Όταν ο οπορτουνισμός αγνοεί ακόμη και τα πραγματολογικά στοιχεία

Δημοσιεύτηκε: 6/11/2018


του Βασίλη Λιόση


Έχουμε αναφερθεί κατά καιρούς στη νεόκοπη άποψη του ΚΚΕ που αφορά την απόρριψη επί της ουσίας τόσο της δικής του ιστορίας, όσο και της ιστορίας του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος. Δεν πρόκειται για κριτική αποτίμηση που οφείλει πέρα από κάθε αμφιβολία να κάνει ένας κομμουνιστικός φορέας, αλλά για υιοθέτηση παλιών, δοκιμασμένων, μικροαστικών κι εν τέλει αποτυχημένων αντιλήψεων στο κίνημα. Αφορμή για το παρόν σημείωμα αποτελεί ένα κείμενο του Ριζοσπάστη στις 3-4/11/18, με τον τίτλο «Η στρατηγική της Κομμουνιστικής Διεθνούς στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο» που υπογράφεται από κάποιον Θ.Λ. (αλήθεια ο συντάκτης του εν λόγω κειμένου δεν έχει το θάρρος της άποψής του;). Ας δούμε κωδικοποιημένα τα κυριότερα σημεία που χρήζουν κριτικής και που αποδεικνύουν ότι η ηγεσία του ΚΚΕ έχει επιλέξει έναν ολισθηρό δρόμο αναθεώρησης βασικών μαρξιστικών και λενινιστικών αρχών, στο όνομα μιας δήθεν ιδεολογικής καθαρότητας.

του Βασίλη Λιόση




Έχουμε αναφερθεί κατά καιρούς στη νεόκοπη άποψη του ΚΚΕ που αφορά την απόρριψη επί της ουσίας τόσο της δικής του ιστορίας, όσο και της ιστορίας του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος. Δεν πρόκειται για κριτική αποτίμηση που οφείλει πέρα από κάθε αμφιβολία να κάνει ένας κομμουνιστικός φορέας, αλλά για υιοθέτηση παλιών, δοκιμασμένων, μικροαστικών κι εν τέλει αποτυχημένων αντιλήψεων στο κίνημα. Αφορμή για το παρόν σημείωμα αποτελεί ένα κείμενο του Ριζοσπάστη στις 3-4/11/18, με τον τίτλο «Η στρατηγική της Κομμουνιστικής Διεθνούς στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο» που υπογράφεται από κάποιον Θ.Λ. (αλήθεια ο συντάκτης του εν λόγω κειμένου δεν έχει το θάρρος της άποψής του;). Ας δούμε κωδικοποιημένα τα κυριότερα σημεία που χρήζουν κριτικής και που αποδεικνύουν ότι η ηγεσία του ΚΚΕ έχει επιλέξει έναν ολισθηρό δρόμο αναθεώρησης βασικών μαρξιστικών και λενινιστικών αρχών, στο όνομα μιας δήθεν ιδεολογικής καθαρότητας.

του Βασίλη Λιόση




Έχουμε αναφερθεί κατά καιρούς στη νεόκοπη άποψη του ΚΚΕ που αφορά την απόρριψη επί της ουσίας τόσο της δικής του ιστορίας, όσο και της ιστορίας του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος. Δεν πρόκειται για κριτική αποτίμηση που οφείλει πέρα από κάθε αμφιβολία να κάνει ένας κομμουνιστικός φορέας, αλλά για υιοθέτηση παλιών, δοκιμασμένων, μικροαστικών κι εν τέλει αποτυχημένων αντιλήψεων στο κίνημα. Αφορμή για το παρόν σημείωμα αποτελεί ένα κείμενο του Ριζοσπάστη στις 3-4/11/18, με τον τίτλο «Η στρατηγική της Κομμουνιστικής Διεθνούς στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο» που υπογράφεται από κάποιον Θ.Λ. (αλήθεια ο συντάκτης του εν λόγω κειμένου δεν έχει το θάρρος της άποψής του;). Ας δούμε κωδικοποιημένα τα κυριότερα σημεία που χρήζουν κριτικής και που αποδεικνύουν ότι η ηγεσία του ΚΚΕ έχει επιλέξει έναν ολισθηρό δρόμο αναθεώρησης βασικών μαρξιστικών και λενινιστικών αρχών, στο όνομα μιας δήθεν ιδεολογικής καθαρότητας.

του Βασίλη Λιόση




Έχουμε αναφερθεί κατά καιρούς στη νεόκοπη άποψη του ΚΚΕ που αφορά την απόρριψη επί της ουσίας τόσο της δικής του ιστορίας, όσο και της ιστορίας του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος. Δεν πρόκειται για κριτική αποτίμηση που οφείλει πέρα από κάθε αμφιβολία να κάνει ένας κομμουνιστικός φορέας, αλλά για υιοθέτηση παλιών, δοκιμασμένων, μικροαστικών κι εν τέλει αποτυχημένων αντιλήψεων στο κίνημα. Αφορμή για το παρόν σημείωμα αποτελεί ένα κείμενο του Ριζοσπάστη στις 3-4/11/18, με τον τίτλο «Η στρατηγική της Κομμουνιστικής Διεθνούς στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο» που υπογράφεται από κάποιον Θ.Λ. (αλήθεια ο συντάκτης του εν λόγω κειμένου δεν έχει το θάρρος της άποψής του;). Ας δούμε κωδικοποιημένα τα κυριότερα σημεία που χρήζουν κριτικής και που αποδεικνύουν ότι η ηγεσία του ΚΚΕ έχει επιλέξει έναν ολισθηρό δρόμο αναθεώρησης βασικών μαρξιστικών και λενινιστικών αρχών, στο όνομα μιας δήθεν ιδεολογικής καθαρότητας.

του Βασίλη Λιόση


Έχουμε αναφερθεί κατά καιρούς στη νεόκοπη άποψη του ΚΚΕ που αφορά την απόρριψη επί της ουσίας τόσο της δικής του ιστορίας, όσο και της ιστορίας του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος. Δεν πρόκειται για κριτική αποτίμηση που οφείλει πέρα από κάθε αμφιβολία να κάνει ένας κομμουνιστικός φορέας, αλλά για υιοθέτηση παλιών, δοκιμασμένων, μικροαστικών κι εν τέλει αποτυχημένων αντιλήψεων στο κίνημα. Αφορμή για το παρόν σημείωμα αποτελεί ένα κείμενο του Ριζοσπάστη στις 3-4/11/18, με τον τίτλο «Η στρατηγική της Κομμουνιστικής Διεθνούς στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο» που υπογράφεται από κάποιον Θ.Λ. (αλήθεια ο συντάκτης του εν λόγω κειμένου δεν έχει το θάρρος της άποψής του;). Ας δούμε κωδικοποιημένα τα κυριότερα σημεία που χρήζουν κριτικής και που αποδεικνύουν ότι η ηγεσία του ΚΚΕ έχει επιλέξει έναν ολισθηρό δρόμο αναθεώρησης βασικών μαρξιστικών και λενινιστικών αρχών, στο όνομα μιας δήθεν ιδεολογικής καθαρότητας.

Η ιστορία των μισθών των 5$ την ημέρα του Χένρι Φορντ: Δεν είναι αυτό που νομίζετε

Δημοσιεύτηκε: 31/10/2018

Henry ford 1919.jpg

 

του Τιμ Γουόρσταλ 

μετάφραση: Άρης Ντα Κούνια Ντα Κώστα Ντίας

Αναδημοσιεύεται από το www.forbes.com

 

 

«Εκείνη την εποχή, οι εργάτες λάμβαναν περίπου 2,25$ την ημέρα, για τα οποία δούλευαν βάρδιες των εννέα ωρών. Ήταν αρκετά καλά λεφτά για εκείνες τις μέρες, αλλά η κούραση ήταν τόσο μεγάλη που πολλοί δεν άντεχαν. Ο ρυθμός αλλαγής του προσωπικού του Φόρντ ήταν πολύ υψηλός. Το 1913, η εταιρία Φορντ προσέλαβε περισσότερους από 52.000 άντρες για να διατηρήσει ένα εργατικό δυναμικό των 14.000 μόνο. Καινούργιοι εργάτες χρειάζονταν μια δαπανηρή περίοδο προσαρμογής, κάνοντας τα πράγματα χειρότερα για την εταιρία. Επίσης, κάποιοι εργαζόμενοι απλά έφευγαν από την αλυσίδα παραγωγής για να παραιτηθούν και να ψάξουν για δουλειά αλλού. Τότε η αλυσίδα σταματούσε και η παραγωγή αυτοκινήτων έπαυε. Το αυξημένο κόστος και οι καθυστερήσεις στην παραγωγή απέτρεπαν τον Φορντ να πουλάει τα αυτοκίνητά του στη χαμηλή τιμή που ήθελε. Δραστικά μέτρα απαιτούνταν αν ήταν να αυξήσει την παραγωγή»[i].

 


Το πρωτοπόρο έργο του Δημήτρη Μπάτση και ο παρών τόμος μελετών

Δημοσιεύτηκε: 19/10/2018

 

 

του Θεόδωρου Μαριόλη

Αναδημοσίευση από ikempatsis.gr

 

Ομιλία στην παρουσίαση του συλλογικού τόμου: «Μελέτες στο Έργο του Δημήτρη Μπάτση: Η Βαρειά Βιομηχανία στην Ελλάδα», η οποία έλαβε χώρα στο Λαζαράκειο Δημοτικό Μέγαρο Αμαλιάδας, 12.10.2018, και διοργανώθηκε από την Παπαχριστοπούλειο Βιβλιοθήκη Αμαλιάδας και τις Εκδόσεις Τζιόλα.

Σαλβαδόρ Αλιέντε, ένα παράδειγμα που θα μείνει στην Ιστορία

Δημοσιεύτηκε: 10/9/2018

του Φιδέλ Κάστρο 

απόσπασμα από το βιβλίο Δημ. Καλτσώνης (επιμ.), Ο Φιδέλ Κάστρο για τον Αλιέντε,

εκδ. Τόπος, 2017 (μτφ. Χρυσάνθη Παρτσανάκη)

 

 

...Στις 11 Σεπτεμβρίου 1973 πεθαίνει ηρωικά υπερασπιζόμενος το Μέγαρο Λα Μονέδα. Πολέμησε σαν το λιοντάρι μέχρι τελικής ανάσας.

Οι επαναστάτες που αντιστάθηκαν εκεί απέναντι στη φασιστική επίθεση διηγήθηκαν μεγαλειώδη πράγματα σχετικά με τις τελευταίες στιγμές. Οι εκδοχές δε συμπίπτουν πάντα, γιατί μάχονταν από διαφορετικά σημεία του Μεγάρου. Επιπλέον, μερικοί από τους πιο κοντινούς συνεργάτες του πέθαναν ή δολοφονήθηκαν μετά τη σκληρή κι άνιση μάχη.

Η διαφορά στις μαρτυρίες συνίσταται στο ότι μερικοί ισχυρίζονταν ότι τις τελευταίες βολές τις έριξε ενάντια στον εαυτό του για να μην πέσει αιχμάλωτος, ενώ άλλοι ότι ο θάνατός του επήλθε από πυρά του εχθρού. Το Μέγαρο φλεγόταν δεχόμενο επίθεση από τανκ και αεροσκάφη, με σκοπό να διαπράξουν ένα πραξικόπημα που οι ίδιοι θεωρούσαν εύκολη υπόθεση και χωρίς αντίσταση. Δεν υπάρχει αντίφαση ανάμεσα στους δύο αυτούς τρόπους εκπλήρωσης του καθήκοντος. Στους πολέμους για την ανεξαρτησία μας υπήρχαν πλείονα του ενός παραδείγματα επιφανών ανδρών που, όταν πια ήταν αδύνατη η άμυνα, αφαιρούσαν τη ζωή τους πριν πέσουν αιχμάλωτοι.

Υπάρχουν πολλά ακόμα να ειπωθούν σε σχέση με αυτό που ήμασταν διατεθειμένοι να κάνουμε για τον Αλιέντε, όπως κάποιοι έχουν γράψει. Δεν είναι αυτός ο σκοπός αυτών των αράδων.

Σήμερα συμπληρώνεται ένας αιώνας από τη γέννησή του. Το παράδειγμά του θα μείνει στην ιστορία.

 

Ομιλία του Κομαντάντε Φιντέλ Κάστρο στη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη, στις 12 Ιουνίου του 1992, στο Ρίο ντε Τζανέιρο

Δημοσιεύτηκε: 17/7/2018

 

μετάφραση: Αλεξία Τάγκα


"...Αν θέλετε να σώσετε την ανθρωπότητα από αυτή την αυτοκαταστροφή, πρέπει να διανείμετε καλύτερα τα πλούτη και τις διαθέσιμες τεχνολογίες στον πλανήτη. Λιγότερη πολυτέλεια και λιγότερη σπατάλη σε λίγες χώρες, για να υπάρξει λιγότερη φτώχεια και λιγότερη πείνα σε μεγάλο μέρος της Γης. Όχι άλλες μεταφορές στον Τρίτο Κόσμο τρόπων ζωής και καταναλωτικών συνηθειών που καταστρέφουν το φυσικό περιβάλλον. Κάντε πιο λογική την ανθρώπινη ζωή. Εφαρμόστε μια δίκαιη διεθνή οικονομική τάξη. Χρησιμοποιήστε όλη την επιστήμη που είναι απαραίτητη για μια βιώσιμη ανάπτυξη χωρίς μόλυνση. Πληρώστε το οικολογικό χρέος και όχι το εξωτερικό. Να εξαφανιστεί η πείνα και όχι ο άνθρωπος..."

"Η ιστορία θα με δικαιώσει", Φιντέλ Κάστρο, βιβλιοπαρουσίαση

Δημοσιεύτηκε: 1/7/2018

 

Δημοσιεύουμε παρακάτω τις εισηγήσεις από τη βιβλιπαρουσίαση-συζήτηση της νέας έκδοσης της ομιλίας του Φιντέλ Κάστρο "Η ιστορία θα με δικαιώσει". Την εκδήλωση διοργάνωσε ο πολιτιστικός σύλλογος "Χοσέ Μαρτί" και οι εκδόσεις Διεθνές Βήμα την Κυριακή 24 Ιουνίου στον Κήπο Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων με εισηγητές τους Σέλμις Μαρία Ντομίνγκες Κορτίνα (Πρέσβειρα της Κούβας), Λουκίας Κωνσταντίνου ("Χοσέ Μαρτί") και Μπάμπη Μισαηλίδη (Διεθνές Βήμα).

Βιβλιοπαρουσίαση της ομιλίας "Η ιστορία θα με δικαιώσει" του Φιντέλ Κάστρο

Δημοσιεύτηκε: 19/6/2018

Μελέτες στο Έργο του Δημήτρη Μπάτση «Η Βαρειά Βιομηχανία στην Ελλάδα»

Δημοσιεύτηκε: 12/6/2018

 





Από τις Εκδόσεις Τζιόλα κυκλοφόρησε τόμος τριάντα δοκιμίων δεκαοκτώ συγγραφέων για το έργο του Δημήτρη Μπάτση: «Η Βαρειά Βιομηχανία στην Ελλάδα», Επιμέλεια Θεόδωρος Μαριόλης, Εκδόσεις Τζιόλα, Μάιος 2018, σελ. 680.. Ακολούθως παρατίθενται ο Πρόλογος και ο Κατάλογος Περιεχομένων του τόμου.

(https://www.tziola.gr/book/meletes-sto-ergo-tou-dimitri-batsi-varia-viomichania-stin-ellada/)

 

Θ. Μ.

Μάης του 68 και επαναστατική δημοκρατία

Δημοσιεύτηκε: 18/5/2018

 

του Δημήτρη Καλτσώνη

αν. καθηγητή θεωρίας κράτους και δικαίου Πάντειο Πανεπιστήμιο

Περίληψη: Η εισήγηση εξετάζει τις βασικές κοινωνικο-οικονομικές αιτίες που οδήγησαν στον Μάη του 68 εντοπίζοντας τις ιδίως στην ιστορική παράδοση του επαναστατικού και εργατικού κινήματος στη Γαλλία, στην απαρχή εξάντλησης του κεϋνσιανού μοντέλου και της κρίσης της θέσης της χώρας ως παγκόσμιας δύναμης. Αναλύει τις θεωρητικές προϋποθέσεις ύπαρξης επαναστατικής κατάστασης. Θέτει το ερώτημα αν υπήρχαν στη Γαλλία του 1968 συνθήκες επαναστατικής κατάστασης που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μια επαναστατική δημοκρατία. Τέλος, καταδεικνύει το αποτύπωμα του Μάη του 68 στις μεταρρυθμίσεις που ακολούθησαν και οι οποίες καθυστέρησαν τη νεοφιλελεύθερη αντιμεταρρύθμιση.


Βάση της αντιφασιστικής νίκης οι σοσιαλιστικές σχέσεις παραγωγής, ουσία της αντιφασιστικής νίκης η τριτοδιεθνιστική μετωπική γραμμή

Δημοσιεύτηκε: 13/5/2018


του Φώτη Τσικριτέα

Τί πραγματικά γιορτάζουμε την 9η  Μάη; Τί συντελέστηκε ουσιαστικά την ίδια ημέρα πριν από 73 χρόνια; Επικράτησε ο πολιτισμός επί της ναζιστικής βαρβαρότητας, θα πει κάποιος. Σώθηκε η δημοκρατία από τα νύχια του φασισμού, θα πει κάποιος άλλος.  Νίκησαν οι λαοί τον ιμπεριαλισμό που εξαπέλυσε ενάντιά τους το πιο απάνθρωπο τμήμα του, την φασιστική εμπροσθοφυλακή του, θα επεκτείνει κάποιος άλλος. Πράγματι, τα γιορτάζουμε όλα αυτά. Ωστόσο, περιγράφοντας μόνο σε αυτές τις συνθηματικά χρήσιμες αδρές γραμμές τη σημασία της 9ης του Μάη του 1945, δεν μπορούμε να καταδείξουμε, το ποια υπήρξε η υλική της βάση και ποιο το ουσιαστικό της περιεχόμενο. Δεν μπορούμε, δηλαδή, παρά να την κατανοήσουμε μονάχα επιφανειακά.