Ν. Ικόνιο, Πέραμα: Οι παππούδες πρόσφυγες, οι γονείς ρατσιστές;

 

της Έφης Τριάντη 

 

Nέο Ικόνιο.  Μια περιοχή της Αττικής που μέχρι και λίγο καιρό πριν οι περισσότεροι αγνοούσαν την ύπαρξη της, μέχρι να βρεθεί στην επικαιρότητα, εξαιτίας της τραμπούκικης εισβολής χρυσαυγιτών με επικεφαλής τον υπόδικο βουλευτή Β’ Πειραιά Γιάννη Λαγό στο δημοτικό του σχολείο. Ένα σχολείο που διατηρεί το τοπωνύμιο «Νέου Ικονίου» για λόγους ιστορικότητας και δεν απαριθμείται με τα υπόλοιπα σχολεία του Δήμου Περάματος στον οποίο ανήκει. Σε τι συνίσταται η ιστορικότητα του; Τι ειρωνεία... Η ιστορικότητα του Νέου Ικονίου συνίσταται –φευ- στην προσφυγική καταγωγή των κατοίκων του.


Το πως φτάσαμε σε μια τέτοια γειτονιά να έχουμε γονείς που καλούν τη Χρυσή Αυγή να υπερασπιστεί τα  προσφυγόπουλα  παιδιά τους, έναντι των προσφυγόπουλων από τη Συρία είναι ένα γεγονός για το οποίο οφείλουμε όλοι να προβληματιστούμε, χωρίς, ωστόσο, να καταφύγουμε στο σύνηθες αυτομαστίγωμα για την ανεπάρκεια της Αριστεράς να αποτρέψει μια τέτοια εξέλιξη.


Συγχωρήστε μου το διδακτικό τόνο...Είμαι εκπαιδευτικός...Υπηρετώ στην περιοχή από το 2007. Δύσκολα ομολογουμένως  μπορώ να περιγράψω πως ένιωσα όταν είδα το μισάνθρωπο ναζί, τον υπόδικο βουλευτή της Χρυσής Αυγής  Γιάννη Λαγό να πατάει μαινόμενος  τις πλάκες της σχολικής αυλής, που έκανα μάθημα επί  3 χρόνια. Την αυλή που «οργώσαμε» με τους μαθητές μου τρέχοντας, παίζοντας,  χορεύοντας...


Ο χρυσαυγίτης βουλευτής  εισέβαλε στο δημοτικό σχολείο  ανενόχλητος από τις αστυνομικές δυνάμεις που «πλαισίωναν» το κάδρο της «διαμαρτυρίας των γονέων», σπρώχνοντας, απειλώντας και  βρίζοντας χυδαία και όμως κυκλοφορεί ακόμα ελεύθερος. Σε ένα χώρο, σημειωτέον, που σύμφωνα με το νόμο, ουδείς πλην των διδασκόντων και διδασκομένων δικαιούται να εισέλθει χωρίς ειδική άδεια. Το παράδοξο και συνάμα  αποκαρδιωτικό είναι ότι, ενώ, ο Λαγός εισήλθε με τη βία εν ώρα λειτουργίας του σχολείου με το αίμα του αντιφασίστα μουσικού Παύλου Φύσσα, αλλά και των Αιγύπτιων ψαράδων του Περάματος στα χέρια του,  η παρουσία του δεν θεωρήθηκε απειλητική για τους μικρούς μαθητές από τους γονείς, οι οποίοι θεωρούν ότι  τα παιδιά τους κινδυνεύουν από τα προσφυγάκια με τις σχολικές τσάντες στην πλάτη και όχι από υπόδικους μαχαιροβγάλτες, νταήδες και προαγωγούς.


Παρότι, το περιστατικό έτυχε ευρείας καταδίκης από ενώσεις γονέων, μαθητικά συμβούλια, σωματεία εκπαιδευτικών, προϊσταμένους εκπαίδευσης, σχολικούς συμβούλους, αλλά και από τα πολιτικά κόμματα και λοιπούς δημοσιολογούντες, ο ίδιος ο Λαγός, που είχε το θράσος να υποβάλλει και μήνυση σε τηλεοπτική δημοσιογράφο, θεωρεί και δικαίως ότι έχει νικήσει.


Την ημέρα που είχε  οριστεί η άφιξη των πρσφυγόπουλων, των πλέον αθώων θυμάτων ενός ακόμα ιμπεριαλιστικού πολέμου, στο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ικονίου ήμασταν όλοι εκεί:  σύλλογοι και ενώσεις γονέων, το σωματείο των δασκάλων,  μαθητές γυμνασίων και λυκείων του Περάματος, η Λαϊκή Επιτροπή κατοίκων της πόλης, εκπρόσωποι της δημοτικής αρχής, ο ίδιος ο διευθυντης εκπαιδευσης και η σχολικη σύμβουλος, όπως  και πλήθος αλληλέγγυων. Δημοσιογράφοι, τηλεοπτικα συνεργεία, φωτορεπόρτερ βρέθηκαν από νωρίς στο χώρο. Οι χρυσαυγίτες; Αρκετά μέτρα μακριά από την πόρτα αυτή τη φορά, ακροβολισμένοι στο λόφο πάνω από το σχολείο, απολάμβαναν το θρίαμβο τους, καθώς, την ημέρα εκεινη ήμασταν όντως όλοι εκεί, όλοι εκτος από τους μαθητές του σχολείου και του νηπιαγωγείου… Από τους εκατό περίπου μαθητές του δημοτικού, μόλις δέκα προσήλθαν για μάθημα ενώ στο νηπιαγωγείο κανένας… Οι γονείς κράτησαν τα παιδιά μακριά από το σχολειο ισχυριζόμενοι ότι  «οι δάσκαλοι είναι άρρωστοι»!


Η υποδοχή ήταν όντως συγκινητική. Τα προσφυγάκια κατέβαιναν  καταχειροκροτούμενα, χαμογελαστά και με μάτια γεμάτα προσμονή από τα πούλμαν. Οι μαθητές του Λυκείου πολλοί εκ των οποίων έχουν φοιτησει στο δημοτικο Ν. Ικονίου ήταν εκεί για να τους χαρίσουν σχολικά είδη που αγόρασαν  με δική τους πρωτοβουλία.


Στη συνέχεια οι δάσκαλοι, η σχολική σύμβουλος και οι συνοδοί των παιδιών κατεβήκαμε στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του σχολείου, για να παίξουμε παιχνίδια γνωριμιάς, όπου, διαπιστώσαμε, αφενός ότι τα παιδιά ανταποκρίθηκαν πλήρως στις απαιτήσεις του παιχνιδιού, αλλά και ότι γνωρίζουν ήδη ελληνικά τραγούδια, όπως τον Καραγκιόζη του Διονύση Σαββόπουλου.


Οι συνάδελφοι του Δημοτικού Σχολείου Ν. Ικονίου, που λίγες μέρες νωρίτερα είχαν υποστεί το σοκ της φασιστικής εισβολής, ήταν εκεί για να υποδεχτούν τα παιδιά και να παίξουν μαζί τους. Παρότι, δεν θα τα έχουν στις τάξεις τους, μιας και το σχολείο είναι ΔΥΕΚ, δηλαδή, το τμήμα των προσφυγόπουλων λειτουργεί μετά τις 2μμ.


Και κάπου εκεί, ανάμεσα σε πολύχρωμα μπαλόνια, μαρκαδόρους, ταμπουρίνα και παιδικά χαμόγελα έγινε αντιληπτή η έκταση της νίκης της Χρυσής Αυγής, όταν επιβεβαιώθηκε από τη διευθύντρια του σχολείου η πληροφορία ότι εβδομήντα και πλέον γονείς ζήτησαν τη μεταγραφή των παιδιών τους. Παρόλο, που τα αιτήματα τους σε καμια περίπτωση δεν μπορούν να γίνουν δεκτά από τη Διεύθυνση Εκπαίδευσης με την επίκληση της δήθεν πλημμελούς ενημέρωσης, που στοχοποιεί τη διευθυντρια του σχολειόυ,  η μαζική και συντονισμένη αυτή στάση των γονέων επιβεβαιώνει το γεγονός ότι το ρατσιστικό δηλητήριο της Χρυσης Αυγής έχει περάσει βαθιά στο σώμα της προσφυγομάνας συνοικιας του Ν. Ικονίου.


Ο φασιστικός λόγος ως λόγος που ισοπεδώνει τη διαφορά, που προβαίνει σε γενικεύσεις και αφορισμούς είναι αντικειμενικά πιο εύληπτος από τον δικό μας, που είναι εξ’ ορισμού αναλυτικός. Από την άλλη, δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι η φτωχοποίηση ιδιαίτερα όταν βαθαίνει και όσο δεν διαφαίνεται προοπτική διεξόδου δεν ριζοσπαστικοποιεί τις μάζες, αντίθετα τις αντιδραστικοποιεί, και μάλιστα, ραγδαία.


Τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής στην περιοχή ήταν υψηλά ήδη από το 2012 πριν διαψευστούν οι προσδοκίες από το ΣΥΡΙΖΑ, πριν το σύνολο της Αριστεράς μοιραστεί τη βαθιά και στρατηγική ήττα που επήλθε με τη δική του συνθηκολόγηση και την αδυναμία των υπολοίπων να αποτρέψουν την επικύρωση και επέκταση της μνημονιακής υποδούλωσης της χώρας και του λαού.


Πολλοί άνθρωποι στο Πέραμα νιώθουν «παραπεταμένοι» (όπως οι ίδιοι το αρθρώνουν) και δικαίως, μιας και οι ήδη φτωχοί ήταν τα πρώτα θύματα της καπιταλιστικής κρίσης, οι πρώτες ζωές που καταπατήθηκαν από το μνημονιακό ολετήρα. Βεβαίως, δεν έγιναν όλοι φασιστές, αλλά, αυτή είναι η υλική βάση του φαινομένου και οφείλουμε να την κατανοησούμε σε όλη της την εκταση για να μπορέσουμε να εξάγουμε συμπεράσματα.


Από την άλλη, οι γονείς είναι όντως ευάλωτοι στο θέμα της υγείας των παιδιών τους και οι χρυσαυγίτες το ξέρουν πολύ καλά αυτό. Πατάνε ή πιο σωστα έρπουν σαν φίδια πάνω στην ημιμάθεια και τις προκαταλήψεις πολλών από αυτούς και φτάνουμε στο αδιανόητο σημείο γονείς να «φαρμακώνουν» τα ίδια τα παιδιά τους με ρατσιστικό δηλητήριο. 


Σε εμάς τους δασκάλους αναλογεί να «εμβολιάσουμε» τους μαθητές μας με το αντιφασιστικό, με το αντιρατσιστικό «εμβόλιο», για να στείλουν οι ίδιοι τους φασίστες μια μέρα οριστικά πίσω στις τρύπες τους. Σε αυτό το καθήκον ας είμαστε όλοι ανυποχώρητοι. Οι μαθητές του Λυκείου, πολλοί από τους  οποίους φοίτησαν στο Δημοτικού Σχολείου Ν. Ικονίου, τα αγόρια και τα κορίτσια, οι παλιοί μας μαθητές, που έσπευσαν αλληλέγγυοι στα προσφυγόπουλα και προχώρησαν σε ψηφίσματα καταδίκης και απομόνωσης των φασιστών και των ξενοφοβικών ρατσιστικών κηρυγμάτων τους, δείχνουν το δρόμο.