60 ευρώ

 

 

Το ξέρατε αυτό; Εγώ πάντως δεν το ήξερα. Πρόσφατα το έμαθα. Ίσως γιατί είμαι έξω από τα πράγματα, λίγο “στον κόσμο μου”. Και αναρωτήθηκα μέχρι που μπορεί να φτάνει η εφευρετικότητα αλλά και η απατεωνιά του ανθρώπου. Ή, για να το πω πιο κομψά, η αναισχυντία.

 

Λοιπόν, θέλεις να κάνεις ένα μεταπτυχιακό: για να διευρύνεις τις γνώσεις σου, για να έχεις ένα “χαρτί” παραπάνω μπας και βρεις δουλειά ή μήπως πάρεις κάποια μικρή αύξηση, ή απλώς θέλεις να ξαναμπείς στον ευχάριστο χώρο του πανεπιστημίου, των ιδεών, της γνώσης, της επιστήμης, της έρευνας, ή έστω της φοιτητοπαρέας (κι ας είσαι και λίγο μεγαλύτερος). Έχεις αποφασίσει να διαβάσεις, να λιώσεις στο διάβασμα.

 

Παίρνεις σβάρνα τις αιτήσεις. Και τότε η κυρία στη γραμματεία της ΑΣΟΕΕ (ή στην όποια ΑΣΟΕΕ) σου λέει ότι για να υποβάλεις αίτηση και να μπορέσεις να δώσεις εξετάσεις και να  περάσεις τη συνέντευξη (που έχεις αμφιβολίες για το αν θα είναι αντικειμενική η μεταχείρισή σου), πρέπει να πληρώσεις 60 ευρώ. Με το καλημέρα. Γιατί; Γιατί δεν φτάνουν τα δίδακτρα που θα πληρώσεις άμα περάσεις. Πρέπει να πληρώσεις και 60 ευρώ χαράτσι, επειδή υπάρχεις, επειδή σκέφτηκες να κάνεις μεταπτυχιακό, επειδή είσαι φτωχοδιάβολος και τολμάς να σκεφτείς για μεταπτυχιακά και τέτοια.

 

Δεν ξέρω αλλά οργίζομαι. Οργίζομαι διπλά. Πληρώνεις τα μεταπτυχιακά. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, αντί να καταργήσει τα δίδακτρα, όπως ισχυριζόταν πριν γίνει κυβέρνηση, τα διατηρεί και τα νομιμοποιεί. Πληρώνεις εν μέρει και στα προπτυχιακά, παρότι έχει πληρώσει ήδη ο πατέρας κι η μάνα σου τόσους φόρους (που πάνε αλήθεια;).

 

Αλλά οργίζομαι και με εκείνους τους καθηγητές (δεν είναι όλοι, ευτυχώς) που βρίσκουν χίλιους δυο τρόπους για να γεμίζουν το πορτοφόλι τους, με την ανοχή των κυβερνήσεων, αδιαφορώντας για το τι γίνεται γύρω τους, για το αν ο κόσμος υποφέρει. Αδιαφορώντας τελικά για την ίδια την επιστήμη τους. Μου έρχεται να φωνάξω “αίσχος” αλλά δεν φτάνει. Χρειάζεται αντίδραση, συλλογική και συντονισμένη. Εγώ, εσύ, ο άλλος, ή άλλη, μαζί. Που θα πάει, θα έρθει κι αυτό. Μες την απαισιοδοξία του καιρού μας παραμένω αισιόδοξος. Και επίμονος.

 

Ο επίμονος