Επίσκεψη Μητσοτάκη στη Γερμανία: η συμπύκνωση της πολιτικής της ελληνικής αστικής τάξης


του Βασίλη Λιόση

 


Υπήρξαν προεκλογικές ομιλίες του Κυριάκου Μητσοτάκη (ΚΜ) που επενδύθηκαν με φιλεργατικό μανδύα προς εξαπάτηση των λαϊκών στρωμάτων. Χαρακτηριστική είναι η τοποθέτησή του στην Ελευσίνα κατά την οποία επιδόθηκε σε ένα ρεσιτάλ υποκρισίας υποσχόμενος την ολόπλευρη προστασία των εργαζομένων έναντι των εργοδοτών. Καμία αυταπάτη δεν είχαμε για το ότι τίποτα από όλα αυτά δεν θα τηρούνταν. Η επίσκεψη αυτές τις ημέρες του ΚΜ στη Γερμανία και οι συνομιλίες του με τη Μέρκελ αποτελούν μία συμπύκνωση της πολιτικής της ελληνικής αστικής τάξης.


α) Ο ΚΜ διαβεβαίωσε τη Μέρκελ πως η πολιτική του θα είναι μία συνέχεια της προηγούμενης πολιτικής επιβεβαιώνοντας με αυτό τον τρόπο τις επί της ουσίας ανύπαρκτες διαφορές ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ στο σκληρό πυρήνα της πολιτικής και πως όλες οι κοκορομαχίες πριν τις εκλογές ήταν αυτό ακριβώς που λέει η λέξη: κοκορομαχίες.


β) Επιβεβαίωσε πως αντιλαϊκή πολιτική μπορεί να εφαρμοστεί και θα εφαρμοστεί με ή χωρίς μνημόνια.


γ) Λειτούργησε όπως συνήθως ως διάμεσος των επιθυμιών και κατευθύνσεων της ελληνικής αστικής τάξης αφού έκανε λόγο για στήριξη των επιχειρηματικών ομίλων, για διαρθρωτικές αλλαγές κ.λπ. Ήδη ο νόμος για την απελευθέρωση των απολύσεων έχει σκάσει τη σαπουνόφουσκα των «φιλεργατικών» προεκλογικών εξαγγελιών.


δ) Δήλωσε πως η Ελλάδα θα είναι υπάκουο παιδί για τη Γερμανία, αν και πάντα αυτά διατυπώνονται με εύσχημο τρόπο. Η υποτέλεια κατοχυρώνεται για παράδειγμα ως δήλωση επιθυμίας για συμμαχικές σχέσεις με τη Γερμανία. Η χρόνια εξάρτηση της Ελλάδας έναντι των ιμπεριαλιστικών χωρών υλοποιείται και ως πολιτική και ως οικονομική κατεύθυνση έναντι των ισχυρών. Η δεύτερη διάσταση, η οικονομική, φανερώθηκε και από τις σχετικές δηλώσεις που αφορούν το ενδιαφέρον γερμανικών επιχειρήσεων για δραστηριοποίηση εντός της Ελλάδας. Δείγμα της υποτέλειας αποτέλεσε και η δήλωσή του για τις γερμανικές επανορθώσεις αφού ξεμπέρδεψε με τη γενική και αόριστη φράση «ελπίζουμε κάποια στιγμή να κλείσει [το ζήτημα των επανορθώσεων]» και ότι «η οριστική διευθέτηση θα είναι εξαιρετικά χρήσιμη για την περαιτέρω σύσφιγξη των σχέσεων των δύο λαών».


ε) Προσπάθησε στο πλαίσιο της πάγιας πολιτικής της ελληνικής αστικής τάξης να πει πως θέλει κάποια ξεροκόμματα από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς για την περιοχή των Βαλκανίων.

στ) Επιβεβαίωσε την γειτνίαση της ΝΔ με ακροδεξιές θέσεις για το μεταναστευτικό, αφού δεν αμφισβήτησε το υπάρχον απαράδεκτο καθεστώς που έχει εδραιωθεί από την ΕΕ σχετικά με τους πρόσφυγες και μετανάστες.

 

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία κρίνοντας από τη φύση της ΝΔ, από τις επιταγές του ελληνικού, ευρωπαϊκού και αμερικανικού  κεφαλαίου, από το μέχρι τώρα δείγμα γραφής, πως η επίθεση θα είναι στη συνέχεια σκληρή. Μόνο ένας παράγοντας μπορεί να την σταματήσει: ο λαϊκός παράγοντας. Μόνο που σε αυτή τη φάση αναζητείται το ιστορικό υποκείμενο…