Οι επιπτώσεις της ρωσικής επανάστασης στην αστική σκέψη και πολιτική (Β' Μέρος)

Δημοσιεύτηκε: 23/11/2017

του Βασίλη Λιόση

Από την εμφάνιση των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής και κατά την επικράτηση του καπιταλισμού διακρίνονται τέσσερις μορφές διαχείρισης: ο μερκαντιλισμός, ο φιλελευθερισμός, ο κεϋνσιανισμός και ο νεοφιλελευθερισμός. Θα σταθούμε, για το θέμα που μας αφορά, στον κεϋνσιανισμό, μοντέλο διαχείρισης που προέβλεπε την αύξηση του εργατικού εισοδήματος, την εκτέλεση δημόσιων έργων, την κρατικοποίηση τομέων της οικονομίας, τη θέσπιση κοινωνικών παροχών κ.λπ.

Οι επιπτώσεις της ρωσικής επανάστασης στην αστική σκέψη και πολιτική (Α' Μέρος)

Δημοσιεύτηκε: 21/11/2017


του Βασίλη Λιόση

 

Η ιστορική σημασία της ρωσικής επανάστασης είναι αδιαμφισβήτητη. Βεβαίως επέδρασε με διαφορετικό τρόπο στα δύο αντίπαλα ταξικά στρατόπεδα. Στο μεν εργατικό η ελπίδα έπαψε πια να είναι ελπίδα και μετατράπηκε σε ενθουσιασμό και πίστη, αφού η πρώτη σοσιαλιστική επανάσταση ήταν γεγονός.



Εκδήλωση: Η Οκτωβριανή επανάσταση και η επίδραση της στο εργατικό κίνημα

Δημοσιεύτηκε: 12/11/2017

Τη Δευτέρα 13 Νοεμβρίου στις 18:00 μ.μ. στον πολυχώρο Ελληνικό Μολύβι θα πραγματοποιηθεί η εκδήλωση με θέμα: "Η Οκτωβριανή επανάσταση και η επίδραση της στο εργατικό κίνημα."

Συνδιοργανωτές: Εργατικός Αγώνας, Kommon, Σύλλογος διάδοσης της μαρξιστικής σκέψης "Γ.Κορδάτος"

Ομιλητές: Γ.Πετρόπουλος, Α. Αναγνωστάκης, Β.Λιόσης, Δ. Μπελαντής

(Θα ακολουθήσουν παρεμβάσεις και ομιλίες)

Η βασική αντίθεση στη σοσιαλιστική κοινωνία (Μέρος β')

Δημοσιεύτηκε: 8/11/2017


του Δημήτρη Καλτσώνη

Το ηγετικό γραφειοκρατικό στρώμα δεν πρέπει να ταυτίζεται με την αστική τάξη ούτε το κοινωνικο-οικονομικό σύστημα της περιόδου αυτής με τον καπιταλισμό . Κανένα από τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά της καπιταλιστικής κοινωνίας, όπως αυτά αναλύθηκαν στο Κεφάλαιο δεν υπήρχε στην πρώην Σοβιετική Ένωση και στα άλλα κράτη. 

Η βασική αντίθεση στη σοσιαλιστική κοινωνία (Μέρος α')

Δημοσιεύτηκε: 7/11/2017


του 
Δημήτρη Καλτσώνη

Η μαρξιστική θεωρία μας έδωσε το βασικό στοιχείο ερμηνείας της κοινωνικής εξέλιξης. Είναι η αντίθεση – διαλεκτική σχέση ανάμεσα στις παραγωγικές δυνάμεις και στις σχέσεις παραγωγής που κινεί την εξέλιξη. Η βασική αυτή αντίθεση δεν είναι η μόνη. Είναι όμως η καθοριστική σε όλη την πορεία της ανθρωπότητας. Αν θέλουμε επομένως να αναλύσουμε και κατανοήσουμε τις κοινωνίες που προέκυψαν από τις επαναστάσεις του 20ού αιώνα -και πρωτίστως την επανάσταση του Οκτωβρίου 1917 στη Ρωσία- πρέπει να ξεκινήσουμε από αυτό ακριβώς το σημείο.

Ο Τσε, η κοινωνική αλλαγή και οι κοινωνικές επιστήμες

Δημοσιεύτηκε: 6/11/2017


του 
Δημήτρη Καλτσώνη

Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο εμπνεύστηκαν και εμπνέονται ακόμη και σήμερα από το παράδειγμά του. Γιατί όμως ειδικά ένα πανεπιστήμιο κοινωνικών και πολιτικών επιστημών, ένα Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής να ασχολείται με τη σκέψη και τη δράση του; Είναι προφανές ότι οι απόψεις του για το κράτος, την επανάσταση, τις κοινωνικές και οικονομικές σχέσεις ενδιαφέρουν τις κοινωνικές και πολιτικές επιστήμες. 

Tσε, Κούβα και αντιαποικιακοί αγώνες στην Αφρική: Ο διεθνισμός ως εξωτερική πολιτική*

Δημοσιεύτηκε: 5/11/2017

του Γιάννη Τσαλαβούτα

«Διεθνιστής σημαίνει να ξεπληρώνεις το ίδιο το χρέος σου προς την ανθρωπότητα. Όποιος δεν είναι ικανός να πολεμήσει για τους άλλους δεν θα είναι ποτέ ικανός να πολεμήσει για τον εαυτό του». Έτσι είχε ορίσει το διεθνισμό ο Φιντέλ (1988).

Βιβλιοπαρουσίαση στην Πάτρα: Ζητήματα τακτικής και στρατηγικής.

Δημοσιεύτηκε: 3/11/2017

Ο Τσε, η Βολιβία και ο σχηματισμός μιας επαναστατικής πρωτοπορίας*

Δημοσιεύτηκε: 2/11/2017
του Τζωρτζ Μεχραμπιάν 


Το 1966, δεκαοκτώ Κουβανοί επαναστάτες ενώθηκαν με επαναστάτες από το Περού και τη Βολιβία. Στόχος τους ήταν ο σχηματισμός ενός πυρήνα επαναστατικού ένοπλου μετώπου καθώς και μιας επαναστατικής πρωτοπορίας στη Βολιβία.

Ο Τσε και η οικοδόμηση του σοσιαλισμού.*

Δημοσιεύτηκε: 31/10/2017

της 
Νατάσας Τερλεξή

Ο Τσε χάραξε μια προοπτική για την απελευθέρωση του κόσμου από το καπιταλιστικό σύστημα, ως κομμάτι της κεντρικής ηγεσίας της κουβανικής επανάστασης.Ήδη  πριν από την ένταξή του στην εκστρατεία του Γκράνμα το 1957, είχε στραφεί στον μαρξισμό -  ψάχνοντας να εξηγήσει την ανελέητη καταστροφή της ανθρώπινης υπόστασης που έβλεπε γύρω του παντού.