Κάντε ένα ευχέλαιο για την Εθνική


του Βασίλη Λιόση


Ο Άγγελος Αναστασιάδης, ο ομοσπονδιακός προπονητής της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου, είναι γνωστός για τη βαθιά θρησκευτική του πίστη. Σχεδόν σε όλες τις δηλώσεις του επικαλείται τον Θεό και την Παναγία. Αν η Εθνική κερδίζει είναι θέλημα Θεού. Αν χάνει, ομοίως. Με απόλυτο σεβασμό σε όποιον πιστεύει, θα πρέπει ο Αναστασιάδης και όποιος συμμερίζεται τις απόψεις του να θέσουν μερικά ερωτήματα στον εαυτό τους: Γιατί ο Θεός και η Παναγία να παρακολουθούν ποδόσφαιρο; Και γιατί να παίρνουν αποφάσεις για το αν θα κερδίσει η Εθνική Ελλάδας, η Εθνική Αγκόλας και η Εθνική Αζερμπαϊτζάν; Προσπαθούν, άραγε, οι ανώτερες δυνάμεις να δώσουν ένα μήνυμα στην ανθρωπότητα με τα κόρνερ, τα δοκάρια, τις ντρίμπλες και τα σουτ μπανάνα;


Το ζήτημα δεν έχει μόνο την αστεία και γραφική πλευρά του. Όταν οι παράγοντες του ελληνικού ποδοσφαίρου επιλέγουν για προπονητή έναν άνθρωπο που συνδέει το αποτέλεσμα ενός ποδοσφαιρικού αγώνα με τη θεία θέληση και αναφέρεται συχνά πυκνά στον πνευματικό του, τότε δικαιούμαστε να συμπεράνουμε πως τα παρακμιακά φαινόμενα εντείνονται και πως κάποιοι συμβάλλουν, συνειδητά ή όχι δεν έχει τόση σημασία, στη μαζική αποβλάκωση.

 

Κατά τη λογική Αναστασιάδη, πάντως, οι αλλοπρόσαλλες επιλογές στη σύνθεση της Εθνικής ομάδας, μάλλον ήταν απότοκο της έλλειψης της θείας φώτισης. Το Άγιο Πνεύμα δεν εμφανίστηκε ποτέ πάνω από το κεφάλι του ομοσπονδιακού προπονητή. Γιατί πώς αλλιώς να εξηγήσεις τις αλλεπάλληλες αλλαγές τερματοφύλακα, αμυντικά χαφ να παίζουν μπακ και στόπερ να παίζουν αμυντικά χαφ, δεκάρια να παίζουν φορ; Και πώς να εξηγήσεις τις δηλώσεις ότι πάμε για νίκη με την Ιταλία που παρά το γεγονός ότι δεν έχει την παλιά αίγλη, εξακολουθεί και είναι μία από τις μεγάλες δυνάμεις του παγκόσμιου ποδοσφαίρου;


Υπάρχει, όμως, και άλλη μία πλευρά. Το δύσμοιρο ελληνικό ποδόσφαιρο βρίσκεται εδώ που βρίσκεται για πολύ συγκεκριμένους λόγους: παράγοντες με τραμπουκική συμπεριφορά, χρησιμοποίηση της ομάδας για πολιτική παρέμβαση και μπίζνες, οπαδικοί στρατοί που ελέγχονται από τους παράγοντες, διείσδυση των νεοναζί μέσα στους φιλάθλους, παντελής έλλειψη οργάνωσης, παράνομος αλλά και νόμιμος στοιχηματισμός, αποθέωση της λογικής του κέρδους με γονείς που αναγκάζονται να τα σκάσουν σε προέδρους και μανατζαραίους για να προωθήσουν το παιδί τους, έλλειψη φιλοσοφίας για το ελληνικό ποδόσφαιρο και πολλά άλλα.


Βέβαια και εκτός ελληνικών συνόρων το ποδόσφαιρο χαρακτηρίζεται από τα παραπάνω φαινόμενα. Είναι πια βαρετό να ακούμε πως χρειάζεται μία Θάτσερ που εξάγνισε το αγγλικό ποδόσφαιρο. Όσοι είναι φορείς αυτής της άποψης δεν γνωρίζουν ή γνωρίζουν αλλά παραβλέπουν τούτο: ο χουλιγκανισμός βγήκε από τα αγγλικά γήπεδα, υπάρχει, όμως, έξω από αυτά. Κανένας χουλιγκανισμός δεν εξαλείφθηκε. Απλώς οι ιδιοκτήτες των ομάδων που ως γνωστό είναι καπιταλιστές (ας μην ταράζονται ορισμένοι από τη λέξη καπιταλιστές, γιατί δεν μπορούν να χαρακτηριστούν αλλιώς), διαφύλαξαν το προϊόν, όπως οι ίδιοι λένε με σαφήνεια. Το ποδόσφαιρο πράγματι είναι προϊόν, αλλά δεν θα έπρεπε να είναι τέτοιο. Θα έπρεπε να είναι διασκέδαση, ένα παιχνίδι μαζικής άθλησης, ένα μέσο για να διαμορφώνεις αντίληψη για την αξία της συλλογικής δουλειάς αλλά και για να μπορείς να ξεδιπλώσεις το ταλέντο σου και σε κάθε περίπτωση ένας τρόπος για να θωρακίζεις την ψυχική και σωματική σου υγεία. Αλλά όλα αυτά είναι παλαιομοδίτικα. Ξεπερασμένα. Αναχρονιστικά. Εδώ μιλάμε για φράγκα. Για χαρτούρα. Για μπαγιόκο. Για μύρια. Για μαρούλι. Εδώ βρίσκεται η ουσία.


Ας επανέλθουμε, όμως, στην Εθνική και τα αρνητικά αποτελέσματά της στα τελευταία παιχνίδια. Έτσι όπως είναι η κατάσταση χρειάζεται ένα ευχέλαιο στα αποδυτήρια και στο γήπεδο, αφού το ευχέλαιο είναι εκείνο το μυστήριο όπου «οι ιερείς δια επικλήσεως ευχών και χρίσεως με έλαιο των πιστών, τελούν ιερουργία προς άφεση αμαρτιών και πιο συγκεκριμένα για ψυχοσωματική υγεία». Για καλό και για κακό, ας μιλήσουν όλοι με τον πνευματικό τους, ας κρεμάσουν πάνω τους τίμιο ξύλο από αυτό που είναι ατελείωτο και εμπορεύονται διάφοροι αγύρτες και ας γίνει κι ένας αγιασμός. Άλλωστε, οι μεγαλοσχήμονες παράγοντες του ελληνικού ποδοσφαίρου πάντα στο ξεκίνημα της ποδοσφαιρικής σεζόν ή όταν η ομάδα δεν πάει καλά κάνουν έναν αγιασμό και επομένως δεν έχουν το δικαίωμα να ειρωνεύονται τον Αναστασιάδη και τις ιδιοτροπίες του. Ευχέλαιο παιδιά. Αφήστε τις τακτικές, τα 4-4-2, τα 3-5-2, τα φουλ μπακ και τα μοντέρνα δεκάρια. Ευχέλαιο και πάλι ευχέλαιο…