Να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στην απεργία


Με συμφωνία κυβέρνησης- ΕΕ - ΔΝΤ-η οποία επικυρώνεται την Παρασκευή- προωθείται διάταξη για ψήφιση στη Βουλή η οποία προβλέπει ότι για την απαρτία στις συνελεύσεις των πρωτοβάθμιων επιχειρησιακών σωματείων, θα απαιτείται η συμμετοχή του 50% των οικονομικά τακτοποιημένων μελών για τη λήψη απόφασης απεργίας.

 

Η ουσία είναι απλή. Σε μια συνέλευση είναι απίθανο να κατορθώσει να μαζευτεί, για αντικειμενικούς λόγους πάνω από το 50% των εργαζομένων. Κι αυτό για λόγους αντικειμενικούς, για να μην μιλήσουμε για την εργοδοτική τρομοκρατία και το φόβο της απόλυσης. Παίρνοντας υπόψη αυτά τα δεδομένα ο νόμος 1264 του 1982 έθετε ως όριο της απαρτίας το 1/3. Ήταν ένας νόμος που αποτελούσε σε σημαντικό βαθμό κατάκτηση του εργατικού κινήματος και τώρα η κυβέρνηση τον ξηλώνει.

 

Θέλουν να δυσκολέψουν αφόρητα τη δυνατότητα κήρυξης απεργίας. Θέλουν ουσιαστικά να μην προκηρύσσονται απεργίες από τα πρωτοβάθμια σωματεία, ώστε οι μεγαλοεργοδότες να μπορούν ασύδοτα να ρίχνουν τους μισθούς, να καταπατούν τα όποια δικαιώματα των εργαζομένων, να καταπατούν τις συμβάσεις ατιμώρητα. Και αν προκηρύσσονται απεργίες, θα μπορούν εύκολα, πιο εύκολα από ό,τι γινόταν ως τώρα, να τις βγάζουν παράνομες.

 

Αίσχος! Η κατάντια τη κυβέρνησης δεν έχει όρια. Οι εργαζόμενοι, ενωμένοι, πρέπει να αγωνιστούμε ενάντια στη νέα επίθεση. Να μην περάσει η νομοθετική ρύθμιση! Κι αν περάσει, να την ακυρώσουμε στην πράξη. Με ενωτικούς αγώνες! Οι εργαζόμενοι δεν ξεχωρίζουμε από το χρώμα του κόμματος ή της παράταξης που κάποτε ψηφίσαμε. Έχουμε όλο την ίδια βαριά μοίρα που μας ενώνει.

 

Δ.Κ.