιτικού ηγεμόνα, είναι αδήριτη. Δυνάμεις, επιστημονικές, καλλιτεχνικές, πολύμορφα δημιουργικές υπάρχουν, αλλά δυστυχώς παραμένουν διάσπαρτες, ασυντόνιστες, χωρίς ιεράρχηση στόχων και πλαίσιο δράσης, με απελευθερωτικό όραμα, μα ταυτόχρονα ευάλωτες στον ατομισμό και στην ιδιώτευση. Η παραδοχή ότι οι υπάρχουσες πολιτικές οργανώσεις της κομμουνιστικής Αριστεράς δεν είναι σε θέση να εκφράσουν πολιτικά μια τέτοια κοινωνική αναγεννητική δυναμική, παραδοχή που κάτω από άλλες συνθήκες θα έμοιαζε ή και θα ήταν, ίσως και άδικα, αφοριστική, κατέληξε ρεαλιστική. Καιρός, λοιπόν, να εγκαταλείψουμε το άσυλο της φαντασίωσης, για να αναμετρηθούμε με τον κόσμο του πραγματικού…

read more ...

Η «παρέλαση των ηττημένων»: Όταν χιλιάδες αιχμάλωτοι ναζί βάδιζαν στους δρόμους της Μόσχας (βίντεο) - Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2019


από τον Ημεροδρόμο, με βίντεο από το  Sputnik


Ήταν μια μέρα σαν σήμερα, στις 17 Ιουλίου του 1944. Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος βρισκόταν ακόμα σε εξέλιξη, ωστόσο οι οι Σύμμαχοι κέρδιζαν πια σταδιακά έδαφος.
[…] Εκείνη τη μέρα του Ιουλίου λοιπόν 57.000 αιχμάλωτοι ναζί στρατιώτες βάδιζαν στους δρόμους της Μόσχας, σε ένα γεγονός που έμεινε γνωστό ως «η παρέλαση των ηττημένων» αν και η ονομασία της NKVD ήταν «το μεγάλο βαλς».
Σκοπός, να δουν οι Σοβιετικοί πολίτες -και όλος ο κόσμος- την ήττα στα πρόσωπα των δήθεν αήττητων στρατιωτών του Γ’ Ράιχ, πλήττοντας το γόητρο της ναζιστικής Γερμανίας. Οι αιχμάλωτοι ήταν στρατιώτες από την ομάδα Στρατιάς Κέντρου, η οποία συνετρίβη από τον Κόκκινο Στρατό που απελευθέρωσε τη Λευκορωσία. […]

read more ...

 



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ


Προγραμματικές κατευθύνσεις 

του συλλόγου διάδοσης 

μαρξιστικής σκέψης 

"Γ. ΚΟΡΔΑΤΟΣ"


Ο σύλλογος Γ.ΚΟΡΔΑΤΟΣ  

δίνει στη δημοσιότητα τις 

προγραμματικές του κατευθύνσεις. 

Τις θέτει σε συζήτηση με τους, 

συντρόφους συναγωνιστές και φίλους, 

είτε πρόκειται για ανένταχτους αγωνιστές 

είτε για οργανωμένους σε άλλες 

πολιτικές οργανώσεις 

με παραπλήσιες αγωνίες 

και προβληματισμούς. 

Μοναδικός στόχος είναι 

η προώθηση του αγώνα 

για την απελευθέρωση του λαού.


Διαβάστε Περισσότερα »


Κοινή ανακοίνωση πολιτικών οργανώσεων:  Συντονισμός Δράσης και Διαλόγου Κομμουνιστικών Δυνάμεων

Συντονισμός δράσης και διαλόγου κομμουνιστικών δυνάμεων, κοινή ανακοίνωση πολιτικών οργανώσεων


Την ανάγκη συντονισμού της δράσης και ενός ουσιαστικού διαλόγου για τα ζητήματα τόσο του κινήματος όσο και της συγκρότησης μετώπου, αλλά και του κομμουνιστικού προγράμματος και κόμματος της εποχής, υπογραμμίζουν οι πέντε οργανώσεις-πολιτικές κινήσεις της κομμουνιστικης Αριστεράς, οι οποίες δίνουν στη δημοσιότητα κείμενο κοινής ανακοίνωσης. [...]

Οι πέντε οργανώσεις-πολιτικές κινήσεις είναι:
Η ΑΡΑΝ, η Κίνηση Κομμουνιστών Εργατικός Αγώνας, η Παρέμβαση, το Σύγχρονο Κομμουνιστικό Σχέδιο και ο Σύλλογος Γ. Κορδάτος. 


Διαβάστε Περισσότερα »