Ο Ντάριο Φο και το αναπόφευκτο της επανάστασης

 

Ο Ντάριο Φο, ο σπουδαίος αυτός επαναστάτης καλλιτέχνης, θεατρικός συγγραφέας και ηθοποιός έφυγε από τη ζωή πριν λίγες μόνο μέρες. Θα μπορούσαμε να γράφουμε σελίδες επί σελίδων για το έργο του, την προσφορά του στο λαϊκό κίνημα, την έγνοια του για τους φτωχούς και κατατρεγμένους αυτού του κόσμου.

Αντί άλλων μεταφέρουμε ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Υπάρχει ένας τρελός βασιλιάς στη Δανιμαρκία, εκδ. Κλειδάριθμος. Στο έργο αυτό μιλά για ένα μεταρρυθμιστή βασιλιά που προσπαθεί να επιβάλλει κάποιες αλλαγές στη χώρα προκειμένου να αποφύγει το επαναστατικό κύμα που έχει ξεκινήσει από τη Γαλλία. Έμμεσα μιλά για το αναπόφευκτο της επανάστασης και της κοινωνικής αλλαγής αλλά και για τους ελιγμούς της άρχουσας τάξης.

Συγκεντρώνει λοιπόν ο βασιλιάς κάποια στιγμή τους γαιοκτήμονες και τους σημαντικούς επιχειρηματίες:

 “Δεν βρίσκομαι εδώ ως ανταγωνιστής σας, αλλά ως ένας από εσάς, ή καλύτερα ως ο πιο εκτεθειμένος από όλους εσάς. Καταλαβαίνετε πολύ καλά τι εννοώ με αυτή τη φράση. Αρκεί να κοιτάξουμε γύρω για ν' ακούσουμε πολλούς ανθρώπους να λένε: “Ναι, είναι αλήθεια, παρακολουθούμε μια επανάσταση που χωρίς άλλο θα εξαπλωθεί στις πλατείες του Παρισιού, άρα και στις πλατείες όλης της Ευρώπης. Εμείς όπως δεν θα εμπλακούμε σε αυτόν τον τσακωμό”. Λάθος! Οι ενημερωμένοι άνθρωποι ξέρουν ότι θα περάσουν μερικά χρόνια, δέκα, μπορεί και περισσότερα, αλλά ο άνεμος της εξέγερσης θα μας αγγίζει όλους. Και ποιος θα πληρώσει πριν απ' όλους;Συγχωρήστε με αν το θεωρείτε γρουσουζιά, αλλά θα είστε εσείς, και εγώ θα είμαι ο πρώτος από όλους που θα δικαστεί, επειδή είμαι ο βασιλιάς. Συνεπώς, αν δεν αλλάξουμε εμείς, θα μας αλλάξουν οι καταστάσεις, φέρνοντας τα πάνω κάτω. Λοιπόν, ας κουνηθούμε, κι ας δώσουμε χώρο στις λέξεις και τις ιδέες”.