Τετραετία Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ...


του Φάνη Παππά

Σε 12 ημέρες κλείνουν ακριβώς 4 χρόνια από την ανάληψη της κυβερνητικής εξουσίας (25/1/15) από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αντιμετωπίζουμε αυτήν την περίοδο ως ενιαία, παρά τη μεσολάβηση των δεύτερων εκλογών τον Σεπτέμβρη του 2015, γιατί, από τη σκοπιά των συμφερόντων του λαϊκού κινήματος σε ανεξαρτησιακή, αντιιμπεριαλιστική, αντιμονοπωλιακή, δημοκρατική κατεύθυνση, το πολιτικό αφήγημα του “αριστερού” ΣΥΡΙΖΑ από την αρχή μόνο δεινά προμήνυε. Πληθώρα στοιχείων πλέον επιβεβαιώνουν την εκτίμηση αυτή.

Πρώτα απ' όλα, η ίδια η “παρά φύσει” συγκυβέρνηση με ένα δεξιό έως ακροδεξιό πολιτικό φορέα, τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Η βάση αυτής της συνύπαρξης επί 4 έτη στους θώκους της ίδιας κυβέρνησης είναι η αταλάντευτη υποταγή του ΣΥΡΙΖΑ στο ευρωΝΑΤΟϊκό δόγμα. Ακόμα ως αξιωματική αντιπολίτευση ο κ. Τσίπρας είχε πάρει τις “ευλογίες” των ΗΠΑ και δήλωνε την πίστη του στην ΕΕ σε κάθε ευκαιρία. Τα “Go back, κ. Μέρκελ” και η θολή αντιμνημονιακή ρητορεία, παρέα με τους ΑΝΕΛΛ, ήταν για εσωτερική κατανάλωση, υφαρπαγή της λαϊκής ψήφου και εκτόνωση των διαθέσεων αντίστασης του ελληνικού λαού.

Η καπιταλιστική κρίση, που δεν έχει τελειώσει, όσο κι αν προσπαθεί να μας πείσει για το αντίθετο ο Πρωθυπουργός, χτύπησε με σφοδρότητα τον ελληνικό Λαό το 2010. Στο όνομα του ξεπεράσματός της τσακίστηκαν εργατικά δικαιώματα αιώνων. Τα τέσσερα χρόνια αυτής της οκταετίας ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε ουσιαστικά “χωρίς να ανοίξει ρουθούνι” να ασκήσει την ίδια αντιλαϊκή πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων. Αυτό το κατάφερε, βάζοντας, κατ΄ αρχήν τη λέξη “kolotoumba” σε όλα τα διεθνή κοινωνικοπολιτικά λεξικά στο λήμμα “δήθεν αριστερή συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛΛ”. Μετατρέποντας το μεγαλειώδες ΟΧΙ του δημοψηφίσματος (Ιούλιος 2015) σε ΝΑΙ μέσα σε μια βδομάδα, έδωσε το πιο κρίσιμο χαστούκι που γονάτισε το ηθικό του λαϊκού κινήματος, σπέρνοντας ακόμα περισσότερο την ηττοπάθεια και την απογοήτευση. Έτσι έστρωσε το έδαφος για να περάσουν όλοι οι εφαρμοστικοί νόμοι του δικού τους 3ου μνημονίου, με ελάχιστες έως καθόλου αυτή τη φορά εργατικές και λαϊκές κινητοποιήσεις. Την ώρα λοιπόν που, ό,τι χρειάζονταν οι πρώην Τροϊκανοί, νυν Θεσμοί, για να εξυπηρετήσουν τα ξένα προς τον Λαό μας δικά τους ταξικά συμφέροντα, γινόταν νόμος του κράτους, οι αντιστάσεις των σωματείων υπολείπονταν τραγικά. Στα πρώτα τέσσερα χρόνια της κρίσης το σύστημα εξαναγκαζόταν σε συνεχείς ελιγμούς κάτω από την πίεση των, με αδυναμίες, αλλά πιο μαζικών αγώνων (βλ. Κυβέρνηση Παπαδήμου, νέα πολιτικά σχήματα- αναχώματα κλπ). Στην τετραετία του ο ΣΥΡΙΖΑ “χτύπησε πισώπλατα” το κίνημα και γι’ αυτό, άλλωστε, προχθές η εκπρόσωπος του γερμανικού ιμπεριαλισμού, κ. Μέρκελ του απέδωσε τα εύσημα και, σε ένα ρεσιτάλ χλευασμού, κατέθεσε στεφάνι στον Άγνωστο Στρατιώτη. Έτσι ολοκληρώθηκε ένας κύκλος από το σκοπευτήριο της Καισαριανής ως τον Άγνωστο Στρατιώτη με τιμώμενη πολιτικό την κυρία στη χώρα της οποίας έχει ξεπουλήσει ο ΣΥΡΙΖΑ τα καλύτερα “φιλέτα” της δικής μας πατρίδας (βλ. π.χ. FRAPPORT).

Για να μιλήσουμε για τα ακόμα χειρότερα, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πετύχει να μετατοπίσει τον άξονα της πολιτικής συζήτησης στη χώρα σε ακόμα πιο δεξιό σημείο. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, ο κ. Καμμένος παραιτείται από υπουργός Εθνικής Άμυνας, διαφωνώντας με τη συμφωνία των Πρεσπών, της οποίας υπεραμύνεται ο κ. Τσίπρας. Προσοχή εδώ!!! Κανείς δεν μιλάει για το πρωτεύον, που είναι η πρόσδεση μιας ακόμα γειτονικής χώρας στα δεσμά του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, εξέλιξη που μόνο κινδύνους προοπτικά φέρνει για την Ελλάδα. ΣΥΡΙΖΑίικο επίτευγμα είναι η αποδοχή σχεδόν ως φυσιολογικού γεγονότος της συνεχούς και σταθερής περιπολίας ΝΑΤΟϊκών καταδρομικών στο Αιγαίο, δήθεν στο όνομα του ελέγχου της μετανάστευσης. Τη στιγμή που οι κοινωνικές δαπάνες στον ΓΚΠ 2019 παραμένουν καρατομημένες, “λεφτά υπάρχουν” για αναβάθμιση των F16 ή για συμμετοχή της Σούδας και φρεγατών του ΠΝ σε επιχειρήσεις που διατάσσουν το ΝΑΤΟϊκά στρατηγεία ή για κοινές ελληνοϊσραηλινές ασκήσεις των πιλότων της ΠΑ. Κι ανερυθρίαστα οι ψευτοαριστεροί υπουργοί και υφυπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ κάνουν δηλώσεις, συνυπογράφουν αυτές τις τακτικές κινήσεις που σφίγγουν ακόμα πιο πολύ τις αλυσίδες της εξάρτησης της πατρίδας μας.

Ο Αλέξης Τσίπρας αποδείχτηκε αξιότερος μαθητής ενός πανάξιου δασκάλου, του λαοπλάνου Ανδρέα Παπανδρέου. Έχοντας δίπλα του όλο το παλιό “βαθύ” ΠΑΣΟΚ οι ευφημισμοί είναι στην ημερήσια διάταξη. Ο Πρωθυπουργός κατήργησε τα μνημόνια, όχι την πρώτη μέρα με ένα άρθρο κι ένα νόμο- όπως είχε πει, αλλά μετά τέσσερα χρόνια και με όλους τους νόμους που επέβαλλαν οι δανειστές σε πλήρη ισχύ. Οι μισθοί εξακολουθούν να είναι στα Τάρταρα, αλλά η κ. Αχτσιόγλου περηφανεύεται για τα ψίχουλα που θα δώσει στους κάτω των 25 εργαζόμενους. Με πλήρως αποσαρθρωμένες τις εργασιακές σχέσεις οι κυβερνώντες μιλούν για “ανάπτυξη”, τη στιγμή που πουλάνε στους ιδιώτες ακόμα και τις πάλαι ποτέ ΔΕΚΟ. Ο “κομμουνιστής” Κατρούγκαλος ναρκοθέτησε ακόμα περισσότερο την Ασφάλιση σύμφωνα με τις ντιρεκτίβες εδώ και δεκαετίες της ΕΕ. Παιδεία, Υγεία, Πολιτισμός ασφυκτιούν λόγω υποστελέχωσης και υποχρηματοδότησης, γίνονται βορά ιδιωτικών συμφερόντων, με τελικό αποτέλεσμα ο απλός εργαζόμενος να εξαναγκάζεται να βάζει όλο και πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη για να έχει έστω και κάποιες στοιχειώδεις υπηρεσίες στη διάθεσή του.

Υπάρχει ελπίδα;;; Βεβαίως!!!!

ΓΥΡΝΑΜΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ στον ΣΥΡΙΖΑ, αντιλαμβανόμενοι ότι έκανε ό,τι περίπου θα έκανε και μια κυβέρνηση του παλιού δικομματισμού, με “πινελιές ξεροκόμματων”, για  “στάχτη στα μάτια”. Ξαναοργανωνόμαστε στα σωματεία μας γιατί η μόνη διέξοδος είναι ο ενωτικός αγώνας της εργατικής τάξης και των μικρομεσαίων της πόλης και της υπαίθρου. Ξέρουμε πως αυτός ο δρόμος είναι δύσβατος γιατί περνάει μέσα από τη σύγκρουση με την ΕΕ , το ΔΝΤ και το ΝΑΤΟ. Είναι μονόδρομος όμως!!!

Προσπαθούμε να χτίσουμε ένα κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο που θα διεκδικεί να πάρει πίσω βασικά μας δικαιώματα που κατακρεουργήθηκαν τις δύο τετραετίες της κρίσης, και παλιότερα.

Αυτό το μέτωπο στοχεύει σε:

Ακύρωση των δανειακών συμβάσεων, άρνηση της πληρωμής του χρέους, αγώνα για τη διαγραφή του. Ακύρωση όλων των μνημονίων, εφαρμοστικών νόμων και μεσοπρόθεσμων προγραμμάτων, διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων.

Μη εφαρμογή των μέτρων και των κατευθύνσεων της ΕΕ, αποδέσμευση τελικά από το ευρώ και την ΕΕ.

Εθνικοποίηση όλων των τραπεζών με παράλληλη εγκαθίδρυση εργατικού και λαϊκού ελέγχου.

Εθνικοποίηση όλων των πρώην ΔΕΚΟ με παράλληλη εγκαθίδρυση εργατικού και λαϊκού ελέγχου. Δήμευση της περιουσίας των off shore εταιρειών.

Σύστημα προοδευτικής φορολογίας, φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου, ιδίως του εφοπλιστικού (που απολαμβάνει σκανδαλώδη προνόμια και ελαφρύνσεις), και φορολογικές ελαφρύνσεις στα λαϊκά στρώματα με κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη λαϊκής κατανάλωσης, έλεγχο της κίνησης των κεφαλαίων.

Εθνικοποίηση των στρατηγικών τομέων της οικονομίας με παράλληλη εγκαθίδρυση εργατικού και λαϊκού ελέγχου.

Φιλολαϊκή, δημοκρατικά σχεδιασμένη, ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας με την ανάπτυξη της έρευνας, την αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών, την ενίσχυση της βιομηχανίας και της αγροτικής οικονομίας με μοχλό τον εκδημοκρατισμένο και εξυγιασμένο δημόσιο τομέα με παράλληλη εγκαθίδρυση εργατικού και λαϊκού ελέγχου, με εθνικό, δημοκρατικό, αναπτυξιακό σχέδιο.

Στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και των μικρομεσαίων αγροτών, με ενθάρρυνση δημοκρατικά οργανωμένων συνεταιρισμών, ένταξή τους στον εθνικό, δημοκρατικό, αναπτυξιακό σχεδιασμό.
Ανάπτυξη πολυδιάστατων, ισότιμων οικονομικών σχέσεων με όλες τις χώρες. Έμφαση στη συνεργασία με τα κράτη του ευρωπαϊκού νότου και της Μεσογείου, καθώς και με άλλες ανερχόμενες οικονομικές δυνάμεις.

Δραστικά μέτρα ανόρθωσης του βιοτικού επιπέδου του λαού, αναβαθμισμένη δημόσια και δωρεάν παιδεία και υγεία για όλο το λαό, ανύψωση του πολιτιστικού του επιπέδου, ανάπτυξη του μαζικού λαϊκού αθλητισμού, πάλη για τον περιορισμό με τελικό στόχο την κατάργηση των μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων στους τομείς αυτούς.

Πολιτική αποκατάστασης και προστασίας του περιβάλλοντος. Εθνικοποίηση των δασών. Εφαρμογή προγράμματος ευρείας αναδάσωσης.

Πολιτική ουδετερότητας και ειρήνης. Υπεράσπιση και κατοχύρωση της εθνικής κυριαρχίας, έξοδος της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ, απομάκρυνση των αμερικανικών βάσεων από το έδαφός της και ακύρωση όλων των παλαιότερων και πρόσφατων συμφωνιών.

Αποκατάσταση και διεύρυνση των δημοκρατικών ελευθεριών που σαρώθηκαν τα τελευταία χρόνια. Ριζοσπαστικό εκδημοκρατισμό γενικότερα των συνταγματικών θεσμών, του πολιτικού συστήματος, του εκλογικού συστήματος, της Δικαιοσύνης. Υιοθέτηση νέου Συντάγματος που θα κατοχυρώνει την εθνική ανεξαρτησία και κυριαρχία, τον διαχωρισμό εκκλησίας – κράτους, την απλή αναλογική, τη δυνατότητα του λαού να ανακαλεί οποτεδήποτε τους αντιπροσώπους του, τη δημόσια ιδιοκτησία των στρατηγικών τομέων της οικονομίας.

Ριζοσπαστικό εκδημοκρατισμό και αναπροσανατολισμό των ενόπλων δυνάμεων, των σωμάτων ασφαλείας, όλης της δημόσιας διοίκησης και των κρατικών μηχανισμών, με την ενεργό και αποφασιστική συμμετοχή της εργατικής τάξης και του λαού. Εκκαθάριση του κρατικού μηχανισμού από τα φασιστικά στοιχεία και όλα τα όργανα του ιμπεριαλισμού, ανασυγκρότησή του σε επαναστατική δημοκρατική βάση. Κατάργηση των υψηλών αποδοχών και προνομίων των υπουργών, βουλευτών και γενικότερα των στελεχικών θέσεων πολιτικού χαρακτήρα.

Κοινωνικό, λαϊκό έλεγχο σε όλες τις μορφές πληροφόρησης. Στήριξη πρωτοβουλιών των κοινωνικών φορέων και της αυτοδιοίκησης στον τομέα της ενημέρωσης. Εκδημοκρατισμός, ενίσχυση και αναβάθμιση των δημοσίων ηλεκτρονικών μέσων μαζικής ενημέρωσης. Περιορισμός έως και κατάργηση της δυνατότητας δράσης του μεγάλου κεφαλαίου στον τομέα αυτόν.