Λαϊκό μέτωπο και μικροαστικά στρώματα

Δημοσιεύτηκε: 6/1/2019

 

του Δημήτρη Καλτσώνη

αν. καθηγητή θεωρίας κράτους και δικαίου, Πάντειο Πανεπιστήμιο


Το κύριο ζήτημα για τη δημιουργία και την υλοποίηση της πολιτικής του λαϊκού μετώπου είναι η ενότητα της εργατικής τάξης και ο πρωτοπόρος ρόλος της, ζήτημα κομβικό που όμως δεν αποτελεί αντικείμενο του παρόντος άρθρου. 

Στην ελληνική κοινωνία σημαντική παρουσία έχουν τα διάφορα μικροαστικά, μεσαία στρώματα. Συνολικά, στις πόλεις και στην αγροτική οικονομία, καλύπτουν το 33.5% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού. Σε αυτά πρέπει να προστεθεί το 7.1% των φτωχών αγροτών, οι οποίοι παρότι φτωχοί δεν πωλούν την εργατική τους δύναμη για να ζήσουν, διαθέτουν έστω και μικρή ιδιοκτησία σε μέσα παραγωγής. Άρα συνολικά καλύπτουν λίγο πάνω από το 40% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού. Η εργατική τάξη αποτελεί το 55.3%[1].

[...] Επομένως, μόνο αν λάβει κανείς σοβαρά, με επιστημονικό τρόπο, υπόψη του τα συμφέροντα των στρωμάτων αυτών, μπορεί να διατυπώσει μια πραγματικά επαναστατική πρόταση κοινωνικής και πολιτικής συμμαχίας που μπορεί να οδηγήσει στην ανατροπή του εκμεταλλευτικού καπιταλιστικού συστήματος. [...]

Το ΚΚΕ δεν είναι σεχταριστικό κόμμα!

Δημοσιεύτηκε: 1/1/2019




του Βασίλη Λιόση

 

Κάνουμε με γενναίο τρόπο την αυτοκριτική μας για τα όσα έχουμε γράψει κατά καιρούς. Παίρνουμε πίσω ό,τι έχουμε πει. Το ΚΚΕ όχι μόνο δεν είναι σεχταριστικό, αλλά κάνει θαρραλέα μετωπικά ανοίγματα στην πολιτική του που δεν έχουν προηγούμενο. Απόδειξη η πρόσφατη εκδήλωση όπου παρουσιάστηκε το νέο δοκίμιο ιστορίας του ΚΚΕ στην οποία παρευρέθηκε ο Γιάννης Μηλιός [...]

Τι εστί Γιάννης Μηλιός; Πρόκειται για ένα έναν άνθρωπο, πολιτικά και ιδεολογικά ενταγμένο στον ευρωκομμουνισμό, που για τριάντα περίπου χρόνια επιτιθόταν λυσσωδώς στην πολιτική του ΚΚΕ μέσω κυρίως ενός περιοδικού που εξέδιδε με το όνομα «Θέσεις». Υπήρξε πρωτοκλασάτο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ αφού διετέλεσε υπεύθυνος οικονομικής πολιτικής του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ και μέλος της γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ.  [...]

Έγραφε ότι κακώς το ΚΚΕ υποστήριζε πως η Ελλάδα είναι εξαρτημένη και μέσου επιπέδου ανάπτυξης χώρα, αλλά αντίθετα ότι πρόκειται για ιμπεριαλιστική χώρα. [...]

Η σύγκλιση των απόψεων Μηλιού με τις αντίστοιχες της ηγετικής ομάδας του ΚΚΕ άρχισε να προβάλει δειλά δειλά στο 17ο συνέδριο όπου έγινε λόγος για την ενδυνάμωση των ιμπεριαλιστικών χαρακτηριστικών του ελληνικού καπιταλισμού. Έκτοτε σε μία σωρεία ντοκουμέντων, κειμένων και παρεμβάσεων ακολουθήθηκε η τακτική του μιθριδατισμού: μικρές μικρές δόσεις αριστερισμού (και αυτό οπορτουνισμός είναι και μάλιστα το ίδιο επικίνδυνος με τον δεξιό), μέχρι που οι «αρμόδιοι» θεώρησαν ότι τα πράγματα ωρίμασαν ώστε να βγει το νέο δοκίμιο που αποτελεί μνημείο αριστερισμού και απόρριψης επί της ουσίας της πολιτικής του ιστορικού ΚΚΕ καθώς και να φανερωθεί η υπόγεια συνεννόηση ετών με ανθρώπους όπως τον Μηλιό. [...]


 

Χαιρετισμός του Συλλόγου Μαρξιστικής Σκέψης "Γ. Κορδάτος" στην συνδιάσκεψη του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση

Δημοσιεύτηκε: 18/12/2018



του Βασίλη Λιόση


[...] Η έλλειψη ενός ρωμαλέου κομμουνιστικού κινήματος είναι κάτι παραπάνω από φανερή. Ας σκεφτούμε πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν αυτό υπήρχε στην Ελλάδα της κρίσης και των μνημονίων ή στη σημερινή Γαλλία. Οι κομμουνιστικές δυνάμεις της εποχής έχουν βαρύ φορτίο στους ώμους τους, αλλά έτσι κι αλλιώς η μεμψιμοιρία ποτέ δεν αποτέλεσε λύση.

 

Ας ελπίσουμε πως η Συνδιάσκεψή σας θα συμβάλει αποφασιστικά τόσο στη συζήτηση, όσο και στις πρακτικές πρωτοβουλίες που απαιτούνται για μια νέα ελπιδοφόρα σελίδα του κομμουνιστικού κινήματος. [...]


Αντιφασιστικό Κίνημα: ναι ή όχι και σε ποια κατεύθυνση;

Δημοσιεύτηκε: 4/12/2018



του Βασίλη Λιόση

 

Το να επισημαίνουμε τον κίνδυνο επέλασης του φασισμού, είναι μάλλον περιττό. Μόνο οι πολιτικά τυφλοί δεν μπορούν να δουν τον κίνδυνο. Τι άλλο χρειάζεται να αναλογιστεί κάποιος από το ότι στην Ιταλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Δανία, την Ουγγαρία, την Ουκρανία, τη Σουηδία, τη Νορβηγία, την Αυστρία, την Ελλάδα ακόμη και στη Βραζιλία, έχουμε είτε νεοφασιστικά κόμματα με διακριτή κοινοβουλευτική δύναμη και με κινηματικά χαρακτηριστικά, είτε νεοφασιστικά και ακροδεξιά κόμματα που λαμβάνουν μέρος στην κυβέρνηση, είτε κόμματα που βρίσκονται στο κατώφλι της κυβερνητικής εξουσίας; Δεν είναι άραγε συγκλονιστικά διαφορετική η κατάσταση αν την συγκρίνουμε με τους προ δεκαετίες πολιτικούς και ιδεολογικούς συσχετισμούς;

ΜΝΗΜΕΣ

Δημοσιεύτηκε: 16/11/2018

Απόσπασμα από το λεύκωμα του Γιώργου Φαρσακίδη «ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ»


 

Οι εμμονές του ΣΚΑΙ με τη Βενεζουέλα

Δημοσιεύτηκε: 10/11/2018

 

Καταγγελία της Ελληνικής Επιτροπής Αλληλεγγύης "Είμαστε όλοι Βενεζουέλα" προς το δελτίο του ΣΚΑΙ

Αναδημοσιεύται από το ιστολόγιο somosvenezuelagr.blogspot.com


Την Παρασκευή 2/11 στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΙ παρουσιάστηκε ρεπορτάζ σχετικό με την φτώχεια στην Βενεζουέλα. [...]

Η Ελληνική Επιτροπή Αλληλεγγύης "Είμαστε όλοι Βενεζουέλα" καταδικάζει την παντελή έλλειψη οποιασδήποτε δημοσιογραφικής δεοντολογίας στο βωμό της προπαγάνδας και της προάσπισης πολιτικών και οικονομικών σκοπιμοτήτων από μεριάς του καναλιού. [...]  Στην περίπτωση δε του ΣΚΑΙ παρατηρείται μια εμμονή παραπάνω κατά της Βενεζουέλας, η οποία πιθανώς έχει να κάνει με την εμπλοκή του της ιδιοκτησίας του σταθμού, που στο πλαίσιο των εφοπλιστικών δραστηριοτήτων της βρέθηκε στο στόχαστρο των αρχών της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας λόγω μιας πρωτοφανούς οικολογικής καταστροφής που προκάλεσε [...]

Αντιπολεμική Κίνηση Λάρισας

Δημοσιεύτηκε: 10/11/2018


Αναδημοσιεύεται από το facebook του ΠΑΚΣ


[...] Σήμερα ελεύθερος λαός είναι μόνο εκείνος όποιος στέκεται δίπλα σε κάθε λαό που βρίσκεται στο στόχαστρο των ΗΠΑ και ΝΑΤΟ και ενάντια σε κάθε κυβέρνηση που στηρίζει και συμμετέχει σε εγκληματικούς βομβαρδισμούς. Η Αντιπολεμική Κίνηση Λάρισας καλεί τον λαό της πόλης να συμμετέχει στην προσπάθεια της ώστε να ενταθεί η αντιπολεμική-αντιιμπεριαλιστική πάλη μέσα από την ενεργή συμμετοχή του στις επόμενες δράσεις της [...]

Περί βίας και ανομίας στα ελληνικά Πανεπιστήμια…

Δημοσιεύτηκε: 9/11/2018

 

Ανακοίνωσης της “ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΩΝ ΔΑΣΚΑΛΩΝ”

 

Το τελευταίο διάστημα δημοσιεύματα στον ηλεκτρονικό και έντυπο Τύπο και ρεπορτάζ σε τηλεοπτικούςσταθμούς κάνουν λόγο για «έξαρση της εγκληματικότητας στους χώρους των Πανεπιστημίων». Το νέο αυτό μπαράζ αρνητικής δημοσιότητας ξεκίνησε με αφορμή την κατάληψη αίθουσας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών από αναρχική συλλογικότητα και, όχι τυχαία, συνέπεσε με την ανάδειξη του θέματος αυτού στην πολιτική ατζέντα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, η οποία – για μία ακόμη φορά – διαπίστωσε ότι η ρίζα του κακού δεν είναι άλλη από το πανεπιστημιακό άσυλο! Μάλιστα, και προς επίρρωση των ισχυρισμών αυτών, η συζήτηση περί παραβατικότητας στα Πανεπιστήμια «επεκτάθηκε» σε ζητήματα όπως οι ληστείες, η διακίνηση και εμπορία ναρκωτικών, κ.ά. Δυστυχώς, στη νέα αυτή δυσφημιστική καμπάνια κατά των Ελληνικών Πανεπιστημίων συμμετείχε και η πλειονότητα των παρατάξεων της ΠΟΣΔΕΠ, συχνά δε με ανακοινώσεις και κατά πλειοψηφία αποφάσεις που δεν περιορίζονται στις απόψεις αλλά δανείζονται και τη φρασεολογία της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Όταν ο οπορτουνισμός αγνοεί ακόμη και τα πραγματολογικά στοιχεία

Δημοσιεύτηκε: 6/11/2018


του Βασίλη Λιόση


Έχουμε αναφερθεί κατά καιρούς στη νεόκοπη άποψη του ΚΚΕ που αφορά την απόρριψη επί της ουσίας τόσο της δικής του ιστορίας, όσο και της ιστορίας του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος. Δεν πρόκειται για κριτική αποτίμηση που οφείλει πέρα από κάθε αμφιβολία να κάνει ένας κομμουνιστικός φορέας, αλλά για υιοθέτηση παλιών, δοκιμασμένων, μικροαστικών κι εν τέλει αποτυχημένων αντιλήψεων στο κίνημα. Αφορμή για το παρόν σημείωμα αποτελεί ένα κείμενο του Ριζοσπάστη στις 3-4/11/18, με τον τίτλο «Η στρατηγική της Κομμουνιστικής Διεθνούς στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο» που υπογράφεται από κάποιον Θ.Λ. (αλήθεια ο συντάκτης του εν λόγω κειμένου δεν έχει το θάρρος της άποψής του;). Ας δούμε κωδικοποιημένα τα κυριότερα σημεία που χρήζουν κριτικής και που αποδεικνύουν ότι η ηγεσία του ΚΚΕ έχει επιλέξει έναν ολισθηρό δρόμο αναθεώρησης βασικών μαρξιστικών και λενινιστικών αρχών, στο όνομα μιας δήθεν ιδεολογικής καθαρότητας.

του Βασίλη Λιόση




Έχουμε αναφερθεί κατά καιρούς στη νεόκοπη άποψη του ΚΚΕ που αφορά την απόρριψη επί της ουσίας τόσο της δικής του ιστορίας, όσο και της ιστορίας του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος. Δεν πρόκειται για κριτική αποτίμηση που οφείλει πέρα από κάθε αμφιβολία να κάνει ένας κομμουνιστικός φορέας, αλλά για υιοθέτηση παλιών, δοκιμασμένων, μικροαστικών κι εν τέλει αποτυχημένων αντιλήψεων στο κίνημα. Αφορμή για το παρόν σημείωμα αποτελεί ένα κείμενο του Ριζοσπάστη στις 3-4/11/18, με τον τίτλο «Η στρατηγική της Κομμουνιστικής Διεθνούς στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο» που υπογράφεται από κάποιον Θ.Λ. (αλήθεια ο συντάκτης του εν λόγω κειμένου δεν έχει το θάρρος της άποψής του;). Ας δούμε κωδικοποιημένα τα κυριότερα σημεία που χρήζουν κριτικής και που αποδεικνύουν ότι η ηγεσία του ΚΚΕ έχει επιλέξει έναν ολισθηρό δρόμο αναθεώρησης βασικών μαρξιστικών και λενινιστικών αρχών, στο όνομα μιας δήθεν ιδεολογικής καθαρότητας.

του Βασίλη Λιόση




Έχουμε αναφερθεί κατά καιρούς στη νεόκοπη άποψη του ΚΚΕ που αφορά την απόρριψη επί της ουσίας τόσο της δικής του ιστορίας, όσο και της ιστορίας του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος. Δεν πρόκειται για κριτική αποτίμηση που οφείλει πέρα από κάθε αμφιβολία να κάνει ένας κομμουνιστικός φορέας, αλλά για υιοθέτηση παλιών, δοκιμασμένων, μικροαστικών κι εν τέλει αποτυχημένων αντιλήψεων στο κίνημα. Αφορμή για το παρόν σημείωμα αποτελεί ένα κείμενο του Ριζοσπάστη στις 3-4/11/18, με τον τίτλο «Η στρατηγική της Κομμουνιστικής Διεθνούς στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο» που υπογράφεται από κάποιον Θ.Λ. (αλήθεια ο συντάκτης του εν λόγω κειμένου δεν έχει το θάρρος της άποψής του;). Ας δούμε κωδικοποιημένα τα κυριότερα σημεία που χρήζουν κριτικής και που αποδεικνύουν ότι η ηγεσία του ΚΚΕ έχει επιλέξει έναν ολισθηρό δρόμο αναθεώρησης βασικών μαρξιστικών και λενινιστικών αρχών, στο όνομα μιας δήθεν ιδεολογικής καθαρότητας.

του Βασίλη Λιόση




Έχουμε αναφερθεί κατά καιρούς στη νεόκοπη άποψη του ΚΚΕ που αφορά την απόρριψη επί της ουσίας τόσο της δικής του ιστορίας, όσο και της ιστορίας του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος. Δεν πρόκειται για κριτική αποτίμηση που οφείλει πέρα από κάθε αμφιβολία να κάνει ένας κομμουνιστικός φορέας, αλλά για υιοθέτηση παλιών, δοκιμασμένων, μικροαστικών κι εν τέλει αποτυχημένων αντιλήψεων στο κίνημα. Αφορμή για το παρόν σημείωμα αποτελεί ένα κείμενο του Ριζοσπάστη στις 3-4/11/18, με τον τίτλο «Η στρατηγική της Κομμουνιστικής Διεθνούς στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο» που υπογράφεται από κάποιον Θ.Λ. (αλήθεια ο συντάκτης του εν λόγω κειμένου δεν έχει το θάρρος της άποψής του;). Ας δούμε κωδικοποιημένα τα κυριότερα σημεία που χρήζουν κριτικής και που αποδεικνύουν ότι η ηγεσία του ΚΚΕ έχει επιλέξει έναν ολισθηρό δρόμο αναθεώρησης βασικών μαρξιστικών και λενινιστικών αρχών, στο όνομα μιας δήθεν ιδεολογικής καθαρότητας.

του Βασίλη Λιόση


Έχουμε αναφερθεί κατά καιρούς στη νεόκοπη άποψη του ΚΚΕ που αφορά την απόρριψη επί της ουσίας τόσο της δικής του ιστορίας, όσο και της ιστορίας του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος. Δεν πρόκειται για κριτική αποτίμηση που οφείλει πέρα από κάθε αμφιβολία να κάνει ένας κομμουνιστικός φορέας, αλλά για υιοθέτηση παλιών, δοκιμασμένων, μικροαστικών κι εν τέλει αποτυχημένων αντιλήψεων στο κίνημα. Αφορμή για το παρόν σημείωμα αποτελεί ένα κείμενο του Ριζοσπάστη στις 3-4/11/18, με τον τίτλο «Η στρατηγική της Κομμουνιστικής Διεθνούς στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο» που υπογράφεται από κάποιον Θ.Λ. (αλήθεια ο συντάκτης του εν λόγω κειμένου δεν έχει το θάρρος της άποψής του;). Ας δούμε κωδικοποιημένα τα κυριότερα σημεία που χρήζουν κριτικής και που αποδεικνύουν ότι η ηγεσία του ΚΚΕ έχει επιλέξει έναν ολισθηρό δρόμο αναθεώρησης βασικών μαρξιστικών και λενινιστικών αρχών, στο όνομα μιας δήθεν ιδεολογικής καθαρότητας.

Ενιαίο αντιπολεμικό κίνημα

Δημοσιεύτηκε: 28/10/2018


του Δημήτρη Καλτσώνη

[...] Όλες οι αντιπολεμικές κινήσεις, ο Πανελλαδικός Αντιπολεμικός Κινηματικός Συντονισμός (ΠΑΚΣ) που ιδρύθηκε πρόσφατα, η ιστορική Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ), τα εργατικά συνδικάτα (είτε ανήκουν στο ΠΑΜΕ είτε όχι), επιστημονικές ενώσεις, άλλοι μαζικοί φορείς πρέπει επιτέλους να συναντηθούν στους δρόμους του αγώνα. Δεν βοηθάει, όπως συνέβη και πρόσφατα, να γίνονται αντιπολεμικές διαδηλώσεις μέσα στο διάστημα λίγων ημερών από διαφορετικούς φορείς. Τώρα ειδικά απαιτείται ενότητα με ένα κοινό σύνθημα:

 

Εχθροί δεν είναι οι γείτονες λαοί, 

είναι οι βάσεις και οι ΝΑΤΟϊκοί!