Χαιρετισμός του Συλλόγου Μαρξιστικής Σκέψης "Γ. Κορδάτος" στην συνδιάσκεψη του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση

 



του Βασίλη Λιόση


Η θεματική της σημερινής σας Συνδιάσκεψης, μάλλον είναι κοινότοπο να πούμε ότι είναι μείζονος σημασίας.


Σήμερα στην πολύ κρίσιμη και ιδιαίτερη εποχή μας τίθενται καίρια κομβικά ζητήματα για το κομμουνιστικό κίνημα:


[α] Απαιτούνται επιστημονικές και σε βάθος επεξεργασίες  για τον σύγχρονο καπιταλισμό. Για παράδειγμα χρειάζεται καταγραφή και ερμηνεία των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, αποκωδικοποίηση της πολιτικής κατεύθυνσης του κεφαλαίου (αν  η κατάργηση της αστικής δημοκρατίας αποτελεί εναλλακτική άμεσα ή μακροπρόθεσμα), μελέτη της κατάστασης της σημερινής εργατικής τάξης και ειδικά του βιομηχανικού προλεταριάτου (ποσοτικά, μισθολογικά, ιδεολογικά, πολιτισμικά, της σχέσης της με τις νέες τεχνολογίες στην παραγωγή κ.λπ.).


[β] Τι Μέτωπο χρειαζόμαστε; Πώς θα συγκροτηθεί; Με το μορφή και τι περιεχόμενο; Θα είναι και κοινωνικό και πολιτικό; Ποια η σχέση του με το κόμμα; Ο Σύλλογός μας θεωρεί πως το Μέτωπο πρέπει να διακρίνεται από αντιμονοπωλιακά, αντιιμπεριαλιστικά και δημοκρατικά χαρακτηριστικά, να είναι κοινωνικό και πολιτικό και να μην ταυτίζεται με το κόμμα.  Αυτά τα χαρακτηριστικά καθορίζονται από την πολιτική συγκυρία, από την ιστορική εμπειρία και από τη θέση του ελληνικού καπιταλισμού στο διεθνές καπιταλιστικό στερέωμα.


[γ] Το τρίτο ζήτημα αφορά την ανασυγκρότηση και αναγέννηση του κομμουνιστικού κινήματος. Υπάρχουν τουλάχιστον έξι προϋποθέσεις για τούτο:

1) Η στρέβλωση του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού δεν συνεπάγεται και την απόρριψή του.

2) Οι διαφορές στη θεώρηση της ιστορίας του παγκόσμιου και ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος δεν πρέπει να αποτελέσουν ανασταλτικό παράγοντα για συνενώσεις.

3) Η απόρριψη του φραξιονισμού και του εισοδισμού είναι απαραίτητη, αφού οι πρακτικές αυτές είναι και ατελέσφορες και ξένες προς την κομμουνιστική ηθική.

4) Κριτική αποτίμηση του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε με σαφή απόσταση από τις θεωρίες του ολοκληρωτισμού.

5) Η μη ταύτιση τακτικής – στρατηγικής στο όνομα μιας επαναστατικής καθαρότητας.

6) Η σύνδεση με την εργατική τάξη. Πρόκειται για μία παράμετρο για την οποία η εξωκοινοβουλευτική αριστερά οφείλει να κάνει την αυτοκριτική της αφού για δεκαετίες ολόκληρες δεν κατάφερε να αποκτήσει ισχυρούς δεσμούς με τα εργατικά στρώματα.

 

Σήμερα, μπορούμε να πούμε πως η χρονιά σταθμός για την καθοδική πορεία του κομμουνιστικού κινήματος υπήρξε το 1989, χωρίς αυτό να σημαίνει πως τα προβλήματα δεν πάνε σε βάθος χρόνου. Ο απολογισμός στην ευρωπαϊκή επικράτεια είναι θλιβερός με μόλις τέσσερις χώρες να διαθέτουν κομμουνιστικά κόμματα με διακριτή δύναμη: Ελλάδα, Πορτογαλία, Ρωσία και Τσεχία. Ωστόσο πρόκειται για κομμουνιστικούς φορείς που η πολιτική τους παρουσιάζει σοβαρές αποκλίσεις από τον μαρξισμό-λενινισμό και αυτό επιτείνει την ήδη πολύ προβληματική κατάσταση.  


Η έλλειψη ενός ρωμαλέου κομμουνιστικού κινήματος είναι κάτι παραπάνω από φανερή. Ας σκεφτούμε πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν αυτό υπήρχε στην Ελλάδα της κρίσης και των μνημονίων ή στη σημερινή Γαλλία. Οι κομμουνιστικές δυνάμεις της εποχής έχουν βαρύ φορτίο στους ώμους τους, αλλά έτσι κι αλλιώς η μεμψιμοιρία ποτέ δεν αποτέλεσε λύση.


Ας ελπίσουμε πως η Συνδιάσκεψή σας θα συμβάλει αποφασιστικά τόσο στη συζήτηση, όσο και στις πρακτικές πρωτοβουλίες που απαιτούνται για μια νέα ελπιδοφόρα σελίδα του κομμουνιστικού κινήματος.


Εκ μέρους του Συλλόγου Γ.  Κορδάτος θερμές ευχές για την επιτυχή έκβαση των εργασιών σας.