ΜΝΗΜΕΣ

Δημοσιεύτηκε: 16/11/2018

Απόσπασμα από το λεύκωμα του Γιώργου Φαρσακίδη «ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ»


 

Οι εμμονές του ΣΚΑΙ με τη Βενεζουέλα

Δημοσιεύτηκε: 10/11/2018

 

Καταγγελία της Ελληνικής Επιτροπής Αλληλεγγύης "Είμαστε όλοι Βενεζουέλα" προς το δελτίο του ΣΚΑΙ

Αναδημοσιεύται από το ιστολόγιο somosvenezuelagr.blogspot.com


Την Παρασκευή 2/11 στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΙ παρουσιάστηκε ρεπορτάζ σχετικό με την φτώχεια στην Βενεζουέλα. [...]

Η Ελληνική Επιτροπή Αλληλεγγύης "Είμαστε όλοι Βενεζουέλα" καταδικάζει την παντελή έλλειψη οποιασδήποτε δημοσιογραφικής δεοντολογίας στο βωμό της προπαγάνδας και της προάσπισης πολιτικών και οικονομικών σκοπιμοτήτων από μεριάς του καναλιού. [...]  Στην περίπτωση δε του ΣΚΑΙ παρατηρείται μια εμμονή παραπάνω κατά της Βενεζουέλας, η οποία πιθανώς έχει να κάνει με την εμπλοκή του της ιδιοκτησίας του σταθμού, που στο πλαίσιο των εφοπλιστικών δραστηριοτήτων της βρέθηκε στο στόχαστρο των αρχών της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας λόγω μιας πρωτοφανούς οικολογικής καταστροφής που προκάλεσε [...]

Αντιπολεμική Κίνηση Λάρισας

Δημοσιεύτηκε: 10/11/2018


Αναδημοσιεύεται από το facebook του ΠΑΚΣ


[...] Σήμερα ελεύθερος λαός είναι μόνο εκείνος όποιος στέκεται δίπλα σε κάθε λαό που βρίσκεται στο στόχαστρο των ΗΠΑ και ΝΑΤΟ και ενάντια σε κάθε κυβέρνηση που στηρίζει και συμμετέχει σε εγκληματικούς βομβαρδισμούς. Η Αντιπολεμική Κίνηση Λάρισας καλεί τον λαό της πόλης να συμμετέχει στην προσπάθεια της ώστε να ενταθεί η αντιπολεμική-αντιιμπεριαλιστική πάλη μέσα από την ενεργή συμμετοχή του στις επόμενες δράσεις της [...]

Περί βίας και ανομίας στα ελληνικά Πανεπιστήμια…

Δημοσιεύτηκε: 9/11/2018

 

Ανακοίνωσης της “ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΩΝ ΔΑΣΚΑΛΩΝ”

 

Το τελευταίο διάστημα δημοσιεύματα στον ηλεκτρονικό και έντυπο Τύπο και ρεπορτάζ σε τηλεοπτικούςσταθμούς κάνουν λόγο για «έξαρση της εγκληματικότητας στους χώρους των Πανεπιστημίων». Το νέο αυτό μπαράζ αρνητικής δημοσιότητας ξεκίνησε με αφορμή την κατάληψη αίθουσας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών από αναρχική συλλογικότητα και, όχι τυχαία, συνέπεσε με την ανάδειξη του θέματος αυτού στην πολιτική ατζέντα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, η οποία – για μία ακόμη φορά – διαπίστωσε ότι η ρίζα του κακού δεν είναι άλλη από το πανεπιστημιακό άσυλο! Μάλιστα, και προς επίρρωση των ισχυρισμών αυτών, η συζήτηση περί παραβατικότητας στα Πανεπιστήμια «επεκτάθηκε» σε ζητήματα όπως οι ληστείες, η διακίνηση και εμπορία ναρκωτικών, κ.ά. Δυστυχώς, στη νέα αυτή δυσφημιστική καμπάνια κατά των Ελληνικών Πανεπιστημίων συμμετείχε και η πλειονότητα των παρατάξεων της ΠΟΣΔΕΠ, συχνά δε με ανακοινώσεις και κατά πλειοψηφία αποφάσεις που δεν περιορίζονται στις απόψεις αλλά δανείζονται και τη φρασεολογία της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Όταν ο οπορτουνισμός αγνοεί ακόμη και τα πραγματολογικά στοιχεία

Δημοσιεύτηκε: 6/11/2018


του Βασίλη Λιόση


Έχουμε αναφερθεί κατά καιρούς στη νεόκοπη άποψη του ΚΚΕ που αφορά την απόρριψη επί της ουσίας τόσο της δικής του ιστορίας, όσο και της ιστορίας του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος. Δεν πρόκειται για κριτική αποτίμηση που οφείλει πέρα από κάθε αμφιβολία να κάνει ένας κομμουνιστικός φορέας, αλλά για υιοθέτηση παλιών, δοκιμασμένων, μικροαστικών κι εν τέλει αποτυχημένων αντιλήψεων στο κίνημα. Αφορμή για το παρόν σημείωμα αποτελεί ένα κείμενο του Ριζοσπάστη στις 3-4/11/18, με τον τίτλο «Η στρατηγική της Κομμουνιστικής Διεθνούς στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο» που υπογράφεται από κάποιον Θ.Λ. (αλήθεια ο συντάκτης του εν λόγω κειμένου δεν έχει το θάρρος της άποψής του;). Ας δούμε κωδικοποιημένα τα κυριότερα σημεία που χρήζουν κριτικής και που αποδεικνύουν ότι η ηγεσία του ΚΚΕ έχει επιλέξει έναν ολισθηρό δρόμο αναθεώρησης βασικών μαρξιστικών και λενινιστικών αρχών, στο όνομα μιας δήθεν ιδεολογικής καθαρότητας.

του Βασίλη Λιόση




Έχουμε αναφερθεί κατά καιρούς στη νεόκοπη άποψη του ΚΚΕ που αφορά την απόρριψη επί της ουσίας τόσο της δικής του ιστορίας, όσο και της ιστορίας του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος. Δεν πρόκειται για κριτική αποτίμηση που οφείλει πέρα από κάθε αμφιβολία να κάνει ένας κομμουνιστικός φορέας, αλλά για υιοθέτηση παλιών, δοκιμασμένων, μικροαστικών κι εν τέλει αποτυχημένων αντιλήψεων στο κίνημα. Αφορμή για το παρόν σημείωμα αποτελεί ένα κείμενο του Ριζοσπάστη στις 3-4/11/18, με τον τίτλο «Η στρατηγική της Κομμουνιστικής Διεθνούς στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο» που υπογράφεται από κάποιον Θ.Λ. (αλήθεια ο συντάκτης του εν λόγω κειμένου δεν έχει το θάρρος της άποψής του;). Ας δούμε κωδικοποιημένα τα κυριότερα σημεία που χρήζουν κριτικής και που αποδεικνύουν ότι η ηγεσία του ΚΚΕ έχει επιλέξει έναν ολισθηρό δρόμο αναθεώρησης βασικών μαρξιστικών και λενινιστικών αρχών, στο όνομα μιας δήθεν ιδεολογικής καθαρότητας.

του Βασίλη Λιόση




Έχουμε αναφερθεί κατά καιρούς στη νεόκοπη άποψη του ΚΚΕ που αφορά την απόρριψη επί της ουσίας τόσο της δικής του ιστορίας, όσο και της ιστορίας του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος. Δεν πρόκειται για κριτική αποτίμηση που οφείλει πέρα από κάθε αμφιβολία να κάνει ένας κομμουνιστικός φορέας, αλλά για υιοθέτηση παλιών, δοκιμασμένων, μικροαστικών κι εν τέλει αποτυχημένων αντιλήψεων στο κίνημα. Αφορμή για το παρόν σημείωμα αποτελεί ένα κείμενο του Ριζοσπάστη στις 3-4/11/18, με τον τίτλο «Η στρατηγική της Κομμουνιστικής Διεθνούς στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο» που υπογράφεται από κάποιον Θ.Λ. (αλήθεια ο συντάκτης του εν λόγω κειμένου δεν έχει το θάρρος της άποψής του;). Ας δούμε κωδικοποιημένα τα κυριότερα σημεία που χρήζουν κριτικής και που αποδεικνύουν ότι η ηγεσία του ΚΚΕ έχει επιλέξει έναν ολισθηρό δρόμο αναθεώρησης βασικών μαρξιστικών και λενινιστικών αρχών, στο όνομα μιας δήθεν ιδεολογικής καθαρότητας.

του Βασίλη Λιόση




Έχουμε αναφερθεί κατά καιρούς στη νεόκοπη άποψη του ΚΚΕ που αφορά την απόρριψη επί της ουσίας τόσο της δικής του ιστορίας, όσο και της ιστορίας του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος. Δεν πρόκειται για κριτική αποτίμηση που οφείλει πέρα από κάθε αμφιβολία να κάνει ένας κομμουνιστικός φορέας, αλλά για υιοθέτηση παλιών, δοκιμασμένων, μικροαστικών κι εν τέλει αποτυχημένων αντιλήψεων στο κίνημα. Αφορμή για το παρόν σημείωμα αποτελεί ένα κείμενο του Ριζοσπάστη στις 3-4/11/18, με τον τίτλο «Η στρατηγική της Κομμουνιστικής Διεθνούς στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο» που υπογράφεται από κάποιον Θ.Λ. (αλήθεια ο συντάκτης του εν λόγω κειμένου δεν έχει το θάρρος της άποψής του;). Ας δούμε κωδικοποιημένα τα κυριότερα σημεία που χρήζουν κριτικής και που αποδεικνύουν ότι η ηγεσία του ΚΚΕ έχει επιλέξει έναν ολισθηρό δρόμο αναθεώρησης βασικών μαρξιστικών και λενινιστικών αρχών, στο όνομα μιας δήθεν ιδεολογικής καθαρότητας.

του Βασίλη Λιόση


Έχουμε αναφερθεί κατά καιρούς στη νεόκοπη άποψη του ΚΚΕ που αφορά την απόρριψη επί της ουσίας τόσο της δικής του ιστορίας, όσο και της ιστορίας του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος. Δεν πρόκειται για κριτική αποτίμηση που οφείλει πέρα από κάθε αμφιβολία να κάνει ένας κομμουνιστικός φορέας, αλλά για υιοθέτηση παλιών, δοκιμασμένων, μικροαστικών κι εν τέλει αποτυχημένων αντιλήψεων στο κίνημα. Αφορμή για το παρόν σημείωμα αποτελεί ένα κείμενο του Ριζοσπάστη στις 3-4/11/18, με τον τίτλο «Η στρατηγική της Κομμουνιστικής Διεθνούς στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο» που υπογράφεται από κάποιον Θ.Λ. (αλήθεια ο συντάκτης του εν λόγω κειμένου δεν έχει το θάρρος της άποψής του;). Ας δούμε κωδικοποιημένα τα κυριότερα σημεία που χρήζουν κριτικής και που αποδεικνύουν ότι η ηγεσία του ΚΚΕ έχει επιλέξει έναν ολισθηρό δρόμο αναθεώρησης βασικών μαρξιστικών και λενινιστικών αρχών, στο όνομα μιας δήθεν ιδεολογικής καθαρότητας.

Ενιαίο αντιπολεμικό κίνημα

Δημοσιεύτηκε: 28/10/2018


του Δημήτρη Καλτσώνη

[...] Όλες οι αντιπολεμικές κινήσεις, ο Πανελλαδικός Αντιπολεμικός Κινηματικός Συντονισμός (ΠΑΚΣ) που ιδρύθηκε πρόσφατα, η ιστορική Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ), τα εργατικά συνδικάτα (είτε ανήκουν στο ΠΑΜΕ είτε όχι), επιστημονικές ενώσεις, άλλοι μαζικοί φορείς πρέπει επιτέλους να συναντηθούν στους δρόμους του αγώνα. Δεν βοηθάει, όπως συνέβη και πρόσφατα, να γίνονται αντιπολεμικές διαδηλώσεις μέσα στο διάστημα λίγων ημερών από διαφορετικούς φορείς. Τώρα ειδικά απαιτείται ενότητα με ένα κοινό σύνθημα:

 

Εχθροί δεν είναι οι γείτονες λαοί, 

είναι οι βάσεις και οι ΝΑΤΟϊκοί!

Αυτό λέγεται πολιτική εξάρτηση

Δημοσιεύτηκε: 11/10/2018

του Βασίλη Λιόση

 

Ο μακεδονομάχος που υπερασπίζεται τα ιερά και όσια της φυλής, αυτός που δεν δέχεται να παραδώσει στους  «γυφτοσκοπιανούς» την τιμή και την ψυχή της Ελλάδας, έδειξε στους Αμερικανούς τι σημαίνει εθνική υπερηφάνεια. Τι σημαίνει αντίσταση στον ιμπεριαλισμό. Τι σημαίνει ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική. Πώς; Προτείνοντας στις ΗΠΑ να δημιουργήσει νέες στρατιωτικές βάσεις σε τέσσερα σημεία του ελληνικού εδάφους: την Κάρπαθο, την Αλεξανδρούπολη, τη Λάρισα και τον Βόλο.

ΣΥΡΙΖΑ: αμερικανόδουλος και με τη βούλα

Δημοσιεύτηκε: 5/10/2018




του Βασίλη Λιόση

 

Οι προσεκτικοί παρατηρητές θα θυμούνται πως οι πρώτες εξετάσεις του ΣΥΡΙΖΑ στον «μεγάλο αδελφό», δόθηκαν πριν την εκλογική του νίκη που τον έφεραν στην κυβερνητική εξουσία. Ήταν τότε που ο Α. Τσίπρας επισκέφθηκε τις ΗΠΑ και μίλησε στο ίδρυμα Brookings, μία κλασική δεξαμενή σκέψης του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Εκεί δήλωσε περιχαρής πως θαυμάζει τις ΗΠΑ στις οποίες δεν είδε άστεγους όπως στην Ευρώπη! (Να σημειωθεί πως στις ΗΠΑ περίπου 60 εκατομμύρια άνθρωποι διαβιούν σε συνθήκες φτώχιας, ενώ πάνω από 500.000 άνθρωποι είναι άστεγοι με το ¼ να είναι παιδιά). Δήλωσε, επίσης, πως οι γκρίζες σκιές ανάμεσα στον ελληνικό και αμερικανικό λαό πρέπει να σβηστούν, δηλαδή υπόρρητα δήλωσε πως δεν πρέπει να θυμόμαστε το ρόλο των ΗΠΑ στο πραξικόπημα της χούντας και πολλά άλλα. Ο Τσίπρας ήδη είχε δώσει εξετάσεις εντελώς συνειδητά και έγκαιρα.

Ο θυμός να γίνει αγώνας (με αφορμή το διάγγελμα του Α. Τσίπρα)

Δημοσιεύτηκε: 26/8/2018

του Βασίλη Λιόση

 


Με ένα επικοινωνιακό τρικ ή καλύτερα με μια αμερικανιά, ο Α.  Τσίπρας (Α.Τ.) επιχείρησε να πείσει τον ελληνικό λαό πως «Ναι! Το ψάρι βαφτίζεται κρέας!». Ως άλλος Γιώργος Παπανδρέου, όχι αυτή τη φορά από το Καστελόριζο αλλά από την Ιθάκη, γιατί έτσι πρόσταζαν τα επικοινωνιακά επιτελεία προκειμένου να υπάρξουν (παντελώς ατυχείς) συμβολισμοί, ο πρωθυπουργός μάς εκφώνησε έναν φτηνό λόγο, στον οποίο έχουν σημασία τα όσα ειπώθηκαν αλλά και αυτά που δεν ειπώθηκαν. Ίσως τα ανείπωτα έχουν ακόμη μεγαλύτερη σημασία.

Σοβαρά τώρα;

Δημοσιεύτηκε: 22/7/2018


Τις προηγούμενες μέρες ο εκπρόσωπος τύπου της κυβέρνησης και ο Υπουργός Εξωτερικών Ν. Κοτζιάς σε όλους τους τόνους, απευθυνόμενοι στη Ρωσία τόνισαν με κάθε σοβαρότητα και με πολύ σθένος και στόμφο ότι δεν επιτρέπουν στη Μόσχα αλλά και σε κανένα άλλο να παρεμβαίνει στα εσωτερικά της χώρας μας. Αφορμή στάθηκαν τα γνωστά γεγονότα.

 

Σοβαρά τώρα; Αλήθεια η κυβέρνηση εννοεί ότι δεν επιτρέπει σε κανένα να παρεμβαίνει στα εσωτερικά της Ελλάδας; Και οι ΗΠΑ; το ΝΑΤΟ; η ΕΕ που καθορίζει τα “πάντα όλα” όσα ψηφίζει η Βουλή; Η συμφωνία με τη Βόρεια Μακεδονία που περιλαμβάνει στο άρθρο 2 την προώθηση της ένταξης της χώρας αυτής στο ΝΑΤΟ; (Πραγματικά δεν ξέρω αν υπάρχει τέτοιο προηγούμενο σε διεθνή σύμβαση). Και οι αμερικανονατοϊκές βάσεις που επεκτείνονται; Και οι διευκολύνσεις που παρέχει η κυβέρνηση στις ιμπεριαλιστικές παρεμβάσεις στην περιοχή; Και οι κολεγιές με το Ισραήλ του απαρτχάιντ;

 

Πόσο θράσος χρειάζεται στην κυβέρνηση για να υπηρετεί ως σφουγγοκωλάριος τις ΗΠΑ και παράλληλα να διακηρύσσει το απαραβίαστο της εσωτερικής μας πολιτικής;

 

Ο επίμονος