Πρόγραμμα εκδηλώσεων Ομίλου Μαρξιστικών Ερευνών, Βεραντζέρου 13 (5ος ορ.): Τακτική και συμμαχίες στις επαναστάσεις του 20ού αιώνα.

Δημοσιεύτηκε: 17/3/2019

Κράτος και Δίκαιο στον 21ο αιώνα. Πρόγραμμα διαλέξεων 2019 (19:00, αιθ. Γ5, Πάντειο Παν/μιο).

Δημοσιεύτηκε: 4/3/2019

Δημήτρη Καλτσώνη, Το δίλημμα της μπολιβαριανής δημοκρατίας, εκδ. Ξιφαράς

Δημοσιεύτηκε: 25/2/2019





Οι καυτές, καθημερινές εξελίξεις στη Βενεζουέλα, η επιθετικότητα των ΗΠΑ και των εγχώριων εκεί αντιδραστικών δυνάμεων καθιστούν αναγκαία τη βαθύτερη κατανόηση του πολιτικού συστήματος της Μπολιβαριανής Βενεζουέλας. Σε αυτό μπορεί να συμβάλλει το επίκαιρο βιβλίο του Δημήτρη Καλτσώνη, Το δίλημμα της μπολιβαριανής δημοκρατίας, από τις εκδόσεις Ξιφαρά. Είναι χρήσιμο, κατά τη γνώμη μας να διαβαστεί ή να ξαναδιαβαστεί. Θα το βρείτε σε όλα τα ενημερωμένα βιβλιοπωλεία.

Καταστατικό ίσον Κομμουνιστικό Κόμμα

Δημοσιεύτηκε: 12/2/2019


της Ελένης Πασσά

Να ‘μαστε λοιπόν στο ξεκίνημα μιας νέας προσπάθειας να χτιστεί ένα νέο κομμουνιστικό κόμμα στη χώρα μας. Γιατί όσο και αν καμιά φορά φοβόμαστε να πούμε τα πράγματα με το όνομα τους, αυτό στη πραγματικότητα θέλουμε όλοι. Αυτό νιώθουμε όλοι ότι χρειάζεται ο λαός και η ιστορία. Ένα κομμουνιστικό κόμμα.

Όσοι από εμάς θητεύσαμε στο παρελθόν σε τέτοια κόμματα ή (και) υπήρξαμε μάρτυρες – συμμετείχαμε και σε άλλα «γεννητούρια» τέτοιων κομμάτων, έχουμε πράγματα να καταθέσουμε, να «φοβηθούμε», να ελπίσουμε. Όλοι ξέρουμε ανθρώπους, με τους οποίους ήμασταν μαζί στα «άλλα» αυτά κόμματα, πραγματικούς συνειδητούς κομμουνιστές, που σήμερα δεν είναι μαζί μας. Κάποιοι δεν είναι παρόντες γιατί βαρέθηκαν να παρευρίσκονται στα «γεννητούρια» θνησιγενών προσπαθειών. Αν όμως η νέα αυτή προσπάθεια περπατήσει και σταθεί στα πόδια της, θα τους ξαναβρούμε όλους.

Τι είναι όμως αυτό που μπορεί να κάνει τη νέα προσπάθεια να έχει διαφορετική τύχη από τις προηγούμενες; Κατά τη γνώμη μου μόνο ένα πράγμα θα κρίνει τη δυνατότητα της νέας προσπάθειας να προχωρήσει και να γίνει αυτό που όλοι προσδοκούμε. Και είναι το καταστατικό. [...]

Ο Μαρξ και οι σύγχρονες δημοκρατίες

Δημοσιεύτηκε: 12/1/2019


του Δημήτρη Καλτσώνη

αν. καθηγητή Θεωρίας Κράτους και Δικαίου, Πάντειο Πανεπιστήμιο


Ο Μαρξ μας έδωσε μια πολύτιμη ανάλυση για να αναγνωρίσουμε το είναι κάτω από το φαίνεσθαι της δημοκρατίας και ειδικότερα της αστικής δημοκρατίας. Αποκάλυψε τους βασικότερους, πλην όμως αδιόρατους μηχανισμούς ταξικής κυριαρχίας που συνιστούν την ουσία της δημοκρατίας στον καπιταλιστικό κόσμο [...]

Η ανάλυση του Μαρξ βοηθά ακόμη να κατανοήσουμε ότι η αστική δημοκρατία εξελίσσεται, μεταβάλλεται ανάλογα με την φάση ανάπτυξης του καπιταλιστικής οικονομίας και ανάλογα με το συσχετισμό των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων [...]

Στην ιστορική περίοδο που διανύουμε διακρίνεται ολοένα και καθαρότερα η τάση για τη διαμόρφωση μιας νέας φάσης. Θα μπορούσαμε να την ονομάσουμε τάση προς τη “σιδερόφραχτη δημοκρατία” [...] Η αστική τάξη επιχειρεί να απαλλαγεί από όλο το φορτίο των κατακτήσεων των λαών τόσο στο επίπεδο των εργασιακών σχέσεων όσο και στο επίπεδο της δημοκρατίας. Έχει ανάγκη κάτι τέτοιο εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Πρέπει να κάμψει κάθε αμφισβήτηση των μέτρων ριζικής αναδιανομής του πλούτου σε βάρος των ασθενέστερων. Από την άλλη, καθίσταται εφικτή μια τέτοια γιγάντια αντιστροφή εξαιτίας του αρνητικού συσχετισμού δύναμης για τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα. Στόχος είναι η απαλλαγή από το σύνολο των κατακτήσεων του 20ού αιώνα, οι οποίες υπήρξαν καρπός της συγκρότησης και ανόδου του εργατικού κινήματος, των επαναστάσεων του αιώνα αυτού και της μεγάλης αντιφασιστικής νίκης των λαών το 1945. [...]

Σε κάθε περίπτωση το αν η τάση προς τη σιδερόφραχτη δημοκρατία ολοκληρωθεί, περισσότερο ή λιγότερο, εδώ ή αλλού, θα εξαρτηθεί τελικά από τη διακύμανση του συσχετισμού των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, από την ανάταξη πρωτίστως του επαναστατικού και εργατικού κινήματος.


Λαϊκή εξουσία και δημοκρατία: Η εμπειρία των επαναστάσεων του 20ού αιώνα

Δημοσιεύτηκε: 12/11/2018

του Δημήτρη Καλτσώνη

αν. καθηγητή, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Εισήγηση στο Διεθνές Συνέδριο του ΜΑΧΩΜΕ: 200 χρόνια από τη γέννηση του Μαρξ, 10-11 Νοεμβρίου 2018

Οι επαναστάσεις του 20ού αιώνα ξεκίνησαν την οικοδόμηση μιας νέου τύπου κρατικής εξουσίας και δημοκρατίας και νέων παραγωγικών σχέσεων. Καταβλήθηκε προσπάθεια για δημιουργία μιας αληθινής δημοκρατίας -ανώτερης από την δήθεν δημοκρατία της πλουτοκρατίας- όπου η εργατική τάξη και ο λαός θα έχουν τον αποφασιστικό λόγο. Για το σκοπό αυτό αξιοποιήθηκαν ή αυθόρμητα συνέκλιναν προς εμπειρίες αντίστοιχες της Παρισινής Κομμούνας.

του Δημήτρη Καλτσώνη

αν. καθηγητή, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Εισήγηση στο Διεθνές Συνέδριο του ΜΑΧΩΜΕ: 200 χρόνια από τη γέννηση του Μαρξ, 10-11 Νοεμβρίου 2018

του Δημήτρη Καλτσώνη

αν. καθηγητή, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Εισήγηση στο Διεθνές Συνέδριο του ΜΑΧΩΜΕ: 200 χρόνια από τη γέννηση του Μαρξ, 10-11 Νοεμβρίου 2018

Διαστάσεις του Ιμπεριαλισμού του Δολαρίου

Δημοσιεύτηκε: 10/11/2018


του Τόνι Νόρφιλντ[i]
μετάφραση: Άρης Ντα Κούνια Ντα Κώστα Ντίας
επιμέλεια: Φώτης Τσικριτέας


Αναδημοσιεύεται από το ιστολόγιο economicsofimperialism.blogspot.com

 

Οι ΗΠΑ επί μακρόθεν θεωρούνται ότι απολαμβάνουν ένα ‘υπερβολικό προνόμιο’ βασισμένο στο ρόλο του δολαρίου ως το κύριο παγκόσμιο νόμισμα[ii]. Αυτό το άρθρο εξετάζει τα διαφορετικά στοιχεία του δολαριακού προνομίου και πως αυτά λειτουργούν, όχι μόνο σε ‘ήρεμους’ καιρούς αλλά, ειδικά, στην παρούσα κρίση.

Εκμετάλλευση και υπερεκμετάλλευση

Δημοσιεύτηκε: 20/10/2018

του Τζον Σμιθ[i]

μετάφραση: Άρης Ντα Κούνια Ντα Κώστα Ντίας

επιμέλεια: Διονύσης Περδίκης

 

Αναδημοσιεύεται από τον ιστότοπο mronline.org

[...] 

η μονοπωλιακή παρόρμηση των κεφαλαιοκρατών, δηλαδή η επιθυμία να συλλάβουν υπεραξία εις βάρος άλλων κεφαλαιοκρατών, παρέα με την ακόρεστη επιθυμία τους για υπερεκμεταλλεύσιμη εργασία, συνδυάζονται για να ορίσουν την εγγενή στον καπιταλισμό, αδυσώπητη ιμπεριαλιστική τροχιά. Οι μετασχηματισμοί της νεοφιλελεύθερης εποχής αντιπροσωπεύουν όχι την αντικατάσταση του ιμπεριαλισμού, όπως λεγεώνες αρνητών του ισχυρίζονται ενώ δηλώνουν πίστη στο μαρξισμό, αλλά την αποκορύφωσή του.


Ο ιμπεριαλισμός στραγγίζει τρισεκατομμύρια δολάρια από τον Τρίτο Κόσμο

Δημοσιεύτηκε: 7/10/2018


tpp1

 

του Μπάρναμπι Φίλιπς[i]

μετάφραση: Άρης Ντα Κούνια Ντα Κώστα Ντίας,
επιμέλεια: Διονύσης Περδίκης

 

Αναδημοσιεύεται από την Fight Racism! Fight Imperialism!, issue 256, April/May 2017 και το ιστολόγιο Redline 

 

Στο ‘Ιμπεριαλισμός, ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού’, ο Λένιν έγραψε ότι «ο κόσμος χωρίστηκε σε μια χούφτα κράτη-τοκογλύφους και σε μια τεράστια πλειοψηφία κράτη-οφειλέτες»[ii]. Μετά την τυπική αποαποικιοποίηση της δεκαετίας του 1960, το έργο του απορρίπτονταν σαν απαρχαιωμένο, ακόμα και ανάμεσα σε τμήματα της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Τώρα το 2017 [το άρθρο δημοσιεύτηκε τον Απρίλιο του 2017, σ.τ.μ.] με το καπιταλιστικό σύστημα να βουλιάζει στην βαθύτερή του κρίση από την εποχή του Λένιν, μια νέα μελέτη στο παγκόσμιο εμπόριο δείχνει ότι η ανάλυσή του είναι τόσο επίκαιρη όσο ποτέ. Αποκάλυψε ότι μεταξύ 1980 και 2012 οι συνολικές εκροές, από ‘αναπτυσσόμενες και αναδυόμενες’ καταπιεζόμενες χώρες που διοχετεύονταν στα ‘ανεπτυγμένα’ ιμπεριαλιστικά έθνη έφταναν τα 16,3 τρισεκατομμύρια $. Η αλήθεια για τον δήθεν μετα-αποικιακό κόσμο μας είναι ότι οι φτωχές χώρες ακόμα αναπτύσσουν τις πλούσιες χώρες, το αντίθετο από αυτό που μας λένε τόσο συχνά.

Δείκτης Ισχύος

Δημοσιεύτηκε: 25/9/2018


του Τόνι Νορφιλντ

μετάφραση: Άρης Ντα Κούνια Ντα Κώστα Ντίας

Το ακόλουθο διάγραμμα δίνει μια “φωτογραφία” των κορυφαίων 30 χωρών, διαβαθμισμένων με βάση τον δείκτη ισχύος τους στην παγκόσμια οικονομία. Αναγνώστες αυτού του μπλογκ ή του βιβλίου μου The City, θα έχουν ξανασυναντήσει αυτή την έννοια[ii], αλλά εδώ τα δεδομένα είναι ανανεωμένα για το 2016-17.