ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΩΝ ΠΑΝΤΕΙΟΥ

Ανακοίνωση

 

Μάρτιος 2018

 

Αγαπητοί συνάδελφοι,

 

Οι συνθήκες στην ανώτατη εκπαίδευση, σε πλήρη αντιστοιχία προς τη γενικότερη κοινωνική κατάσταση, επιδεινώνονται πολλαπλά .

 

- Η υποχρηματοδότηση των πανεπιστημίων ήρθε για να μείνει και το βλέμμα των κρατικών υπευθύνων, αλλά και πλείστων όσων πρυτανικών αρχών, είναι σταθερά στραμμένο προς την αναζήτηση «χορηγών» για μια υποτιθέμενη, μερική έστω, αντιμετώπιση του χρηματοδοτικού προβλήματος.

Ως έναν άλλο τρόπο επίλυσης του χρηματοδοτικού κενού παρουσιάζεται η εισαγωγή διδάκτρων-τελών στις μεταπτυχιακές σπουδές μετακυλίοντας το κόστος στους φοιτητές και στις οικογένειές τους. Πέρα από το γεγονός ότι αυτό γίνεται σε συνθήκες κρίσης, ενισχύεται έτσι η πρόσληψη της ανώτατης εκπαίδευσης και της μαθητείας στην έρευνα (master) ως υπηρεσίες εκπαίδευσης τις οποίες επωμίζονται οι «χρήστες».

-Βασικές λειτουργικές ανάγκες–καθαριότητα, φύλαξη, τεχνική συντήρηση υποδομών των πανεπιστημίων-αντιμετωπίζονται αποσπασματικά και εκ των ενόντων με αναθέσεις σε εργολαβικές εταιρίες με  οικονομική επιβάρυνση του προϋπολογισμού, αλλά και χωρίς διασφάλιση στοιχειωδώς ανεκτής ποιότητας παροχών, ενώ την ίδια στιγμή οι εργαζόμενοι των συμβαλλόμενων συνεργείων προσλαμβάνονται και παρέχουν τις υπηρεσίες του σε καθεστώς «γαλέρας».

-Εξακολουθούν να υφίστανται τα σημαντικότατα κενά σε διδακτικό και διοικητικό προσωπικό, ενώ η όποια αντιμετώπισή τους επιδιώκεται με όρους ΕΣΠΑ, που σημαίνει με εξευτελιστικές αμοιβές και με βραχυπρόθεσμες συμβάσεις, γεγονός που επιφέρει, πέραν των άλλων, και δραματική επιβάρυνση στη στοιχειωδώς εύρυθμη λειτουργία του Παντείου Πανεπιστημίου . Διδασκαλία και έρευνα αποσυνδέονται, αποδυναμώνεται ο ενιαίος χαρακτήρας του φορέα διδασκόντων και εισάγονται και παγιώνονται ελαστικές θέσεις εργασίας στο πανεπιστήμιο.

- Οι μισθοί και οι συντάξεις των πανεπιστημιακών υφίστανται ήδη σοβαρότατες περικοπές, σε βαθμό που θίγουν στον πυρήνα τους την προσωπικότητα και το λειτούργημά μας και καθιστούν δύσκολη την επιβίωση σε όσους πανεπιστημιακούς ζουν αποκλειστικά από τον μισθό τους.

- Ο νόμος 4485/2017, όχι μόνο δεν αντιμετωπίζει τα σημαντικά προβλήματα που επισώρευσε στη λειτουργία των ΑΕΙ το πνεύμα και το γράμμα του αντιδημοκρατικού νόμου 4009/2011, αλλά, στο όνομα μιας δήθεν αντιμετώπισης αυτών των προβλημάτων, οξύνει το πρόβλημα της γραφειοκρατίας και ενισχύει την ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων, επιφέροντας σημαντικά πλήγματα στις ακαδημαϊκές λειτουργίες τους και εισάγοντας ρυθμίσεις και πρακτικές «ταχύρρυθμης εκπαίδευσης».

 

- Η διαβόητη «αξιολόγηση» αποδείχθηκε κακέκτυπο μιας διεθνώς, ήδη αποδειχθείσας, προβληματικής και αντι-ακαδημαϊκής διαδικασίας, που κάθε άλλο παρά συμβάλλει στην αντιμετώπιση των προβλημάτων και στη δημιουργία δυναμικής ανάπτυξης του πανεπιστημίου. Είναι πλέον πασιφανές ότι ένας από τους βασικούς στόχους αυτής της  υποτιθέμενης αξιολόγησης είναι η αξιοποίησήτης στην επιβολή διδάκτρων όχι μόνο σε μεταπτυχιακό, όσο και σε προπτυχιακό επίπεδο, εφόσον αυτό καταστεί και νομικά δυνατό.Κανείς δε δικαιούται πλέον να αμφιβάλει ότι οι εφαρμοζόμενες διαδικασίες «αξιολόγησης» όχι μόνο δεν υπηρετούν τη σοβαρότητα της λειτουργίας του πανεπιστημίου, αλλά υπονομεύουν και την ανάγκη μιας άλλης ουσιαστικής αξιολόγησης, που πρέπει να στηρίζεται σε ποιοτικά κριτήρια, να συνάδει προς τον ακαδημαϊκό χαρακτήρα ενός ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος και να αντιστοιχεί στην ιδιαιτερότητα, στην ευαισθησία και στο σύνθετο χαρακτήρα του παιδαγωγικού και ερευνητικού έργου, ιδιαίτερα στις κοινωνικές επιστήμες με σταθερή επιδίωξη την αναβάθμιση και το δημόσιο δωρεάν χαρακτήρα του πανεπιστημίου.

- Σε τελική ανάλυση, , η εμπορευματοποίηση δεν μπορεί να είναι και δεν είναι η λύση του εκπαιδευτικού μας προβλήματος. Είναι, αντιθέτως, αυτή καθαυτή έκφραση αυτού του προβλήματος. Συντείνει στη διεύρυνση και εμβάθυνση των αδιεξόδων. Ενισχύει τους κοινωνικούςφραγμούς στη μόρφωση, καθιστώντας όλο και πιο δύσκολη για τους νέους ευρύτερων κοινωνικών τάξεων και στρωμάτωντην πρόσβασή τους στην ανώτατη εκπαίδευση. Η φράση «ταξικοί φραγμοί στη μόρφωση» δεν είναι δείγμα ξύλινης γλώσσας, αλλά δυστυχώς της γλώσσας της αλήθειας των δικών μας καιρών.

 

Στη βάση αυτών των δεδομένων, οι πανεπιστημιακοί οφείλουμε να αντισταθούμε. Ο σύλλογός μας είναι σε θέση και πρέπει να αποτελέσει εφαλτήριο προάσπισης της ακαδημαϊκής μας ιδιότητας και του παιδαγωγικού λειτουργήματός μας, αλλά και φορέα αγωνιστικών διεκδικήσεων απέναντι στις κυβερνητικές πολιτικές που έφεραν στην χώρα , τις μνημονιακές ρυθμίσεις και πρακτικές της λεηλασίας των δημόσιων αγαθών και της φτωχοποίησης του λαού προς όφελος του κεφαλαίου, υλοποιώντας πιστά τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της ΕΕ και του ΔΝΤ – και στον εκπαιδευτικό χώρο

Η ανεξάρτητη συνδικαλιστική μας δράση στην πανεπιστημιακή καθημερινότητα, η πεποίθησή μας ότι συλλογικά πρέπει να βρούμε λύση στα προβλήματα και να υπερασπιστούμε το λειτούργημά μας, η σταθερή μας υποστήριξη στο Δημόσιο, Δημοκρατικό και Ακαδημαϊκό Πανεπιστήμιο είναι η δύναμή μας.

            Ας αγωνιστούμε, ‘με λογισμό και μ’ όνειρο’, μαζί με τους φοιτητές, τους διοικητικούς υπαλλήλους, με όλο το λαό για δημόσιο, δωρεάν, δημοκρατικό πανεπιστήμιο, που θα συνδεθεί δημιουργικά και αποτελεσματικά με στις ανάγκες, με τους αγώνες και τις αγωνίες της κοινωνίας μας.

            Ειδικότερα διεκδικούμε:

1.Κατάργηση όλων εκείνων των νομικών ρυθμίσεων και διατάξεων, οι οποίες, ακολουθώντας τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οδηγούν στη ραγδαία υποβάθμιση, εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση του δημόσιου πανεπιστήμιου.

2.Αύξηση των δημόσιων δαπανών για την παιδεία-κατά πρώτον στο επίπεδο της προ του μνημονίου περιόδου- με βασικό γνώμονα την αντιμετώπιση της παιδείας ως δημόσιου αγαθού.

3.Κατοχύρωση της δωρεάν παροχής της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, όχι μόνο στον προπτυχιακό κύκλο σπουδών, όπως διασφαλίζει το άρθρο 16 του Συντάγματος της χώρας, αλλά και στα προγράμματα των μεταπτυχιακών και διδακτορικών σπουδών. Καμία αναγνώριση των ιδιωτικών «κολλεγίων» που πουλάνε τάχα πανεπιστημιακές «εκπαιδευτικές υπηρεσίες».

4.Θεσμοθέτηση πανεπιστημιακού μισθολογίου, που να αντιστοιχεί στην αποκλειστική - στην κυριολεξία του όρου – απασχόληση των μελών ΔΕΠ στο πανεπιστήμιο και στη, χωρίς παράπλευρες επαγγελματικές ενασχολήσεις, πλήρη αφοσίωσή τους στα ακαδημαϊκά καθήκοντά τους. Ανατροπή, σε πρώτη φάση, των περικοπών που έχουν γίνει με τα μνημόνια. Να υλοποιηθούν επιτέλους οι σχετικές δικαστικές αποφάσεις.