Ο Μίμης Φωτόπουλος και η ΕΟΚ

 

 

Διαβάζω την αυτοβιογραφία του Μίμη Φωτόπουλου, του μεγάλου αυτού ηθοποιού με τον οποίο μεγάλωσαν γενιές και γενιές, που αναδημοσιεύτηκε από την Εφημερίδα των Συντακτών το περασμένο Σάββατο με τον τίτλο Το ποτάμι της ζωής μου. Ανάμεσα στα πολλά σημαντικά, ενδιαφέροντα και τρυφερά σημειώνω κάτι που είναι εκρηκτικά επίκαιρο. Τα λέει όλα, πόσα χρόνια πριν.

 

Διαβάζω και είναι σα να ακούω τη χαρακτηριστική φωνή του: “Άμα ακούω σύμμαχο, δεν ξέρω, ανατριχιάζω. Γι' αυτό και δεν πιστεύω και στην ΕΟΚ. Είναι ποτέ δυνατόν αυτά τα σαγόνια του καρχαρία να θέλουν το καλό μας; Πότε το θέλησαν;”.

 

Καμιά φορά δεν χρειάζονται βαθυστόχαστες αναλύσεις. Αρκεί μια καλή ατάκα, κάποιου, γνωστού ή άσημου, που όμως συνοψίζει τη λαϊκή εμπειρία και σοφία.

 

 

Ο επίμονος