Ανακοίνωση για το Ασφαλιστικό

 

 

 

Τα λαϊκά στρώματα της πατρίδας μας βίωσαν από το 2010 μία άνευ προηγουμένου επίθεση στους μισθούς, την κοινωνική ασφάλιση, τις συντάξεις και την εργασία σε όλες της τις διαστάσεις. Μεγάλο τμήμα του λαού ενίσχυσε εκλογικά το ΣΥΡΙΖΑ πιστεύοντας ότι θα υπάρξει αλλαγή ρότας. Όμως, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ φρόντισε με απόλυτη συνέπεια να συνεχίσει την πολιτική των προηγούμενωνψηφίζοντας το τρίτο μνημόνιο, του οποίου τις επιπτώσεις βλέπουμε στην τωρινή φάση μέσω του επικείμενου ασφαλιστικού νόμου και της νέας βαριάς φορολογίας.

 

Τα μνημόνια που έσκιζε ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ, ο ΕΝΦΙΑ που δε θα πληρώναμε, η κατακραυγή για το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, αποδείχτηκαν απλώς κορώνες προκειμένου να παραπλανηθεί ο λαός. Η κυβέρνηση της δήθεν αριστεράς ξεπουλά τα λιμάνια και τα αεροδρόμια, φέρνει νέους σκληρότατους ασφαλιστικούς και φορολογικούς νόμους, διατηρεί τον ΕΝΦΙΑ, ενεργοποιεί τον κοινωνικό αυτοματισμό και χρησιμοποιεί όλα τα τερτίπια και τα ψευδοεπιχειρήματα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

 

 

 

Σήμερα, μέσω του επικείμενου ασφαλιστικού νόμου επιχειρούνται:

 

 

  • Η νομιμοποίηση όλων των προηγούμενων περικοπών των συντάξεων που προσέγγισαν το 50%.
  • Η ανταποδοτικότητα και η ιδιωτικοποίηση του ασφαλιστικού τομέα, βασικές κατευθύνσεις της ΕΕ.
  • Μείωση των συντάξεων με το νέο τρόπο υπολογισμού, αφού πλέον όσοι θα συνταξιοδοτούνται, η σύνταξή τους θα υπολογίζεται με βάση το μέσο όρο των αποδοχών ολόκληρου του εργασιακού τους βίου.
  • Η παραπέρα μείωση των συντάξεων μέσω της λεγόμενης εθνικής σύνταξης, αφού οι εργαζόμενοι θα την λαμβάνουν ανάλογα με τα χρόνια ασφάλισής τους.
  • Αύξηση των ορίων ηλικίας.
  • Η θεαματική αύξηση των εισφορών των αγροτών και του συντελεστή φορολογίας εισοδήματος.
  • Η φοροεπιδρομή των αυτοαπασχολούμενων μέσω της αύξησης της καταβολής του φορολογητέου εισοδήματός τους για την ασφάλισή τους και τη φορολογία τους που ξεκινά από το 26%.
  • Συρρίκνωση του εφάπαξ.

 

 

 

 

Τα επιχειρήματα της κυβέρνησης είναι έωλα: 

 

 

 

α) η αύξηση των εργοδοτικών εισφορών στις επικουρικές συντάξεις είναι το χρύσωμα του χαπιού, ενώ θα συνοδευτεί και από αύξηση των εισφορών των εργαζομένων 

 

β) η κάλυψη της προσωπικής διαφοράς θα γίνει με την προϋπόθεση της αναπτυξιακής πορείας της ελληνικής οικονομίας,  αλλά αυτό είναι ένα μύθευμα που ακούγεται από την έναρξη της κρίσης 

 

γ) η «κόκκινη γραμμή» της κυβέρνησης, σύμφωνα με τα δικά της λεγόμενα, δεν αφορούσε στην περικοπή των επικουρικών, αλλά των κύριων και μάλιστα τις ήδη καταβαλλόμενες.

 

   

Σήμερα, περισσότερο ίσως από κάθε άλλη φορά, η συντριπτική πλειονότητα του λαού απειλείται με φτωχοποίηση ή με έντασή της. Λαμβάνοντας υπόψη μας ότι:

 

 

  • οι απόμαχοι της δουλειάς έχουν υποστεί μείωση των συντάξεώς τους που φτάνει περίπου το 50% σε κάποιες περιπτώσεις

 

  • οι εργάτες κινδυνεύουν να λάβουν «βαλκανοποιημένες» συντάξεις

 

  • το 60% της νεολαίας βρίσκεται στην ανεργία

 

  • πλήθος αυτοαπασχολούμενων δουλεύουν σε άθλιες εργασιακές συνθήκες και με δελτίο παροχής υπηρεσιών, ενώ στην πραγματικότητα είναι μισθωτοί σε επιχειρήσεις

 

  • η αγροτιά βαίνει συνεχώς συρρικνούμενη με στόχο τη συγκέντρωση του πλούτου σε μονοπωλιακούς ομίλους

 

 

Αναδεικνύεται ως αδήριτη ανάγκη η συνένωση όλων αυτών των κοινωνικών δυνάμεων προκειμένου να βάλουν φραγμό στα επικείμενα σχέδια της κυβέρνησης.

 

 

Το κοινωνικό αυτό μέτωπο πρέπει και μπορεί να προωθηθεί και από ένα πολιτικό μέτωπο, στο οποίο θα πρωτοστατήσουν όλες εκείνες οι δυνάμεις που περισσότερο ή λιγότερο αμφισβητούν την ΕΕ, αυτό το «λάκο των λεόντων», τις πολιτικές της λιτότητας και τα μνημόνια. Η εξάρτηση της χώρας βαθαίνει μέρα με την ημέρα, αφού οι νόμοι και οι πολιτικές είτε υπαγορεύονται είται εγκρίνονται από το ευρωπαϊκό κεφάλαιο.

 

Η απεργία της 4ης Φλεβάρη πρέπει να είναι το έναυσμα για την ενότητα στο κίνημα, όλων εκείνων των δυνάμεων, πολιτικών και κοινωνικών, που θέλουν να αποκρούσουν τη σημερινή πολιτική της κυβέρνησης και του εγχώριου και ευρωπαϊκού κεφαλαίου, που κατανοούν πως χρειάζεται η ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος και πως απαιτείται συγκεκριμένο σχέδιο για την κλιμάκωση των κοινωνικών αγώνων.



ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!