Η έκθεση του ΣτέΙτ Ντιπάρτμεντ, οι διεθνείς σχέσεις και τα ελληνικά κόμματα

Δημοσιεύτηκε: 1/2/2019


του Βασίλη Λιόση

Η έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ[1] που είδε το φως της δημοσιότητας πρόσφατα και που αφορά τις εκτιμήσεις του αμερικανικού παράγοντα για την Ελλάδα, είναι ένα κείμενο σαφές, ειλικρινές και εύγλωττο. Τόσο σαφές που σαφέστερο δεν γίνεται. Τόσο εύγλωττο που τείνει να καταστήσει τα όποια σχόλια περιττά. Εν πάση περιπτώσει, ο πειρασμός είναι μεγάλος και θα επιχειρήσουμε να διατυπώσουμε κάποιες σκέψεις επί της έκθεσης.

 

Ανακοίνωση ΠΑΚΣ για το "μακεδονικό ζήτημα"

Δημοσιεύτηκε: 21/1/2019


Η εικόνα ίσως περιέχει: κείμενο


ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟ ΟΧΙ ΣΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ
ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΦΙΛΙΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ


[...] Η συμφωνία έγινε γιατί αυτό απαιτούν τα αμερικανικά συμφέροντα στη γειτονιά μας. Για να προωθηθεί η ολοκληρωτική προέλαση ΗΠΑ και ΝΑΤΟ στα δυτικά Βαλκάνια. Για να ανακοπεί και εκμηδενιστεί η όποια ρωσική επιρροή στην περιοχή, ν’ αλλάξουν οι συσχετισμοί στον μεταξύ τους ανταγωνισμό και να αποκτήσουν οι αμερικανο-νατοϊκοί ισχυρότερα ερείσματα και βάσεις για τον έλεγχο ολόκληρης της ανατολικής Μεσογείου και της ανατολικής Ευρώπης. [...]

Καλούμε τη νεολαία και το λαό:

- Να αγωνιστεί για την απαλλαγή από τα δεσμά των αμερικανονατοικών ιμπεριαλιστών, για πραγματική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία.
- Να απομονώσει και να καταδικάσει την πατριδοκαπηλία. Καμία ανοχή στον εθνικισμό και το φασισμό.
- Να αναπτύξει την αλληλεγγύη του με όλους τους γειτονικούς λαούς.
- Να διαφυλάξει την ειρήνη στην περιοχή μας.

 

Κοινή ανακοίνωση πολιτικών οργανώσεων: Συντονισμός Δράσης και Διαλόγου Κομμουνιστικών Δυνάμεων

Δημοσιεύτηκε: 18/1/2019

 

Συντονισμός δράσης και διαλόγου κομμουνιστικών δυνάμεων, κοινή ανακοίνωση πολιτικών οργανώσεων

 

Την ανάγκη συντονισμού της δράσης και ενός ουσιαστικού διαλόγου για τα ζητήματα τόσο του κινήματος όσο και της συγκρότησης μετώπου, αλλά και του κομμουνιστικού προγράμματος και κόμματος της εποχής, υπογραμμίζουν οι πέντε οργανώσεις-πολιτικές κινήσεις της κομμουνιστικης Αριστεράς, οι οποίες δίνουν στη δημοσιότητα κείμενο κοινής ανακοίνωσης. Στο κείμενο υπογραμμίζεται η ανάγκη να γίνουν τολμηρές υπερβάσεις, επειδή η Ελλάδα και η Αριστερά βρίσκεται σε κρίσιμα και δύσκολα σταυροδρόμια. Πρόκειται, όπως αναφέρεται, για έναν ανοιχτό συντονισμό, δηλ. μια πρωτοβουλία η οποία φιλοδοξεί να συμπεριλάβει και άλλες δυνάμεις που θα συμφωνούν με την προσπάθεια και την ανάγκη της κοινής αναζήτησης και δράσης.   


Οι πέντε οργανώσεις-πολιτικές κινήσεις είναι:
Η ΑΡΑΝ, η Κίνηση Κομμουνιστών Εργατικός Αγώνας, η Παρέμβαση, το Σύγχρονο Κομμουνιστικό Σχέδιο και ο Σύλλογος Γ. Κορδάτος. 

 

Τετραετία Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ...

Δημοσιεύτηκε: 17/1/2019


του Φάνη Παππά

Σε 12 ημέρες κλείνουν ακριβώς 4 χρόνια από την ανάληψη της κυβερνητικής εξουσίας (25/1/15) από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αντιμετωπίζουμε αυτήν την περίοδο ως ενιαία, παρά τη μεσολάβηση των δεύτερων εκλογών τον Σεπτέμβρη του 2015, γιατί, από τη σκοπιά των συμφερόντων του λαϊκού κινήματος σε ανεξαρτησιακή, αντιιμπεριαλιστική, αντιμονοπωλιακή, δημοκρατική κατεύθυνση, το πολιτικό αφήγημα του “αριστερού” ΣΥΡΙΖΑ από την αρχή μόνο δεινά προμήνυε. Πληθώρα στοιχείων πλέον επιβεβαιώνουν την εκτίμηση αυτή. [...]

Υπάρχει ελπίδα;;; Βεβαίως!!!!

ΓΥΡΝΑΜΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ στον ΣΥΡΙΖΑ, αντιλαμβανόμενοι ότι έκανε ό,τι περίπου θα έκανε και μια κυβέρνηση του παλιού δικομματισμού, με “πινελιές ξεροκόμματων”, για  “στάχτη στα μάτια”. Ξαναοργανωνόμαστε στα σωματεία μας γιατί η μόνη διέξοδος είναι ο ενωτικός αγώνας της εργατικής τάξης και των μικρομεσαίων της πόλης και της υπαίθρου. Ξέρουμε πως αυτός ο δρόμος είναι δύσβατος γιατί περνάει μέσα από τη σύγκρουση με την ΕΕ , το ΔΝΤ και το ΝΑΤΟ. Είναι μονόδρομος όμως!!!

Προσπαθούμε να χτίσουμε ένα κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο που θα διεκδικεί να πάρει πίσω βασικά μας δικαιώματα που κατακρεουργήθηκαν τις δύο τετραετίες της κρίσης, και παλιότερα. [...]

Στρατηγός Αποστολάκης στο ΥΕΘΑ: Μια εκτροπή καθ’ υπόδειξη του νατοϊκού και επιχειρηματικού βαθέως κράτους

Δημοσιεύτηκε: 16/1/2019


του Παναγιώτη Παπαδομανωλάκη

από το guernica.eu

Η επιλογή του ναύαρχου Αποστολάκη στην θέση του νέου υπουργού Άμυνας αποτελεί την επισφράγιση της απόλυτης εξουσίας του βαθέως κράτους του στρατιωτικού προσωπικού του ΝΑΤΟ, απαλλαγμένη από πολιτικό έλεγχο. Πρόκειται για ένα αναχρονιστικό κύκνειο άσμα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, καθώς στην ουσία αναιρεί τον όποιο (τυπικό ή μη) πολιτικό έλεγχο στην νατοϊκή στρατιωτική εξουσία, είχε επιτευχθεί στην Μεταπολίτευση.

Παρόν και μέλλον της επανάστασης στην Κούβα

Δημοσιεύτηκε: 8/1/2019


του Δημήτρη Καλτσώνη
αν. καθηγητή θεωρίας κράτους και δικαίου, Πάντειο Πανεπιστήμιο
αναδημοσίευση από την εφημερίδα Documento, 5/1/2019

Οι νέες οικονομικές κατευθύνσεις ενέχουν δίχως άλλο κινδύνους για την κουβανέζικη επανάσταση και την ανεξαρτησία της Κούβας. [...]

Η κοινωνική διαφοροποίηση θα προκαλέσει εντάσεις και πιέσεις για αναπροσανατολισμό συνολικά της κουβανικής οικονομίας και κοινωνίας. Τα στρώματα εκείνα που συγκεντρώνουν τα υψηλότερα εισοδήματα είναι πιθανό να πιέσουν για μια ευρύτερη αλλαγή προς τον καπιταλισμό.  Ωστόσο, η πλειοψηφία της κουβανικής κοινωνίας (εργάτες και υπάλληλοι, αγρότες, η πλειονότητα των μικροεπιχειρηματιών) δεν φαίνεται διατεθειμένη να απωλέσει τα κοινωνικά πλεονεκτήματα της επανάστασης, μαζί και το αίσθημα εθνικής αξιοπρέπειας που έχουν κατακτήσει.

[...] Το σχέδιο Συντάγματος το οποίο βρίσκεται σε δημόσια συζήτηση εδώ και μερικούς μήνες και του οποίου η ψήφιση θα ολοκληρωθεί με δημοψήφισμα το Φεβρουάριο, δεν [...] υιοθετεί το μοντέλο της “σοσιαλιστικής οικονομίας της αγοράς”, όπως είχε κάνει η Κίνα με την αναθεώρηση του δικού της Συντάγματος το 1993. [...]

Κρίσιμο ζήτημα είναι η λαϊκή συμμετοχή στις μεγάλες αποφάσεις οικονομικού και πολιτικού χαρακτήρα. Το κουβανικό πολιτικό και συνταγματικό σύστημα στηρίζεται στις λαϊκές συνελεύσεις στις γειτονιές και στους εργασιακούς χώρους. [...] Αν το σύστημα των λαϊκών συνελεύσεων διατηρήσει τη ζωτικότητά του, τότε η λήψη των όποιων αποφάσεων θα έχει τη σύμφωνη γνώμη του λαού. Επιπλέον, θα είναι δυνατός, σε ένα βαθμό τουλάχιστον, ο έλεγχος της κοινωνίας στην κρατική ηγεσία ώστε να αποτραπούν φαινόμενα διαφθοράς. [...]

Λαϊκό μέτωπο και μικροαστικά στρώματα

Δημοσιεύτηκε: 6/1/2019

 

του Δημήτρη Καλτσώνη

αν. καθηγητή θεωρίας κράτους και δικαίου, Πάντειο Πανεπιστήμιο


Το κύριο ζήτημα για τη δημιουργία και την υλοποίηση της πολιτικής του λαϊκού μετώπου είναι η ενότητα της εργατικής τάξης και ο πρωτοπόρος ρόλος της, ζήτημα κομβικό που όμως δεν αποτελεί αντικείμενο του παρόντος άρθρου. 

Στην ελληνική κοινωνία σημαντική παρουσία έχουν τα διάφορα μικροαστικά, μεσαία στρώματα. Συνολικά, στις πόλεις και στην αγροτική οικονομία, καλύπτουν το 33.5% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού. Σε αυτά πρέπει να προστεθεί το 7.1% των φτωχών αγροτών, οι οποίοι παρότι φτωχοί δεν πωλούν την εργατική τους δύναμη για να ζήσουν, διαθέτουν έστω και μικρή ιδιοκτησία σε μέσα παραγωγής. Άρα συνολικά καλύπτουν λίγο πάνω από το 40% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού. Η εργατική τάξη αποτελεί το 55.3%[1].

[...] Επομένως, μόνο αν λάβει κανείς σοβαρά, με επιστημονικό τρόπο, υπόψη του τα συμφέροντα των στρωμάτων αυτών, μπορεί να διατυπώσει μια πραγματικά επαναστατική πρόταση κοινωνικής και πολιτικής συμμαχίας που μπορεί να οδηγήσει στην ανατροπή του εκμεταλλευτικού καπιταλιστικού συστήματος. [...]

Το ΚΚΕ δεν είναι σεχταριστικό κόμμα!

Δημοσιεύτηκε: 1/1/2019




του Βασίλη Λιόση

 

Κάνουμε με γενναίο τρόπο την αυτοκριτική μας για τα όσα έχουμε γράψει κατά καιρούς. Παίρνουμε πίσω ό,τι έχουμε πει. Το ΚΚΕ όχι μόνο δεν είναι σεχταριστικό, αλλά κάνει θαρραλέα μετωπικά ανοίγματα στην πολιτική του που δεν έχουν προηγούμενο. Απόδειξη η πρόσφατη εκδήλωση όπου παρουσιάστηκε το νέο δοκίμιο ιστορίας του ΚΚΕ στην οποία παρευρέθηκε ο Γιάννης Μηλιός [...]

Τι εστί Γιάννης Μηλιός; Πρόκειται για ένα έναν άνθρωπο, πολιτικά και ιδεολογικά ενταγμένο στον ευρωκομμουνισμό, που για τριάντα περίπου χρόνια επιτιθόταν λυσσωδώς στην πολιτική του ΚΚΕ μέσω κυρίως ενός περιοδικού που εξέδιδε με το όνομα «Θέσεις». Υπήρξε πρωτοκλασάτο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ αφού διετέλεσε υπεύθυνος οικονομικής πολιτικής του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ και μέλος της γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ.  [...]

Έγραφε ότι κακώς το ΚΚΕ υποστήριζε πως η Ελλάδα είναι εξαρτημένη και μέσου επιπέδου ανάπτυξης χώρα, αλλά αντίθετα ότι πρόκειται για ιμπεριαλιστική χώρα. [...]

Η σύγκλιση των απόψεων Μηλιού με τις αντίστοιχες της ηγετικής ομάδας του ΚΚΕ άρχισε να προβάλει δειλά δειλά στο 17ο συνέδριο όπου έγινε λόγος για την ενδυνάμωση των ιμπεριαλιστικών χαρακτηριστικών του ελληνικού καπιταλισμού. Έκτοτε σε μία σωρεία ντοκουμέντων, κειμένων και παρεμβάσεων ακολουθήθηκε η τακτική του μιθριδατισμού: μικρές μικρές δόσεις αριστερισμού (και αυτό οπορτουνισμός είναι και μάλιστα το ίδιο επικίνδυνος με τον δεξιό), μέχρι που οι «αρμόδιοι» θεώρησαν ότι τα πράγματα ωρίμασαν ώστε να βγει το νέο δοκίμιο που αποτελεί μνημείο αριστερισμού και απόρριψης επί της ουσίας της πολιτικής του ιστορικού ΚΚΕ καθώς και να φανερωθεί η υπόγεια συνεννόηση ετών με ανθρώπους όπως τον Μηλιό. [...]


 

Χαιρετισμός του Συλλόγου Μαρξιστικής Σκέψης "Γ. Κορδάτος" στην συνδιάσκεψη του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση

Δημοσιεύτηκε: 18/12/2018



του Βασίλη Λιόση


[...] Η έλλειψη ενός ρωμαλέου κομμουνιστικού κινήματος είναι κάτι παραπάνω από φανερή. Ας σκεφτούμε πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν αυτό υπήρχε στην Ελλάδα της κρίσης και των μνημονίων ή στη σημερινή Γαλλία. Οι κομμουνιστικές δυνάμεις της εποχής έχουν βαρύ φορτίο στους ώμους τους, αλλά έτσι κι αλλιώς η μεμψιμοιρία ποτέ δεν αποτέλεσε λύση.

 

Ας ελπίσουμε πως η Συνδιάσκεψή σας θα συμβάλει αποφασιστικά τόσο στη συζήτηση, όσο και στις πρακτικές πρωτοβουλίες που απαιτούνται για μια νέα ελπιδοφόρα σελίδα του κομμουνιστικού κινήματος. [...]


Αντιφασιστικό Κίνημα: ναι ή όχι και σε ποια κατεύθυνση;

Δημοσιεύτηκε: 4/12/2018



του Βασίλη Λιόση

 

Το να επισημαίνουμε τον κίνδυνο επέλασης του φασισμού, είναι μάλλον περιττό. Μόνο οι πολιτικά τυφλοί δεν μπορούν να δουν τον κίνδυνο. Τι άλλο χρειάζεται να αναλογιστεί κάποιος από το ότι στην Ιταλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Δανία, την Ουγγαρία, την Ουκρανία, τη Σουηδία, τη Νορβηγία, την Αυστρία, την Ελλάδα ακόμη και στη Βραζιλία, έχουμε είτε νεοφασιστικά κόμματα με διακριτή κοινοβουλευτική δύναμη και με κινηματικά χαρακτηριστικά, είτε νεοφασιστικά και ακροδεξιά κόμματα που λαμβάνουν μέρος στην κυβέρνηση, είτε κόμματα που βρίσκονται στο κατώφλι της κυβερνητικής εξουσίας; Δεν είναι άραγε συγκλονιστικά διαφορετική η κατάσταση αν την συγκρίνουμε με τους προ δεκαετίες πολιτικούς και ιδεολογικούς συσχετισμούς;